آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

بایگانی برچسب‌ها: Steven Tyler

آلبوم پکیج 2016 – بسته‌ی بیست و یکم

بردیا برجسته نژاد: نگاهی بیاندازیم به چند آلبوم دیگر منتشر شده‌ی در سال 2016.

پ.ن: در معرفی آلبومها هیچگونه ترتیبی، مخصوصا بر اساس زمان انتشار، رعایت نشده است!

Tarja

Tarja – The Shadow Self

«خود سایه» عنوان چهارمین آلبوم انفرادی هنرمند مشهور فنلاندی، خواننده سابق گروه «نایت ویش»، خانم «تاریا تورونن» محصول 2016 است. شش سال پیش در همین وبلاگ خیلی مختصر از انتشار آلبوم دوم او نوشتم و اینکه تا چه میزان این اثر فاجعه و دوست نداشتنی بود. اما آلبوم جدید یک شاهکار کم نظیر و حیرت انگیز است! یک اثر مسحور کننده‌ی سیمفونیک متال که به صورتی باورنکردنی از المان‌های انواع موسیقی در آن استفاده شده است. شاید هیچ جای دیگر اینقدر حضور پررنگ، جذاب، به‌جا و خیره‌ی کننده پیانو، ساز شخصی تاریا، را در موسیقی سیمفونیک نشنیده باشیم. فضاسازی آهنگها چنان است که هر آهنگ، ثانیه به ثانیه که جلو می‌رود، شما را به درون خود می‌کشد و در خود غرق‌تان می‌کند (حتماً به فضای آهنگ دوم – Demons in You – توجه مضاعف داشته باشید!) وکال تاریا، مانند همیشه عالی، اینبار به اوج تبحر و کنترل خود در تلفیق سوپرانو و سیمفونیک رسیده است (به وکال آهنگ پنجم که کاور آهنگی از میوز است – Supremacy – توجه دوچندان و به ترک هفتم – Diva – توجه سه چندان داشته باشید!). نتیجه آنکه: با این اوصاف مسئولیت نتیجه‌گیری بر عهده‌ی خودتان!

Switchfoot

Switchfoot – Where the Light Shines Through

«جایی که نور نمایان است» عنوان دهمین آلبوم گروه آلترناتیو راک آمریکایی «سوئیچ فوت»، محصول 2016 است. سوئیچ فوت را از زمان انتشار دومین آلبومشان تا به امروز همراهی کرده‌ام و در این حدوداً 15 سال آنها جزو گروه‌های مورد علاقه‌ام بوده‌اند. اما حالا دیگر کار به جایی رسیده که دوست داشتنشان برایم سخت شده است. پس از آلبوم سال 2011 (Vice Verses) دو آلبوم منتشر کرده‌اند که یکی از یکی بیمزه‌تر و دم دستی‌تر است تا حدی که انگار یک رقابت خاصی در پاپ‌تر شدن با کلدپلی دارند!. البته که چند آهنگ خوب می‌توان در این میان پیدا کرد، اما کل آلبوم ترکیب بیش از حد پاپ شده‌ی کارهای قبلی آنهاست و به مراتب می‌توان آن را به جای آلترناتیو راک یک آلبوم کاملا پاپ راک در نظر گرفت. نتیجه آنکه: آلبوم خوب است! منتها اگر گروه دیگری به جز سوئیچ فوت آن را منتشر می‌کرد.

Steven Tyler

Steven Tyler – We’re All Somebody from Somewhere

«ما همگی از جایی آمده‌ایم» عنوان اولین آلبوم انفرادی پیر موسیقی راک، رهبر گروه «ایروسمیت»، جناب آقای «استیون تایلر» محصول 2016 است. حالا بعد از انتشار 15 آلبوم هارد راک با ایروسمیت، تایلر در اولین اثر انفرادی خود سراغ موسیقی کانتری رفته و توانسته در چارت بهترین آلبومهای کانتری رتبه‌ی نخست را تصاحب کند. تایلر در آستانه‌ی 70 سالگی، با آن صدای منحصر بفرد، اینبار کمی متفاوت نسبت به گذشته و در ژانر جدیدی حاضر شده که به حد کفایت مقبول و دوست داشتنی از آب در آمده است. نتیجه آنکه: اینکه موسیقی کانتری و یا کانتری راک را دوست دارید یا نه چندان مهم نیست. مساله این است که تایلر بیش از 45 سال است که دارد برایمان جیغ می‌زند! به احترام جیغ‌هایش این آلبوم را گوش کنید.

Doprah

Doprah – Wasting

«اتلاف» عنوان اولین آلبوم گروه ناشناخته‌ی تریپ هاپ نیوزیلندی «دوپرا»، محصول 2016 است. این گروه پنج نفره دو عوض کلیدی و مهم دارد: «استفان مار» (آهنگساز اصلی، مهندس صدا، تهیه کننده و خواننده) و «ایندیرا فورس» (خواننده و نوازنده سینتیسایزر). موسیقی آنها، که از درون استفان مار می‌جوشد، اعجاب انگیز و رویایی و در عین حال تیره و سنگین است. فضاسازی حیرت انگیزی در آثارشان وجود دارد که صدای خاص ایندیرا فورس بر روی آن حالت وهم گونه‌ای را القا می‌کند. این گروه احتمالاً می‌تواند یکی از بهترین تریپ هاپ‌هایی باشد که تا کنون شناخته و شنیده‌اید. نتیجه آنکه: به ناشناس بودنشان کار نداشته باشید. از شناختنشان پشیمان نخواهید شد.

Dr. Dog

Dr. Dog – The Psychedelic Swamp

«باتلاق روانگردان» عنوان هشتمین آلبوم گروه ایندی راک آمریکایی «دکتر داگ»، محصول 2016 است. موسیقی آنها طیف نسبتاً گسترده‌ای از ژانرها را شامل می‌شود: ایندی راک، سایکدلیک راک، باروک پاپ، ایندی پاپ و حتی در آثار قدیمی‌شان، لو فای. این آلبوم اما در بین آثار اخیر آنها با کمترین میزان موفقیت مواجه شده است. با وجود آنکه همه چیز تر و تمیز و مرتب است و وکال گروه بسیار نقشش را خوب ایفا می‌کند، اما یک چیزی که نمی‌دانم چیست باعث می‌شود که ترکهای این آلبوم آنطوری که باید چنگی به دل نزنند و روی سطح بمانند و خسته کننده بنظر برسند. شاید چون آلبوم را فقط دو بار گوش کرده‌ام چنین نتیجه‌ای گرفته باشم، شاید نیاز به زمان و دفعات بیشتر داشته باشد. نتیجه آنکه: اینبار شما یک چیزی بگویید تا نظر من عوض شود!

My Favorite News

بردیا برجسته نژاد: شاید این چند خبری که در هفته‌ی گذشته برای من جالب بوده‌اند و در فیسبوک در موردشان صحبت کرده‌ایم، برای شما هم جالب باشند.

steven-tylerاستیون تایلر، خواننده مشهور گروه Aerosmith، همچنان بخاطر مشکلی که در پایش پیش آمده قادر به راه رفتن نیست. او تا چند ماه دیگر چندمین عمل جراحی بر روی زانو را در پیش خواهد داشت و قرار است دوره‌ی چندین ماهه‌ی استراحت را در پیش داشته باشد. اما ماجرای اصلی از این قرار است که بالاخره زمزمه‌هایی مبنی بر انتشار آلبوم انفرادی تایلر شنیده می‌شود. چیزی که او را سخت هیجان زده کرده همکاری جانی دپ در ساخت و اجرای آهنگهای این آلبوم است. این بگذارید در کنار این مطلب که التون جان هم قرار است در این آلبوم حضور داشته باشد. اما باز هم این اصل ماجرا نیست! تایلر به شکل عجیبی از موسیقی الکترونیک و داب استپ حرف می‌زند. او در صحبتهایش عنوان کرده که احتمال دارد از هنرمند سرشناس موسیقی الکترونیک، Deadmau5، و شخص اول موسیقی داب استپ، Skrillex، نیز در ساخت آثار جدیدش نیز استفاده کند. البته تمام اینها منوط به بهبودی او بعد از عمل جراحی‌ست که در پیش دارد، تا ببینیم بالاخره این آلبوم انفرادی چه چیزی از آب در می‌آید.

Araya Anselmoتصور کنید… دوشنبه کنسرت Slayer در یونان بود. وسطهای اجرا تام آرایا، خواننده‌ی گردن کلفت گروه، رو به حضار اعلام کرده که حالا وقت آن رسیده Birthday Boy به روی استیج بیاید. برث‌دی بوی چه کسی‌ست؟ فیلیپ انسلمو، مردی با حنجره‌ای فولادین، خواننده گروه Pantera که بعد از انحلال این گروه در حال حاضر صدایش را در گروه Down می‌شنویم. او حالا 45 ساله شده، اما هنوز سرش را تیغ می‌اندازد، شلوار کوتاه به پا می‌کند، فریاد می‌زند و از خود بی خود می‌شود و آنقدر میکروفون را بر سر خود می‌کوبد تا از پیشانی‌اش خون جاری شود. دوشنبه شب، در یونان انسلمو به روی استیج آمده، کمی با مردم هیجان زده صحبت کرده، بعد هم با همراهی Slayer آهنگF**king Hostile  را خوانده است. در این لحظه به ذهنم نمی‌رسد که چه چیزی می‌تواند در موسیقی متال از این هیجان انگیز تر باشد! عکسی که می‌بیند برای سالها پیش است و فیلیپ انسلمو را در کنار تام آرایا نشان می‌دهد.

lemmyمتاسفانه حال ابرمرد موسیقی متال، لمی کیلمستر، رهبر و خواننده‌ی گروه Motorhead، چندان جالب نیست و این باعث لغو شدن تور دور اروپای این گروه تا اطلاع ثانوی شده است. چند هفته‌ی پیش لمی چند عمل قلب دشوار را پشت سر گذاشت که در نهایت منجر به کار گذاشتن باطری درون قلبش شد. اما هنوز مدت کوتاهی از این جراحی نگذشته بود که مشکل دیگری به سراغ او آمد و دچار هماتوما (تومور محتوی خون خارج شده از رگها) شد. البته اینطور که گفته می‌شود ماجرا خطرناک نیست و بعد از چند هفته استراحت دوباره لمی می‌تواند به روی استیج بازگردد. درامر موتورهد، میکی دی، در این خصوص گفته که ضرر بزرگی را بخاطر لغو شدن چندین کنسرت و یک تور بزرگ متحمل شده‌اند، اما این چیزی‌ست که باید پذیرفت. چون سلامتی اعضای گروه مهمتر از هر چیز دیگری‌ست. ما هم آرزوی سلامتی برای این پیرمرد دوست داشتنی موسیقی متال داریم.

NINالبته قبل از هفته‌ی پیش بود، که بالاخره از انتشار آلبوم جدید Nine Inch Nails رفع ابهام شد. آلبوم Hesitation Marks اولین آلبوم ترنت رزنور در قالب NIN بعد از یک سکوت 5 ساله است. قبل از این در سال 2009 رزنور اعلام کرده بود که دیگر قصد ادامه فعالیت بعنوان NIN را نخواهد داشت و قصد دارد تجربه‌های دیگری در زمینه‌های جدید داشته باشد. حالا بعد از یک پروژه‌ی مشترک با همسرش، ساخت موسیقی برای چند فیلم، مزه کردن موسیقی تریپ هاپ، الکترونیک و امبینت، دوباره تصمیم گرفته است به همان چیزی بازگردد که ما از او می‌خواهیم: ناین اینچ نیلز. این آلبوم که 14 ترک خواهد داشت در ترکیبش لیندسی باکینگهام (گیتاریست گروه Fleetwood Mac)، پینو پالیدینو (بیسیست کنسرتهای The Who) و آدرین بلیو (گیتاریست King Crimson) بعنوان نوازنده مهمان بهمراه دارد. اولین ویدئو از این آلبوم به اسم Came Back Haunted هم به کارگردانی رفیق عزیزمان، دیوید لینچ، یک هفته‌ی پیش منتشر شده است. تاریخ انتشار آلبوم هم فعلا سوم سپتامبر امسال تعیین شده و عکسی که می‌بینید احتمالا طرح روی جلد همین آلبوم خواهد بود.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: