آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

بایگانی برچسب‌ها: Shearwater

آلبوم پکیج 2016 – بسته‌ی بیست و سوم

بردیا برجسته نژاد: نگاهی بیاندازیم به چند آلبوم دیگر منتشر شده‌ی در سال 2016.

پ.ن: در معرفی آلبومها هیچگونه ترتیبی، مخصوصا بر اساس زمان انتشار، رعایت نشده است!

message-to-bears

Message to Bears – Carved from Tides

«حک شده بر اثر جزر و مد» عنوان چهارمین آلبوم پروژه‌ی تک نفره‌ی «جروم الکساندر» انگلیسی، «مسیج تو برز» محصول 2016 است. موسیقی او مثل یک سوپ داغ و ساده است، که از الکترونیک و امبینت با چاشنی پست راک درست شده و جان می‌دهد برای آنکه آن را  آهسته، در آرامش، با چشمان بسته، سر بکشید و از طعم آن لذت ببرید. آلبوم جدیدش یک تفاوت نسبتاً شاخص نسبت به آثار قبلی دارد و آن هم اینکه در آن به مراتب از وکال بیشتری استفاده شده است، تا جایی که در ترک چهارم «جما الکساندر»، خواهر جروم، با او هم آواز می‌شود. نتیجه آنکه: این آلبوم را سر بکشید!

skillet

Skillet – Unleashed

«رها شده» عنوان دهمین آلبوم گروه کریسشن متال / هارد راک آمریکایی، «اسکیلت»، محصول 2016 است. شاید به شمار آوردن آنها بعنوان یک گروه متال نیاز به مقدار قابل توجهی تردید داشته باشد. موسیقی رقصی پاپ گونه، با ملودی‌های پاپ راک، با وکال ایندی راک طور، کلاً یک چیزی مناسب برای خوشحالی و شادی کردن است که اگر به من باشد اسمش را می‌گذارم «هپی متال»! آلبوم جدید آنها از این نظر شبیه همه‌ی آن چیزهایی‌ست که پیش از این از آنها شنیده‌ایم. شلوغ و باحال و شاد و خوشحال و البته نسبتاً سطحی. اگر هم می‌خواهید از شنیدن آن بیشتر لذت ببرید، آن را در هنگام رانندگی، با حفظ قوانین و احتیاط‌های لازم (!)، تجربه کنید. نتیجه آنکه: چرا که نه؟ مگر به ما خوشحال بودن نیامده؟!

russian-circles

Russian Circles – Guidance

«راهنمایی» عنوان ششمین آلبوم گروه پست راک آمریکایی «راشن سرکلز» محصول 2016 است. گول اسم گروه را نخورید که هیچ ارتباطی به روسیه ندارد و فقط نام یکی از حرکتهای تمرینی در هاکی روی یخ است! این گروه یکی از اولین گروه‌های‌ست که باعث آشنایی من با ژانر پست راک شد و به همین دلیل همیشه آثارشان برایم ارزش دو چندان داشته است. موسیقی آنها سهمگین است، مانند آوار بر سرتان خراب می‌شود و شما را در زیر حجم عظیمی از هر آن چیزی که بر روح‌تان سنگینی می‌کند دفن می‌کند. آلبوم جدید آنها نیز یک اثر باشکوه دیگر است. مجموعه‌ای که توانسته از گاردین امتیاز 5 از 5 و از اکسکلیم و دراون این ساوند امتیاز 9 از 10 را بگیرد. یک آلبوم با اسم تک کلمه‌ای، مثل همیشه، با آهنگهایی همه تک کلمه‌ای، مثل همیشه. نتیجه آنکه: توصیه می‌کنم زیر این آلبوم خراب بشوید!

nosound

Nosound – Scintilla

«جرغه» عنوان پنجمین آلبوم گروه پراگرسیو راک ایتالیایی «نوساند»، محصول 2016 است. این گروه سابقاً دوست داشتنی با آثار پر احساس و موسیقی غمگین و در عین حال جذابش توانست توجه بسیاری را، مخصوصاً در ایران، به خود جلب کند. اما چیزی که در دو آلبوم اخیر آنها، مخصوصاً همین آخری، احساس می‌شود این است که کفگیر آنها به معنای واقعی به ته دیگ خورده است! موسیقی دم دستی، ملودی‌های بیش از اندازه ساده و قالباً تکراری، و صد البته مانند همیشه لهجه‌ی بد ژانکارلو ارا در اجرای آهنگها، همه و همه باعث می‌شود که نه تنها این آلبوم را دوست نداشته باشم، بلکه با حس عجیبی از آن بدم هم بیاید! نتیجه آنکه: من هر چه بگویم، در نهایت باز هم شما این آلبوم را گوش خواهید کرد!

shearwater

Shearwater – Shearwater Plays Lodger

«شیرواتر «مستاجر» را اجرا می‌کند» عنوان جدیدترین اثر گروه ایندی راک آمریکایی «شیرواتر»، محصول 2016 است. این اثر را چندان نمی‌توان به عنوان یک آلبوم جدید از این گروه به حساب آورد. کاری که آنها کرده‌اند این است که تمامی 10 ترک آلبوم «مستاجر»، سیزدهمین اثر اسطوره‌ی موسیقی، «دیوید بوئی»، محصول 1979 را از ابتدا تا انتها کاور کرده‌اند. جمع کثیری از منتقدین این آلبوم را بهترین اثر بوئی در تمام دوران فعالیتش می‌دانند و شیرواتر هم دست روی آن گذاشته، به کلاب A.V رفته و بصورت زنده تمام آهنگها را کاور کرده و از اجرای آن یک ویدئو هم منتشر کرده است. نتیجه آنکه: اگر طرفدار هر کدام از این دو باشید، بوئی یا شیرواتر، به گمانم این آلبوم بتواند توجه‌تان را جلب کند.

آلبوم پکیج 2016 – بسته‌ی سوم

بردیا برجسته نژاد: نگاهی بیاندازیم به چند آلبوم دیگر منتشر شده از ابتدای سال 2016 تا کنون.

پ.ن: در معرفی آلبومها هیچگونه ترتیبی، مخصوصا بر اساس زمان انتشار، رعایت نشده است!

Shearwater-press

Shearwater – Jet Plane and Oxbow

«هواپیمای جت و آکسبو» هشتمین آلبوم گروه ایندی راک آمریکایی «شیرواتر» محصول 2016 است. آلبومی که با وجود آنکه تقریباً بیشترین فاصله را با آلبوم قبلی این گروه دارد، به اندازه چند اثر اخیر آنها جذابیت ویژه و منحصر بفردی ندارد. با این وجود بنظر می‌رسد که نظر متاکریتیک کمی با نظر من تفاوت دارد! متاکریتیک امتیاز 82 از 100 را برای این اثر در نظر گرفته که امتیاز قابل توجهی است. درضمن، این را هم بد نیست بدانید که آکسبو اصطلاحاً به مسیری از رودخانه گفته می‌شود که شبیه نعل اسب است و در میان آن تکه‌ای جزیره مانند قرار گرفته است. نتیجه آنکه: این آلبوم هرچند کار فوق العاده‌ای نیست، اما ارزش شنیدن را دارد.

daughter-540x304

Daughter – Not to Disappear

«مفقود نشدن» دومین آلبوم گروه ایندی فولک انگلیسی «داتر» محصول 2016 است. آلبومی که تقریباً سر و صدای زیادی در زمان انتشار خود به پا کرد و نقدهای مثبتی را از آن خود ساخت. آلبومی نرم و تر و تمیز که فضا سازی‌اش با وجود آنکه غمگین است، اما آرامش خاصی را در خودش دارد. گیتار به کار برده شده در آن تنه به موسیقی پست راک می‌زند، با اینحال تمپوی پایین آهنگها و وکال ستودنی آن فضای آلترناتیو پاپ را تداعی می‌کند. نتیجه آنکه: این آلبوم را حتماً گوش کنید و سعی کنید با موج نوی موسیقی ایندی فولک و آلترناتیو پاپ رابطه برقرار کنید.

eltonJohn

Elton John – Wonderful Crazy Night

«شب دیوانه‌ی فوق العاده» سی و دومین آلبوم هنرمند نام آشنای انگلیسی «التون جان» محصول 2016 است. اینکه این هنرمند و موسیقی و استایلش را دوست داریم یا نه چندان از بزرگی و هنر او کم نمی‌کند. التون جان از آن دست هنرمندانی است که دوستش داشته باشیم یا نه، نمی‌توانیم اسطوره بودنش را منکر شویم. آلبوم جدید او مانند چند اثر قبلی‌اش آنقدر در فضای موسیقی پاپ غرق شده که کمتر می‌توان رد آن موسیقی سافت راک قدیمی‌ را در آن یافت. با این حال همچنان یک چیزی او را به شدت از دیگران متمایز می‌کند و آن هم محوریت پیانو در تمامی آهنگها و رهبری این ساز شگفت‌انگیز است. نتیجه آنکه: احترام بزرگان واجب است! این آلبوم را باید گوش کرد.

dream_theater_-_main_pub

Dream Theater – The Astonishing

«عجیب» عنوان سیزدهمین آلبوم گروه پر آوازه‌ی پراگرسیو متال آمریکایی «دریم تیتر» محصول 2016 است. آلبومی با دو عدد سی‌دی و 34 ترک! هیچوقت موفق نشدم ارتباط لازم را با آثار این گروه برقرار کنم. موسیقی آنها بیشتر از آن چیزی که بتواند دست روی احساساتم بگذارد، بعنوان آهنگسازی و نوازندگی برایم قابل ستایش بوده است. این آلبوم هم مستثنی نیست. انگار که هر کدام از اعضای گروه، هر کدام از این ستارگان، بر سر بیشتر پرفروغ بودن دعوا دارند! هر کدام با هنرشان جادو می‌کنند و دیگری را به چالش می‌کشند. کاملاً مشخص است که اساس آهنگسازی نیز بر همین منوال و با توجه به نشان دادن قابلیت تک تک آنها و سولوهای فراوان از هر ساز، انجام شده است. اینکه چرا 34 ترک که اکثر آنها به سه دقیقه هم نمی‌رسند در یک آلبوم پراگرسیو راک که عموماً باید ترکهای طولانی داشته باشد گنجانده شده را نمی‌دانم. اما این هم برای من یه نقطه ضعف دیگر این آلبوم به شمار می‌آید. نتیجه آنکه: به حرف من توجه نکنید! دریم تیتر را باید گوش کرد. خوب بودن یا نبودنش مهم نیست. گوش کردنش واجب است!

Wynonna

Wynonna – Wynonna and the Big Noise

«وینونا و صدای سهمگین» هشتمین آلبوم هنرمند 50 ساله‌ی ژانر کانتری راک «وینونا» است. اینکه چرا و چطور این خانم شهرت عجیبی در این ژانر دارد را نمی‌دانم! نه موسیقی‌اش درخشان است، نه صدای خاصی دارد و نه لیریکس دلچسب مخصوص این ژانر را یدک می‌کشد. این آلبوم جدید او کلکسیونی از هنرمندان موسیقی کانتری را به همراه دارد. عجیب است! با وجود اینکه بیش از 10 نفر در پروسه‌ی آهنگسازی حضور داشته اند و وینونا فقط در یکی از آهنگها بعنوان آهنگساز حضور دارد، اما باز هم نتیجه چندان چنگی به دل نمی‌زند. نتیجه آنکه: بیخیال شنیدن این آلبوم شوید و به جایش یک لیوان شیر بخورید!

بهترینهای 2012 از نگاه آ‌ل‌ب‌و‌م – 5

بردیا برجسته نژاد: قسمت اول این نوشته (شماره‌های 30 الی 26) را اینجا ، قسمت دوم (شماره‌های 25 الی 21) را اینجا ، قسمت سوم (شماره‌های 20 الی 16) را اینجا و قسمت چهارم (شماره‌های 15 الی 11) را اینجا بخوانید.

 

Zero Absolu - Aut¢mn10
Zero Absolu – Autømn

Zero Absolu یک پروژه‌ی انفرادی فرانسوی‌ست. البته شاید بهتر باشد مانند خود او از واژه‌ی «تنها و منزوی» استفاده کنیم. موسیقی او روی دیگر موسیقی پست راک است، گذشتن از مرز تعقل و ورود به دنیای دیوانگی. آن چیزی که می‌شنوید پر از خشم، تنفر، درد و اعتراض است. یکی از مهمترین ویژگی‌های او اجراهای زنده‌ی بینظیری‌ست که برنامه‌ریزی می‌کند. استفاده خلاقانه از نور و تصاویر پخش شده روی دیوار یکی از مهمترین عوامل بازتاب روحیات درونی اوست. جدیدترین اثرش با عنوان Autømn همان چیزی‌ست که از آن می‌ترسید! انگار که افسار همه چیز از دستتان در رفته است. انگار که با یک دنیای افسارگسیخته روبرو هستید. این آلبوم می‌تواند به جای آنکه به شما سواری دهد، سوارتان شود. کمی نزدیک بشوید، به عمق ماجرا نگاه کنید، این آلبوم مریض است! اما شما نمی‌توانید کاری برای آن بکنید. شما فقط آنجا هستید تا ناظر درد کشیدن و افول و عروج آن باشید. او پیش از این یک دابل آلبوم با عنوان Dans les bras de Morphée) In Morpheus arms) در سال 2010 دارد و یک کانسپت آلبوم به نام (du vide au néant… (emptiness to the void درسال 2007 منتشر کرده است.

 

Shearwater - Animal Joy09
Shearwater – Animal Joy

موسیقی ایندی راک ذائقه‌ی سختگیرانه‌ی من را بیش از اندازه برانگیخته می‌کند. ایندی راک می‌تواند در حین خوب بودن کاملا نیز معمولی باشد. بر همین اساس هیچوقت Shearwater را درست و حسابی دوست نداشته‌ام. نمی‌توانم بپذیرم که از آلبوم Rook بعنوان یک شاهکار یاد می‌شود وThe Golden Archipelago را با The Final Cut پینک فلوید مقایسه می‌کنند. Shearwater برایم قابل قبول است و البته قابل قبول بودن عادی‌ترین قضیه در موسیقی ایندی راک به حساب می‌آید. اما اینبار آنها با آلبوم هفتم خود، Animal Joy، آنقدر حرفه‌ای و قوی ظاهر شده‌اند که باید ناشنوا بود تا آنها را دوست نداشت. حالا دیگر بعد از جدایی ویل شف از گروه و همه کاره شدن جاناتان میبرگ انگار حتی میبرگ هم پخته‌تر و حرفه‌ای‌تر شده است. حالا دیگر نه تنها بازی با صدایش برایم آزار دهنده نیست، بلکه جذاب و هیجان انگیز هم بنظر می‌رسد. کم پیش می‌آید یک آلبوم بتواند نظرم را به کل نسبت به یک گروه تغییر دهد، اما ‌Shearwater در آلبوم جدید خود حتی یک آهنگ را هم حرام نکرده است. این آلبوم یکی از بهترین‌هاست و شاید بهترین آلبوم ایندی راک سال 2012 باشد. انتظاری که از هر گروهی داشتم، جز Shearwater.

 

Katatonia - Dead End Kings08
Katatonia – Dead End Kings

اینکه من علاقه چندانی به ژانر دث و بلک متال ندارم، جدا از دلایل سلیقه‌ای، یک توضیح کاملا مشخص دارد: گروه‌های دث متال زیادی بوده‌اند که سبکشان را عوض کرده‌اند، اما هیچ گروهی را پیدا نمی‌کنید که از سبک دیگری به سراغ دث متال بیاید! یکی از بهترینهای این تغییر سبک گروه سوئدی Katatonia‌ست که حالا می‌توان او را بعنوان یکی از برترین‌های موسیقی گاتیگ و دووم متال معرفی کرد. نهمین آلبوم کاتاتونیا با عنوان Dead End Kings شاهکار دیگری در پرونده‌ی این گروه است. آلبومی که می‌توانید در پهنا و ژرفای آن بی‌هیچ ترسی غوطه‌ور شوید. این یک اثر استثنایی‌ست، چیزی که تا به امروز جوناس رنکسه، خواننده و آهنگساز و ترانه‌سرا و رهبر گروه، تا به این حد در آلبومهای دیگر به آن نرسیده بود. این را هم بد نیست بدانید که در آهنگ دوم سیلژ ورگلند، خواننده‌ی فعلی گروه The Gathering (همان گروهی که پیش از این آنک ون گیرزبرگن معروف خواننده‌اش بود) بعنوان خواننده مهمان حضور دارد. آنها در حال حاضر درگیر برگزاری تور مشترکی با دو گروه Alcest و Junius هستند که از نوامبر شروع شده و در اروپا خواهد چرخید.

 

A Whisper In The Noise - To Forget07
A Whisper in the Noise – To Forget

اسم این پروژه‌ دو نفره A Whisper in the Noise است، یعنی «نجوایی در قیل و قال». این زیباترین و پرمعنی‌ترین اسمی‌ست که آنها می‌توانستند برای این گروه انتخاب کنند. موسیقی آنها مانند نجوا و زمزمه‌ای‌ست که تار و پودتان را در می‌نوردد، فارغ از آن چیزی که در اطرافتان حس می‌کنید، به دور از تمام قیل و قالی که در دنیا وجود دارد. آلبوم جدید آنها، To Forget، به راستی که برای فراموشی‌ست. برای پشت سر گذاشتن هر آن چیزی که بوده و خلق دنیایی جدیدی از مهمترین عنصر دنیا: «آرامش». صدای ویالن و ویالن سل و کیبورد و پرکاشن در فضا موج می‌زند، انگار که هر کدامشان پروانه‌ای‌ست که پیش روی شما به رقص درآمده‌اند. هرچند می‌توان آنها را کمی امبینت، کمی پست راک و حتی اندکی ایندی راک دانست، اما این دقیقا همان چیزی‌ست که به آن Art Rock می‌گویند. شاید با تعصب بگویید آرت راک را باید با No-Man (یکی از پروژه‌های جداگانه‌ی استیون ویلسون) شناخت. اما از من بشنوید، آرت راک همین است که در گوش شما نجوا می‌شود. اگر هم همین نیست، باید همین باشد! این آلبوم می‌تواند ساعتها من را به خودش مبتلا کند بدون آنکه متوجه گذر زمان بشوم.

 

06Sinead O'Connor - How About I Be Me (And You Be You)
?(Sinéad O’Connor – How About I Be Me (And You Be You

موسیقی شیند اوکانر مظهر عشق است، اگر که عاشق باشد و نماد اعتراض، وقتی که عصبانی باشد. نهمین آلبوم اوکانر بزرگترین و مهمترین معیار را برای قرار گرفتن در لیست بهترین آلبومهای سال 2012 دارد: شیند اوکانر همچنان شیند اوکانتر باقی مانده، با همان قدرت و جسارت و با همان زیبایی و ایجاز. انگار که شما می‌توانید به دور از هر نگرانی به صدایش پناه ببرید، می‌توانید پشت صلابت Take off Your Shoes پنهان شوید و لطافت Reason with Me را در آغوش بکشید. انگار که می‌توانید Queen of Denmark را به بازی بگیرید و V.I.P را برای گرم شدن به روی خود بیاندازید. حالا مدتهاست که اوکانر 46 ساله سر و صدای تازه‌ای در مورد حقوق زنان و آزار کودکان و جنگ و همجنسبازی به راه نیانداخته است. او دیگر فعالیتهای سیاسی و اجتماعی‌اش را بدون جنجال به پیش می‌برد، اما با این وجود همچنان لحن اعتراضی خود را در موسیقی‌اش حفظ کرده است و هنوز از عصیان و اعتراض و مبارزه و برخواستن و می‌گوید. در یک کلام: دنیا به اوکانر و به این آلبوم نیاز دارد. بهتر است پستی که پیش از این در مورد این هنرمند و این آلبوم نوشته‌ام را (اینجا) بخوانید.

…ادامه دارد.

Shearwater – The Golden Archipelago

 

جاناتان میبرگ و ویل شف ، دو عضو گروه ایندی فولک Okkervil River در سال 2001 تصمیم گرفتن که آهنگهای آرومتر و ملایم تر خودشون رو قالب پروژه جدید عرضه کنن. میبرگ که فارغ التحصیل رشته پرنده شناسی هست اسم Shearwater (یک نوع مرغ دریایی) رو برای گروه انتخاب میکنه و اولین آلبوم در سال 2001 منتشر میشه. سبک ایندی راک دوست داشتنی ، صدای زیبای میبرگ و موسیقی جادویی اونها باعث شد که در این چند سال جزو برترین گروه های این ژانر در آمریکا شناخته بشن و بصورت چهرهء مطرحی در سطح جهان مورد استقبال قرار بگیرن.

حدود دو هفته پیش ششمین آلبوم استودیویی Shearwater با عنوان The Golden Archipelago منتشر شد. تقریبا میشه گفت این آلبوم نقطهء اوج فعالیت اونها هست و میشه ادعا کرد یه سر و گردن از آلبوم قبلی (سال 2008 آلبوم Rook) قوی تر ، پخته تر و تاثیرگذار تر از آب در آومده تا جایی که Allmusic این آلبوم رو با The Final Cut از Pink Floyd مقایسه کرده و این موضوع میتونه یه اشاره غیر مستقیم به این باشه که Shearwater به آرامی و بدون عجله یک قدم توی ایندی راک جلو رفته و داره  سر فرصت پراگرسیو رو مزه مزه میکنه . شک نکنین که از شنیدن این آلبوم لذت میبرین.

دانلود آلبوم The Golden Archipelago از Shearwater

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: