آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

بایگانی برچسب‌ها: Rush

بهترینهای 2012 از نگاه آ‌ل‌ب‌و‌م – 4

 بردیا برجسته نژاد: قسمت اول این نوشته (شماره‌های 30 الی 26) را اینجا ، قسمت دوم (شماره‌های 25 الی 21) را اینجا و قسمت سوم (شماره‌های 20 الی 16) را اینجا ببینید.

Antimatter - Fear Of A Unique Identity15
Antimatter – Fear of a Unique Identity

آن چیزی که در همان اوایل شکل گیری Antimatter باعث شد طرفداران مشخصی را به خود جذب کند حضور دانکن پترسون، بیسیست و آهنگساز سابق Anathema، بعنوان هسته‌ی اولیه گروه بود. او در کنار میک ماس یک شاخه‌ی انشعابی از آناتما را به شکلی ایجاد کرد که مسیر و هدف مشخص و روشن‎تری نسبت به آناتما داشت. بنظر می‌رسید پترسون که در آناتما نتوانسته بود آن چیزی را که می‌خواست پیدا کند، حالا به شکلی کاملا منسجم ‌Antimatter را بستر پیاده‌سازی سلیقه خود قرار داده است. اما وقتی تصمیم گرفت این گروه را نیز ترک و پروژه شخصی‌اش را آغاز کند کمی ماجرا تغییر یافت. Antimatter بدون حضور او آلبوم Leaving Eden را منتشر کرد که اثری بی‌نقص و خارق‌العاده بود. پترسون با پروژه Íon و پس از آن Alternative 4 نشان داد که چندان تاثیر سرنوشت سازی در ‌Antimatter نداشته است. حالا بعد از گذشت 5 سال میک ماس پنجمین آلبوم این گروه و دومین آلبوم بدون حضور پترسون را در حالی منتشر می‌کند که با وجود آنکه تفاوت خاصی با Leaving Eden ندارد اما اثری یک دست و دوست داشتنی‌ست. میک ماس در انتهای سال با این آلبوم حسابی خوشحالمان کرد.

Niyaz - Sumud14
Niyaz – Sumud

مطمئنم با من هم‌عقیده‌اید، که اعظم علی یکی از افتخارات درخشان ایران در دنیای موسیقی‌ست. او که یکی از مهمترین چهره‌های معرفی موسیقی فیوژن ایرانی به مخاطب بین‌المللی بشمار می‌آید در کنار فعالیت انفرادی، با دو پروژه Vas و Niyaz، سهم غیر قابل انکاری در این امر داشته است. سومین آلبوم نیاز با نام Sumud (صمود) اثری درخشان‌تر از کارهای قبلی آنهاست. موسیقی الکترونیکا و دنس جای خود را در دل موسیقی New Age و فیوژن باز کرده است. ترکیبی از موسیقی فولکلور ایرانی، افغانی، ترکی، کردی و فلسطینی به شکلی مدرن اینبار هم مانند همیشه پیام‌آور صلح و دوستی‌ست. اعتقادشان بر این است که با گذر زمان احتمال اینکه انسانهایی با ملیتهای مختلف با یکدیگر ازدواج کنند افزایش می‌یابد و اگر همین روند ادامه پیدا کند بعد از چند سال هیچ انسانی ملیت مشخصی نخواهد داشت، بلکه همه متعلق به یک دنیای واحد خواهند بود. صمود با اشعار فارسی، اردو و ترکی همراه است و برای اولین بار در سابقه‌ی این گروه نیز اشعاری به زبان عربی و کردی نیز خوانده می‌شود. پیش از این بطور مفصل در مورد اعظم علی و نیاز و این آلبوم (اینجا) صحبت کرده‌ام.

 

Lacuna Coil - Dark Adrenaline13
Lacuna Coil – Dark Adrenaline

مگر می‌شود گروه ایتالیایی Lacuna Coil آلبوم جدیدی بدهد و در لیست بهترین‌های سال قرار نگیرد؟ حالا دیگر آنها پس از انتشار شش آلبوم و سیزده سال فعالیت به چنان جایگاهی در موسیقی گاتیک رسیده‌اند که کمتر کسی را پیدا می‌کنید این ژانر را دوست داشته باشد و آنها را نشناسد. ششمین آلبومشان، Dark Adrenaline، بازگشت دوباره‌ی همکاری و هماهنگی منحصر بفرد کریستینا اسکابیا و آندره‌ فرو به عنوان دو نفر خواننده این گروه است. آلبوم قبلی، Shallow Life، همانقدر که حضور همزمان این دو نفر چندان به چشم نمی‌آمد، کمی هم از موسیقی گاتیک نیز فاصله گرفته بود. اما حالا آلبوم جدید حضور قدرتمند آنها را در این ژانر پررنگتر از گذشته کرده است. سایت Allmusic این آلبوم را بزرگتر و مشخصتر از همیشه معرفی کرده و About.com آنرا اثری می‌داند که می‌تواند طرفدارانی جدید و همیشگی را به تعداد بی‌شمار طرفداران این گروه اضافه کند. این سایت همچنین بازخوانی آهنگ Losing My Religion، شاهکار جاودانه‌ی گروه R.E.M، را حرکتی پر از ریسک نامیده که Lacuna Coil از پس آن به خوبی برآمده است. آنها دوباره ثابت کردند که یکی از بهترینهای گاتیک هستند.

 

Kamelot - Silverthorn12
Kamelot – Silverthorn

موسیقی سیمفونیک متال را انگار ساخته‌اند تا شما بتوانید در جنگ با اژدها پیروز میدان باشید! حالا تصور کنید که سلاح شما در این نبرد آخرین آلبوم گروه آمریکایی Kamelot باشد. دهمین آلبوم این گروه با عنوان Silverthorn با یک تغییر بسیار مهم همراه است: پیوستن تامی کارویک (Seventh Wonder) بعنوان جایگزین برای خواننده قبلی گروه، روی کان، که بدلیل بیماری و مسائل شخصی Kamelot را سال گذشته ترک کرد. نکته اینجاست که کارویک با همین تک آلبوم از تمامی 9 آلبوم قبلی که کان در آن حضور داشت جذابتر و قوی‌تر ظاهر شده است. این را هم بدانید که این سومین اثر آنها به صورت کانسپت آلبوم است. (آلبومی منسجم که تمامی آهنگها حول یک داستان واحد می‌چرخند) داستان هم از این قرار است که دختربچه‌ای در قرن نوزدهم به نام جولی بر اثر حادثه‌ای از دنیا می‌رود، در حالیکه برادر دوقلوی او شاهد این اتفاق است. ماجرای آلبوم به مسائل خانوادگی و کنار آمدن اعضای آن با این قضیه و خیانتها و رازها و مخفی کردن‌های مرتبط با آن باز می‌گردد. نکته‌ی دیگر اینکه در نهمین آهنگ آلبوم باب کاتسیونیس، مشهورترین نوازنده‌ی کیبورد یونان و تنها هنرمندی که از این کشور موفق به دریافت جایزه بهترین کیبوردیست مجله متال همر شده است، در ترکیب سازندگان اثر حضور دارد.

Rush - Clockwork Angels11
Rush – Clockwork Angels

گروه کانادایی Rush پیش از آنکه یک گروه موسیقی باشد یک کلاس آموزشی است! هر سه عضو گروه چنان نابغه‌هایی در نوازندگی هستند که دیوار خانه‌هایشان با لوح‌های رنگارنگ و دیپلم‌های افتخار گوناگون پوشیده شده است. این اسطوره‌ی موسیقی راک از سال 1974 تا به امروز (یعنی 38 سال) همین ترکیب سه نفره‌ را دارد: گدی لی، الکس لایفسان و نیل پیرت. Clockwork Angels نوزدهمین آلبوم آنهاست که در ژانر پراگرسیو راک منتشر شده است. آنها دیگر مدتهاست که موسیقی هوی متال را کنار گذاشته‌اند و به پراگرسیو راک روی آورده‌اند. جدا از هر چیزی، تکنیک نوازندگی آنها و اجرای آهنگهاست که توجهتان را جلب می‌کند: Caravan و Seven Cities Of Gold را بشنوید و توجه ویژه‌ای به بیس گیتار داشته باشید. BU2B را که می‌شنوید نظر ویژه‌ای به گیتار آن بیاندازید. The Anarchist و Headlong Flight را حتما بخاطر درامز آن لحاظ کنید. اصلا باید توجه خاصی به تمام آلبوم داشته باشید، چون این آلبوم بهترین اثر Rush نیست، اما می‌تواند یک شناسنامه‌ی معتبر برای آن باشد. پیش از این بطور مفصل در مورد این گروه و این آلبوم (اینجا) صحبت کرده‌ام.

…ادامه دارد.

Rush – Clockwork Angels

بردیا برجسته نژاد: اگر بگوییم گروه کانادایی Rush یکی از هیولاهای تاریخ موسیقی راک و متال است، بیراه نگفته ایم. سابقهء 40 سالهء این گروه و برگزاری تورهای عظیم و خلاقانه شان باعث شده که هر سه عضو اصلی گروه و ترکیبشان در قالب Rush بدل به یکی از تاثیرگذارترین های تاریخ موسیقی راک و متال بشوند. گدی لی، خواننده و بیسیست و کیبوردیست گروه، از نوابغ موسیقی ست. او تا به حال 6 بار برندهء جایزهء بهترین بیسیست موسیقی راک از نگاه مجلهء گیتار پلیر شده و تکنیکش در نوازندگی بیس الهام بخش چهره های شاخصی نظیر کلیف برتون (متالیکا)، استیو هریس (آیرون میدن)، جان میونگ (دریم تیتر) و فرانک بلو (انترکس) بوده است. البته این را هم باید در نظر بگیرید که در فهرست صد خواننده برتر تاریخ موسیقی متال مجلهء معتبر هیت پریدر، گدی لی رتبهء سیزدهم را به خود اختصاص داده است. الکس لایفسان، نوازندهء گیتار، جوایز رنگارنگی را در کارنامهء هنری خود دارد که می توان در میان آنکه بزرگترین استعداد راک از طرف مجلهء گیتار برای هنرمندان تجربی در سال 1983 و بهترین گیتاریست راک سال 2008 از نگاه مجلهء گیتار پلیر را نام برد. نیل پیرت، درامر گروه، اعجوبه ای پشت درامز است. او توانسته تا به امروز 9 بار جایزه بهترین درامر سال مجلهء مدرن درامر را به خود اختصاص دهد و البته به آن اضافه کنید 16 بار کسب مقال اول بهترین اجرای ضبط شده و 4 بار بهترین نوازندهء پرکاشن از نگاه همین مجله، و کسب 4 بار مقام بهترین درامر سال به انتخاب مجلهء DRUM. بگذارید خیالتان را راحت کنم! اگر بخواهید تعداد جوایز او را بشمارید به عدد حیرت انگیز 52 خواهید رسید. اجراهای زندهء او خارق العاده است! خودش در مرکز درامز می نشیند، بطوریکه درام کیت او به شکل 360 درجه اطرافش را گرفته است. شما با درامری مواجه خواهید بود که در مرکز دایره غوغا می کند.

راش از همان زمان انتشار اولین آلبومش در سال 1974 توانست با مهارت اعضایش در نوازندگی و استفاده از ترانه های عمیق فلسفی بعنوان یکی از تاثیرگذارترین گروه های موسیقی متال در دنیا مطرح شود، بطوریکه پیدایش گروه هایی نظیر Metallica, Primus, The Smashing Pumpkins, Dream Theater, Symphony X را مدیون این گروه می دانند. حالا آنها بعد از گذشته 5 سال از انتشار آخرین آلبوم خود، تا سه روز دیگر نوزدهمین آلبوم استودیویی شان، با عنوان فرشته های کوکی (Clockwork Angels) را روانهء بازار خواهند کرد. این آلبوم با 12 آهنگ و مدت زمان 66 دقیقه، هشتم ژوئن در استرالیا و چهار روز بعدش در سرتاسر دنیا منتشر خواهد شد. این را هم حتما می دانید که مدتهاست ژانر این گروه از هوی متال به راک و پراگرسیو راک تغییر کرده است. همچنین این دومین آلبوم آنهاست که با تهیه کنندهء صاحب نام آمریکایی، نیک راسکولینز، همکاری می کنند. راسکولینز در کارنامهء خود سابقه همکاری با گروه های صاحب نامی نظیر فوو فایترز، اوانسنس، استون سور، دفتونز و مرلین منسون را دارد.

بپردازیم به آهنگهای این اثر: آغازگر آلبوم، Caravan، یک شروع میخکوب کننده است. این آهنگ چندین سال پیش ساخته شده، در توری که برای آلبوم قبلی برگزار شده بود نیز چندین بار اجرا شده و از همان زمان بارها دستخوش تغییرات در ترکیب سازها شده است. از ریف خوش آوای گیتار و کیبورد دوست داشتنی این آهنگ که بگذریم‏، بیس گیتار در آن بیداد می کند. Caravan به عنوان اولین آهنگ و اولین سینگل فوق العاده است. BU2B هم در کنار Caravan چندین بار در تور قبلی گروه اجرا شده. این آهنگ جولانگاه گیتار است! به گفتهء لایفسان او در این آهنگ از شش track جداگانهء گیتار استفاده کرده است. Clockwork Angels پراگرسیو شروع می شود و  اواسطش به شکل دور از انتظاری به موسیقی بلوز می چرخد و دوباره همان ترکیب اولیه اش را پیدا می کند. The Anarchist شاید Rushترین آهنگ این آلبوم باشد. همان ملودی های قدیمی و آواز و همان درامزی که لحظه ای و در استودیو توسط نیل پیرت ساخته و اجرا می شود. لایفسان می گوید که پیرت از آن آدمهایی ست که هر از گاهی به کمی درگیری و هیجان در زندگی اش نیاز دارد و این آهنگ برای او همین هیجان را داشته است.

Carnies با ریف گیتار جیمی هندریکس وار آغاز می شود. مسئله هم همین است. این آهنگ خیلی بیشتر از آن که بتواند تاثیر گذار باشد بنظر می رسد تاثیر گرفته است. می توانید رد خیلی ها را در این آهنگ پیدا کنید. Halo Effect با آکوستیک شروع می شود و آکوستیک در این آهنگ تا انتها غالب است. متن آهنگ در مورد تصمیمات احساسی ست که به نتیجه نمی رسند و بطور غیر مستقیم حالی را وصف می کند که تو عاشق کسی هستی که نباید باشی. Seven Cities Of Gold به شما فرصت نمی دهد که بفهمید چه اتفاقی افتاده است! بیس از همان ابتدا گوشهایتان را تیز می کند و کم کم با هیاهوی گیتار و درامز به اوج می رسد. اصلا این آهنگ را باید به نام گدی لی، به خاطر آواز و بیس گیتارش ثبت کرد، اما هنرنمایی گیتار لایفسان را در انتهای آهنگ باعث می شود که فراموش نکنید با یک گروه طرف هستید. The Wreckers بنظر می رسد بیشتر پاپ راک باشد تا آن چیزی که انتظارش را داریم، شاید قرار است با این آهنگ کمی استراحت کنید تا برای شنیدن باقی آلبوم آماده شوید. حالا نوبت آن رسیده که در Headlong Flight کمی با هنر درامر گروه، نیل پیرت، آشنا شوید. ابتدا قرار بود این آهنگ بصورت اینسترومنتال ضبط شود، اما نتیجه آن شد که این آلبوم، بر خلاف اکثر کارهای قبلی آنها، فاقد آهنگ بدون کلام باشد. چندان معلوم نیست که  Bu2b2 در این آلبوم چه می کند! شبهه آهنگی 1.5 دقیقه ای که آواز گدی لی را با ترکیبی از سازهای زهی به همراه دارد و کمی بدبینانه می تواند ترکی باشد که قصد دارد یک عدد به تعداد ترکها اضافه کند. Wish Them Well تقریبا هارد راک ترین آهنگ این آلبوم و شاید ضعیف ترین شان (به جز یک قسمت کوتاه سولوی گیتار) باشد. The Garden، آخرین آهنگ آلبوم، به گفتهء نیک راسکولینز (تهیه کننده آلبوم) به اندازه ای مهربان و گرم و ملایم از آب در آمده بود که او از گروه خواست تا آنجایی که جا دارد از لطافت بیش از اندازهء آهنگ کم کنند. اما در نهایت نتیجه تبدیل به آهنگی آرام و دوست داشتنی شده که می تواند نفس راحتی برای اتمام یک آلبوم ارزشمند باشد.

اگر جزو آن دست از طرفداران موسیقی هستید که شنیدن نام گروهی مانند متالیکا شما را دچار تردید می کند‏، این را بدانید راش سالهاست از موسیقی متال فاصله گرفته است و در فضای راک و پراگرسیو می چرخد. در نتیجه اگر با آن شاخه از موسیقی پراگرسیو که نظیرش را در چند پست پیش (Flying Colors) شنیده اید ارتباط برقرار می کنید، این آلبوم را از دست ندهید.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: