آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

بایگانی برچسب‌ها: Pink

ِِPink – FunHouse

حدود ٨ سال پیش بود ! . وقتی برای اولین بار کلیپ There You Go پخش شد ، مردم از همدیگه میپرسیدن این دختر وحشی و عجیب و غریب و یاغی و متعرض کیه ؟؟؟ . با پخش شدن دو تا Single دیگه یعنی Most Girls و You Make Me Sick دیگه Pink و آلبوم اولش یعنی Can’t Take Me Home برای همه شناخته شده بود . پینک به سرعت بصورت نماد نسل نوجوان و جوان دخترانی در اومد که نسبت به همه چیز معترض بودن !!!! .

آلیشیا مور خواننده 29 سالهء آمریکایی فعالیت هنری خودش رو با انتشار اولین آلبوم در سال 2000 آغاز کرد . اینکه چی شد عنوان Pink رو برای خودش انتخاب کرد ، شرمنده ! نمیتونم بگم !!. (کنجکاو بودین در گوشتون میگم !!) . یک سال بعد یعنی در سال 2001 آلبوم دوم پینک با عنوان M!ssundaztood منتشر شد که موفق ترین آلبوم این هنرمند تا کنون به حساب میاد : فروش جهانی 12 میلیون نسخه !! . آلبوم بعدی در سال 2003 یعنی Try This کم کم از پاپ فاصله گرفت و آروم آروم قدم به دنیای Pop Rock گذاشت . اما فروش جهانی 3.2 میلیون نسخه ای عقب گرد بزرگی برای این خواننده به شمار میومد . آلبوم بعدی در سال 2006 با عنوان I’m Not Dead رو قبلا بطور کامل و مفصل و جامع در موردش ( اینجا ) صحبت کردم . بخونین دوباره ! باحاله ! جزو اولین پستهای این بلاگ هست .

آلبوم جدید پینک چند هفته پیش منتشر شد . اولین سینگل این آلبوم با عنوان So What موفق ترین سینگل این هنرمند تاکنون بشمار میاد . کسب مقال اول در 11 چارت معتبر دنیا گویای این مطلب هست . نکته جالبی که در مورد این آلبوم باید بگم اینه که به شکل کاملا مشهودی اکثر آهنگهای آلبوم با محوریت طلاق ساخته شدن ! و این کاملا تاثیر پذیر از طلاق پینک از همسرش ، کری هارت ، هست . تا چند وقت دیگه هم دومین سینگل این آلبوم با عنوان Sober منتشر میشه . آلبوم رو بشنوین .

دانلود آلبوم FunHouse از Pink

پ.ن : توی لینک بالا ، لینک دانلود از 8 سایت مختلف قرار گرفته . شما از هر کدوم که بخواین میتونین آلبوم رو بگیرین . قابل توجه اونهایی که با رپیدشر مشکل دارن . پسورد هم مثل همیشه در بخش کامنت هست .

 

Pink – Im Not Dead

                  

آخرین آلبوم Alecia Moore یا همون Pink با عنوان I’m Not Dead حدود دو ماه پیش به بازار اومد . در کل خود من بخاطر گستاخی و شهامت در بیان حرفها از پینک خوشم میاد و از شنیدن یه سری از آهنگهاش لذت میبرم . این آلبوم چهارمین اثر پینک هست که به فاصلهء سه سال از آلبوم قبلی )یعنی (Try This شامل 16 آهنگ محصول کمپانی LA Face با درجهء Explicit Lyrics منتشر شده . (در مورد Explicit Lyrics میتونین به پست قبلی مراجعه کنین) . عرض کنم که : 

1)  فرمول و سبک و سیاق پینک هیچ تغییری نکرده. منتها اینبار پخته تر و قویتر از همیشه . این آلبوم رو میشه اینطور معرفی کرد : هجونامه ای در Stupid Gils , جنگ طلبی سیاست گونه در Dear Mr. President , خشونت دوران جوانی در Conversations With My 13 Year Old Self و Runaway , دید متریالیسم در I Got Money Now و بیان دو آتیشهء احساسات در U + Ur Hand . هیچکدوم این آهنگها و آهنگهای دیگهء آلبوم رو شنوندهء عام نمیفهمه !!! . اما , هیچکدوم هم نمیتونه به قشر روشنفکر برگرده ! . و این دقیقا همون چیزی هست که باعث شده پینک بشه پینک !!! : یعنی اوج شایستگی در بیان سرکشی در هر رنگ و فرم !!!.

2)  اولین Single این آلبوم رو احتمالا همتون شنیدین و دیدین . stupid Girls که به تمسخر دخترهای مد گرا و مشهور (که البته خود پینک هم به نوعی جزو اونهاست !!!) پرداخته . با اینکه این آهنگ تونست در جدول 100 آهنگ برتر به شماره 13 برسه میشه به جرات اون رو ضعیفترین اثر آلبوم دونست .

3)  در آهنگ The One That Got Away به وضوح میشه سبک نوازندگی گیتار Neil Young , البته بصورت مبتدی! , رو تشخیص داد . اما در Long Way To Happy از Joan Jett به شکل ناشیانه ای تقلید شده و همین مطلب رو میشه در Who Knew که پینک سعی کرده مثل Janis Joplin یا Joss Stone بخونه مشاهده کرد .

4)  این آلبوم رو به جرات میشه راک دونست . به جز چند Track بقیه آلبوم رو باید قوی توصیف کرد . دو تا آهنگ Dance/Rock خوب هم یعنی  Leave Me Alone و U + Ur Hand تو آلبوم وجود داره . با دو تا آهنگ Acoustic قوی یعنی Dear Mr. President و The One That Got Away . آهنگ Fingers هم یه ElectroDance خوب هست که احتمالا به خاطر همین آهنگ آلبوم درجهء Explicit Lyrics رو گرفته !!!!!

5)  در نسخهء انگلیسی آلبوم دو Track بیشتر وجود داره : Fingers  و Centerfold

6)  تو این آلبوم میتونین دو تا آهنگ بی نظیر پیدا کنین که از سبک کاری پینک یه سر و گردن بالاتر هست . اولی آهنگ Dear Mr. President که دوئتی هست با Indigo Girls و خطاب به جرج دبلیو بوش خونده شده . دومی هم آهنگ I Have Seen The Rain که 15 سال پیش توسط پدر Alecia Moore (پدر Pink) یعنی Jimmy Moore نوشته شده و به جنگ ویتنام میپردازه . این آهنگ رو خود پدر Pink اجرا کرده و شما صدای Pink رو بصورت Background Vocal میشنوین .

7) پینک , قبل از هر چیز با ترانه های اعتراضی و خشونت بار خودش به شهرت رسیده . لحن تند اون رو میشه کاملا آشکار در این آلبوم هم دید . یه نگاه به بهترین آهنگ آلبوم یعنی Dear Mr. President که خطاب به جرج دبلیو بوش هستش میندازیم : (( آقای رئیس جمهور عزیز , بیا با هم قدم بزنیم . بذار وانمود کنیم که دو انسان مساوی هستیم و تو از من بهتر نیستی ! . اگه بتونیم دوستانه صحبت کنیم میخوام چند تا سئوال ازت بکنم : چه احساسی داری وقتی آواره ها رو توی خیابون میبینی ؟! قبل از خواب به درگاه کدوم خدا دعا میکنی ؟! چه احساسی داری وقتی به آینه نگاه میکنی ؟! افتخار میکنی ؟! . چطوری میخوابی وقتی بیشتر ماها گریه میکنیم ؟! چطوری میخوابی وقتی یه مادر شانسی برای گفتن خداحافظی نداره ؟! (اشاره به سربازهایی که به جنگ رفتن) ؟! چطوری سرت رو بالا میگیری و راه میری ؟! میتونی تو چشمام نگاه کنی و بهم بگی چرا ؟! آقای رئیس جمهور عزیز ؛ آیا تو پسر بچهء تنهایی بودی ؟! آیا تو پسر بچهء تنهایی هستی ؟! چطور میتونی بگی که هیچ بچه ای رو از قلم ننداختی ؟! ما نه احمق هستیم و نه کور !!! اونها همه توی زندانی گیر افتادن که تو با درست کردنش مسیر جهنم رو هموار میکنی ! . کدوم پدری میذاره تنها دخترش از پیشش بره ؟ کدوم پدری میتونه بخاطر سرخوشی دخترش ازش متنفر باشه ؟! میتونم تصور کنم که اگه از همسرت سئوال کنیم میگه تو تاحالا طرف ویسکی و کوکائین هم نرفتی !! بذار در مورد کار سخت باهات صحبت کنم . در مورد حداقل دستمزد یه بچه سر راهی . بذار در مورد کار سخت باهات صحبت کنیم . در مورد بازسازی خونهء تو قبل از اینکه بمب اونها رو از بین ببره . بذار در مورد کار سخت باهات صحبت کنم . همونی که تختخوابی از مقوا برای خودش میسازه . تو هیچی در مورد کار سخت نمیدونی . چطور شبها میخوابی ؟ چطور سرت رو بالا میگیری و راه میری ؟! رئیس جمهور عزیز ؛ تو هیچوقت با من قدم نمیزنی !!. )) پ.ن : چقدر این پست طولانی شد !!!!! 

 

 

 

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: