آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

بایگانی برچسب‌ها: OdeOnDreams

معرفی پنج آلبوم پست راک 2011

زحمت تهیه و ارسال مطلبی که در زیر می خوانید با آقای آرمین هاشمی بوده. این پست شامل معرفی پنج آلبوم پست، اکسپریمنتال و ایندی راک خوب امسال بر اساس نظر ایشان است که نتیجه آن به صورت یک پست حسابی و جاندار از آب در آمده. آ ل ب و م از نوشته های نظیر این به شدت استقبال می کند. شما هم می توانید دست به کیبورد شوید.

Grails – Deep Politics 2011

فضای سنگین سیاست های ژرف را با گریلز بهتر درک کنید. قبل از اظهار نظر بهتر است اول نگاهی به صفحه ترانه شناسی گریلز در تارنمای آل میوزیک بیندازید. چند گروه یا خواننده می شناسید که هر سال آلبومی منتشر کرده و صفحه ترانه شناسی آل میوزیک شان به این شکل ستاره باران باشد؟ و اما آلبوم 2011 این گروه آمریکایی: جایی از نقد مارکو پولووینا، جمله زیبایی در مورد این آلبوم خواندم. «Deep Politics یک سمینار است در مورد اینکه چگونه به درستی آلبومی را با افکار انتزاعی پیش برد بی آنکه به بی جهتی و ناکجا آبادی کشانده شود»

تا وقتی این اثر را گوش نکنید نمی توانید متوجه منظور این منتقد عزیز بشوید. فضا سازی این آلبوم بی نظیر است. با گوش دادن به این آلبوم سنگینی فضای موجود و حتی گاهی احساس غم افزای زیبایش تمام وجودتان را به آغوش می کشد. چنان کوبنده روی سرتان خراب می شود که ناخودآگاه به ژرفای اندیشه و تفکر فرو می روید. هر گاه احساس کردید لازم است در مورد مسئله ای خیلی عمیق فکر کنید، کارتان را با گوش دادن به این آلبوم و خیره شدن به کاور تیره و تلخش آغاز کنید و از غوطه ور شدن در دنیای سنگین و غلیظ افکار لذت ببرید.

معرفی چند آهنگ از این آلبوم به عنوان شاخص ترین ها خیلی سخت است، ولی با این حال قطعات Deep Politics، All The Colors Of The Dark، Daughters Of Bilitis و Almost Grew My Hair را جزو دوست داشتنی ترینهاست.

IWFYLS – I Am Waiting For You Last Summer 2011

یک EP زیبا از یک گروه روسی تازه کار. آنها آنقدر از شاهکارهایشان هیجان زده بودند که تنها با 3 تک آهنگ EP خود را به صورت شخصی در اینترنت منتشر کردند که البته یک ماه پس از آن، تک آهنگ Sleep نیز به سه ترانه یاد شده اضافه گردید.

IWFYLS تنها با یک درامر (Alex)، یک گیتاریست (Eugene) و یک دی.جی. (Leo) شکل گرفته و ویژگی اصلی آهنگ هایشان را می توان الکترونیک قوی همراه با تلقین فضایی غمگین و رویاگونه عنوان کرد. با وجود تازه کار و نوجوان بودن شان، هر سه می دانند به دنبال چه هستند و کارشان را به بهترین شکل ممکن انجام می دهند. توصیه می کنم هنگام گوش کردن به این ترانه ها، یک بار با درامز روانی از خود بی خود شوید، یک بار با ریتم های تکان دهنده دی.جی. به فضا رفته و بار دیگر با صدای محزون و جذاب گیتار خود را در دریای جنون غرق کنید تا کاملا متوجه شوید هر کدام از این سه هنرمند در چه سطح بالایی کار می کنند.

تارنمای DéNOUEMENTS این گروه را «عبور کنندگان از مرزهای روسیه» دانسته و مصاحبه کوتاهی هم با آن ها انجام داده. اعضای گروه در این مصاحبه خود را متاثر از موسیقی کلاسیک و تریپ هاپ و همچنین گروه هایی چون Rosetta، God is An Astronaut، Korn و گروه سوییسی The Evpatoria Report می دانند.

باید پذیرفت که اکنون پست راک در مشت گروه های روسی و اروپای شرقی در حال له شدن است و عصاره ای دلچسب را برای علاقه مندان این ژانر فراهم می کنند. قابل توجه گروه های راک ایرانی که همچنان در چرخه نخ نمای راک و متال چرمی پوش های دهه هفتاد و هشتاد غلت می خورند و سردرگم در تعجب هستند که چرا کسی ارزش کار هایشان را درک نمی کند.

از میان این چهار تک آهنگ، دو قطعه Endless و Solar wind بیشتر از بقیه می تواند شما را در خودش غرق کند. برای دریافت آهنگ های این گروه می توانید به تارنمای خودشان مراجعه کنید:http://iwfyls.tumblr.com

Mogwai – Hardcore Will Never Die, But You Will 2011

چه دلمان بخواهد چه نخواهد، چه خوشمان بیاید چه نیاید، وقتی آلبومی از موگوای بیرون آمد مجبوریم تحت هر شرایطی آن را در فهرست بهترین ها قرار دهیم. مخصوصا اگر این آلبوم با نقدهای مثبتی هم همراه باشد. یک نگاه به صفحه ویکیپدیای این اثر و تعداد ستاره های طلایی مجله ها و منتقدین کافی است تا ما ملزم به تجربه کردن این اثر هیجان انگیز شویم.

توماس ناسیف در نقد خود در تارنمای Absolutepunk در مورد این آلبوم می گوید «این آلبوم نهایتاً درون دسته بندی موسیقی نفس گیری قرار می گیرد که تا کنون زیاد از آن ساخته نشده» و این جملهء کوتاه می تواند شرح کاملی برای توصیف این اثر باشد. همچنین او در ادامه می گوید که کمتر پیش آمده این اواخر از این دست کارهای مسحور کننده شنیده باشیم، اما این آلبوم اینسترومنتال به دلیل وجود 10 آهنگ متفاوت و متمایز از یکدیگر، هرگز برایتان خسته کننده و تکراری نمی شود. این نظر با صحبت آغازین همین نقد کامل می  شود که می گوید موسیقی بدون کلام مانند هنری است که شما با خود هنر کاری ندارید و تنها عقب رفته و به آن خیره می شوید و فکر می کنید که هنرمند با این هنرش در پی بیان چه چیزی بوده است. برای همین است که می توان گفت «تامل برانگیز بودن» ویژگی جالب موسیقی بدون کلام محسوب می شود.

در پایان، سه قطعه White Noise، Mexican Grand Prix و San Pedro مخاطبان بیشتری داشته اند که البته San Pedro چیز دیگری ست!

Sleep Dealer – Shadows of the Past 2011

باز هم یک گروه روس، باز هم پست راک روسی. در مملکتی که ریشه های قدرتمند موسیقی اش توسط کسانی چون استراوینسکی، چایکوفسکی و شوستاکوویچ آبیاری شده به هیچ وجه عجیب نیست که شاهد ظهور نو آهنگ سازان جوان و خلاق با موسیقی گیرا و سحر انگیز باشیم. گروه Sleep Dealer با موسیقی مسحور کننده اش این ریشه های قوی موسیقی روسی را به رخ می کشد.

آلبومی پر از احساس و لطافت، گیرا و از همه جالبتر دارای رگه های واضح موسیقی کلاسیک روسی. درگیری ممتد کلید های پیانو با باس، یا اصطکاک آرشه و سیم های ویولن روسی با درامز، فضایی تحریک کننده از همخوابگی چایکوفسکی و پست راک را به نمایش می کشد. دلبستگی Sleep Dealer به موسیقی کلاسیک به حدی است که قطعه Tensity را کاملن به تک نوازی پیانو اختصاص داده اند.

در کل سه قطعه Point Of No Return، My Sorrow و قطعه ای که نام آلبوم از آن گرفته شده، یعنی Shadows Of The Past بیشتر از همه می توانند شما را تحت تاثیر قرار دهند. اما گوش کردن کل آلبوم را به علاقه مندان پست راک و اینسترومنتال توصیه می کنم.

صفحه مای اسپیس Sleep Dealer

OdeOnDreams – Kundalini 2011

یک کار خوب و تر و تمیز از یک گروه خوب و تر و تمیز اسپانیایی که انتشار دومین آلبوم شان را تجربه می کنند. وبلاگ Beautifullnoise آلبوم جدید OdeOnDreams را تمجید کرده و آن را متاثر از شوگیز، ایندی و پست راک دهه 90 میلادی می داند. همچنین وبلاگ RibsOut نوع موسیقی این گروه را مشابه God Is An Astronaut و Mono دانسته اما تعداد دفعات تکرار واژه F**k در بخش نظرات صفحه فیسبوکی که این آلبوم را معرفی کرده بود، مهر تاییدی است بر این نظر بنده که آلبوم حاضر، اثریست بسیار شنیدنی و قاعدتا غافلگیر کننده.

طرح کاور کاملا دوست داشتنی ست. سخت است که بتوانیم دقیقا رابطه این طرح با مضامین آهنگ های این گروه را تشخیص دهیم. ولی با توجه به اسامی قطعات و فصای موسیقی شان، به نظر آهنگ (قصد) هنرمندانش، مانند خیلی از هنرمندان امروزی، بیان دغدغه هایشان از سرآخر کار انسان و سرنوشت دنیای بدور از صلح و ناپایدار کنونی باشد. اما با کمی تفاوت.

آلبوم با پایان کار خدایان Ragnarok هفت دقیقه ای، داستان تراژیکی شاهنامه گونه (رستم و سهراب) یا هملت گونه آغاز می شود. درامز این قطعه شاید شما را یاد درامز Manowar  با همان تم حماسی بیاندازد. در ادامه شاهد قطعاتی هستیم با مضامینی که در بالا اشاره شد تا آنکه به قطعه 1 دقیقه ای Noise می رسیم. این قطعه در اصل پیش درآمدی است برای قطعه ای فوق العاده و یکی از شاهکارهای این آلبوم یعنی Massive Distraction Weapon. قطعه نویز با فضایی اضطراب آلود و خشن شنونده را تحت فشار گذاشته و آماده می کند تا با واقعیت دیوانگی سلاح روبرو شود. اما تفاوتی که در بالا گفته شد قطعه آخر این اثر است. قطعه امید (Hope) با آن صدای ضعیفش را می توان کمی شبیه موسیقی سنتی اسکاندیناوی یا حتی موسیقی روستایی ایتالیا دانست که در ادامه با 1 دقیقه سکوت برای تامل بیشتر همراه شده است و در نهایت با نغمه گیتار، صحنه صبح روشن و زیبای فردای جنگ را شبیه سازی می کند. قطعات توصیه شده Ragnarök، Feel the Fear و Massive Distraction Weapon هستند.

برای دانلود به برگ شخصی OdeOnDreams مراجعه کنید.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: