آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

بایگانی برچسب‌ها: Nosound

آلبوم پکیج 2016 – بسته‌ی بیست و سوم

بردیا برجسته نژاد: نگاهی بیاندازیم به چند آلبوم دیگر منتشر شده‌ی در سال 2016.

پ.ن: در معرفی آلبومها هیچگونه ترتیبی، مخصوصا بر اساس زمان انتشار، رعایت نشده است!

message-to-bears

Message to Bears – Carved from Tides

«حک شده بر اثر جزر و مد» عنوان چهارمین آلبوم پروژه‌ی تک نفره‌ی «جروم الکساندر» انگلیسی، «مسیج تو برز» محصول 2016 است. موسیقی او مثل یک سوپ داغ و ساده است، که از الکترونیک و امبینت با چاشنی پست راک درست شده و جان می‌دهد برای آنکه آن را  آهسته، در آرامش، با چشمان بسته، سر بکشید و از طعم آن لذت ببرید. آلبوم جدیدش یک تفاوت نسبتاً شاخص نسبت به آثار قبلی دارد و آن هم اینکه در آن به مراتب از وکال بیشتری استفاده شده است، تا جایی که در ترک چهارم «جما الکساندر»، خواهر جروم، با او هم آواز می‌شود. نتیجه آنکه: این آلبوم را سر بکشید!

skillet

Skillet – Unleashed

«رها شده» عنوان دهمین آلبوم گروه کریسشن متال / هارد راک آمریکایی، «اسکیلت»، محصول 2016 است. شاید به شمار آوردن آنها بعنوان یک گروه متال نیاز به مقدار قابل توجهی تردید داشته باشد. موسیقی رقصی پاپ گونه، با ملودی‌های پاپ راک، با وکال ایندی راک طور، کلاً یک چیزی مناسب برای خوشحالی و شادی کردن است که اگر به من باشد اسمش را می‌گذارم «هپی متال»! آلبوم جدید آنها از این نظر شبیه همه‌ی آن چیزهایی‌ست که پیش از این از آنها شنیده‌ایم. شلوغ و باحال و شاد و خوشحال و البته نسبتاً سطحی. اگر هم می‌خواهید از شنیدن آن بیشتر لذت ببرید، آن را در هنگام رانندگی، با حفظ قوانین و احتیاط‌های لازم (!)، تجربه کنید. نتیجه آنکه: چرا که نه؟ مگر به ما خوشحال بودن نیامده؟!

russian-circles

Russian Circles – Guidance

«راهنمایی» عنوان ششمین آلبوم گروه پست راک آمریکایی «راشن سرکلز» محصول 2016 است. گول اسم گروه را نخورید که هیچ ارتباطی به روسیه ندارد و فقط نام یکی از حرکتهای تمرینی در هاکی روی یخ است! این گروه یکی از اولین گروه‌های‌ست که باعث آشنایی من با ژانر پست راک شد و به همین دلیل همیشه آثارشان برایم ارزش دو چندان داشته است. موسیقی آنها سهمگین است، مانند آوار بر سرتان خراب می‌شود و شما را در زیر حجم عظیمی از هر آن چیزی که بر روح‌تان سنگینی می‌کند دفن می‌کند. آلبوم جدید آنها نیز یک اثر باشکوه دیگر است. مجموعه‌ای که توانسته از گاردین امتیاز 5 از 5 و از اکسکلیم و دراون این ساوند امتیاز 9 از 10 را بگیرد. یک آلبوم با اسم تک کلمه‌ای، مثل همیشه، با آهنگهایی همه تک کلمه‌ای، مثل همیشه. نتیجه آنکه: توصیه می‌کنم زیر این آلبوم خراب بشوید!

nosound

Nosound – Scintilla

«جرغه» عنوان پنجمین آلبوم گروه پراگرسیو راک ایتالیایی «نوساند»، محصول 2016 است. این گروه سابقاً دوست داشتنی با آثار پر احساس و موسیقی غمگین و در عین حال جذابش توانست توجه بسیاری را، مخصوصاً در ایران، به خود جلب کند. اما چیزی که در دو آلبوم اخیر آنها، مخصوصاً همین آخری، احساس می‌شود این است که کفگیر آنها به معنای واقعی به ته دیگ خورده است! موسیقی دم دستی، ملودی‌های بیش از اندازه ساده و قالباً تکراری، و صد البته مانند همیشه لهجه‌ی بد ژانکارلو ارا در اجرای آهنگها، همه و همه باعث می‌شود که نه تنها این آلبوم را دوست نداشته باشم، بلکه با حس عجیبی از آن بدم هم بیاید! نتیجه آنکه: من هر چه بگویم، در نهایت باز هم شما این آلبوم را گوش خواهید کرد!

shearwater

Shearwater – Shearwater Plays Lodger

«شیرواتر «مستاجر» را اجرا می‌کند» عنوان جدیدترین اثر گروه ایندی راک آمریکایی «شیرواتر»، محصول 2016 است. این اثر را چندان نمی‌توان به عنوان یک آلبوم جدید از این گروه به حساب آورد. کاری که آنها کرده‌اند این است که تمامی 10 ترک آلبوم «مستاجر»، سیزدهمین اثر اسطوره‌ی موسیقی، «دیوید بوئی»، محصول 1979 را از ابتدا تا انتها کاور کرده‌اند. جمع کثیری از منتقدین این آلبوم را بهترین اثر بوئی در تمام دوران فعالیتش می‌دانند و شیرواتر هم دست روی آن گذاشته، به کلاب A.V رفته و بصورت زنده تمام آهنگها را کاور کرده و از اجرای آن یک ویدئو هم منتشر کرده است. نتیجه آنکه: اگر طرفدار هر کدام از این دو باشید، بوئی یا شیرواتر، به گمانم این آلبوم بتواند توجه‌تان را جلب کند.

بهترین‌های 2013 از نگاه آل‌ب‌و‌م – 5

بردیا برجسته نژاد: اولین قسمت از «بهترینهای سال 2013» یعنی شماره‌های 26 الی 30 را می‌توانید اینجا ببینید. همینطور برای دیدن شماره‌های 21 الی 25 (قسمت دوم) به اینجا بروید. قسمت سوم (شماره‌های 16 الی 20) هم اینجا ست. چهارمین قسمت از این مجموعه (شماره‌های 11 الی 16) را اینجا ببینید.

10Sigur Rós - Kveikur
Sigur Rós – Kveikur

نهایت ارتقای هنر موسیقی و حد متعالی بازی با اصوات را می‌توان در پدیده‌ی موسیقی ایسلند، گروه Sigur Ros، جستجو کرد. هفتمین آلبوم آنها با عنوان «فتیله» از اساس و ریشه با تمامی کارهای آنها تا به امروز تفاوت دارد. آنها آلبوم جدید را اگرسیو تر از کارهای قبلی‌شان می‌دانند. اما مسئله چیزی فراتر از این حرفهاست. آلبوم جدید به وضوح پارامتر امبینت را حذف کرده و با تاکید بیشتر بر روی صدای جونسی تبدیل به یک معجزه شده است. آلبومی که می‌شنوید نه تنها با تمام آثار قبلی این گروه تفاوت دارد، بلکه به قول گرث جیمز (منتقد کلش میوزیک) هیچ دو آهنگ شبیه به هم نیز نمی‌توانید در آن پیدا کنید. NME نقد خود را با این جمله آغاز می‌کند «این آلبومی‌ست که به هیچ وجه نمی‌توانستید از Sigur Ros انتظار داشته باشید». حالا دیگر لازم نیست برای شنیدن آهنگهایشان چراغها را خاموش کنید و به کنج اتاق بخزید. تفاوتها به همینجا ختم نمی‌شود! اینبار می‌توان در کنار یک موسیقی پست راک تمیز رگه‌هایی از موسیقی پاپ را نیز پیدا کرد. این اولین بار است که فاصله‌ی انتشار دو آلبوم فقط یک سال است و از همه مهمتر، برای اولین بار است که گروه 4 نفره‌ی Sigur Ros با ترکیب سه نفره (بعد از جدایی کیبوردیست گروه، کارتان سوینسون) آلبومی را ضبط می‌کند. حواستان باشد، این آلبوم را خنک بنوشید!

09Clutch – Earth Rocker
Clutch – Earth Rocker

یک اعجوبه‌ی پر از انرژی را تصور کنید، در حالی که به Led Zeppelin سواری می‌دهد، سوار بر موسیقی فانک شده و با آوازی شبیه Faith No More و با زبانی پر از کنایه و طنز از سیاست و مذهب و تاریخ و فرهنگ می‌گوید. اسم این جانور آمریکایی Clutch است. گروهی که بعد از دو دهه فعالیت دهمین آلبوم خود را در سالی که گذشت با عنوان «ارث راکر» منتشر کرده است. آخرین آلبوم کلاچ سرکش‌تر، افسارگسیخته‌تر و به مراتب قوی‌تر از تمام کارهایی‌ست که پیش از این از آنها شنیده‌ایم. این آلبوم توانست به جایگاه نخست چارت آلبوهای هاردراک بیلبورد صعود کند. متال‌اینجکشن در خصوص این اثر می‌گوید: «در سفری در دنیای هارد راک مدرن، کلاچ مانند یک دیوانه‌ برایتان قصه می‌گوید. احتمالاً نخواهید فهمید که سعی دارد چه چیزی را برایتان تعریف کند، اما بعد از مدتی به خودتان خواهید آمد و متوجه می‌شوید که مدتهاست بی‌وقفه در حال شنیدنش هستید». بی‌شک در این آلبوم هم مانند همیشه قهرمان اصلی نیل فالون، خواننده‌ی گروه، است. بخش اصلی کاراکتر و شخصیتی که از کلاچ در ذهنتان نقش خواهد بست به صدا و شیوه‌ی آواز او تعلق دارد. او یک راکر به معنای واقعی‌ست که هر از گاهی هوس می‌کند در آن میان کمی هم رپ بخواند! خلاصه‌ی کلام اینکه این آلبوم شما را خواهد لرزاند.

08Samsara Blues Experiment – Waiting for the Flood
Samsara Blues Experiment – Waiting for the Flood

اول: موسیقی بلوز به عنوان مادر تمامی انشعابات موسیقی راک، دوم: موسیقی معنوی و روحانی آیین هندو، تجلی یافته در چرخه‌ی زندگی و مرگ و تناسخ حاکم بر آن (اصطلاحاً سمساره، در آیین هندو)، سوم: موسیقی تجربی، در ترکیب و تلفیق و خلق و نوآوری. مجموع این سه مورد فلسفه‌ی پیدایش و نامگذاری گروه سایکدلیک راک آلمانی Samsara Blues Experiment را تشکیل می‌دهند. آلبوم جدید آنها با عنوان «در انتظار طغیان» بیشتر به یک معجزه شبیه است. 4 ترک، با متوسط مدت زمان 10 دقیقه. هر کدام آنقدر فرصت دارند که چندین و چند بار دیوانه‌تان کنند. فضاسازی‌ها باورکردنی نیست. بستری از اکسپریمنتال را فرض کنید که استونر راک، اسپیس راک و سایکدلیک راک بر روی آن سُر می‌خورند. وکال آلبوم بیشتر شبیه نیایش است، راز و نیاز می‌کند و دعا می‌خواند. انگار که شما مانند جسدی بر زمین افتاده باشید، گروه بر دورتان حلقه زده‌ باشد، وکال می‌خواند و موسیقی فضا را پر می‌کند. شما بلند می‌شوید، نیست می‌شوید، گم می‌شوید و از نو و به شکل دیگری باز می‌گردید. گوش تیز کنید تا لابه‌لای آهنگها (مخصوصاً آخرین ترک) صدای سیتار را بشنوید. انگار که این، موسیقی متن فرایند تناسخ شماست.

07Nosound – Afterthoughts
Nosound – Afterthoughts

وقت آن رسیده که چراغها را خاموش و صدای موسیقی را زیاد کنید، بروید روی کاناپه بخوابید و های‌های به حال گذشته تا آینده‌تان گریه کنید! البته این را هم در نظر بگیرید که آن موسیقی باید یکی از آثار Nosound باشد. آخرین آلبوم این گروه ایتالیایی با نام «پس‌اندیشه» باز هم همان فرمول جادویی مملو از غم و غصه را در خود نهفته دارد. هر چند اینبار می‌توانید با کمی موشکافی بارقه‌های سفیدی را در دوردستهای آلبوم نیز پیدا کنید. (برای مثل در آهنگ She که با وجود تمام غمی که در لیریکس دارد، بالاخره در انتها به عشق زندگی‌اش در دشتی روشن و پهناور با آسمانی آبی و روشن می‌رسد.) اما در نهایت این همان Nosoundـی‌ست که می‌شناسیم. همان گروهی که ماهیتش فریادهای پر از درد و اندوه آهنگ Paralyzed و سولوی مملو از ناله و زاری گیتار آن است. همان گروهی که وامدار غم و درد موسیقی پراگرسیو راک بزرگانی نظیر Pink Floyd، Porcupine Tree و Sigur Ros است. شاید تنها چیزی که در بعضی لحظات نادر کمی گوش را اذیت کند، آواز ارا (خواننده گروه) باشد که غلظت لهجه‌ی ایتالیایی‌اش هنگام انگلیسی خواندن از کنترل خارج می‌شود. با این وجود چیزی که می‌شنوید برای تبدیل کردن یک جشن به عزا کافی‌ست!

06Palms – Palms
Palms – Palms

چینو مورنو خواننده‌ی صاحب نام گروه آلترناتیو متال Deftones در کنار فعالیتش در این گروه پروژه‌های مختلف موسیقی را نیز دنبال می‌کند. او گروهی دارد به اسم Team Sleep که تلفیقی از موسیقی آلترناتیو و تریپ هاپ در کنار الکترونیکا را اجرا می‌کند. همچنین پروژه‌ی Crosses که به موسیقی الکترونیک راک می‌پردازد. این را تا همینجا داشته باشید! گروه پست راک Isis بعد از انتشار 5 آلبوم و کسب شهرت در این ژانر در سال 2010 به کار خود پایان داد. حالا هر دو را بگذراید در کنار هم! دو سال پیش چینو مورنو به همراه بیسیست، درامر و گیتاریست Isis پروژه‌ی جدیدی را به نام Palms راه‌اندازی کردند. با وجود آنکه در اکثر مواقع اینگونه ترکیبها نتیجه‌ی خوبی به همراه ندارند اما اولین آلبوم آنها با عنوان «پالمز» با استقبال شدید مخاطبین و منتقدین مواجه شد. شما یک موسیقی تمیز پست راک دارید که با صدای پر تنش و عصبی و ناراضی چینو مورنو تزئین شده است. مورنو تبحر خاصی در نگران کردن شما با صدایش دارد! طوری فریاد می‌زند که دلتان می‌خواهد جامه بدرید و سر به بیابان بگذارید! عجیب است، اما چیزی که می‌شنوید ترکیب حیرت انگیزی از موسیقی آلترناتیو متال و پست راک است. نگران نباشید، آلبوم را گوش کنید. کمی استرس برای هر کسی لازم است!

… یک قسمت دیگر ادامه دارد!

Nosound – A Sense of Loss

 

اگه مشتری اون یکی وبلاگ من باشین (اینجا) حتما پستی رو که احساسم رو در مورد Nosound نوشتم رو خوندین. Nosound یکی از معدود گروه های مطرح پراگرسیو راک ایتالیا هست که توسط موجود عجیبی به اسم جانکارلو ارا (Giancarlo Erra) پایه گذاری شده. ابتدا خود Erra مسئولیت آهنگ سازی و نوازندگی تمام سازما و ضبط و تهیه کنندگی و ادیت آهنگها رو عهده دار بود، اما وقتی که آثارش به شهرت رسید لزوم چند نوازندهء تمام وقت ضروری احساس می شد، و این آغاز کار Nosound به شکل یک Band حرفه ای بود.

سبک کاری Nosound یه چیزی بین پراگرسیو راک ، امبینت و پست راک هست و به طور کاملا آشکاری از Pink Floyd و Porcupine Tree (مخصوصا No-Man) تاثیر گرفته. با وجود اینکه آثار متفرق زیادی به اسم Nosound هست اما جدی ترین اونها رو میشه Lightdark و Slow, It Goes به حساب آورد.

A Sense of Loss جدیدترین آلبوم Nosound هست که اکتبر 2009 منتشر شده. امیدوارم از شنیدنش لذت ببرین.

دانلود A Sense of Loss از Nosound

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: