آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

بایگانی برچسب‌ها: Man an Ocean

بهترین های 2011 از نگاه من – 5

بردیا برجسته نژاد: قسمت اول این نوشته (شماره های 30 الی 26) را (اینجا)، قسمت دوم (شماره های 25 الی 21) را (اینجا)، قسمت سوم (شماره های 20 الی 16) را (اینجا) و قسمت چهارم (شماره های 15 الی 11) را (اینجا) بخوانید.

10
The Black Keys – El Camino

یک آلبوم دیگر از گروهی که فقط خودش می تواند خودش باشد! سال گذشته آلبوم برادرها/Brothers از The Black Keys را در جایگاه 14 بهترین هایم گذاشته بودم. و حالا امسال هم نمی توان از هفتمین آلبومشان گذشت. لازم نیست حرفهای سال قبل را تکرار کنم، که شما با این گروه می توانید در موسیقی راک سفر کنید و به گذشته بروید و موسیقی آنها پلی ست بین موسیقی راک مدرن و راک قدیمی. آلبوم جدید آنقدر هیجان انگیز و دوست داشتنی ست که Allmusic سخت گیر به آن 4.5 از 5 می دهد و گاردین 5 از 5 را هم برایش کم می داند. موسیقی آنها آنقدر عجیب، جذاب و خوشگل است که دلتان می خواهد بلند شوید و خودتان را حسابی بتکانید! تصور کنید که این دو دیوانه اسم آلبومشان را می گذارند شورلت ال کامینو/El Camino، بعد روی جلد عکس کرایسلر می گذارند!! پسر تنها/Lonely Boy اولین آهنگ و اولین سینگل این آلبوم در چارت کانادا و انگلستان رتبه اول را کسب کرد. این سینگل هم برای خودش یک کاور دارد، اشتباه نکنید! عکس آن شورلت ال کامینو نیست. عکس روی کاور پسر تنها یک بولدوزر تنهاست که در بیابان پارک شده است!

09
Adele – 21

2008 سالی بود که Adele با 19 آمد. 19 عدد معنا داری برای این هنرمند بود، او یک رابطهء عاشقانهء 18 ماهه را از دست داد و تبدیل به یک آدم افسرده و الکلی شد. 18 ماه که گذشت و از بین رفت، 19 و نابودی او آغاز شد. البته آلبومی که توانست نظر همه را به خودش جلب کند. اثری قوی که تمام خوبی های پاپ را داشت و از بدی هایش خبری نبود. 21 ماه زمان لازم بود تا Adele بتواند خودش را دوباره پیدا کند و این شد که آلبوم دوم او با نام 21 تبدیل به یک شاهکار شد. 21 غوغا کرد. در چارت 24 کشور دنیا رتبهء اول را گرفت. 11 هفتهء پیاپی در رتبهء اول چارت انگلستان ماند و تکان نخورد و تبدیل شد به موفق ترین خواننده زن تاریخ انگلستان (پیش از او این رکورد دست مدونا بود، 9 هفته در 1990). او حتی توانست بطور همزمان در هر دو چارت سینگل ها و آلبومها رتبهء اول را کسب کند، اتفاقی که در انگلستان از سال 1964 و گروه the Beatles تا با حال رخ نداده بود. قطعا و بی هیچ شکی 21 بهترین آلبوم پاپ سال 2011 است. اثری که می توانید از شنیدن تک تک آهنگهایش نهایت لذت را ببرید.

08
Monkey3 – Beyond the Black Sky

خیلی دقیق نمی توان ژانر مشخصی برای گروه سوئیسی Monkey3 پیدا کرد. پست راک؟ سایکدلیک راک؟ در هر دسته ای که دلتان می خواهد قرارشان دهید، بی شک آنها یکی از بهترینهای همان دسته هستند. موسیقی Monkey3 می تواند نقش دارو را برای شما بازی کند. می تواند شما را در خلصه ای فرو ببرد که جای دیگر تجربه اش نکرده اید. آنها یک چیزی در ریفهای تکراری خود دارند که به آن هایپنوتیک (هیپنوتیزم کننده) می گویند و حتی در کنسرتهایشان با جلوه های نور و تصویر این حالت را چند برابر می کنند. چهارمین آلبوم آنها به نام ورای آسمان سیاه/Beyond the Black Sky اثری رویایی ست. شما می توانید با این آلبوم ایمان بیاورید یا کافر شوید، این آلبوم تمام راه های رسیدن یا راه های فرار را در اختیارتان می گذارد. وقتی از میان بیابان/Through the Desert را می شنوید، چشمانتان را ببندید و اجازه بدهید در نیمهء دوم هر جایی که دلش می خواهد شما را ببرد. بعد از 9 دقیقهء شما به جایی خواهید رسید که آنجا فقط برای شماست! این آلبوم در انتها هر کسی را در یک ایستگاه متفاوت پیاده می کند. فقط کافی ست همان ابتدا به او بگویید که حال و روزتان چگونه است، خودش می داند چه بلایی سرتان بیاورد!

07
Man an Ocean – Scenes from another Day

دیوید راته با آخرین اثر پروژهء شخصی اش صحنه هایی از روزی دیگر/Scenes from another Day یک روز را برایتان تصویر می کند، روزی که مانند تمام روزهای دیگر آغاز می شود، اما پایانش به یک انقلاب و تحول می رسد. عنوان بندی آهنگها بی نظیر است و راته با همین اسمها انعطاف پذیری را از شما می گیرد و تفکرش را به زیباترین شکل به شما تزریق می کند (امسال آلبوم چیزی که به ما اجازهء تحمل می دهد/What Allows Us to Endure از  Álfheimr هم عنوان بندی فوق العاده ای داشت، هرچند نتیجه به زیبایی این آلبوم از آب در نیامد) آلبوم با نور سفید، رویای صبحگاهی/White Light, Morning Dream شروع می شود، او در ماشینها و پلها/Cars and Bridges و همان دنیای تکراری به سمت محل کارش می رود، به سمت من از این شغل متنفرم/I Hate This Job. روز به نیمه رسیده و حالا وقت ناهار در یک پارک، چشمها بسته است/Lunch in a Park, Eyes Closed، اما چیزی در ذهنش جان می گیرد: من به اینجا تعلق ندارم/I Don’t Belong Here و حاصل می شود فرار در 2 بعد از ظهر/Escape at 2PM. او دور می شود و در ذهنش مرور می کند هرگز برنخواهم گشت/Never Going Back و در نهایت یک زندگی جدید/A New Life با قلمروی نامعلوم/Uncharted Territory. پیش از این بطور مفصل و کامل در مورد این آلبوم (اینجا) صحبت کرده ام.

06
Up-C Down-C Left-C Right-C ABC + Start – Calaveras

بله! من هم وقتی سال 2009 موقعی که سومین آلبوم این گروه با عنوان گرگ آتش/Firewolf منتشر شده بود، فقط بخاطر اسمش سراغش رفتم. نتیجه یک آلبوم پست راک استثنایی و حیرت انگیز بود که فقط همان راک بابا/ Dad Rockـش کافی ست مغزتان را بترکاند! و این گروه پست راک انگلیسی لعنتی در آخرین روزهای سال 2011 آلبوم چهارمش، جمجمه ها/Calaveras (به اسپانیایی) را منتشر کرد و تمام فهرست برترین های سال من را بهم ریخت! موسیقی آنها همان پست راک عجیبی ست که می تواند شما را از جایتان بلند کند و سر و کله تان را به دوران در بیاورد. منتها شما علاوه بر تمام مولفه های پست راک اینجا با یک راک انگلیسی هم طرف هستید. اینها تخصص ویژه و غافلگیر کننده ای در ریتمیک کردن آهنگها دارند. درست جایی که شاید انتظارش را ندارید ملودی چنان بازی زیبایی با دست و پایتان می کند که وقتی به خودتان می آیید می بینید که در حال تکان دادن و رقصیدن با آهنگها هستید (بهترین مثال در این آلبوم اسکلتی/Skeletal و در کل همان آهنگ Dad Rock از آلبوم Firewolf است). Calaveras چیزی در همان حد و اندازه آلبومهای قبلی ست، و این حرف خودش یعنی شما با یک آلبوم فوق العاده طرف هستید.

ادامه دارد

Man an Ocean – Scenes From Another Day

اینکه داستان از کجا شروع شد چندان مهم نیست! اما داستان از آنجایی جدی می شود که هنرمندی جوان به نام دیوید راته، اهل گاسپه یکی از شهرهای کبک کانادا، تصمیم می گیرد با هنر خودش دنیای جدیدی از موسیقی را خلق کند. این پروژه با عنوان Man an Ocean با پشت سر گذاشتن موسیقی پاپ و راک، وارد فضایی از امبینت و پست راک می شود که از طبیعت الهام می گیرد، در عواطف و احساسات انسان نفوذ می کند و مهم تر از همه دیدگاه و اعتقادات راته را به مخاطب معرفی می کند. موسیقی او می تواند به راحتی شما را سوار بر قوهء تخیلتان کند و به همراهتان سفری پر از احساس را آغاز کند. شما با Man an Ocean شریک و همراه اسرار و رموز دیوید راته خواهید شد.

راته همه کاره است. او تمام نیازش برای رسیدن به یک اثر را به تنهایی برآورده می کند. خلق می کند و می سازد و می نوازد و ثبت می کند: از گیتار تا پیانو، از سنتور تا پرکاشن، از ضبط کردن تا میکس کردن. در یک کلام او تک و تنها درآثارش حضور دارد و به جز اجراهای زنده با هیچ هنرمند دیگری همکاری نمی کند. راته حتی تمام هزینه ها را خود پرداخت می کند تا به معنای واقعی یک هنرمند مستقل با آثاری مستقل باشد.

اولین آلبوم Man an Ocean با عنوان This is not about who’s gonna win در سال 2008 فقط در 1500 نسخه توزیع شد. دومین آلبوم در سال 2009 با عنوان Fields / Hurricanes با نظرات مثبت فراوانی مواجه شد تا جایی که کوین لافورست، منتقد SEE، نام آن را در فهرست ده آلبوم برتر سال 2009 خود قرار داد. پس از آن راته در چندین فیلم کوتاه به عنوان آهنگ ساز حضور داشت و توانست موفقیتهایی در فستیوالهای سینمایی جمهوری چک و ایتالیا کسب کند… و حالا به تازگی اثری از راته منتشر شده که مخاطب را حیرت زده می کند. اثری که حتی در مورد آن هنوز در سایت رسمی این هنرمند چیزی نوشته نشده.

این مجموعهء «صحنه هایی از روزی دیگر» نام دارد. بگذارید برایتان بگویم که این آلبوم را باید چگونه گوش داد! : ابتدا عنوان آلبوم را چندین بار در ذهنتان تکرار کنید. سعی کنید یه تصویری از «روزی دیگر» را در ذهنتان تجسم کنید. بعد تک تک آهنگها را به همان ترتیبی که در آلبوم گذاشته شده، بدون آنکه به عنوانشان نگاه کنید، بشنوید. همراه با 9 تِرک کوتاه، یک روز متفاوت برای شما ساخته می شود. روزی که هر لحظه اش حس خاصی را ایجاد می کند. حالا وقت آن رسیده که این مجموعه را دوباره گوش کنید، این بار با شروع هر ترک نگاهی هم به عنوان آن بیاندازید:

  1. صحنهء اول: نور سپید، رویای صبحگاهی
  2. صحنهء دوم: ماشینها و پلها
  3. صحنهء سوم: من از این شغل متنفرم
  4. صحنهء چهارم: ناهار در پارک، چشمها بسته
  5. صحنهء پنجم: من به اینجا تعلق ندارم
  6. صحنهء ششم: فرار در ساعت 2 بعد از ظهر
  7. صحنهء هفتم: هرگز برنخواهم گشت
  8. صحنهء هشتم: یک زندگی جدید
  9. صحنهء نهم: قلمرو نامعلوم

باورنکردنی ست! عناوین آهنگها احساس و تصور شما را از پراکندگی نجات می دهد و چهارچوب ذهنی آهنگساز را پیش رویتان می گذارد. هر اسم بیانگر همان چیزی ست که می شنوید. صحنهء ششم با ریتمی تند و ضرباهنگ سریع به زیبایی فرار را برایتان تداعی می کند و صحنهء سوم به شکلی باور نکردی کسالت محل کار را در ذهنتان می سازد. در صحنهء دوم ناامیدی را در حرکت ماشینها و عبورشان از پلها می شنوید و در صحنهء هشتم این امید است که به شما لبخند می زند.

این مجموعه به شکلی اعجاب انگیز پر از احساس است. راته به شما اجازهء اینکه برداشت آزاد داشته باشید را نمی دهد. او کاملا در چهارچوبی معین به شما می فهماند که چه چیزی را باید بفهمید. شاید این مسئله کمی بنظر محدود کننده بیاید، اما بعد از شنیدن چندین بارهء آن و کشف هر حسی که مد نظر راته است، احساس رضایت عجیبی باید دو چندان شدن لذت شنیدن آهنگها می شود. Man an Ocean به وسعت یک اقیانوس است، اقیانوسی از احساس.

پ.ن: می توانید آلبوم اول این هنرمند را از صفحهء Last.fm آن به صورت رایگان دانلود کنید. اینجا هم سایت رسمی این هنرمند است.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: