آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

بایگانی برچسب‌ها: Kansas

بهترین‌های 2016 از نگاه آل‌ب‌و‌م – 1

بردیا برجسته نژاد: به رسم هر سال نگاهی می‌اندازیم به «30 آلبوم برتر سال 2016 از نگاه آل‌ب‌وم». دو نکته را هر سال تکرار می‌کنم که به گمانم دیگر تکرارشان، به آن شکل تشریحی، لزومی ندارد. اول اینکه این لیست به دلیل عدم همخوانی در اجزای تشکیل دهنده و یکی نبودن ژانرها، اعتبار عمومی و همگانی ندارد و فقط برگرفته از سلیقه و ارتباطی‌ست که نویسنده، یعنی بنده، با آن برقرار کرده است. دوم آنکه این لیست فقط شامل آلبوم‌های رسمی می‌شود.

فهرست امسال با سال‌های قبل سه تفاوت دارد: اول آنکه از بین کمی کمتر از 400 آلبومی که امسال شنیده‌ام، در سلسله پست‌هایی با عنوان «آلبوم پکیج» بیش از 170 آلبوم سال 2016 را معرفی کرده‌ام. برای همین تعدادی از آلبوم‌های این فهرست قابل حدس است. دوم آنکه آنقدر بزرگان موسیقی در سالی که گذشت بزرگ بودند که آنها را هم قاعدتاً می‌توانید حدس بزنید! در نتیجه به گمانم این قابل حدس‌ترین فهرست بهترین‌های این وبلاگ تا به امروز باشد. اما تفاوت سوم و از همه مهمتر اینکه امسال سعی کرده‌ام هیچ اطلاعاتی در خصوص آلبوم ننویسم. اگر برایتان جالب باشد، حتما خودتان استاد شخم زدن گوگل هستید. در نتیجه مطالب امسال کاملا حسی و سلیقه‌ای و از بیخ نظر شخصی هستند.

و اما «بهترین آلبوم‌های سال 2016 از نگاه آل‌ب‌وم»

(26 تا 30)          (21 تا 25)          (16 تا 20)          (11 تا 15)          (6 تا 10)          (1 تا 5)

30kansas-the-prelude-implicit
Kansas – The Prelude Implicit

اجازه بدهید قبل از هر چیزی از جای‌مان بلند شویم و به احترام بازگشت‌ «کانزاس» بعد از شانزده سال ادای احترامی به آنها بکنیم. نکته‌ای که وجود دارد این است که موسس و رهبر گروه، «استیو والش»، حالا دیگر در بین آنها نیست (نمرده! خیال‌تان راحت! خودش را بازنشسته کرده) و این اولین آلبوم آنها با حضور خواننده‌ی جدیدشان است. به جرات می‌توان گفت که این بهترین اثر آنها در طی چهل سال گذشته است! آثار آنها در انتهای دهه‌ی هفتاد با افت شدیدی همراه بود که دلیلش را نمی‌دانم، اما آلبوم جدید می‌تواند یک اثر نسبتاً قابل قبول در ژانر پراگرسیو راک باشد. چیزی که در این آلبوم بیش از پیش جلب توجه می‌کند، حضور بسیار پررنگ ویالن و پیانو، حتی شاید بیشتر از گیتار، در موسیقی پراگرسیو راک کانزاس است، تا حدی که در اکثر آهنگها بار اصلی سولو را ویالن به دوش می‌کشد. هر چند این آلبوم اثری نیست که بتواند طرفداران جدید و جوانی را برای آنها به همراه داشته باشد، اما کانزاس با این آلبوم برای طرفداران قدیمی‌اش بازگشت موفقی داشته است.

29waldeck-parsdiso
Waldeck – Gran Paradiso

باورتان نمی‌شود که چقدر دلم برای «ولدک» لعنتی تنگ شده بود! نه سال زمان بسیار زیادی بین انتشار دو آلبوم است. آن هم از هنرمندی که موسیقی‌اش خوراک جان، ریتم و ضربان، ریتمیک و پر تکان و چنین و چنان است! ولدک عزیز، وکیل کپی رایت سابق و هنرمند دوست داشتنی فعلی اتریشی، این بار زبان ایتالیایی را برای آلبومش انتخاب کرده است، زبانی که در خود یک پا موسیقی نهفته دارد. کافی‌ست که آلبوم را از ابتدا شروع کنید، وقتی که به میانه رسیدید، اگر در حال رقص نبودید، بدانید که در تمام مدت کودک درون‌تان مشغول قر دادن بوده و خودتان متوجه نشده‌اید. این گونه فضا سازی و موسیقی، این چنین داون تمپوی الکترونیکای لانژ و تریپ هاپ طور، در این حد و با این کیفیت، را تا حدودی از پاروو استلار سراغ داریم که او هم هرگز به پای ولدک عزیزمان نمی‌رسد. آلبوم را پلی کنید، صدایش را بلند کنید، خودتان را رها کنید، آنوقت ببینید که چقدر این آلبوم به شما می‌چسبد و از شنیدنش چه کیفی می‌کنید.

28in-flames-battles
In Flames – Battles

شاید این عجیب‌ترین انتخاب برای گنجاندن در فهرست بهترین‌های امسال باشد! آلبوم آخر «این فلیمز» از دید بسیاری از طرفداران این گروه اثری ناامید کننده و ضعیف به حساب می‌آید. اما من با هر بار شنیدنش از عمق وجودم هیجان زده می‌شوم! دیگر از آخرین زمانی که «این فلیمز» یکی از سردمداران موسیقی ملودیک دث متال بود مدتها گذشته است. همین مساله دلیل اصلی نارضایتی طرفداران قدیمی این گروه است. حالا دیگر باید پذیرفت که می‌توان از آنها بعنوان یکی از بهترین‌های آلترناتیو متال حال حاضر نام برد. اما چیزی که بیشتر از همه در این آلبوم برای من جذابیت دارد، جدا از ملودی‌ها، جدا از ضرباهنگ سریع و پر از هیجان آهنگها، جدا از لیریکس ساده و در عین حال جذاب، باور کنید که صدا و اجرای «اندرس فریدن»، خواننده گروه، است! او در این آلبوم سه نوع، حتی شاید چهار نوع!، صدای مختلف را به اجرا می‌گذارد. به طوری که ممکن است به اشتباه فکر کنید این آلبوم چندین وکال دارد! او غیر قابل کنترل و مهار نشدنی است و خودش به تنهایی باعث شده که موسیقی نسبتاً معمولی آلبوم، جذاب و شاخص بنظر برسد.

27monkey3-astra-symmetry
Monkey3 – Astra Symmetry

باید در فضای اعجاب انگیز و پر رمز و راز موسیقی استونر و سایکدلیک، جایگاه ویژه‌ای برای «مانکی3» قائل شد. آخرین آلبوم‌شان اثری نسبتاً متفاوت از چیزهایی‌ست که پیش از این از آنها شنیده‌ایم. عدم حضور بیسیست گروه نیز باعث شده نسبت به قبل این ساز کمی کمرنگ و سولوی لیدگیتار پررنگ‌تر باشد. شاید بتوان اولیه نکته‌ی آلبوم را قبل از شنیدنش، فقط با نگاه کردن به کاور آن، فهمید. و آن اینکه در ابتدا ما با یک آلبوم سایکدلیک راک، و نه استونر راک، طرف هستیم، و دوم آنکه آلبوم فضایی شرقی دارد. فضاسازی آنها در این آلبوم نابود کننده است! برای شنونده دانه می‌پاشند، که آرام آرام جلو بیاید و اسیر شود و گیر افتد و به ناگهان سولوی گیتار حمله کند و او را به خاک و خون بکشد و نابودش کند! سولوهای این آلبوم، با آن ریورب خاص موسیقی سایکدلیک، آنقدر جذاب و هیجان انگیز است که هر بار از تمام شدن هر کدام‌شان عصبانی بشوید و دوباره ترکها را پلی کنید و از شنیدن مجددش لذت ببرید.

پیش از این آلبوم The 5th Sun از مانکی3 را در جایگاه 25 از بهترین‌های سال 2013 قرار داده‌ام (+).

26motorpsycho-here-be-monsters
Motorpsycho – Here Be Monsters

با وجود آنکه کمی بیش از 25 سال از فعالیت «موتورسایکو» می‌گذرد و نزدیک به 20 آلبوم از آنها منتشر شده است، اما تقریباً می‌توان گفت که نام آنها خارج از نروژ چندان شناخته شده نیست. کمتر گروهی را می‌توان یافت که آلبوم‌هایشان تا این حد متفاوت از هم باشد. آنها ایندی راک، هوی متال، هارد راک، اسپیس جز، فولک، کانتری، نویز، سایکدلیک، پراگرسیو و حتی پاپ را در آثارشان مزه مزه کرده‌اند و نشان داده‌اند که دست به هر کاری بزنند، نتیجه اثری درخشان از آب در خواهد آمد. آخرین آلبوم‌ به شکل واضحی از موسیقی سایکدلیک راک دهه 60 و وکال پراگرسیو راک دهه 70 تاثیر گرفته و با فضاسازی‌های ناب، گاهاً دیوانه و بعضاً در خود تنیده، مخاطب را گاهاً در خود می‌مکد و بعضاً به بیرون تف می‌کند! سولوی گیتار در این آلبوم، در تمام آهنگ‌ها، به کسی رحم نمی‌کند! روی روح و روان‌تان خط می‌اندازد و به شما یادآوری می‌کند که موتورسایکو هر چه پیش می‌رود، جنگنده‌تر، جذابتر و جاافتاده‌تر می‌شود.

ادامه دارد.

Save

Save

Save

Save

آلبوم پکیج 2016 – بسته‌ی بیست و چهارم

بردیا برجسته نژاد: نگاهی بیاندازیم به چند آلبوم دیگر منتشر شده‌ی در سال 2016.

پ.ن: در معرفی آلبومها هیچگونه ترتیبی، مخصوصا بر اساس زمان انتشار، رعایت نشده است!

vangelis

Vangelis – Rosetta

«رزتا» عنوان جدیدترین اثر هنرمند پرآوازه یونانی، «ونجلیس»، محصول 2016 است. از ونجلیس حرفی نمی‌زنم که اگر این پیرمرد 73 ساله را نمی‌شناسید، اصلاً اینجا چه کار می‌کنید؟! اما می‌خواهم از رزتا برایتان بگویم. اسمش ممکن است برایتان آشنا باشد. شاید همین دیروز در بی‌بی‌سی هم خبرش را شنیده باشید. رزتا، عنوان یک کاوشگر فضایی رباتیک است که توسط سازمان فضایی اروپا، برای مطالعه دقیق در مورد ستاره دنباله دار 67پی ساخته و راه‌اندازی شده است. او را در دوم مارس 2004 به فضا فرستادند تا پس از ده سال و پنج ماه و چهار روز، در شش آگوست 2014 به مقصد خود، یعنی آن سوی مدار مشتری، برسد. این نخستین بار در تاریخ بشر است که یک فضاپیما وارد مدار یک دنباله‌دار می‌شود. در همان موقع یک تماس ویدئویی بین ونجلیس و یکی از فضانوردان سازمان فضایی اروپا، آندره کویپرس، صورت گرفت و بذر ساخت این آلبوم، تقدیم به رزتا، در ذهن ونجلیس کاشته شد. آلبوم فضایی الکترونیک / امبینت با همان رویکرد همیشگی ونجلیس به موسیقی کلاسیک دارد. راستی، خبری که گفتم دیروز از این کاوشگر منتشر شده، این است که آخرین ماموریت رزتا برای زمین دیروز شکل گرفت و در پی آن رزتا به سمت ستاره دنباله‌دار 67‌پی رفت تا در مسیرش آخرین اطلاعات را به زمین مخابره و در نهایت با ستاره برخورد کند و متلاشی شود. نتیجه آنکه: ماجرای به این خفنی! مگر می‌شود گوش نکرد؟

kansas

Kansas – The Prelude Implicit

«پیش درآمد ضمنی» عنوان پانزدهمین آلبوم گروه مشهور پراگرسیو راک آمریکایی، «کانزاس»، محصول 2016 است. بله! درست خوانده‌اید. گروه کانزاس! می‌دانم که اکثر شما این گروه مشهور دهه هفتادی را می‌شناسید (حداقل Dust in the Wind را شنیده‌اید!) و البته اکثر شما هم فکر می‌کردید که آنها مدتهاست به تاریخ پیوسته‌اند. این آلبوم به فاصله‌ی شانزده سال از اثر قبلی‌شان در حالی منتشر شده است که «استیو والش»، خواننده و کیبوردیست گروه، دیگر در بین اعضای کانزاس نیست. او پس از بازنشستگی در سال 2014 جای خود را به «رانی پلت» داد و این اولین آلبوم این گروه با حضور خواننده‌ی جدید است. آنها برگشته‌اند و اینبار موسیقی ناب پراگرسیو راک آنها حتی جذابتر از چندین کار آخرشان است. نتیجه آنکه: به احترامشان آلبوم را گوش کنید.

alter-bridge

Alter Bridge – The Last Hero

«آخرین قهرمان» عنوان پنجمین آلبوم گروه آلترناتیو متال آمریکایی، «آلتر بریج»، محصول 2016 است. ساخت این آلبوم در سال 2015 در زمانی شروع شد که دو عضو کلیدی گروه، مایلز کندی (خواننده، ریتم و لید گیتاریست) و مارک ترمونتی (این هم خواننده، ریتم و لید گیتاریست) سرگرم برگزاری تورهای شخصی خود بودند. کندی همراه بود با اسلش و ترمونتی هم با گروه شخصی خودش، ترمونتی. خلاصه آنکه پروسه‌ی ساخت این آلبوم بیشتر از آن که همه افراد را با هم درگیر کند، بیشتر بطور جداگانه تکمیل و پرداخته شده است. لیریکس آلبوم به مراتبط تم سیاسی‌تری نسبت به گذشته دارد، با این حال آن جذابیتی که آلبوم قبلی‌شان داشت در این اثر چندان یافت نمی‌شود. نتیجه آنکه: اگر از آنها انتظار فضایی نداشته باشید، این آلبوم‌شان را هم دوست خواهید داشت.

amos-lee

Amos Lee – Spirit

«روح» عنوان ششمین آلبوم هنرمند ژانر سول و فانک آمریکایی، «آموس لی»، محصول 2016 است. لی را از زمانی که اولین آلبومش در سال 2004 را منتشر کرد دنبال کرده‌ام، با هر آلبوم بیشتر عاشقش شده‌ام، تا زمانیکه رسید به انتشار چهارمین آلبومش در سال 2011 که اثری کم نظیر و حیرت انگیز در ژانر خودش بود. صدای خشدار جذاب و موسیقی‌ای که روح را قلقلک می‌داد و آلبوم به آلبوم پخته‌تر شده بود. این روند رو بالا در همانجا متوقف شد و در پنجمین آلبوم، لی چندان راضی کننده نبود و حالا در ششمین آلبوم، او دیگر جذابیت همیشگی را برایم ندارد. موسیقی‌اش بیش از حد قابل قبول پاپ و کمی محتاطانه شده و همین باعث می‌شود قلقلک همیشگی اتفاق نیافتد. نتیجه آنکه: اگر او را می‌شناسید که قاعدتاً این آلبوم را گوش خواهید داد، اگر نمی‌شناسید، به سراغ همان آلبوم سال 2011 بروید و با او آشنا شوید.

radio-dept

Radio Dept. – Running Out of Love

«فرار از عشق» عنوان چهارمین آلبوم گروه ایندی پاپ سوئدی «ریدیو دپت.»، محصول 2016 است. این آلبوم به فاصله‌ی شش سال از اثر قبلی آنها، بعد از حل و فصل جریانات و مکافات و شکایت و شکایت کشی با لیبل طرف قراردادشان منتشر شده است. موسیقی آنها عموماً ژانرهای مختلفی از ایندی پاپ و دریم پاپ گرفته تا آلترناتیو راک را پوشش می‌دهد، با این حال به گوش من آلبوم جدیدشان پاپ ترین اثری است که تا به امروز منتشر کرده‌اند. موسیقی این آلبوم تر و تمیز است، مثل خود سوئدی‌ها، و کمی سرد و بی‌روح است، باز هم مثل خود سوئدی‌ها! به گفته‌ی آنها این آلبوم از زندگی در سوئد در سال 2016 الهام گرفته شده است. نتیجه آنکه: آنقدرها هم مهم نیست که این آلبوم را گوش کنید یا نه.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: