آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

بایگانی برچسب‌ها: Friendly Fires

Rock’n Coke 2011 – Part III

روز دوم – هفدهم جولای – 26 تیر ماه
بردیا برجسته نژاد: در کنار 3 استیجی که برای اجراهای مختلف در نظر گرفته شده، امسال موارد متنوع دیگری را هم می توان در فستیوال پیدا کرد. یک استیج کوچک به اسم استیج شهر با فاصله بیشتر از سه استیج اصلی وجود داشت که هنرمندان ترک از نقاط مختلف این کشور به اجرای برنامه می پرداختند. جدا از دو بخش شهربازی با همان دستگاه های معمول در نظر گرفته شده بود که مخاطبین خاص خود را داشت. در مرکز فستیوال هم یک بالن تعبیه شده بود که می شد با آن به آسمان رفت و فستیوال را از آن بالا دید. ما از ساعت 8:00 بخاطر گرمای شدید و آفتاب بیدار شدیم و تمام تلاشمان را کردیم برای اجراهای شب انرژی ذخیر کنیم.

 

Club Bangkok
کلاب بانکوک یک گروه ترک متشکل از سه DJ به معنای واقعی دیوانه است که فقط موزیک پلی می کنند و روی صحنه جفتک می اندازند و مردم را با خودشان همراه می کنند. آنها به قدری انرژی و هیجان دارند که تمام مردمی که آنجا، در استیج ودافون، حضور دارند را هم دیوانه می کنند. در بساطشان همه چیز ازجمله Blur و Franz Ferdinand و Jet پیدا می شود. یکی از آنها به اوج دیوانگی می رسد، کفشش را در می آورد، درونش آب می ریزد و سر می کشد! تازه به رفیقش هم تعارف می کند و او هم باقی آب را می خورد! اجراهای آنها از  13:40 آغاز می شود و با وجود آنکه 2 ساعت برنامه دارند، ما بعد از نیم ساعت آنجا را ترک می کنیم.

 

Tunng
گروه انگلیسی Tunng ساعت 16:00 بر روی استیج ودافون برنامه اش آغاز شد. این تنهای گروه این فستیوال بود که اجرایش را دیدم اما از قبل نمی شناختم (Club Bangkok که اصلا گروه نیست!).  ژانر الکترونیک فولک آنها در کنار صدای زیبای خوانندگان آن دوست داشتنی و لذت بخش است. قرار است اجرای آنها یک ساعت باشد، اما من برای دیدن اجرای Friendly Fires بعد از 20 دقیقه به سمت استیج اصلی می روم.

 

Friendly Fires
گروه انگلیسی Friendly Fires یک چیز عجیب و غریبی مابین آلترناتیو و دیسکو است. از آنها که بعضی مواقع تکلیفتان با او و خودتان مشخص نیست و همین باعث می شود لذت خاصی از شنیدن آهنگهایش ببرید. دومین آلبوم به نام Pala همین یک ماه پیش منتشر شد و من هنوز آن را نشنیده ام. اما آهنگهای آلبوم اول آنها که هم نام با خودشان و محصول سال 2008 است به شکل ویژه ای با موسیقی آلترناتیو رقص را به جانتان می اندازد. اجرای آنها ساعت 16:30 بر روی استیج اصلی آغاز می شود. به نسبت آفتاب و گرمی هوا جمعیت زیادی جمع شده اند. اد مکفرلین با یک پیراهن گل گلی به روی استیج می آید و در حال آواز خواندن چنان رقصی می کند که تیر و تخته هم رقص به جانش می افتد! آنها یک ساعت قرار است برنامه اجرا کنند، اما من برای دیدن اجرای FM Belfast بعد از 40 دقیقه به سمت استیج ودافون برمی گردم.

 

FM Belfast
از این بهتر نمی شود! باور کنید از این بهتر نمی شود مردم را سر حال آورد. استیج ودافون بخاطر اینکه سرپوشیده بود و ازدحام جمعیت داشت، گرمای بسیار بیشتری نسبت به فضای باز داشت. اما FM Belfast ایسلندی با اجرای خیره کنندهء خودش نگذاشت کسی آنجا را ترک کند. اجرای آنها به اندازه ای قوی و خوب بود که بعد از چند دقیقه جمعیت بسیار زیادی آنجا جمع شدند بطوری که تعدادی هم خارج از فضای سرپوشیده ایستاده بودند. اولین آلبوم آنها با عنوان How to Make Friends محصول 2008 یک اثر خوب و معمولی در ژانر دنس و الکترونیک است. اما بعید می دانم کسی فکر می کردم که اجرای زندهء همان آهنگها با اینقدر انرژی همراه باشد! آنها از حرکتهای دست مردم گرفته تا فریادهایشان را برنامه ریزی می کردند و نتیجه چنان موج منظم و زیبایی را بوجود آورده بود که کسی دلش نمی آمد آن را ترک کند. آنها 5 نفر هستند. یک خوانندهء زن، دو خواننده مرد، یک DJ و یک درامر. جالب آنکه هر 5 نفر هم می خوانند و جالب تر آنکه صدای همگی هم عجیب خوب است! دو قسمت اجرایشان بیش از جاهای دیگر هیجان انگیز بود. یک جا هر 5 نفر به ترتیب یک تکه سولو می خوانند و هر کدام یک شیرین کاری را هم در اجرایشان پیاده می کنند که تشویق حاضرین برای چند لحظه متوقف نمی شود. در جای دیگری هم در زمان اجرای آهنگ Underwear هر چهار مرد گروه شلوارهایشان را در می آورند و بقیه آهنگ را با شورت اجرا می کنند! در آخر هم DJ گروه یک دوربین دستش می گیرد و می آید روبروی استیج و از مردم می خواهد که فشرده شوند تا از آنها عکس بگیرد. این روال همیشگی آنهاست. اگر در صفحهء فیس بوکشان بروید هم عکس را می بیند، هم من را!

…ادامه دارد

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: