آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

بایگانی برچسب‌ها: Destroyer

برترین های 2011 از نگاه خوانندگان آ ل ب و م – بخش دوم

بردیا برجسته نژاد: با توجه به فراخوانی که در خصوص معرفی بهترین آلبومهای سال 2011 از نگاه شما صورت گرفت، هر کدام از دوستان سه آلبوم برتر خود را در ادامه معرفی کرده اند. لازم به ذکر یادآوری ست که آلبومهای انتخاب شده و توضیحات مربوط به آن نظر شخصی نویسنده بوده و ممکن است با نظر وبلاگ آ ل ب و م در تضاد باشد.

آرمین هاشمی

01
Destroyer –  Kaputt

با دقت بشنوید! این بداهه­های ساکسیفون و ترومپت است که قلب تک تک آهنگ­ ها را به تپش انداخته و روح موسیقی Jazz رویایی را در کالبد آلبوم می­دمد. زیر این آبشار لطیف بال گشوده و با آن به رقص درآیید که ذهن و روان خسته­ تان را پالایش می­کند. این اثر نهمین آلبوم گروه خوش ذوق ایندی پاپ و سافت راک کانادایی، Destroyer، به رهبری خواننده و آهنگساز گروه، دن بجر، است.

اغراق نیست اگر دن بجر و شش حواری­اش را پیامبران ونکووری ای بدانیم که درد و آلام مردم زمانه خود را به خوبی دانسته و برای آنکه آنان را حتی برای دقایقی از بند زندگی خشک و زبر امروزی رهایی بخشند، معجزه درخشان پاپ و راک­شان را به ارمغان می­آورند. فضای موسیقیایی Kaputt را باید تقریبا همان ایندی پاپ به حساب آورد اما مارک ریچاردسون در سایت پیچفورک، این آلبوم را دریچه زمانی به سوی موسیقی سال­های میانه دهه هفتاد تا میانه دهه هشتاد دانسته و آن را به عنوان معجونی از سافت راک، جاز روان و پاپ رومانتیک نو معرفی می­کند. در نهایت دن بجر جادوگر با آن صدای دلنشینش برای شما پاداشی در نظر داشته، پاداش شنیدن هر قطعه از این آلبوم، ایمان بیشتر به قدرت موسیقی و آرامشی واقعی خواهد بود.

02
Moby – Destroyed

حتما می­دانید که موبی شب­ها نمی­خوابد، اما اگر فکر می­کنید او دچار بیماری است کاملا اشتباه می­کنید، موبی بیمار نشده بلکه دکمه شات دان ش (Shutdown) خراب شده یا اینکه یادش می­رود شب­ها خودش را از برق بکشد. او از جنس ما نیست. می­گویند پاهایش تنها چهار انگشت دارند، یا دندان عقل در نیاورده. همچنین برخی گفته­اند که حتی آپاندیس هم ندارد. تمام این موارد شاهدی هستند بر این مدعا که موبی نسل تکامل یافته­تر بشر است. اگر داروین زنده می­شد و موبی را می­دید، از شدت ذوق حتما دوباره می مرد!

این آلبوم نتیجه شب زنده داری­ های موبی است. آلبومی بر آمده از ژرفای درونیات و تنهایی­های تاریک و شبانه یک کچلِ مریضِ روان پریشِ نابغه! با آنکه هر ترک برای خود داستانی جداگانه دارد اما تمام آهنگ­ها فصل مشترکی دارند. تمام­شان شنونده را از زمین می­کَنند، به پرواز در می­آورند، از جو عبور می­دهند و در فضای سیاه لایتناهی، معلق و پا در هوا رهایش می­کنند. سقوط پس از تمام شدن هر ترک خود لذتی دیگر است.

او در این آلبوم با بهره گیری از ضرب آهنگ­های متفاوت کوتاه و کشیده و گاه نامنظم، استفاده از مولفه­های امبینت، حتی موسیقی سمفونیک (قطعه Stella Maris)، تک نوازی پیانو با موسیقی چیل آوت و همچنین جا دادن اصوات حزن آلود در لایه­های زیرین آهنگ­ها، به خوبی از پس انتقال حس به شنونده بر آمده است. وی از آزادی­های موجود در موسیقی الکترونیک بهترین استفاده­ها را کرده. موبی در مورد آلبومش می گوید: ملودی درهم شکستهء موسیقی الکترونیک برای شهرهای خالی در ساعت 2 صبح.

جدا از آهنگ­ها، کاور این آلبوم هم کار خود موبی است. عکسی که به زیبایی بازتاب دهنده تنهایی­هایش است. این عکس را در طی سفرهایش در فرودگاه لاگارده گرفته است.

03
Younger Brother – Vaccine

برادر کوچکتر، برادر همیشه مومن و پایبند به ارزش­ها و آرمان­های الکترونیک، داون تمپو و ترنس. آن­ها ما را تکان می­دهند، به رقص می­اندازند، در خود می­کنند، بر خود می­کنند و از خود بی خود می­کنند. این انگلیسی­ها ذاتا یا استعمارگرند یا خالقان شاهکارهای موسیقی، و جالب اینکه برادر کوچکتر ما هر دو را با هم دارد. گویا DNA اش را تنها همین دو خصوصیت تشکیل داده­اند. آن­ها بدن و ذهن شنونده را هم زمان به بردگی و بندگی موسیقی­شان می­کشند. نمی شود به سادگی این زنجیرهای از جنس خلاقیت و دیوانگی را گسست.

در آلبوم جدیدشان به طرز محسوسی از فضای سای­ترنس و اسید هاوس آلبوم­های پیشین فاصله گرفته­اند. دیگر تقریبا خبری از افکت ها و وکال­های عجیب و غریب نیست و سعی کرده­اند با کاهش سرعت موسیقی ­شان و تمرکز روی ریتم­ و وکال متعارف، کاری بازاری ­تر ارائه کنند. اما خیالتان راحت، موسیقی­شان همچنان مولفه­های وهم­ گونه سایکدلیک و اتمسفریک را داراست و همین است که همچنان آهنگ­ هایشان را شنیدنی و جذاب نگاه داشته است. ماحصل کارشان را می­توان به سه بخش تقسیم کرد: یک بخش ترک های به رقص انداز، یک بخش ترک­ های پاپ راک و یک بخش ترک­ هایی که حس درونی شدن و در خود غرق شدگی را در شنونده به وجود می­آورند. در مورد بخش آخر مطمئن باشید که نه تاریکی شب و نه پاکت­ های سیگار، هیچکدام نمی­توانند عطش غریب روحتان را پاسخگو باشند.

اگر به این سبک از موسیقی علاقه ندارید توصیه می­کنم دست کم آهنگ Train را از دست ندهید که مخصوص تمام سلایق ساخته شده است.

4: Grails – Deep politics / 5: Bjork – Biophilia / 6: Lunatic Soul – Impressions / 7: Airbag – All rights removed / 8: Pati Yang – Wires and sparks / 9: Kwoon – The Guillotine Show / 10: Puscifer – Conditions Of My Parole

 

سیاوش گلابی

01
Airbag  – All Rights Removed

این آلبوم برای من لذت‌ بخش ‌ترین آلبوم امسال و یا حتی چند سال اخیر بود، آلبومی فوق‌العاده  دل ‌نشین و شنیدنی‌. All Rights Removed دومین آلبوم این گروه نروژی و نوید بخش آلبوم‌های بهتری در آینده است. گروه با آلبوم زیبای اولشان به اسم Identity که دو سال پیش عرضه شد، نشان داد قابلیت تبدیل به یکی از بزرگان موسیقی پراگرسیو را دارد و امسال با این آلبوم این امر را ثابت کردند. آلبومی با 6 ترک که شنیدن هر کدام لذت‌ بخش است. موسیقی ساده، روان و مسحورکننده‌ای که مجذوب زیبایی آن می‌شوید. صدای گرم وکال، موسیقی روان و لیریک ساده، همه و همه دست‌ به ‌دست هم داده اند تا بهترین آلبوم امسال از دید من را بسازند. در این آلبوم، شباهت بیش از اندازه‌ای به موسیقی Pink Floyd دیده می‌شود، انگار آلبومی از Pink Floyd وجود داشته که تاحالا نشنیده ‌اید و حالا می‌توانید کمال لذت را از آن ببرید.

02
Steven Wilson – Grace for Drowning

استیون ویلسون، غول پراگرسیو دهه اخیر، را همه دوست‌ داران موسیقی پراگرسیو می‌شناسند. آلبوم امسال ویلسون سبک خاص و متفاوتی ارائه داد که حاکی از نبوغ بالای پدیدآورنده‌ اش ا‌ست. ویلسون امسال با ترکیب سبکهای مختلف و ایجاد فضا و موسیقی متفاوت توانست آلبوم بسیار زیبایی عرضه کند. گرچه در قدم اول، برقراری ارتباط با این آلبوم کمی سخت بنظر می‌رسد اما کافی‌ است تا ارتباطی هر چند جزئی برقرار شود و دیگر کار شما تمام است. غرق می‌شوید. غرق در دنیایی که ویلسون خالق آن است، دنیایی زیبا، عمیق، تاریک و مرموز.

03
Lunatic Soul – Impressions

روح دیوانه امسال واقعا دیوانه شد. آلبومی بی‌کلام منتشر کرد، اما بسیار قوی. 8 تا Impression زیبا در آلبوم امسال Lunatic Soul گرد هم آمدند تا اثری متفاوت از کارهای قبلی او ارائه شود. آلبوم، موسیقی آرامش بخشی ‌ست با فضایی زیبا و گرم. می‌توان گفت که بهتربن کار دودا تا بحال همین آلبوم است. با این موسیقی، سوار بر نسیمی خنک می‌شوید و سفری را همراه دودا آغاز می‌کنید، سفری بی‌ انتها و بی‌ مقصد. برای من که سفری لذت‌ بخش بود.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: