آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

بایگانی برچسب‌ها: Crippled Black Phoenix

آلبوم پکیج 2016 – بسته‌ی سی و دوم

بردیا برجسته نژاد: نگاهی بیاندازیم به چند آلبوم دیگر منتشر شده‌ی در سال 2016.

پ.ن: در معرفی آلبومها هیچگونه ترتیبی، مخصوصا بر اساس زمان انتشار، رعایت نشده است!

caspian

Caspian – Castles High, Marble Bright

«قلعه‌ها بلند، مرمر روشن» یا یک همچنین چیزی عنوان مجموعه‌ای شامل دو ترک از گروه پست راک آمریکایی، «کاسپین»، محصول 2016 است. آخرین آلبوم آنها سال گذشته با موفقیت چشمگیری همراه بود. چند تور مختلف، بیش از 50 اجرا در آمریکا، چند اجرا در چین و تایوان و اولین اجرای گروه در ژاپن، و این در حالی بود که بلیت‌های اکثر اجراها در همان چند ساعت اول به طور کامل خریداری شد. اثر جدید آنها در اصل با یک فیلم کوتاه همراه است که آن را می‌توانید در یوتیوب ببینید. همچنین آنها در اولین اجرای زنده‌ی این آهنگ، آن را بعنوان آخرین ترک در کنسرتی که بمناسبت ده ساله شدنشان برگزار شده بود اجرا کردند. نتیجه آنکه: این فقط یک مجموعه با دو آهنگ است، در دریای آثار این گروه هم چندان اثر شاخصی نیست، اما شنیدنش حس و حال خاص خود را دارد.

stars-as-lights

Stars as Lights – Constellations

«صور فلکی» عنوان سومین آلبوم پروژه‌ی تک نفره‌ی هنرمند ناشناس فنلاندی ژانر امبینت و پست راک، «استارز از لایتس»، محصول 2016 است. خود این هنرمند بهترین توصیف را در یک جمله‌ از موسیقی خود دارد: موسیقی بکگراند برای لحظات زیبای زندگی. واژه‌ی بکگراند شاید کلیدی‌ترین برچسب برای موسیقی این هنرمند باشد. موسیقی او، چه در گذشته و چه در آلبوم جدید، نه قدرت خاصی دارد و نه پیچیدگی عجیب و غریبی را ارائه می‌کند. این آلبوم جان می‌دهد برای آنکه در یک روز روشن و آفتابی، که نور خودش را پخش کرده روی شما، در بکگراند پخش و تبدیل به موسیقی متن لحظاتتان شود. این را هم بگویم که از آن جهت به او لقب هنرمند ناشناس را داده‌ام که تعداد شنوندگانش در سایت لست اف ام، بعد از انتشار سه آلبوم، هنوز به هزار نفر نرسیده است. نتیجه آنکه: این بنده خدا را به هزار نفر برسانید!

esben-and-the-witch

Esben and the Witch – Older Terrors

«وحشتهای قدیمی‌تر» عنوان چهارمین آلبوم گروه باور نکردنی انگلیسی، «اسبن اند د ویچ»، محصول 2016 است. باور کنید که این گروه باور نکردنی‌ست! وقتی اجرای زنده‌ی آنها را در سال 2011 در فستیوال راک ان کک دیدم، زمانی که به تازگی اولین آلبومشان را منتشر کرده بودند، هیچوقت فکر نمی‌کردم که روزی تبدیل بشوند به یکی از دوست داشتنی‌ترین گروه‌هایی که می‌شناسم. موسیقی آنها از اولین آلبوم تا به امروز دستخوش تغییرات حیرت انگیزی بوده است. حالا دیگر آنها را می‌توان سردمدار موسیقی گاتیک پاپ یا به قول خودشان «نایتمر پاپ» دانست. آلبوم به آلبوم موسیقی آنها پخته‌تر، قوی‌تر، جذابتر و تاثیرگذارتر و صدای ریچل دیویس روح‌نوازتر، جادویی‌تر و رویایی‌‌تر می‌شود. آلبوم جدیدشان یک تفاوت بزرگ با آثار قبلی‌شان دارد و آن هم اینکه تنها چهار ترک در آن گنجانده شده که هر چهارتای آنها مدت زمانی بیشتر از ده دقیقه دارند. همه چیز سر فرصت است! فضاسازی‌ها، عروج و فرودها، وکال و در کل همه چیز کاملاً آزادانه و بدون محدودیت زمانی ساخته و پرداخته می‌شوند و در کنار هم یک آرام‌پزی را تشکیل می‌دهند که با شنیدنش، بدون آنکه متوجه بشوید، در زمانی نسبتاً طولانی پخته می‌شوید! نتیجه آنکه: لعنتی‌ها! همین حالا بروید پخته بشوید!

michael-buble

Michael Bublé – Nobody But Me

«هیچکس به جز من» عنوان نهمین آلبوم هنرمند ژانر سوئینگ و تردیشنال پاپ کانادایی، «مایکل بوبله»، محصول 2016 است. وقتی اولین ترک آلبوم را شنیدم بنظرم آمد که یک چیزی اشتباه شده است! این بیشتر شبیه موسیقی جوناس برادرز یا یک چیزی در همین مایه‌ها است! یک پاپ نسبتاً بیمزه که از بوبله بعید است. دومین آهنگ همان بوبله‌ی همیشگی بود. همان اجرای جذاب موسیقی پاپ قدیمی. ترک سوم دوباره ماجرایش متفاوت شد و البته بعد از آن باز همه چیز به حالت نرمال بازگشت! قضیه از این قرار است که ترک اول و سوم آلبوم از ساخته‌های خود بوبله است که معلوم نیست چرا اینقدر با ژانر همیشگی‌اش فرق دارد و باقی آهنگهای آلبوم مثل همیشه اجرای مجدد آثار مشهور بزرگان موسیقی سوئینگ، تردیشنال پاپ و وکال جز است. شاخص‌ترین وجه این آلبوم هم مثل همیشه توانایی بازی بوبله با صدای خود است. همچنین این آلبوم آهنگی دارد به اسم Someday که ساخته‌ی مگان ترینور است و با همکاری خود او نیز اجرا شده است. این تنها آهنگ اوریجینال در تاریخ فعالیت بوبله است که توسط او ساخته نشده است. نتیجه آنکه: چند ترک ناخالص را بیخیال شوید، آن آهنگهایی که سوئینگ یا تردیشنال پاپ هستند، فوق العاده‌اند.

crippled-black-phoenix

Crippled Black Phoenix – Bronze

«برنز» عنوان نهمین آلبوم سوپر گروه استثنایی موسیقی پراگرسیو، «کریپلد بلک فونیکس»، محصول 2016 است. پیش از این آنقدر از این گروه و آثارش صحبت کرده‌ام که دیگر نیازی به توصیف مجدد آنها نیست. جدیدترین اثر آنها (که نمی‌دانم چرا هنوز اسمش در ویکی پدیا اضافه نشده است) یک تفاوت بسیار شاخص با آثار قبلی آنها دارد و آن هم وکال به شدت پررنگ و پراهمیت در تقریباً تمامی آهنگهاست. پیش از این شاید آن چیزی که خیلی اهمیت داشت موسیقی اعجاب انگیز آنها و اجرای کم نظیرشان بود و وکال همیشه به عنوان تزئین بعضی از آهنگها در گوشه‌ای حضور داشت. اما در آلبوم جدید وکال، اهمیت صد چندان پیدا می‌کند. این آلبوم توانسته نظر منتقدین را نیز به خود جلب کند. مجلات پاورپلی، گوست کالت و ساوندسکیپ امتیاز 9 از 10 را برای آن در نظر گرفته‌اند و مجلات نیونویز و هوی‌پاپ نیز به آن امتیاز 4 از 5 را داده‌اند. نتیجه آنکه: شاهکار دیگری از این گروه را حتماً تجربه کنید.

بهترین‌های 2014 از نگاه آل‌ب‌وم – 4

بردیا برجسته نژاد: در پستهای قبلی شماره‌های 16 ال 30 (اینجا و اینجا و اینجا) فهرست بهترین آلبوم‌های سال 2014 را بررسی کردیم. و حالا ادامه‌ی لیست:

15Fink - Hard Believer
Fink – Hard Believer

فین گرینال، موزیسین برجسته‌ی انگلیسی، با نام هنری Fink، از آن دست هنرمندان قابل احترامی است که به درستی می‌داند چه هدفی را دنبال می‌کند. موسیقی او نافذ است و با حوصله. به آرامی شما را فرا می‌گیرد و در خود غرق، نه!، در خود حل می‌کند. ششمین آلبوم او با نام Hard Believer، موفق‌ترین آلبوم او تا به امروز است. در این آلبوم نیز مانند گذشته گای ویتاکر بعنوان بیسیست و تیم تورنتون در مقام درامر در کنار فینک اعضای اصلی گروه را تشکیل می‌دهند (بد نیست این را بدانید که تورنتون هنرمند مشهوری است که نه بخاطر موسیقی، بلکه بخاطر رمان‌هایی که نوشته است شهرت دارد).در این آلبوم آهنگ‌ها آنقدر گیرا و زیبا هستند که نمی‌خواهید تمام شوند و در انتهای 55 دقیقه، دلتان می‌خواهد آن را دوباره از اول گوش کنید. باور کنید! این آلبوم با وجود سادگی و آرامی، آنقدر شما را با خود درگیر می‌کند که نمی‌توانید از آن بعنوان موسیقی بکگراند استفاده کنید و مشغول کار دیگری شوید.

14Within Temptation - Hydra
Within Temptation – Hydra

شما را نمی‌دانم، اما در حال حاضر برای من گروه هلندی Within Temptation دوست داشتنی‌ترین گروه سیمفونیک راک با فیمیل وکالیست است. اگر از من بپرسید لیستی از بهترین خاطرات زندگی‌ات را بگو، مطمئن باشید حضور در کنسرت آلبوم The Unforgiving این گروه جزو پنج‌تای اول آن خواهد بود! ششمین آلبوم آنها با عنوان Hydra، اگر چه در نهایت به جذابیت آلبوم قبلی نمی‌رسد، با این وجود باز هم اثری زیبا، قوی و قابل قبول در این ژانر بشمار می‌رود. به گفته‌ی شارون دل ادل، خواننده و رهبر گروه، این آلبوم اشاره به مسائل مهم و بزرگ زندگی دارد. اما چیزی که این آلبوم را متفاوت از آثار قبلی می‌کند، حضور پر رنگ هنرمندان مهمان است: هاوارد جونز (خواننده گروه With Devil You Know)، تاریا ترونن (خواننده سابق گروه Nighwish)، دیو پیرنر (خواننده گروه Soul Asylum) و در کمال تعجب، رپر مشهور، Xzibit. این آلبوم توانست در چارت‌های هلند، چک، راک انگلستان و راک آمریکا جایگاه اول را تصاحب کند.

13Coeur De Pirate - Child Of Light
Cœur de pirate – Child of Light

بئاتریس مارتین 25 ساله، هنرمند فرانسه زبان اهل کبک کانادا، با نام هنری Cœur de pirate، فرشته‌ای است در قالب انسان! نوای روح‌نواز پیانو و صدای گرم و دل‌انگیز او ندایی آسمانی‌ست، مانند رود عدن بدی‌ها را پاک می‌کند و خوبی را به ارمغان می‌آورد. دو آلبوم اول او ممکن است شما را کمی به یاد کیتی ملوآ، فرشته‌ی گرجستانی الاصل ژانر بلوز، جز و فولک پاپ، بیاندازد که با همان ترکیب، اما در ژانر ایندی پاپ، روحتان را قلقلک می‌دهد. مارتین اما در سال 2014 نشان داد که با وجود سن و سال کم، توانایی بی حد و اندازه‌ای دارد. اوایل سال موسیقی فصل پنجم سریال کانادایی Trauma و پس از آن شاهکار او، موسیقی متن بازی کامپیوتری Child of Light. این مجموعه‌ی 18 ترکی، آنقدر قوی و کامل است که می‌تواند مستقل از بازی کامپیوتری مورد توجه قرار بگیرد. آخرین ترک این آلبوم با عنوان Off to Sleep تقریباً تنها ترکی از این هنرمند است که به زبان انگلیسی خوانده شده است.

12Bruce Springsteen - High Hopes
Bruce Springsteen – High Hopes

بروس اسپرینگستین را می‌توان به طور کامل با لقبش شناخت: The Boss. او سالیان سال است که بر موسیقی راک ریاست می‌کند. اسپرینگستین پیر شدنی نیست، گذر زمان تنها تاثیری که بر او و آثارش گذاشته پختگی‌ است. هجدهمین آلبوم او با عنوان High Hopes تبدیل شد به یازدهمین آلبومش که جایگاه اول چارت آمریکا را برایش به ارمغان آورد. حالا او پس از بیتلز و جی‌زی، سومین هنرمندی‌ست که بیشترین تعداد آلبوم رتبه‌ی نخست در چارت آمریکا را دارد. این آلبوم توانست در فهرست برترین‌های سال رولینگ استونز رتبه دوم را (پس از آلبوم U2 که خیالتان را راحت کنم، در لیست من حضور ندارد!) قرار بگیرد. این یک راک خالص و واقعی‌ست! چیزی که اسپرینگستین بعد از 50 سال فعالیت دیگر استاد ساخت و پرداخت و عرضه‌ی آن شده است. او خیال ندارد دست از بهتر شدن بردارد. باور کنید، ملودی، لیریکس، وکال، گیتار و هر آن چیزی که می‌شنوید را می‌توان حد اعلای موسیقی راک دانست.

11Crippled Black Phoenix - White Light Generator
Crippled Black Phoenix – White Light Generator

دیگر این سوپرگروه دوست داشتنی انگلیسی را می‌شناسید! آنها را سال 2010 در جایگاه دوم و سال 2012 در رتبه‌ی سوم فهرست بهترین‌ آلبوم‌های سال این وبلاگ دیده‌اید. با وجود آنکه آنها در سال 2014 دعوای سختی را پشت سر گذاشته‌اند (شاید هم هنوز نگذاشته‌اند!) آلبوم جدید آنها با عنوان White Light Generator همچنان در حد و اندازه‌ای‌ست که بتوانیم برای آنها سر تعظیم فرود آوریم. جاستین گریوز، رهبر گروه، می‌گوید که آلبوم اشاره به دو روی سکه‌ی طبیعت بشر دارد و همین باعث شده آهنگ‌های آلبوم یا سیاه (اشاره به روی پلید بشری) باشند و یا سفید (کنایه از بخش لطیف ذات انسان).  Crippled Black Phoenix در این آلبوم نیز مانند همیشه به مانند یک ارتش است! وقتی خبری از وکال نباشد، وقتی همه‌ی اعجوبه‌های گروه کنار هم قرار می‌گیرند و ساز می‌زنند، این یک سپاه قدرتمند است که از روی شما رد خواهد شد و به سادگی و با اقتدار فتح‌تان خواهد کرد.

… ادامه دارد

بهترینهای 2012 از نگاه آ‌ل‌ب‌و‌م – 6

بردیا برجسته نژاد: قسمت اول این نوشته (شماره‌های 30 الی 26) را اینجا ، قسمت دوم (شماره‌های 25 الی 21) را اینجا ، قسمت سوم (شماره‌های 20 الی 16) را اینجا ، قسمت چهارم (شماره‌های 15 الی 11) را اینجا  و قسمت پنجم (شماره‌های 10 الی 6) را اینجا ببینید.

 

Tales of Murder and Dust - Hallucination of Beauty05
Tales of Murder and Dust – Hallucination of Beauty

تصور کنید روح The Doors در سرزمین وسیع The Velvet Underground حلول کرده باشد، آن هم سوار بر اسبی به نام Black Rebel Motorcycle Club و در لباس یک کابوی! گروه دانمارکی Tales of Murder and Dust با اولین آلبوم استودیوی خود، بعد از انتشار یک EP موفق در سال 2009 با نام Peyote، فضایی را خلق می‌کند که با آن می‌توانید نشئگی و خماری را همزمان تجربه کنید. فیلم The Doors را بخاطر دارید؟ (داستان زندگی جیم موریسون و گروه The Doors، محصول 1991 و ساخته‌ی الیور استون) شما را ارجاع می‌دهم به سکانس اجرای زنده‌ی The End! حالا تصور کنید با یک آلبوم مواجه هستید که کم و بیش همان حال و هوا را برایتان تداعی می‌کند. این می‌تواند تجلی همان چیزی باشد که مدتهاست در ژانر Noise Rock و Shoegaze کم‌یاب شده است. Hallucination of Beauty در حقیقت آلبومی‌ست که دنیا را دور سرتان می‌چرخاند و از روی زمین بلندتان می‌کند و Beauty of Hallucination را نشانتان می‌دهد. می‌توانید این آلبوم و EP آنها را رایگان از صفحه‌ی Bandcamp گروه دانلود کنید.

 

Fabrizio Paterlini - Autumn Stories04
Fabrizio Paterlini – Autumn Stories

پاییز سه ماه دارد، یعنی نود روز، یعنی اگر روی تقویم نگاهش کنید می‌شود چهارده هفته. این خاصیت یکنواخت و تکراری تمام پاییزهاست. این ماهیت طبیعی و طبیعت وجودی گردش زمین به دور خورشید است. اما حالا فابریتزیو پاترلینی، آهنگساز و پیانیست ایتالیایی، طبیعت را به بازی گرفته، آلبوم آخرش را «داستانهای پاییز» نامیده و چهارده آهنگ در آن گنجانده، با اسامی: هفته‌ی اول تا هفته‌ی چهاردهم. باور کنید که هیچ پاییزی نمی‌تواند از این چیزی که می‌شنوید زیباتر باشد. می‌توانید چشمانتان را ببندید و پاترلینی را پشت یک پیانو، در کنار پنجره‌ای تمام قد، رو به یک دریاچه  پر از درختهایی که روی آب سایه انداخته‌اند تصور کنید. در هفته اول برگهای سبز را خواهید دید که آرام آرام، هفته به هفته، زرد و خشک می‌شوند و سقوط می‌کند روی زمین و روی آب دریاچه و این را دنبال کنید تا برسید به هفته‌ی چهاردم، درختان برهنه و زمین پوشیده از برگهای زرد. انگار که پاترلینی‌ست که طبیعت را خلق می‌کند. انگار که اگر انگشتانش را از روی کلاویه‌ها بردارد، زمان و پاییز می‌ایستند. این آلبوم از آن چیزهایی‌ست که برای پاییز، برای تمام سال، به آن احتیاج خواهید داشت.

 

Crippled Black Phoenix - (Mankind) The Crafty Ape03
Crippled Black Phoenix – (Mankind) the Crafty Ape

بله! باز هم یک معجزه‌ی دیگر رخ داده. این سوپرگروه انگلیسی را درجایگاه دوم از فهرست «بهترین آلبومهای سال 2010» دیده‌اید. حالا آنها دوباره بازگشته‌اند تا حیرت زده‌تان کنند. آلبوم جدید آنها، Mankind) the Crafty Ape)، را دیگر نمی‌توان یک آلبوم پست راک دانست. آنها در آلبوم قبلی موسیقی امبینت پست راک گذشته را رها کرده و سراغ موسیقی پراگرسیو و پست راک رفته بودند. اما حالا دیگر از موسیقی پست راک هم خبری نیست و ما با یک مجموعه‌ی بی‌نظیر از موسیقی پراگرسیو راک طرف هستیم. این آلبوم با 15 ترک در سه بخش منتشر شده است: بخش اول با عنوان A Thread (شش ترک)، بخش دوم به اسم The Trap (چهار ترک) و بخش سوم The Blues of Man (پنج ترک). چیزی که می‌شنوید می‌تواند یک پینک فلوید مدرن باشد، گروهی که توانسته تمامی هنر و علم موسیقی روز دنیا را کنار تاریخچه‌ی موسیقی بگذارد. بی‌جهت نیست که آنها موسیقی خودشان را «تصنیف آخرالزمان» لقب داده‌اند. عجیبتر آنکه آنها همین امسال یک EP به نام No Sadness or Farewell نیز منتشر کرده‌اند که مدت زمانی در حد و اندازه‌ی یک آلبوم دارد. اثری که آن هم شاهکار دیگری در سابقه‌ی درخشان این گروه است.

 

OSI - Fire Make Thunder02
OSI – Fire Make Thunder

اینکه چطور ممکن است اعضای یک گروه هیچ وقت در قالب یک گروه برای ساخت و ضبط آلبومشان کنار یکدیگر نباشند، اما نتیجه به شکل وحشتناکی منسجم و مملو از حس و روح در بیاید را هنوز نتوانسته‌ام رمزگشایی کنم! OSI سه سال بعد از Blood شاهکار دیگری را در قالب چهارمین آلبوم استودیویی خود منتشر کرد که باز هم لبریز از تبلور خلاقانه‌ی موسیقی پراگرسیو است. اگر موسیقی این گروه را بشناسید، Fire Make Thunder چندان غافلگیرکننده نیست. با همان ترکیب و ژانر موسیقی، همان حضور پررنگ کیبورد و همان ریفهای ناگهانی و سنگین گیتار، همان افول و صعود منظم و همان آواز آرام و غمگین. اما یک چیزی اینجا باعث می‌شود که این ترکیب با وجود تکراری بودن باز هم بتواند شما را فتح کند، و آن اینکه این تکرار در قالب این گروه و این آلبوم، جزو بهترین اتفاقهای موسیقی پراگرسیو راک است. چینش آهنگها را ضمیمه کنید به ارتباط مستقیم و غیر مستقیم لیریکس و در نهایت غم نهفته همیشگی در صدای کوین مور. شما باید OSI را بشناسید و با آن زندگی کنید تا بفهمید با چه شاهکاری طرف هستید. بهتر است پستی که پیش از این در مورد این آلبوم نوشته‌ام را (اینجا) بخوانید.

 

Stone Sour – House of Gold and Bones Part 101
Stone Sour – House of Gold & Bones – Part 1

باور نمی‌کنید؟ باور کنید! بگذارید این را در مورد چهارمین آلبوم استودیویی Stone Sour، یعنی قسمت اول کانسپت آلبوم House of Gold & Bones، بگویم که اگر این آلبوم نبود این چند ماه اخیر حال و روز من چیز دیگری می‌شد. برای من صدای کوری تیلور با تمام خشونتش یک ندای آسمانی‌ست. اصلا همین تیلور وقتی Slipknot نیست و وقتی Stone Sour هست تبدیل می‌شود به فرشته نجاتم. حالا در این آخرین اثر انگار که موسیقی آلبوم یورش می‌برد به درونت و آنچنان خشم و غضب را بیرون می‌کشد که سر راهش دل و روده‌ات را هم پاره می‌کند! شما برای رهایی از هرچیزی که آزارتان می‌دهد چند راه حل دارید: به روی بلندترین کوه بروید و از ته دل فریاد بزنید، اسلحه‌ای در دست بگیرد و هرکسی را که سر راهتان بود به رگبار ببندید، به بالای یک ساختمان بروید و با مغز به پایین بپرید، و یا ساده ترین راه: می‌توانید این آلبوم را گوش کنید. این را هم بد نیست بدانید که در این آلبوم استون سور بیسیست ندارد. ندارد بیسیست گروه در سال 2012 آنها را ترک کرد. در نتیجه در این آلبوم بیسیست گروه مشهور Skid Row، ریچل بولان، این پست را به عهده گرفته است. این آلبوم توانست رتبه‌ی نخست دو چارت مهم US Billboard Hard Rock و UK Rock را به خود اختصاص دهد. نشریه اینترنتی آرتیست دایرکت با دادن امتیاز 5 از 5 این آلبوم را نقطه‌ی عطف استون سور نامیده و آن را ترکیبی از Dirt آلیس این چینز، Master of Puppets متالیکا، Superunknown ساوند گاردن و Songs for the Deaf کویین‌ آو ‌د استون‌ایج می‌داند. اما اینها مهم نیست. چیزی که اهمیت دارد این است که این تازه قسمت اول آلبوم است و باید منتظر قسمت دوم آن در سال 2013 باشیم.

پ.ن: پیشنهاد می‌کنم در بخش کامنتهای این پست برترین آلبومهای خودتان را، به هر تعداد که دوست داشتید، نام ببرید و ترجیحا در مورد آلبومهای اصلی لیستتان چند خطی هم توضیح بنویسد. این خیلی مهم است که یک آلبوم چرا و از کدام زاویه برای شما جذاب بوده و توی لیستتان جای گرفته است. خودتان هم می‌دانید که ذکر فقط چند اسم به صورت یک لیست آنقدر گنگ و بی‌معنی‌ و غیرکاربردی‌ست که می‌توان حتی در سلیقه‌ی شما هم تردید وارد کرد. پس حالا نوبت شماست که بهترینهایتان را عنوان کنید. بسته به کامنتهای دوستان، که اگر درست و حسابی و پر و پیمان باشد، از خلاصه آنها پست مستقلی برای وبلاگ نوشته خواهد شد.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: