آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

بایگانی برچسب‌ها: Azam Ali

Niyaz – Sumud

بردیا برجسته نژاد: شاید بتوان گروه Axiom o Choice‌ را پیشرو در معرفی موسیقی فیوژن ایرانی به مخاطب بین الملل دانست. گروهی که با اصلیت ایرانی در آمریکا تشکیل شد و بین سالهای 1994 و 2002، به سرپرستی رامین ترکیان و خوانندگی مامک خادم، توانست با فاصله گرفتن از موسیقی سنتی ایرانی و دور شدن از آن شکلی که همیشه تعریف شده بود، به ترکیب جدیدی از موسیقی New Age و فیوژن دست یابد. هم زمان با پیدایش این گروه، هنرمند ایرانی جوان و گمنامی به اسم اعظم علی با همکاری نوازنده ای آمریکایی به اسم گریگ الیس گروه Vas را پایه گذاری کرد که نگرشی متفاوت به موسیقی فیوژن شرقی داشت. Vas وارد فضایی از موسیقی فیوژن شده بود که به آن فیوژن قبیله ای (Tribal Fusion) می گفتند، سبکی که گروه استرالیایی Dead Can Dance در آن فرمانروایی می کرد. با وجود آنکه Vas هیچوقت نتوانست به شهرت Axiom of Choice برسد، اما اعظم علی نامش بعنوان یک ایرانی و یکی از بهترین هایی این ژانر در دنیا ثبت شد.

اعظم علی در کنار Vas سه آلبوم انفرادی منتشر کرد، پروژهء Roseland را به همراه تیلر بیتس راه انداخت و موسیقی بازی پلی استیشن Syphon Filter: Logan’s Shadow را ساخت. با این وجود هیچ کدام اینا به اندازهء پروژهء Niyaz که در سال 2005 کلید خورد به شهرت جهانی نرسید. رامین ترکیان بعد از انحلال Axiom of Choice در سال 2002 و اعظم علی پس از تعطیلی Vas در سال 2004 به همراه کارمن ریتزو (که پیش از این با آلانیس موریست همکاری کرده بود) Niyaz را با انتشار آلبومی به اسم Niyaz در سال 2005 تاسیس کردند. این آلبوم با اجرای متفاوت موسیقی فولکلور ایرانی و اردو و همچنین اشعار بزرگانی نظیر مولانا و عبید زاکانی توانست به رتبهء دوازدهم چارت موسیقی World دست یابد.

آلبوم دوم آنها در سال 2008 با عنوان Nine Heavens شامل 9 آهنگ و مانند اثر قبلی در ژانر آکوستیک الکترونیک و World بود، و توانست رتبهء چهارم چارت موسیقی World را تصاحب کند. و بعد از گذشت 4 سال، در حدود یک ماه پیش سومین آلبوم این گروه با عنوان Sumud (صمود( منتشر شد که اثری به نسبت متفاوت از آلبوم های قبلی این گروه است. آلبومی که رنگ و بوی موسیقی الکترونیکا و حتی Dance در آن پررنگ تر از آثار قبلی حس می شود. صمود به معنی استقامت، اشارهء مستقیمی به پایداری دور از خشونت فلسطین دارد. اعظم علی به دور از هر پیام سیاسی توضیح می دهد که هر انسانی باید احترام و حق زندگی در سرزمینی که بدنیا آمده است را داشته باشد. نیاز اینبار نیز مانند همیشه پیام آور صلح و دوستی ست. آنها از دنیای واحدی صحبت می کنند که همه در آن یکسان و برابرند. آنها می گویند که با پیشرفت علم و تکنولوژی و سریع تر شدن همه چیز، بسیار پیش آمده که فرزندانی متولد شوند که والدینشان از دو ملیت و فرهنگ متفاوت باشند. آنها معتقدند که این روند آنقدر ادامه خواهد یافت که هیچ کس اهل هیچ کجا نخواهد بود و همه دارای یک ملیت واحد خواهند شد. نیاز در آلبوم جدید خود با تلفیق فوق العاده ای از موسیقی فولکلور ایرانی، افغانی، ترکی، کردی و فلسطینی به همراه موسیقی الکترونیک، اثری استثنایی خلق کرده که به قول کارمن ریتزو (عضو گروه) به نحوی از تکنولوژی روز غربی در آن استفاده شده که خبری از خود موسیقی غربی نیست.

مشهورترین آهنگ این آلبوم و اولین سینگل آن، همان آهنگ افغانی معروف «مزار» است که قطعا تمام ما ان را شنیده ایم (بیا بریم به مزار ملا ممد جان / سیل گل لاله زار وا وا دلبر جان) این آهنگ با همراهی ای آر رحمان، هنرمند صاحب نام هندی و برندهء جایزه اسکار (که پیش از این از او بدلیل حضورش در سوپرگروه Superheavy صحبت کرده ام) اجرا شده است. این آلبوم به اندازه ای دوست داشتنی و شنیدنش در حدی لذت بخش است که مطمئنا به یک بار شنیدنش در همان روز اول اکتفا نخواهید کرد. موسیقی خوب نیاز، صدای روشن و بهشتی اعظم علی را از دست ندهید.

پ.ن: چند هفته پیش خبر انتشار این آلبوم را در صفحهء فیس بوک آ ل ب و م نوشته بودم. اما این آلبوم ارزش این را داشت که با گذشت یک ماه برای آنهایی که هنوز آنرا نشنیده اند معرفی شود.

Azam Ali – From Night to the Edge of Day

اعظم علی از آن دست هنرمندانی ست که می توانید به حضور و هنرش در عالم موسیقی افتخار کنید و سرتان را بالا بگیرید و بگویید: من ایرانی هستم، هموطن اعظم علی! این هنرمند 40 سالهء ایرانی الاصل که البته بخاطر گذراندن دوران کودکی و نوجوانی اش در هند بیشتر تحت تاثیر فرهنگ و هنر این کشور بوده، بعد از مهاجرت به آمریکا به همراه خانواده اش، نواختن سنتور را نزد منوچهر صادقی آغاز و بعد از تکمیل آن، آواز را به شکل رسمی سنتی در موسیقی کلاسیک غربی، سنتی ایرانی و هندی و اروپای شرقی دنبال کرد. در سال 1996 اعظم علی به همراه گرگ الیس گروه فوق العادهء Vas را پایه گذاری کرد. ترکیب هنر و ذهن خلاق گرگ الیس (که در اصل نوازندهء پرکاشن بود) در کنار صدا و اجرای فوق العادهء اعظم علی باعث شد Vas در موسیقی world، fusion و Ethnic با گروه Dead Can Dance مقایسه شود. Vas چهار آلبوم منتشر کرد که آخرین آنها در سال 2004 به بازار آمده است.

در سال 2005 اعظم علی به همراه کارمن ریتزو (DJ و ریمیکسر ایتالیایی) و رامین ترکیان (عضو Axiom of Choice) گروه Niyaz را تاسیس کرد. موسیقی اعجاب انگیز آنها بخاطر تلفیق خاص موسیقی شرقی با رنگ و بوی غربی و الکترونیک باعث شد که Niyaz بین موسیقی دوستان غیر شرقی نیز طرفداران زیادی پیدا کند. همچنین اعظم علی در سال 2007 به همراه تایلر بیتس که فعالیت اصلی اش در زمینه موسیقی فیلم است تحت عنوان پروژه ای به اسم Roseland آلبومی را با همین عنوان منتشر کرد.

اعظم علی اولین اثر انفرادی خود  با عنوان Portals of Grace را در سال 2002 منتشر کرد. این آلبوم یک اثر قرون وسطی منحصر به فرد بود. شما در این آلبوم از موسیقی لاتین قرن 12 تا موسیقی فرانسه قرن 14 را خواهید شنید. از بریتانی، پرتغال، سوئد، اسپانیا و موسیقی عرب می گذرید و فضایی را تجربه می کنید که نظیرش را در خاطر ندارید. دومین آلبوم با عنوان Elysium for the Brave در سال 2006 منتشر شد که روندی کاملا شرقی را دنبال می کرد بطوریکه یک آهنگ به زبان فارسی (Adobe، کاور یکی از آهنگهای مشهور هایده) نیز در آن اجرا شده است.

حالا بعد از گذشت 5 سال سومین آلبوم استودیویی اعظم علی با عنوان From Night to the Edge of Day دوازدهم آوریل به بازار خواهد آمد. مانند گذشته آلبوم توسط six Degrees Records در ژانر الکترونیک، نیو ایج و ورلد منتشر شده و از روی اسامی آهنگها بنظر می رسد توجه ای ویژه ای به موسیقی ایرانی در آن شده است.

متاسفانه من تا یکشنبه تهران نیستم و امکان شنیدن آلبوم را ندارم. برای همین این پست را تا همینجا نصفه قبول کنید، وقتی برگشتم و آلبوم را شنیدم همین پست را تکمیل می  کنم. شما لذتش را ببرید.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: