آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

بایگانی برچسب‌ها: Anthrax

آلبوم پکیج 2016 – بسته‌ی اول

بردیا برجسته نژاد: نوشتن پستهای مفصل و طولانی و گفتن از زیر و بم انتشار یک آلبوم، آن هم با وجود مشغله‌های گوناگون کاری و فکری، باعث شد که این وبلاگ بعد از گذشت ده سال از آغاز فعالیتش دیر به دیر و به ندرت بروز شود. اجازه بدهید مفصل گویی را بگذاریم برای زمانی که هم فرصتش باشد و هم آلبوم خاصی که ارزش وقت گذاشتن را داشته باشد منتشر شود! بیایید با هم یک نگاه گذرا به چند آلبومی که در این دو ماه از سال 2016 منتشر شده‌اند بیاندازیم. این پست، و امثال آن که در آینده منتشر می‌شوند، هدف تحلیلی و انتقادی ندارند و فقط قرار است جنبه‌ی اطلاع رسانی / توصیه‌ای داشته باشند. فراموش نکنید که با وجود آنکه قرار نیست این پستها هر آنچیزی که گوش کرده‌ام را شامل شوند (چون واقعا امکانش نیست)، اما دامنه‌ی آلبوم‌هایی که گوش می‌کنم، به عنوان یک انسان!، محدود است و ممکن است آثاری که مد نظر شما باشد در این قبیل پستها لحاظ نشوند. پس اگر اثر خاصی را شنیدید و خواستید به من و دیگران شنیدن یا نشنیدنش را پیشنهاد کنید، خبرم کنید.

پ.ن: در معرفی آلبوم هیچگونه ترتیبی، مخصوصا بر اساس زمان انتشار، رعایت نشده است!

megadeth

Megadeth – Dystopia

فرصتش از دست رفت، وگرنه دلم می‌خواست در خصوص این آلبوم یک پست بلند بنویسم. «دیستوپیا»، محصول سال 2016 و پانزدهمین آلبوم یکی از بزرگترین گروه‌های تاریخ موسیقی ترش متال، «مگادث»، یک سر و گردن از آثار چند سال اخیرش بالاتر است. صدای دیو ماستین صلابتی دارد که پیش از این از او نشنیده بودیم. دیگر آن ته صدای جیغ جیغوی ماستین به گوش نمی‌رسد و هر چیزی که اینجاست، از موسیقی گرفته تا وکال، با قدرت و صلابت تمام، شما را تصرف می‌کند. این اولین آلبوم مگادث با حضور گیتاریست و درامر جدید گروه است. امید که اخلاق تند و دیکتاتوری دیو ماستین دیگر باعث فرار این دو نفر نشود! نتیجه آنکه: این آلبوم را حتما باید گوش کنید!

Anthrax

Anthrax – For All Kings

«برای تمام پادشاهان» یازدهمین آلبوم گروه ترش متال آمریکایی «انترکس»، محصول 2016، است که از چندین ماه قبل از انتشار مدام در موردش صحبت می‌شد. آلبوم با دو سه ترک خوب آغاز می‌شود و اما انگار که کفگیر به ته دیگه خورده باشد، از اواسط آلبوم با آهنگهایی یکی از یکی ضعیفتر مواجه می‌شویم. هیچ تناسب و انسجامی در ترکیب آلبوم شنیده نمی‌شود و بنظر می‌رسد آهنگها در فواصل زمانی مختلف و با حال و هواهای متفاوت ساخته و تهیه شده‌اند. این آلبوم آنقدر که در موردش تبلیغ شد جذاب و هیجان انگیز نیست. نتیجه آنکه: یک بار گوش کردنش اشکال ندارد!

Moon tooth

Moon Tooth – Chromaparagon

«کروماپاراگون» اولین آلبوم پروژه‌ی «مون توث» محصول 2016 است. نیک لی و مارک مارته پس از انحلال گروه Exemption با کمک چند نفر دیگر این پروژه‌ی موسیقی در ژانر پراگرسیو متال را راه اندازی کرده‌اند که این اولین آلبوم آنها، پس از انتشار یک EP در سال 2013 است. این یک آلبوم درهم و برهم و نسبتاً بی سر و ته است که نه وکال جذابی دارد و نه موسیقی چندان ویژه‌ای. اگر قرار به مقایسه باشد، به شخصه آثار «اگزمپشن» را ترجیح می‌دهم. نتیجه آنکه: اگر این آلبوم را گوش نکنید، چیزی را از دست نخواهید داد!

skunk_strona

Skunk Anansie – Anarchytecture

«آنارکی‌تکچر» ششمین آلبوم گروه آلترناتیو راک انگلیسی «اسکانک آنانسی» محصول 2016 است. آلبومی جذاب، با صدا و اجرای همیشه دوست داشتنی «اسکین»، با موسیقی‌ای نفوذپذیر که این بار نسبت به گذشته کمی چاشنی پاپ در آن بیشتر شده است. اگر هم از فعالیت‌های انفرادی اسکین بخواهید بدانید، آخرین کارش حضور بعنوان داور در نسخه‌ی ایتالیایی برنامه‌ی The X-Factor در سال 2015 است. نتیجه آنکه: این آلبوم حتماً ارزش شنیدن را دارد!

drowning pool

Drowning Pool – Hellelujah

«هللویا» ششمین آلبوم گروه آلترناتیو متال آمریکایی «دراونینگ پول» محصول 2016 است. یکی از آن آلبوم‌هایی که اصلاً نباید منتشر می‌شد تا خاطرات خوب آلبوم‌های اول گروه را خدشه دار نکند! آلبومی کسل کننده، حوصله سر بر، که حتی سعی هم نمی‌کند همان فضایی که دراونینگ پول تا به حال در خلق آن شناخته شده بود را تداعی کند. شاید فقط طرفدارانی که حاضر باشند رگ خود را برای این گروه بزنند از شنیدن آن، فقط برای اینکه اثر جدید این گروه است، لذت ببرند. نتیجه آنکه: بجای شنیدن این آلبوم تخمه بخورید! فایده‌ش بیشتر است!

S E P T E M B E R

1.  مهمترین اتفاقی که باید در این ماه منتظرش باشیم انتشار دومین آلبوم انفرادی استیون ویلسون، رهبر گروه Porcupine Tree، است. این آلبوم با عنوان Grace for Drowning شامل دو CD، هر کدام در حدود 40 دقیقه، بیست و ششم سپتامبر منتشر خواهد شد. پس از انتشار و شنیدن این اثر بیشتر در موردش صحبت خواهیم کرد.

2.  سوپرگروه Chickenfoot دومین آلبوم خود را بیست و هفتم سپتامبر منتشر خواهد کرد. چیکن فوت متشکل از سامی هگر و مایکل آنتونی (از گروه Van Halen) چاد اسمیت (از گروه Red Hot Chili Peppers) و گیتاریست مشهور جو ستریانی اولین آلبوم خود را در سال 2009 در حالی منتشر کرد که با وجود استقبال بخاطر اعضای آن، اثر چندان مقبولی در ژانر هارد راک نبود. حالا بعد از گذشت دو سال دومین اثر آنها با عنوان Chickenfoot III به زودی منتشر خواهد شد. به عنوان آلبوم توجه نکنید! با وجود آنکه اسم چیکن فوت 3 برای آن انتخاب شده، این دومین آلبوم آنها محسوب می شود. شایعاتی نیز وجود دارد که ممکن است عنوان آلبوم به چیکن فوت 4 تغییر کند!

3.  هشتمین آلبوم گروه آلترناتیوراک Switchfoot با عنوان Vice Verses بیست و هفتم سپتامبر به بازار خواهد آمد. آلبوم قبلی آنها، Hello Hurricane در سال 2009 توانست جایزهء بهترین آلبوم Rock Gospel در پنجاه و سومین دورهء گرمی اواردز را به خود اختصاص دهد. پیش از این به بهانهء انتشار مجموعه ای از بهترین آهنگهای آنها با عنوان The Best Yet در سال 2008، از آنها گفته ام.

4.  چهار سال از انتشار آلبوم Volta، اثری از هنرمند نامتعارف ایسلندی Bjork می گذرد. بیست و ششم سپتامبر منتظر انتشار هشتمین آلبوم بیورک با عنوان Biophilia باشید. مهمترین نکته ای که وجود دارد این است که این آلبوم اولین آلبوم در تاریخ موسیقی خواهد بود که برای iPad و با همکاری Apple تهیه و ضبط شده است. هر کدام از 10 آهنگ این آلبوم بصورت یک app تحت فرمان یک اپلیکیشن مادر به روی iPad نصب خواهند شد و هر کدام با theme و فضایی متفاوت یکی از آهنگها را پخش می کند. حتی در بعضی از آهنگها شما این قابلیت را دارید که تغییراتی را در آنها ایجاد کنید. واقعا هیجان انگیز است!

5.  گروه Anthrax دهمین آلبوم استودیویی خود را با عنوان Worship Music سیزدهم سپتامبر منتشر خواهد کرد. فاصلهء زمانی 8 سال بین این اثر و آلبوم قبلی، We’ve Come for You All، طولانی ترین وقفه ای ست که تا به امروز در کار آنها ایجاد شده. همچین این اولین آلبوم انترکس خواهد بود که با حضور خوانندهء جدید گروه، دن نلسون، ضبط شده است. در مورد Anthrax و اجرای زندهء آنها در فستیوال سونیسفر پیش از این نوشته ام.

6.  دوازدهمین آلبوم هنرمند دوست داشتنی آمریکایی Tori Amos بیستم سپتامبر به بازار خواهد آمد. این آلبوم اثر شاخصی در آثار اموس خواهد بود، بدین علت که این اولین آلبوم از این هنرمند آلترناتیوراک است که در ژانر کلاسیک اجرا شده و همچین اولین اثر از اوست که در آن تنها از آواز و موسیقی آکوستیک (عمدتاً پیانو و در بعضی آهنگها سازهای زهی) استفاده شده است.

7.  جان لنون را که می شناسید؟ بزرگترین پسر او، جولین لنون، بعد از 13 سال ششمین آلبوم استودیویی خود با عنوان Everything Changes را بیست و ششم سپتامبر منتشر خواهد کرد. جولین لنون 48 ساله تنها چیزی که از پدر کم دارد شهرت افسانه ای اوست: آهنگساز، خواننده، تهیه کننده، عکاس، بازیگر، موسیقی دان، نوازندهء گیتار، بیس گیتار، پیانو، درامز و هارمونیکا و البته فعال محیط زیست. آلبوم قبلی او با عنوان Photograph Smile در سال 1998 در حالی منتشر شد که از آلبوم پیش از آن هشت سال فاصله داشت.

8.  جناب Alice Cooper شصت و سه ساله وقتی بعد از جشن سی ساله شدن آلبوم Welcome to My Nightmare  (سال 1975) مشغول صحبت با باب ازرین تهیه کننده بود بر اساس پیشنهاد او تصمیم گرفت که آلبومی را با همان مضمون ترسناک و در ادامهء اثر قبلی منتشر کند. نام این آلبوم شد Welcome 2 My Nightmare و قرار است بعنوان نوزدهمین اثر انفرادی او (در اصل بیست و پنجمین) سیزدهم سپتامبر منتشر شود. کوپر این آلبوم را با این جمله توصیف می کند «یک کابوس دیگر، اما بدتر از قبلی» اما این عجیبترین نکتهء این آلبوم نیست! احتمالا باور نخواهید کرد که چه کسی بعنوان مهمان در یکی از آهنگهای این آلبوم متال خوانده است: Ke$ha !!

9.  باور کنید خیلی تلاش کرده ام تا Wilco، یکی از مشهورترین گروه های آلترناتیو راک دنیا، را دوست داشته باشم! اما هربار تلاشم با شکست مواجه می شود. حالا این گروه هشتمین آلبوم خود با عنوان The Whole Love را بیست و هفتم سپتامبر در لیست انتشار دارد. این اولین آلبوم آنهاست که توسط کمپانی خودشان، dBpm، منتشر شده است.

پ.ن: بنظر می رسد این ماه برای علاقه مندان موسیقی، مخصوصا متال دوستان، ماه پر خیر و برکتی باشد. در کنار Alice Cooper و Anthrax گروه های مشهور دیگری نظیر Mastodon و Machine Head نیز آلبومهایشان در این ماه منتشر خواهد شد. همچنین در این ماه آلبوم جدید Blink-182 را بعد از 8 سال و پشت سر گذاشتن یک بار انحلال را خواهید شنید. The Kooks هم آلبوم جدید خود با عنوان Junk of the Heart را دوازدهم به بازار خواهد داد. آلبوم زیبای Staind هم که قبل از زمان انتشارش در سیزدهم سپتامبر روی اینترنت پخش شد را حتما شنیده و لذتش را برده اید. همینجا هم قبلا در مورد آلبومهای جدید Anathema، Opeth و Dream Theater صحبت شده است. بله! این ماه را می توانیم کاملا هیجان زده دنبال کنیم!

Sonisphere Festival – 3rd Day – Part 1

روز سوم هوا به شدت گرم بود و آفتاب هم بدون هیچ ابری مستقیم می تابید. ما دوباره چند اجرای اول رو بیخیال شدیم و از صبح هم هیچ حرکت خاص و عجیبی که باعث خسته شدنمون بشه انجام نشدیم تا برای 4 اجرای اصلی فستیوال، یعنی Big Four حاضر و آماده و پرانرژی باشیم. نزدیک ساعت 4 بود که رسیدیم به استادیوم. برخلاف دو روز گذشته صف بسیار بلندی روبروی در ورودی تشکیل شده بود. حدودی 45 دقیقه توی این صف معطل شدیم و تونستیم چند دقیقه مونده به شروع اجرای Anthrax وارد استادیوم بشیم.

آماده سازی استیج برای اجرای گروه anthrax

این گروه که فعالیت خودش رو از سال 1981 شروع کرده یکی از مشهورترین گروه های Thrash Metal دهه 80 بشمار میاد، اما با این وجود نمیشه اون رو در حد محبوبیت گروه های دیگهء این سبک دونست. امسال جوی بلادونا، خواننده قدیمی گروه که یک بار بین سالهای 84 تا 92 و یه بار دیگه 2005 تا 2007 عضو انترکس بود، دوباره به جمع اونها پیوسته و توی اجراهای سونیسفر گروه رو همراه کرده. با این وجود، اسکات ایان، گیتاریست و قدیمی ترین عضو ستارهء استیج بود. چون هیچکدوم ما جزو طرفداران این گروه نبودیم، سر این اجرا عقب واستاده بودیم تا انرژیمون رو جمع کنیم برای اجرای بعدی، Megadeth.

اجرای گروه Megadeth در فستیوال Sonisphere استانبول

دیو ماستین، اهداف بلند و عجیب غریبی توی سرش داشت. اون زمان که بخاطر اختلاف نظر از ترکیب اولیه Metallica جدا شد، با اینکه هیچوقت نتونست به موفقیتهای این گروه برسه، اما با تشکیل Megadeth یکی از قدرتمندترین گروه های Thrash Metal دهه 80 و تاریخ موسیقی رو پایه گذاری کرد. دیو ماستین، با اون موهای بلند طلایی و پیراهن سفیدی که پوشیده بود تو تابش مستقیم آفتاب شبیه فرشته ها شده بود!!. از اولین روز فستیوال کیفیت صدا (به جز اجرای رمشتاین) اصلا در حد قابل قبولی نبود. اما فاجعه سر اجرای مگادث رخ داد!. صدا به قدری بد و ضعیف کار شده بود که صدای ماستین به گوش نمی رسید و بیس تمام فضا رو پوشونده بود. وقتی هم مردم هم آواز می شدن با آهنگها دیگه به طور کامل صدای ماستین محو می شد!!. با اینحال این گروه تونست فضای بسیار پر هیجانی رو با اجراش ایجاد کنه، مخصوصا سر دو آهنگ  Peace Sells و Symphony of Destruction جمعیت به انفجار رسیده بود.

اجرای Slayer در فستیوال Sonisphere استانبول

تا اجرای بعدی به شکل زیبایی مردمی که روی صندلیهای استادیوم نشسته بودن، همراه با تشویق و سر و صدای آدمهای وسط، برای چند دقیقه موج مکزیکی زیبایی راه انداخته بودن که نشون از انرژی شدید اونها و میل به تخلیه شدنش توی اجراهای بعدی بود. تا اینجا گوشه و کنار جمعیت ماش پیت (Mosh Pit) کوچولویی توسط خود ترکها تشکیل میشد. حتما توی فیلمهای کنسرتها دیدین، توی اجراهای عموما متال دایره ای توسط مردم بین جمعیت خالی می شه و آدمها دور اون با ریتم آهنگ شروع به دویدن، تنه زدن و هل دادن می کنن و اصولا خیلی از تلفات این طور کنسرتها تو همون ماش پیت اتفاق میوفته!!. نوبت رسید به اجرای Slayer، یعنی تقریبا خشن ترین گروه این فستیوال. تام آرایا، خوانندهء گروه مثل همیشه با چنان قدرت و صلابتی روی استیج وا میسته و اجرا میکنه که در کنار لذت بردنت از موسیقی ترس بهمراه احترامی در درونت شکل میگیره. اینجا دیگه ماش پیت بزرگی وسط جمعیت شکل گرفته و با به اوج رسیدن موسیقی آدمهای درونش هم دیوانه میشن. اوج هیجان، وحشی گری و شلوغی سر اجرای آخرین آهنگ، Reign in Blood رخ داد که چند نفری هم تلفات به همراه داشت.

آخرین اجرای در آخرین شب فستیوال سونیسفر، Metallica، باشه برای پست بعدی.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: