آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

بایگانی برچسب‌ها: Amorphis

بهترین‌های 2015 از نگاه آل‌ب‌و‌م – 4

بردیا برجسته نژاد:  (26 الی 30)    (21 الی 25)    (16 الی 20)    (11 الی 15)    (06 الی 10)    (01 الی 05)

15
Breaking Benjamin – Dark Before Dawn

15 Breaking Benjamin - Dark Before Dawnپنجمین آلبوم گروه هارد راک / گرانج آمریکایی «برکینگ بنجامین» با عنوان «تاریکی پیش از سپیده‌دم»، بازگشتی زیبا و هیجان انگیز به عالم موسیقی برای این گروه است. آنها در سال 2010، بعد از انتشار چهار آلبوم، تصمیم گرفتند که فعالیت خود را در قالب برکینگ بنجامین خاتمه بدهند. با این حال بنجامین برنلی، رهبر، خواننده و گیتاریست گروه، دوباره تصمیم گرفت که با اینبار با اعضای جدید و بدون هیچ کدام از نفرات قبلی به استودیو باز گردد و آلبوم جدیدی را منتشر کند. و حالا او، نه بدتر و نه بهتر از قبل، بلکه به همان خوبی و با همان قدرت و صلابت همیشگی بازگشته است. موسیقی او در این آلبوم نیز مانند همیشه لبریز از خشم فرو خورده و اعتراض است. برنلی در جواب منتقدینی که این آلبوم را شبیه آثار قبلی او می‌دانند با کنایه می‌گوید: «من دوباره چرخ را اختراع نمی‌کنم!»

14
Neal Morse – The Grand Experiment

14 The Neal Morse Band - The Grand Experimentشاید مناسب‌ترین لقبی که بتوان به هنرمند آمریکایی، «نیل مورس»، داد «پل ارتباطی بین دو نسل موسیقی پراگرسیو» باشد. او یکی از تاثیرگذارترین هنرمندان بر روی موسیقی پراگرسیو راک امروزی است که موسیقی‌ را از بزرگان دهه 70 و 80 وام گرفته و پس از بروزرسانی به قرن جدید هدیه داده است. در کنار پروژه‌های گروهی، حالا او در هشتمین آلبوم پراگرسیو راک انفرادی‌اش با عنوان «تجربه‌ی باشکوه» دست به تجربه‌ای باشکوه و جدید زده و به همراه یار همیشگی‌اش، مایک پورتنوی مشهور، درامر سابق گروه دریم تیتر، بدون هیچ پیش‌زمینه‌ و تمرین و برنامه‌ای وارد استودیو شده و طی چند روز این آلبوم باشکوه را ساخته است. این یک موسیقی پراگرسیو راک مثال زدنی و نمونه است. این را هم بدانید که او در کنار این هشت آلبوم انفرادی پراگرسیو راک، یازده آلبوم انفرادی دیگر در ژانر پاپ راک دارد.

13
Faith no More – Sol Invictus

13 Faith No More - Sol Invictusقبل از هر چیز به احترام گروه آلترناتیو متال آمریکایی «فیث نو مور» از جا بر‌ می‌خیزیم و انتشار آلبوم جدیدشان بعد از 18 سال را تبریک می‌گوییم. موسیقی آنها معجونی است از ترکیب هر آن چیزی که فکرش را بکنید! از هوی متال گرفته تا فانک، از پراگرسیو تا الکترونیکا، از گاسپل تا سول و جز، از سافت راک تا آر اند بی! آنها هفتمین آلبوم خود را «سول اینویکتوس» که خدای خورشید در اساطیر روم باستان است، نام نهاده‌اند. آلبومی که اگر آثار قبلی این گروه را نشنیده باشید، با سبک عجیب و غریب خود غافلگیرتان خواهد کرد. این مجموعه توانست امتیاز 79 از 100 را از متاکریتیک دریافت کند. همچنین رولینگ استون این آلبوم را در فهرست بیست آلبوم برتر متال سال در جایگاه دوم قرار داده و راک ساند در فهرست 50 آلبوم برتر سال رتبه‌ی پنجم را به «سول اینویکتوس» اختصاص داده است.

12
Amorphis – Under the Red Cloud

12 Amorphis - Under The Red Cloudنظرها در خصوص اینکه فنلاند یکی از کشورهای اسکاندیناوی به شمار می‌آید یا خیر متفاوت است. اما اگر فقط یک دلیل لازم باشد تا بتوان این کشور را اسکاندیناوی حساب کرد، مطمئن باشید که می‌توان به موسیقی پراگرسیو متال گروه «آمورفیس» استناد نمود! آنها در دوازدهمین آلبوم خود با عنوان «زیر ابر قرمز» با همان قدرت و صلابت همیشگی یکی از بهترین آلبوم‌های ژانر پراگرسیو متال امسال را رقم زده‌اند. جدا از موسیقی حیرت انگیز آلبوم، تامی یوتسن، خواننده این گروه، نیز دیگر حد و مرزی برای صدایش قائل نمی‌شود. صدای او نرم است، زمخت می‌شود، به زیر می‌آید، به اوج می‌رسد، و تا حدی بالا می‌رود که برای وکال هارش کم نظیر است. «آمورفیس» مدتهاست که هر آلبومش از قبلی بهتر و بهتر از آب در می‌آید و بنظر می‌رسد که قصد متوقف کردن این روند را به این زودی‌ها ندارد.

11
Moonspell – Extinct

11 Moonspell - Extinctتا به امروز در پرتغال فقط سه گروه متال توانسته‌اند رتبه‌ی نخست چارت را تصاحب کنند: متالیکای آمریکایی، آیرون میدن انگلیسی، و «مونسپل» پرتغالی. موسیقی گروه پرتغالی «مونسپل» با استفاده از ریشه‌های موسیقی متال سنگین، وارد فضای گاتیک شده و دنیایی به نام ملودیک دث متال را خلق می‌کند. یازدهمین آلبوم آنها با عنوان «منقرض شده» به جرات یکی از قوی‌ترین آلبومهای این گروه و این ژانر است که در چند سال اخیر منتشر شده است. «مونسپل» مانند همیشه قصد غافلگیری ندارد. با این حال ترکیب وکال هارش و نرم فرناندو ریبرو، ملودی‌های جذاب و بکر، ترکیب موسیقی و سازبندی حیرت انگیز (بعنوان مثال، توجه کنید به ملودی ترکی – عربی یک دقیقه‌ی پایانی ترک اول!) بار دیگر آلبومی را رقم زده که جایگاه آنها را در بین طرفداران موسیقی گاتیک همچنان محکم حفظ خواهد کرد.

… ادامه دارد

بهترین‌های 2013 از نگاه آل‌ب‌و‌م – 3

بردیا برجسته نژاد: اولین قسمت از «بهترینهای سال 2013» یعنی شماره‌های 26 الی 30 را می‌توانید اینجا ببینید. همینطور برای دیدن شماره‌های 21 الی 25 (قسمت دوم) به اینجا بروید.

White Lies - Big TV20
White Lies – Big TV

سال 2009 اولین آلبوم گروه تازه کار White Lies را در جایگاه ششم بهترینهای سال قرار دادم. آلبومی جاندار و هیجان انگیز، با ترکیبی از موسیقی آلترناتیو، ایندی راک و پست پانک، هر چند بکر و انحصاری نبود اما می‌توانست با نمونه‌های مشابه نظیر The Editors، Interpol و Joy Division رقابت کند. آلبوم دوم آنها به شدت مورد انتقاد قرار گرفت. اثری ضعیف و سطحی که نه تنها منتقدین، بلکه طرفداران این گروه را ناامید کرد (قبل‌ترها از این آلبوم اینجا گفته‌ام). اما حالا سومین آلبوم این گروه انگلیسی با عنوان «تلویزیون بزرگ» توانست آنها را دوباره به اوج بازگرداند. آل‌میوزیک این آلبوم را اثری می‌داند که نسبت به آلبوم قبل با چشمان بازتری ساخته شده است. کلش نیز این اثر را صدای دیروز در امروز نام نهاده است. شاید بتوان به نوعی این اثر را یک کانسپت آلبوم بشمار آورد. داستان حول زوجی می‌چرخد که از زادگاه کوچکشان به یک کلان شهر نقل مکان می‌کنند و اعتقاد به برابری در رابطه حال و هوای ماجرا را می‌سازد. این آلبوم به اندازه‌ای خوب، قوی، محکم و حساب شده است که آلبوم قبلی، Ritual، یک اشتباه نابخشودنی بنظر می‌رسد.  این آلبوم می‌تواند شروعی دوباره برای گروهی باشد که طرفدارانش را بعد از مدتها دوباره خوشحال کرده است.

19Amorphis - Circle
Amorphis – Circle

«زندگی قهرمان داستان از بدو تولد با بدشانسی همراه بوده است. او همیشه خود را یک بیگانه می‌دانسته که به سادگی نادیده گرفته شده است.  بر اثر یک اتفاق او با نیروهای درونی خود ارتباط برقرار می‌کند. برای او یک راهنما از زمان و مکان دیگر فرستاده می‌شود. او این شانس را دارد که زندگی خود را در اختیار بگیرد و سرنوشتش را تغییر دهد. او با جستجو در گذشته‌‌اش توان تغییر دادن زندگی نفرین شده‌‌ی خود را می‌یابد. این داستانی برای بقا ست» این ماجرای یازدهمین آلبوم گروه فنلاندی Amorphis با عنوان «دایره» است. باز هم یک آلبوم فوق‌العاده از یک گروه فوق‌العاده که کاملا از همان فرمول همیشگی آمورفیس، بدون کوچکترین ریسک و تغییر، تبعیت می‌کند. با وجود تکرار شدن مجدد این آلبوم را می‌توان موفق‌ترین اثر آنها تا به امروز دانست. این آلبوم توانست جایگاه نخست چارت فنلاند را تصاحب کند، اتفاقی که پیش از این برای سه آلبوم دیگرشان رخ داده بود. «دایره» اولین آلبوم آمورفیس است که وارد چارت سوئد (با کسب رتبه‌ی 33) شده است. همچین این اثر توانست رتبه‌ی 11 چارت آمریکا را از آن خود سازد که این بهترین موقعیت آمورفیس تا به امروز در این چارت است. این همان گروهی‌ست که می‌شناسید، نه کمتر و نه بیشتر، و اگر مشتری باشید این یعنی با یک اثر بی‌نقص طرف خواهید بود.

18Kauan - Pirut
Kauan – Pirut

سال 2011 بود که چهارمین آلبوم گروه روسی Kauan را در فهرست بهترین‌های سال این وبلاگ در جایگاه پانزدهم دیدید. و حالا این پنجمین آلبوم آنها با عنوان «شیاطین» (به زبان فنلاندی) است که جای خود را در فهرست بهترین‌های 2013 محکم می‌کند. شاید بهترین واژه برای توصیف این اثر «منسجم» باشد. آلبومی که بجای آنکه آهنگها را نامگذاری کند، به شماره‌گذاری‌شان اکتفا کرده و تلاش می‌کند بدون آنکه عنوان آهنگ ذهنیتی برای شنونده ایجاد کند روح او را به یکباره به تصاحب خویش درآورد. در اینجا شما با یک آهنگ 40 دقیقه‌ای طرف هستید که با ظرافت خاصی به 8 بخش، به 8 ترک تقسیم شده است. آهنگی که در نهایت زیبایی موسیقی فولک متال را در فضای اتمسفریک دووم متال به نمایش می‌گذارد. آهنگها قابل تفکیک نیستند. نمی‌توانید به طور مشخص تک آهنگ مورد علاقه‌ای در آن پیدا کنید. همه چیز در اختیار یک هدف واحد است و آن هدف فتح شماست! این آلبومی‌ست که ذهنتان را درگیر خواهد کرد، اثری که برای اولین بار یک تجربه و برای دفعات بعد یک خاطره‌ی جذاب و دوست داشتنی‌ خواهد بود. «شیاطین»… فریب عنوان آلبوم را نخورید! این آهنگها فرشته‌هایی هستند که برای نجات شما آمده‌اند.

London Grammar - If You Wait17
London Grammar – If You Wait

هنا رید یک معجزه‌گر است. هیچ صفتی بهتر از «تسخیرکننده» نمی‌توان برای صدای او یافت. صدای او را می‌توان با فلورنس ولش (Florence + the Machine) و یا Lana Del Rey مقایسه کرد، با این تفاوت که اینجا از موسیقی ایندی راک و یا پاپ خبری نیست، بلکه شما قرار است این صدای جادویی را روی موسیقی تریپ هاپ و الکترونیکا بشنوید. گروه سه نفره‌ی London Grammar در سالی که گذشت اولین آلبوم خود با عنوان «اگر صبر کنی» را منتشر کرد. اواخر سال 2012 بود که این گروه ناشناخته با قرار دادن تک آهنگ Hey Now در یوتیوب و ساوندکلاد تبدیل به اسمی آشنا برای موسیقی دوستان شد و یک سال بعد اولین آلبوم آنها با 17 آهنگ در حالی منتشر شد که Hey Now ترک آغازین آن بود. «اگر صبر کنی» را می‌توان یک آلبوم شخصی برای هنا رید دانست. جدا از صدای او که نقش اصلی را در آهنگها بازی می‌کند، تمامی لیریکس آلبوم نیز اشاره به زندگی خصوصی او و مشکلات دوران نوجوانی‌اش دارد. این مجموعه موفق شد رتبه‌ی دوم در چارتهای استرالیا و اسکاتلند را از آن خود کند و با فروش 33هزار نسخه در انگلستان در هفته اول رتبه‌ی دوم این چارت را نیز تصاحب کند. وقت آن رسیده که خودتان را رها کنید تا صدای هنا رید شما را به هر سمتی که دلش می‌خواهد ببرد.

Dream Theater - Dream Theater16
Dream Theater – Dream Theater

دوست داشته باشید یا نه، دریم تیتر یکی از ستونهای اصلی موسیقی پراگرسیو راک حال حاضر دنیاست. آلبومهای آنها، هر چیزی که باشند، یک صفت مشخص و بارز دارند و آن اینکه هر آلبوم برای خودش یک کلاس آموزش نوازندگی‌ست. امسال آنها دوازدهین آلبوم خود که همنام با نام  گروه است را در حالی منتشر کرده‌‌اند که دیگر مایک پورتنوی، درامر  و یکی از بنیانگذاران گروه، را در بین خود ندارند. پورتنوی بعد از 25 سال همراهی با آنها، در سال 2010 از گروه جدا شد و Flying Colors را تاسیس کرد (اولین آلبوم این گروه را قبلا اینجا معرفی کرده‌ام). او جای خود را به مایک مانگینی داد و حالا این اولین آلبومی‌ست که مانگینی در تمامی مراحل ساخت و تهیه آن گروه را همراهی می‌کند (در آلبوم قبلی مانگینی تنها به نشستن پشت درامز اکتفا کرد و در مراحل نوشتن آهنگها حضور نداشت). البته نظرها در خصوص این آلبوم متنوع و متضاد است! Allmusic این آلبوم را یکی از بهترین آثار دریم تیتر تا کنون معرفی کرده و Loudwire با تمجید از آن امتیاز 4.5 از 5 را برایش در نظر گرفته. این در حالی‌ست که PopMatters با بلاتکلیف خواندن این آلبوم به اعطای 3 امتیاز از 10 بسنده کرده. با این وجود بنظر من این آلبوم یکی از بهترین آلبومهای پراگرسیو راک 2013 از یکی از بهترین گروه‌های این ژانر است.

… ادامه دارد

Amorphis – The Beginning Of Times

کشورهای اسکاندیناوی مهد موسیقی متال هستند و این سرزمین سردسیر توانسته با موسیقی پر از هیجان و وحشی خود به دنیا گرمای خاصی را ببخشد. فنلاند هم یکی از آنهاست. گروه های شاخصی نظیر Apocalyptica، Children of Bodom، Battlelore، Lordi، Nightwish و صد البته Amorphis آنقدر در شاخه های موسیقی متال (به خصوص Death Metal و Gothic Metal) مشهور و شناخته شده هستند که نمی توان این ژانر را بدون آنها تصور کرد.

چهار سال پیش (اینجا) پست مختصری در مورد انتشار هشتمین آلبوم آمورفیس با عنوان Silent Waters نوشته ام. نهمین آلبوم آنها با عنوان Skyforger در سال 2009، اثر عجیب و غریبی بود همراه با ترانه های هدفمند و دنباله دار فنلاندی (از یکی از مشهورترین کتابهای شعر این کشور با عنوان کالوالا) که به انگلیسی ترجمه شده بود. این آلبوم توانست در چارت فنلاند رتبهء اول را تصاحب کند. در سال 2010 مجموعه ای با عنوان Magic & Mayhem همراه با بازنوازی تازه ای از آثار دوران ابتدایی فعالیت آنها منتشر شد. ترکیبی از بهترین آهنگهای سه آلبوم اول که با تنظیم و ضبط مجدد به صورت یک مجموعه جدید به بازار آمد و البته بعنوان Bonus اجرای ویژه ای از آهنگ مشهور Light My Fire از The Doors را در خود داشت. حالا آمورفیس هفتهء آینده دهمین آلبوم خود با عنوان The Beginning of Times را منتشر خواهد کرد.

آلبوم جدید نیز مانند مجموعهء قبلی اثری مفهومی ست. کاراکتر اصلی ترانه ها فردی ست به نام Väinämöinen که آمورفیس او را نماد قهرمانی اساطیر فنلاند معرفی می کند. اولین سینگل این آلبوم با نام You I Need یازدهم آوریل از طریق فیس بوک و هفتهء بعد کل آلبوم به صورت دیجیتالی در فنلاند منتشر شد. قرار است نسخهء فیزیکی آلبوم اول ژوئن در فنلاند به بازار بیاید. طراحی روی جلد را تراویس اسمیت، مشهورترین طراح هوی متال، بر عهده داشته است. اسمیت که آلترناتیو پرس لقب Renowned (به معنی مشهور و قابل احترام) را به او داده، بخاطر طراحی های ویژه خود برای طرح روی جلد آلبومهای متال (آثاری از Anathema، Death، Katatonia، Novembre، Opeth، Nevermore و …) مشهور است. اینبار اسمیت با یک طراحی هوشمندانه تولدی اساطیری را به نمایش می گذارد: همان چیزی که ترانه های آلبوم به شما می گویند.

آمورفیس این آلبوم را چالشی ترین اثر چند سال اخیر خود از لحاظ موسیقی و لیریکس می داند. معلوم نیست که در این سالها چه بلایی سر آمورفیس آمده که آن موسیقی سنگین دث متال را کنار گذاشته و به همچین ترکیبی زیبایی از پاور متال و پراگرسیو روی آورده. آهنگها، با ملودیهای خاص و زیبای خود، با آن صدای مقتدرانهء تامی جوتسون، با آن ترکیبهای ویژهء کیبورد و فلوت موسیقی اسکاندیناوی، شما را با خودشان همراه می کنند. You I Need که بعنوان اولین سینگل انتخاب شده تقریبا بهترین آهنگ آلبوم است. آلبوم برخلاف اکثر آثار آمورفیس به هیچ وجه فضای تیره ای ندارد. از موسیقی سنگین دث متال خبری نیست. چیزی که می شنوید یک موسیقی متال سبک و راحت است که هر کسی را راضی نگه می دارد. The Beginning of Times، برخلاف نظر آمورفیس، از نگاه من بهترین آلبوم آنها نیست. اما قطعا ارزش شنیدن و لذت بردن را دارد.

Amorphis – Silent Waters

در سال ۱۹۹۲، وقتی که Amorphis اولین آلبوم خود را به اسم The Karelian Isthmus منتشر کرد، به سرعت در بین طرفداران موسیقی متال به شهرت رسید. این آلبوم که حاوی مضامین مذهبی و ضد جنگ بود، توانست نام فنلاند را در بین کشورهای متال خیز محکمتر از گذشته کند (بعدها گروههایی مثل Children Of Bodom و Nightwish و Apocalyptica کشور فنلاند را بعنوان سرزمین موسیقی متال به جهان معرفی کردند) . Amorphis در سال ۱۹۹۰ تشکیل شد و تا مدتها سبک Death Metal را دنبال کرد. اما در چند آلبوم آخر نشان داد که بیشتر به سمت Progressive Metal گرایش پیدا کرده است. آلبوم هشتم این گروه چند روز پیش منتشر شد و شما قرار است از دو لینک RapidShare و iFolder دانلودش کنید .

دانلود آلبوم Silent Waters از Amorphis (لینک Rapidshare)

دانلود آلبوم Silent Waters از Amorphis (لینک iFolder)

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: