آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

بایگانی دسته‌ها: Electronic Rock

INXS – Original Sin

باور اینکه اونها 33 سال پیش فعالیت موسیقی رو آغاز کردن یه کم سخته. وقتی می بینی که موزیک اونها با زمان جلو اومده و تونسته پلی بین راک و پاپ اینجاد کنه لذت مضاعفی میتونی از کارهاشون ببری. اگه سن و سالت طوری باشه که موسیقی دهه 80 رو به وقت خودش، اون موقع که مدرن تاکینگ و پت شاپ بویز سر زبونها بود، گوش کرده باشی حتما چشم  و گوش ت به INXS خورده.

برادران فاریس که الان دیگه برای خودشون اسم و رسمی در عالم موسیقی دارن، سال 1977 گروه رو سیدنی استرالیا پایه ریزی کردن. دهه 80 در اختیار اونها بود. آلبوم پنجم اونها به اسم Listen Like Thieves در سال 1985 به یک موفقیت بین المللی رسید و آلبوم ششم با عنوان Kick در سال 1987 موفق شد بیش از 6 میلیون نسخه فروش داشته باشه. اما یه چیزی رو بد نیست بدونین. با وجود آهنگهای زیبا و دوست داشتنی، گروه INXS به دلیل دیگه ای هم خیلی محبوب و دوست داشتنی، مخصوصا بین دختران جوان، بود. خواننده گروه، جوان خوش تیپ و خوش قیافه ای به اسم مایکل هاچنس، بود که در نشریات و خبرها از اون با عنوان sultry good looks یاد می کردن. علاوه بر این اجرای شگفت انگیز اون (اگه کنسرتهاش رو ببینیم متوجه میشین) باعث شده بود که هاچنس به تنهایی بار بیشتر شهرت گروه رو به دوش بکشه. حالا این رو بذارین در کنار روابط عاشقانه اش با خانم کایلی مینوگ، ببینین که چیز خر تو خری میشه (مایکل هاچنس، در عکس پایین، نفر سوم از سمت راست با موهای بلند و مجعد) اما، سال 1997 اتفاق بدی برای INXS افتاد.

در سال 1997 بعد از انتشار دهمین آلبوم گروه به اسم Elegantly Wasted، موقع برگزاری تور این آلبوم، مایکل هاچنس به دلیل مصرف بیش از حد الکل، کوکائین و پروزاک، در هتل محل اقامتش در سن 37 سالگی از دنیا رفت. این شک بسیار بزرگی برای طرفداران و خود گروه بود. گروه شهرت و محبوبیت خودش رو از دست داد و تقریبا INXS فراموش شد.

اما 8 سال بعد یعنی در سال 2005 اتفاق جالبی افتاد. گروه تصمیم گرفت دنیا رو برای پیدا کردن یه خواننده جایگزین بگرده و از این رو یه مسابقه ترتیب داد تا طی یک شوی تلویزیونی (یه چیزی تو همین مایه های American Idol) یه خواننده جدید برای گروه انتخاب کنه (اگه اون موقع سایت بیلبورد رو میخوندین خبرهاش لحظه به لحظه منتشر میشد). میدونین کی برنده شد؟ پسر جوان و خوش قیافه ای به اسم جی دی فورچون که یه بیخانمان آس و پاس بود و شبها زیر پل توی ماشینش میخوابید (تو عکس پایین نفر اول از سمت راست با تی شرت سفید) آلبوم Switch در سال 2006 بعنوان اولین آلبوم بعد از مرگ هاچنس و اولین آلبوم با حضور خواننده جدید منتشر میشه. با تمام این حرفها آلبوم چندان مورد استقبال منتقدین قرار نمیگیره و همه هم نظر بودن که فورچون نمیتونه جای خالی هاچنس رو پر کنه.

خب، صحبت زیاد شد. حالا بعد از گذشت 5 سال، دوازدهمین آلبوم INXS با عنوان Original Sin منتشر شد. این آلبوم ویژگی خاصی داره، و اون اینکه آهنگهای مشهور گروه در زمان حیات هاچنس با حضور هنرمندان مهمان دوباره تنظیم و اجرا و ریمیکس شده و نتیجه اثری شده در ژانر الکترونیک، نیو ویو و در بعضی موارد دنس همراه با چاشنی آلترناتیو راک. عنوان آلبوم از روی آهنگ سوم آلبوم انتخاب شده که در اصل برای آلبوم چهارم گروه، The Swing، در سال 1984 هست و در آلبوم جدید توسط مرد همیشه در صحنه، راب توماس، بازخونی شده. در اجرای بقیه آهنگها هنرمندان مشهوری نظیر Tricky، بن هارپر، مایلین فارمر (موفق ترین و پرفروش ترین خوانندهء تاریخ فرانسه)، پاتریک موناهان (خواننده گروه Train)، جان میر (هنرمند مشهور و جوان آمریکایی و دارنده لقب برترین گیتاریست جوان دنیا) و خیلیهای دیگه حضور داشتن.

آلبوم به اندازه کافی میتونه خوب و دوست داشتنی و لذت بخش باشه. گفتم میتونه! اما لزوما اینطور نیست. اگه شما با آهنگهای INXS ناآشنا هستین و با این سبک موزیک هم حال می کنین، به احتمال زیاد از شنیدنش لذت میبرین. اما اگه این گروه رو بشناسین و ورژن اصلی آهنگها رو شنیده باشین، بعیده که بتونه این آلبوم چندان نظرتون رو جلب کنه. در هر حال امیدوارم از شنیدنش لذت ببرین. لینک دانلود هم توی بخش کامنت وبلاگ هست.

Linkin Park – A Thousand Suns

بالاخره چهارمین آلبوم Linkin Park، یکی از مشهورترین گروه های Nu Metal حال حاضر دنیا، منتشر شد. آلبوم هزار خورشید/A Thousand Suns به تهیه کنندگی ریک رابین (که سابقه کار با گروه هایی مثل Metallica، Slayer و Red Hot Chili Peppers رو تو کارنامه خودش داره) و مایک شینودا (خواننده دوم گروه) به بازار اومد. آلبوم قبلی گروه در سال 2007 با عنوان دقایقی تا نیمه شب/Minutes to Midnight منتشر شد که تهیه کننده های اون آلبوم هم رابین و شینودا بودن. ساخت و ضبط آلبوم جدید از سال 2008 شروع شد و برای انتشار تو سال 2009 حاضر شد، اما بخاطر اینکه گروه دوم چستر بنینگتن، Dead By Sunrise، میخواست اولین آلبوم خودش رو به بازار بده، کار کمی عقب افتاد و رسید به الان (این رو هم بگم که اولین کار اون گروه چستر چندان چیز مقبولی از آب در نیومد و با توجه به شهرت و محبوبیت چستر فقط تونست به جایگاه 29 چارت برسه).

این آلبوم اون چیزی هست که اصلا انتظارش رو ندارین. سبک اونها به طور کامل آشکاری عوض شده. از موسیقی Nu Metal اصلا خبری نیست و جای خودش رو به Electronic Rock داده. آهنگ آغازین آلبوم غافلگیر کننده است. یه Track دو دقیقه ای به اسم The Requiem، با یه موسیقی ساکدلیک و عجیب، همراه با آواز یک زن (چیزی که تو کارهای لینکین پارک بی سابقه هست) شروع میشه. توی این آلبوم در چند جای مختلف از سخنرانیهای سیاسی مشهور آمریکا استفاده شده. مثل Track دوم به اسم The Radiance و یا آغاز آهنگ دهم Wretches and Kings و یا Track یازدهم به اسم Wisdom, Justice, and Love . شما تقریبا تا آهنگ نهم صدای فریادها و جیغهای معروف چستر رو نمیشنوین! آهنگها بطور کاملا مشخصی آروم تر شدن تا جایی که نمیتونین آهنگ دوازدهم، Iridescent رو باور کنین. صدای فریادهای چستر به جز تو آهنگ نهم Blackout و آهنگ دهم جای دیگه ای به گوش نمیرسه. توی آخرین آهنگ The Messenger هم فریادهای چستر رو فقط با یه گیتار آکوستیک میشنوین. شینودا ادعا کرده که با پیشنهاد ریک رابین برای ساخت این آلبوم از روش نویسندگی اتوماتیک (Automatic Writing) استفاده شده. قبلا رابین با جانی کش و نیل یانگ این سبک رو کار کرده بوده و جواب گرفته. نویسندگی اتوماتیک به روشی از آهنگسازی گفته میشه که فرد ادعا می کنه که در زمان ساخت در حالت و شرایط هشیاری ذهن نبوده. لینکین پارک از این آلبوم با عنوان «سبک شکن» یاد میکنه و معتقده قدم تو راهی گذشته که یک سر و گردن از قبل بالاتر هست.

اولین سینگل آلبوم به اسم The Catalyst موفق شد به رتبه اول چارتهای آلترناتیو و راک بیلبورد دست پیدا کنه و توی همون هفته اول 60هزار فروش اینترنتی داشته باشه. جالب اینجاست که اولین سینگل این آلبوم چهاردهمین Track از مجموع 15 تای این آلبوم هست. کاری که کمتر ریسک انجامش رو توی انتشار آلبوم می پذیره. خلاصه اینکه این آلبوم کار عجیبی هست، از یک گروه Nu Metal که دیگه Nu Metal نیست! چستر کمتر فریاد میزنه، صدای زن توی آلبوم هست، از مجموع 15 تا track پنج تا زیر 2 دقیقه هستن، یه آهنگ آکوستیک وجود داره و خیلی چیزهای دیگه که به شما ثابت میکنه لینکین پارک از اون گروه هایی نیست که بخواد تو موفقیتهای خودش تکرار بشه. هرچند بنظر میاد که تا همینجا خیلی از طرفداران گروه اعلام نارضایتی کردن!! امیدوارم شما از شنیدنش لذت ببرین.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: