آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

بایگانی دسته‌ها: Country

Neil Young and Crazy Horse – Americana

بردیا برجسته نژاد: بیش از پنجاه سال است که از آغاز فعالیت هنری اش می گذرد. یکی از بزرگترین موسیقیدان های فولک و راک چند دههء اخیر به حساب می آید. با وجود آنکه با یک بار ورود به «تالار مشاهیر راک اند رول» عضویت دائمی آن نصیب هنرمند می شود، او دو بار وارد آن شده است (یک بار بعنوان سولو آرتیست و یکبار بخاطر گروه Buffalo Springfield). تالار مشاهیر راک اند رول او را «صدای اشتباه ناپذیر» خطاب می کند. از او بعنوان دومین ترانه سرای برتر تاریخ موسیقی (بعد از باب دیلن) نام می برند. بخاطر تاثیر فراوانش بر کرت کوبین (Nirvana) و ادی ودر (‍Pearl Jam)‏، دو هنرمندی که اوایل دهه 90 موسیقی گرانج امروزی را پایه گزاری کرده اند، عده ای به او لقب «پدرخواندهء موسیقی گرانج» را داده اند. پنج آلبوم از آثار او در فهرست 500 آلبوم برتر تمام دوران مجلهء رولینگ استون قرار گرفته است. تا به امروز به او دو بار دکترای افتخاری داده اند و مفتخر به دریافت نشان افتخاری مانیتوبا و نشان افتخاری کانادا شده است. در کنار اینها، او چند فیلم مستند کارگردانی کرده و موسیقی چند فیلم مشهور را ساخته است (از جمله  مرد مرده ساختهء جیم جارموش و فیلادلفیا ساختهء جاناتان دیم که برای دومی نامزد دریافت جایزهء اسکار شده است). خودتان خوب می دانید که در مورد چه کسی صحبت می کنم: نیل یانگ.

نیل یانگ در دوران فعالیتش، با هنرمندان مختلف، در قالب گروه های گوناگون همکاری داشته است. یکی از آن گروه ها Crazy Horse نام دارد که سابقهء همکاری اش با نیل یانگ به اواخر دههء 60 بازمی گردد. تمام شهرت آنها هم در طول این سالها همین همکاری با نیل یانگ است (کریزی هورس در طول 40 سال فعالیت تنها 5 آلبوم بدون حضور نیل یانگ منتشر کرده). هفته پیش جدید ترین آلبوم نیل یانگ و تازه ترین همکاری اش با کریزی هورس با عنوان Americana منتشر شد.

پاییز سال 2011، وقتی یانگ به همراه دیو ماتئوس در مراسم سالگرد تاسیس مدرسهء بریج (مدرسه ای مخصوص کودکان دارای نقص عضو که یانگ بنیانگذارش است) حضور داشت چیزی گفت که کسی انتظار شنیدنش را نداشت. او گفت که قصد دارد روی مجموعه ای کار کند که آنقدر قدیمی ست که همه آنرا شنیده اند اما نمی دانند از کجا آمده است. شش ماه بعد نیل یانگ و کریزی هورس (بعد از گذشت ده سال از آخرین همکاری شان) وارد استودیو شدند تا آهنگهایی را بازخوانی کنند که ریشه شان حدودا به 150 سال پیش بر می گردد. پیش از این در بیست ساله گذشته دو بار باب دیلن (Good as I been to You سال 92 و World Gone Wrong سال 93) و یک بار بروس اسپرینگ استین (We Shall Over Come سال 2006) دست به بازخوانی آهنگهایی زده اند که بخاطر قدیمی بودنشان خطر فراموش شدنشان وجود داشت. حالا نیل یانگ هم به جمع آنها اضافه شده تا قدمی در راه زنده نگه داشتن موسیقی فولک باقی مانده از دو قرن پیش آمریکا بردارد.

آلبوم با Oh Susannah شروع می شود. یکی از مشهورترین آهنگهایی که تاریخ موسیقی آمریکا به خود دیده، ساختهء استفن فاستر در سال 1848. احتمالا وقتی که فاستر آن را برای خواهر بیمارش می ساخت تصور نمی کرد که بعد از گذشت 154 سال آهنگش آغازگر آلبوم یکی از بزرگان موسیقی حال حاضر دنیا باشد. همهمه و شلوغی و ناموزون بودن شروع آهنگ کاملا این حس را در شما تداعی می کند که یانگ و کریزی هورس بعد ازسالها در همین چند ثانیه سعی می کنند خودشان را در کنار یکدیگر پیدا کنند. آلبوم هم همینگونه ضبط شده، همینطور زنده و مانند یک کنسرت استودیویی. در آهنگ بعدی، Clementine، است که احساس می کنید حالا هماهنگی لازم اینجا شده و قرار است با آلبوم بی نظیری مواجه شوید. آهنگ را پرسی مونتروز در سال 1884 ساخته و ماجرای آن بر می گردد به مردی که عشقش، یعنی دختر یک معدنچی، در سانحه ای غرق شده است و او حالا برای دلداری خواهر معشوقش این آهنگ را می خواند (البته روایتی هم وجود دارد که آهنگ از زبان پدر این دو دختر خوانده می شود) این آهنگ که سالهاست توسط معدنچیان مکزیکی خوانده می شود، معلوم نیست کی و کجا و چگونه به انگلیسی برگردانده و خوانده شده است. آهنگ سوم، Tom Dula، مشخص نیست توسط چه کسی و در چه سالی ساخته شده. ماجرای آن واقعی ست و به قتل زنی در سال 1866 باز می گردد که بدست نامزدش کشته شده. قاتل به دار آویخته شد، اما متهم بودنش با شک و تردید همراه بود. چهارمین آهنگ، Gallows Pole، هم مشخص نیست به چه زمانی بر می گردد، اما مشهورترین ورژنی که از آن وجود دارد، اجرای سال 1970 گروه لدزپلین است. داستان این آهنگ مربوط به التماسهای دختر خدمتکار و جوانی ست که به دلیل نامعلومی قرار است به دار آویخته شود و از قاضی می خواهد کمی فرصت دهد تا شاید کسی پیدا شود و با پراخت غرامت او را آزاد کند.

به نظر می رسد نیل یانگ ترسی از وارد شدن به فضای موسیقی پاپ میانهء قرن گذشته ندارد. آهنگ بعدی، Get a Job، آنقدرها هم قدیمی نیست. یک اثر پاپ که اولین بار توسط گروه سیلوئت در سال 1957 اجرا شد و جالب اینجاست که تا کنون چندین پاسخ مختلف برای آن نوشته شده است (که معروفترین شان آهنگ Got a Job از The Miracles محصول 1999 است) و در ادامه Travel On، آهنگی کانتری پاپ از بیلی گرامر محصول 1959 و همچنین High Flyin’ Bird ساختهء بیلی اد ویلر محصول 1963. آهنگ هشتم، She’ll Be Coming Round the Mountain، آنقدر قدیمی ست که ویلیام بارتون در کتاب سال 1899 خود آن را به عنوان یک ترانهء قدیمی مخصوص برده های سیاه پوست معرفی می کند. ورژن کمی ساده شدهء این اثر سالهای طولانی ست که بصورت ترانهء کودکانه برای بچه ها خوانده می شود. This Land is Your Land نهمین آهنگ این آلبوم است، ساختهء وودی گوترای بر اساس یک ملودی قدیمی، محصول 1945. این آهنگ ترانه ای کاملا آمریکایی و وطن پرستانه دارد و جالب اینجاست که با همین ملودی و با کمی تغییر در همین ترانه می توانید ورژن کانادایی، سوئدی، نیوزلندی، ولزی، انگلیسی، ایرلندی، بلژیکی، باهامایی و حتی نامیبیایی آنرا هم پیدا کنید! آهنگ دهم، Wayfarin’ Stranger، از آن آثار قدیمی ست که بیش از 50 بار توسط هنرمندان مختلف بازخوانی شده. تا قبل از نیل یانگ، هنرمندان مشهوری نظیر: الیسون کراس، امیلو هریس، اوا کسیدی، جوآن بائز، جانی کش، جان میچل و ناتالی مرچنت نیز این آهنگ را بازخوانی کرده بودن. اما معروفترینشان اجرای جک وایت برای موسیقی فیلم Cold Mountain است. آخرین آهنگ آلبوم، God Save the Queen، احتمالا قدیمی ترین آهنگ این آلبوم بشمار می آید. ساختهء توماس آرن در سال 1745 و همانطور که از اسمش می توان حدس زد به احترام ملکهء انگلستان. این اثر از آن زمان بصورت یک آهنگ ملی و تشریفاتی در کشورهای تحت سلطهء انگلستان مورد استفاده قرار گرفته است. این نقطهء پایان یک آلبوم بی نظیر و دوست داشتنی ست.

این آلبوم به طور قطع یادآور خاطرات گذشتهء مردم آمریکاست. اما آهنگها به قدری جذاب و زیبا ست که در کنار تازه بودنشان برای امثال مایی که پیش زمینه ای از آنها نداریم، گوش نواز و دوست داشتنی ست. اما با این وجود بارز ترین صفتی که می توان به این مجموعه اختصاص داد «زنده بودن» آن است. چیزی که می توانید در کنار ملودی، روح هر کدام را هم احساس کنید. همان صفت مشخص اکثر آثار نیل یانگ. اگر تا به امروز برای شنیدن این آلبوم تردید داشته اید، مطمئن باشید که با اثر فوق العاده ای مواجه خواهید شد.

Jeff Bridges – Jeff Bridges

جف بریجز از آن دست هنرپیشه های پا به سن گذاشته ای ست که عنوانش در جمع بازیگران یک فیلم به اندازه ای وسوسه بر انگیز که برای دیدنش ذوق و شوق مضاعفی نشان دهید. تصور کنید اولین باری که جلوی دوربین رفت 61 سال پیش بود و او حالا 61 ساله است! اجازه بدهید کمی در مورد مهمترین فیلم کارنامه هنری اش، Crazy Heart، که برایش اسکار به همراه داشت کمی صحبت کنیم. اسکات کوپر، بازیگر جوان و نه چندان مطرح آمریکایی، برای ساخت اولین فیلمش سراغ رمان توماس کاب  با عنوان Crazy Heart می رود. اساس این فیلم بر مبنای موسیقی کانتری، آن هم به جالب ترین شکل ممکن، بنا شده است. شخصیت و کاراکتر اصلی فیلم، یک موزیسین کانتری که نقشش را جف بریجز بازی می کند، ترکیبی ست از سه چهره موسیقی کانتری: ویلون جنینگز، کریس کریستوفرسون و مرل هگارد. هرچند دورنمای رمانی که فیلم از آن اقتباس شده بیشتر به هنک تامپسون، هنرمند فقید موسیقی کانتری، می پردازد اما اسکات کوپر که رمان را برای تهیه فیلمش بازنویسی کرده توجه ویژه اش بیشتر به مرل هگارد بود. با این وجود بخاطر اینکه حقایق زندگی هگارد چندان مشخص و قابل استناد نبوده، کوپر از ترکیب زندگی دو هنرمند دیگری که نام برده شد برای رسیدن به کاراکتر اصلی فیلم بهره برده است.

موسیقی این فیلم اثر شاخصی در دنیای کانتری به حساب می آید. آهنگسازان این مجموعه در اصل تی بون برنت، استفان برونت و رایان بینگام بوده اند، اما در نهایت از آثار گوناگونی از هنرمندان مطرح این ژانر نظیر جان گودوین، سام هاپکینز و سام فیلیپس نیز در آن استفاده شده است. اکثر آهنگها توسط جف بریجز اجرا شده و البته می توانید در آن اجراهایی از سایر بازیگران فیلم نظیر کالین فارل و رابرت دوال را نیز در آن بشنوید.

کاملا از اصل موضوع دور شدیم! صحبت بر سر جف بریجز بود. بازیگری که جدا از بازیگری و تهیه کنندگی و اصولا سینما دل مشغولی های دیگری هم دارد. بریجز عکاس است، قصه گویی می کند، در تهیه و تولید و توزیع شراب هم دست دارد و چیزی که اینجا به ما مربوط می شود این است که در کنار تمام اینها او عنوان خواننده و آهنگساز موسیقی کانتری را نیز یدک می کشد. اولین آلبومش در سال 2000 آن چیزی نبود که باب میلش باشد و همین باعث شد که 11 سال بگذرد تا اون تصمیم بگیرد آلبوم دیگری را راهی بازار کند و حالا فقط دو هفته زمان باقی مانده تا دومین اثر جف بریجز منتشر شود.

در این آلبوم که شامل 11 آهنگ است، بریجز دو آهنگ را به تنهایی و 2 آهنگ را در کنار چند نفر دیگر نوشته است. جان گودوین بیشتر سهم را در آهنگسازی دارد و البته می توانید در این آلبوم همکاری مختلف اکثر موزیسین های حاضر در فیلم Crazy Heart را هم بشنوید. چند خواننده مهمان هم بریجز را در این آلبوم همراهی خواهند کرد: رایان بینگام، سام فیلیپس، بنجی هیوز و روزان کش (او را می شناسید؟ بزرگترین دختر جانی کش که البته آثارش چندان به کارهای پدر شباهت ندارد)

در یک کلام بگویم: این نمونهء یک آلبوم کانتری تر و تمیز است! اثری هوشمندانه، زیبا و یکدست که با صدای خاص جف بریجز، همان صدای خش داری که وقتی در فیلمها دیالوگ می گوید کیف می کنید!، تزئین شده است. 10 آهنگ گنجانده شده در آلبوم را می توان به دو دسته تقسیم کرد: 1) آهنگ اول  2) بقیه آهنگها!  اولین آهنگ آلبوم با عنوان What A Little bit Of Love Can Do اثری کاملا متمایز از دیگر آهنگهاست، به دو دلیل: اول آنکه تنها اثری ست که یک کانتری سریع و پرهیجان را در اختیارتان قرار می دهد. تمپو و ریتم تند، موسیقی شلوغ و پرهیاهو با ملودی شاد. و دلیل دوم آنکه این تنها آهنگی ست که 5 نفر در ساخت آن دخیل بوده اند. یعنی به جز آهنگ هشتم که توسط سه نفر (بریجز، برنت و توماس کاب) ساخته شده، تمامی آهنگهای دیگر را فقط یک نفر نوشته است (دو آهنگ بریجز/ سه آهنگ گودوین/ بروتون، رابرت رامزی و گرگ براون هر کدام یک آهنگ) نتیجه آنکه این آهنگی ست که اصلا قرار بوده متمایز از بقیه باشد.

اما 9 آهنگ دیگر، شما در یک دشت پهناور، شب هنگام، کنار آتش، نشسته اید و جف بریجز برای شما می زند و می خواند! معجونی از موسیقی کانتری و آرامش هدیه ای ست که لذتش را خواهید برد. چیزی مانند Nothing Yet، Blue Car، Either Way و Maybe I Missed the Point چیزی ست که شب شما را خواهد ساخت. خلاصه بگویم، اگر کانتری باز هستید، آن هم از نوع آرام و ملایم، این آلبوم را از دست ندهید.

Elton John and Leon Russell – The Union

هنرمند انگلیسی التون جان 63 ساله بهمراه هنرمند آمریکایی لئون راسل 67 ساله به تازگی یه آلبوم مشترک تو سبک کانتری، راک و پاپ  شامل 15 آهنگ منتشر کردن. همه آهنگها رو التون جان و تی بون برنت (تهیه کنندهء آلبوم) ساختن و البته لئون راسل هم توی ساخت بعضی از اونها همکاری داشته. قبل از این آخرین اثر التون جان آلبوم The Captain and the Kid محصول سال 2006 هست که البته چندان فروش قابل ملاحظه ای نداشت. آخرین آلبوم لئون راسل هم برای سال 2006 و به اسم Angel in Disguise هست که اون هم چندان چیز خاصی از آب در نیومد (البته قبلا – دو سال و نیم پیش – در مورد آلبوم In Your Dreams لئون راسل اینجا باهاتون صحبت کردم). خلاصه اینکه بعد از 4 سال که از آلبومهای آخر این دو نفر میگذره، می خوایم ببینیم که با کمک هم  چیکار کردن و کار مشترکشون چی از آب در اومده. بعدا توی کامنتها بیشتر با هم در موردش بحث می کنیم، چون من خودم هنوز آلبوم رو نرسیدم گوش کنم.

بعد نوشت: آلبوم اصلا چیز قابل توجه ای نیست! شرمنده!

MUS!C BOX

Zac Brown Band – The Fondation

این گروه کانتری آمریکایی اواخر سال 2008 چهارمین آلبوم خودش رو منتشر کرد . در اون زمان این آلبوم رتبه سوم جدول آلبومهای کانتری رو تصاحب کرد .

Download

 

Shinedown – The Sound of Madness

سومین آلبوم گروه آمریکایی Shinedown ، محصول 2008 . سبک این آلبوم Hard Rock هست .

Download – Part 1

Download – Part 2

Carrie Rodriguez – She Aint Me

کمی از راک فاصله بگیریم ! . میخوایم خواننده ای تقریبا تازه کار رو بهتون معرفی کنم . وقتی سال ٢٠٠١ ،‌ Chip Taylor خوانندهء شناخته شدهء کانتری و دایی هنرپیشهء نام آشنا آنجلینا جولی ، تو فستیوال معروف South by Southwest که در تگزاس برگذار میشه شرکت کرده بود ، با دختر جوانی حدودا 23 ساله آشنا میشه با نام کری رودریگز . کری دختر یکی از دوستان تیلور و از چهره های معروف موسیقی تگزاس با نام دیوید رودریگز بود که تونست با صدای گیرا و شناختش از موسیقی توجه تیلور رو جلب کنه و همکاریش رو با اون آغاز کنه .

در سال 2006 کری اولین آلبوم خودش رو با عنوان Seven Angels on a Bicycle منتشر کرد و حالا در سال 2008 آلبوم دوم با نام She Ain’t Me هفتهء پیش منتشر شد . صدای این خواننده و همینطور موسیقی که اجرا میکنه منحصر بفرد نیست !! . نظیر این سبک کاری رو بارها و بارها شنیدین . سبک کاریش هم بطور مستقیم تاثیر گرفته از چیپ تیلور و دیدید رودریگز ، تلفیقی از کانتری و فولک و در بعضی جاها Indie هست . اما با وجود این شیوه تکراری شما با آهنگهای زیبا ، آرامش دهنده ، جذاب و گرم مواجه میشین . پیشنهاد میکنم این آلبوم رو گوش کنین .

دانلود آلبوم She Ain’t Me از Carrie Rodriguez

پ.ن : پسورد در بخش کامنت

 

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: