آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

بایگانی دسته‌ها: 2013

بهترین‌های 2013 از نگاه آل‌ب‌و‌م – 2

بردیا برجسته نژاد: اولین قسمت از «بهترینهای سال 2013» یعنی شماره‌های 26 الی 30 را می‌توانید اینجا ببینید.

25Monkey3 - The 5th Sun
Monkey3 – The 5th Sun

به گمانم هیچ شرحی به مختصر و مفیدی آن چیزی که در فهرست بهترین آلبومهای 2011 برای گروه سوئیسی Monkey3 نوشته بودم نمی‌تواند معرف آنها باشد. این را از آن نوشته داشته باشید: «موسیقی آنها می‌تواند نقش دارو را برایتان بازی کند. می‌تواند شما را در خلصه‌ای فرو ببرد که جای دیگر تجربه‌اش نکرده‌اید. آنها یک چیزی در ریفهای تکراری خود دارند که به شدت هایپنوتیک (هیپنوتیزم کننده) است» پنجمین آلبومشان با عنوان «پنجمین خورشید» شامل فقط 6 ترک، بدون وکال، مسحور کننده و جادویی‌ست. موسیقی با همان آغاز اولین ترک به شکلی هنرمندانه به زیر پوستتان می‌خزد و وقتی منفجر می‌شود دلهره و هیجان عجیبی تسخیرتان خواهد کرد. این آهنگ 15 دقیقه‌ای آنقدر فرصت دارد که چندین بار حال و روزتان را عوض کند و شما را درب و داغان تحویل ترک بعدی بدهد. ملودی در اینجا مانند راکت تنیسی‌ست که با آخرین قدرت توپی به‌نام سولوی گیتار را به صورتتان می‌کوبد! دومین ترک در دوردست ایستاده، آرام آرام به سمتتان قدم می‌زند، نزدیک که شد شروع به رقصیدن می‌کند و در نهایت شما را به آغوش می‌کشد. با شنیدن آهنگهای بعدی شما هم به این نتیجه می‌رسید که هیچ واژه‌ای بهتر از «سهمگین» نمی‌تواند موسیقی آنها را توصیف کنید.

24Au4 - ...And Down Goes The Sky
Au4 – … and Down Goes the Sky

کمی برای تشخیص ژانر موسیقی گروه کانادایی Au4 با مشکل مواجه خواهیم شد. دو برادر با نامهای بن و ارون ویلی در سال 2004 گروهی به نام Au4 را بنیان گذاری کردند که با تاثیر از موسیقی الکترونیکای دهه 90 و تزریقش به بدنه‌ی راک به ماهیت جدیدی از موسیقی تلفیق شده‌ی این دو ژانر رسیدند. موسیقی آنها فقط صوت نیست. آنها را می‌توان به معنای واقعی یک گروه ویژوال دانست. کنسرتهای آنها ترکیبی از صوت و تصویر و نور است، چیزی که باعث شده شهرت آنها از مرزهای کانادا بگذرد و کنسرتهایش بدل به اجراهای موفقی شود. دومین آلبوم آنها با عنوان «… و فرش به عرش می‌رود» کلکسیونی از ژانرهای مختلف است. راک و الکترونیک دارد، پاپ و رگه دارد و حتی بعد از دو سه بار گوش کردن آهنگها امبینت و پست راک هم در آن پیدا خواهید کرد. لیریکس این آلبوم تلخ و سیاه است، اما تلخی‌اش مانند یک فنجان قهوه خوش عطر و خوش طعم است. یک پیشنهاد برای شنیدن این آلبوم برایتان دارم: اینکه از چه پلیری استفاده می‌کنید مهم نیست. اتاق را تاریک کنید و روی صفحه‌ی مونیتور ویژوالایزر را فعال کنید. بگذارید موسیقی و رقص خطوط و نور به وجودتان رخنه کند. Au4 یک تجربه‌ی جدید و ناشناخته در زندگی موسیقی‌تان خواهد بود.

23Long Distance Calling - The Flood Inside
Long Distance Calling – The Flood Inside

از سال 2011 که گروه آلمانی Long Distance Calling را در جایگاه 17 بهترین آلبومهای سال قرار دادم تغییر مهمی در ساختار این گروه رخ داده که آن هم اضافه شدن مارتین فیشر بعنوان خواننده‌ی دائمی گروه است. اتفاقی که متال‌همر آن را اضافه شدن یک بُعد جدید به این گروه نام نهاده است. آخرین آلبوم آنها، «طغیان درون»، جدا از همراه بودن نصف ترکها با وکال، یک تفاوت فاحش دیگر نیز با آلبومهای قبلی دارد و آن اینکه طیف خاکستری این گروه دستخوش تغییر شده: از سیاه کم و به سفیدشان افزوده شده است (برای مثال این آلبوم چیزی مانند Ductus دارد که می‌توانید از جا بلند شوید با آن برقصید!). آنها در جواب اینکه چرا به یک آلبوم پست راک تا این اندازه وکال اضافه شده پاسخ زیبایی داده‌اند: «ما هیچوقت در مقابل قوانینی که مشخص می‌کنند یک گروه اینسترومنتال چه کاری باید بکند و چه کاری نکند تعظیم نمی‌کنیم. این ما هستیم که قانون را تعریف می‌کنیم» در این آلبوم با سولوهای روشن و تمیز گیتار مواجه هستید، سولوهای محتاط و شمرده که انگار بجای آنکه در اوج فریاد بزنند، نهایتا به گریه ختم می‌شوند. و البته این را هم در نظر داشته باشید که گل سر سبد این آلبوم Welcome Change است که وینسنت کاوانا (Anathema) را بعنوان خواننده مهمان بهمراه دارد.

22Arcade Fire - Reflektor
Arcade Fire – Reflektor

چهارمین آلبوم گروه کانادایی Arcade Fire با عنوان «رفلکتور» از دو جهت تفاوت عمده‌ای با آثار قبلی‌شان دارد. اول آنکه این آلبوم (پس از سفر دو عضو اصلی گروه – وین باتلر و رجین کاساین – به هائیتی) به شدت از موسیقی محلی هائیتی یعنی رارا تاثیر گرفته است. دوم آنکه در پروسه‌ی ساخت این آلبوم جیمز مورفی نیز بعنوان یکی از تهیه‌کننده‌ها حضور داشته است (رهبر گروه LCD Soundsystem که دو سال پیش این گروه را بازنشسته کرد. حتما فیلم مستند مربوط به آخرین اجرای گروه‌ش با نام Shut Up and Play the Hits را ببینید!) برای نوشتن لیریکس این آلبوم از دو منبع الهام گرفته شده است: 1) فیلم «ارفیوس سیاه»، محصول برزیل سال 1959 ساخته‌ی کارگردان فرانسوی مارسل کاموس، که به انزوا و مرگ می‌پردازد 2) مقاله‌ی «دنیای معاصر» نوشته‌ی فیلسوف دانمارکی، سورن کیرکگارد که در خصوص دوران مدرنیته و بازتاب آن در رسانه‌هاست. همین توضیح نشان می‌دهد که ما با پیچیده‌ترین و کارشده‌ترین اثر Arcade Fire تا به امروز طرف هستیم. این آلبوم در فهرست 50 آلبوم برتر 2013 رولینگ استون جایگاه پنجم را کسب کرده و پیچفورک در فهرستی مشابه رتبه دهم را به آن داده است. اینطور که بنظر می‌رسد این یک شروع تازه برای Arcade Fire خواهد بود.

21Ayreon - The Theory Of Everything
Ayreon – The Theory of Everything

موسیقی پراگرسیو راک یک هیولای بی‌همتا دارد به اسم آنتونی لوکاسن و پروژه‌ی استثنایی‌اش، Ayreon. هشتمین آلبوم این هنرمند با عنوان «نظریه‌ی همه چیز» مانند آثار قبلی‌اش یک کانسپت آلبوم است (اثری که از ابتدای اولین آهنگ تا انتهای آخرین، به صورت منسجم یک داستان واحد را تعریف می‌کند). با این تفاوت که اینبار فضای ماجرا از حالت علمی تخیلی خارج شده و داستان در دنیای واقعی می‌گذرد. مانند همیشه هنرمندان صاحب نام متعددی با او در تهیه این آلبوم همراه شده‌اند. خواننده‌هایی همچون جان وتون (عضو سابق King Crimson)، مارکو هایتالا (Nightwish)، کریستینا اسکابیا (Lacuna Coil)، تامی کارویک (Kamelot) و نوازندگانی مانند کیث امرسون (عضو سابق Emerson)، ریک ویکمن (عضو سابق Yes)، جردن رودس (Dream Theater) و استیو هکت (Genesis). این آلبوم در دو CD با مجموع 42 ترک منتشر شده که به گفته‌ی لوکاسن در اصل این 4 آهنگ است که هر کدام به مدت حدود 20 دقیقه به بخشها و اجزای کوچکتر تقسیم شده‌اند. لوکاسن در توضیحات تکمیلی گفته این آلبوم نسبت به 01011001 متال کمتر و اینسترومنتال بیشتری دارد. او اضافه کرده که در خلق این داستان از دو فیلم A Beautiful Mind و Rain Man الهام گرفته است. این آلبومی نیست که بخواهیم به یک بار شنیدنش اکتفا کنیم.

…ادامه دارد

بهترین‌های 2013 از نگاه آل‌ب‌و‌م – 1

بردیا برجسته نژاد: سال 2013 یک دقیقه‌ی پیش به پایان رسید. کمکاری و بروز نکردن این وبلاگ هر دلیلی که داشته باشد، آنقدر محکم نیست که معرفی بهترین‌های سال را از دست بدهد. پروسه‌ی انتخاب بهترین‌های سال از یک ماه پیش آغاز شد، بین 418 آلبوم سال 2013 که شنیده‌ام (متاسفانه 93 آلبوم کمتر از سال قبل) همان ابتدا با حذف تعدادی از آلبومها یک فهرست 268 آلبومی بدست آمد. تک تک آلبومهای این فهرست مجددا شنیده شد و از آن تعداد 45 آلبوم برای مشخص کردن لیست نهایی انتخاب شدند. در نهایت با قتل‌عام تعداد زیادی از آثار قابل توجه امسال، 30 آلبوم در فهرست برترین‌های سال 2013 جا گرفتند. ذکر دو نکته خیلی مهم است:

اول آنکه ترتیب آلبومها به معنی خوب بودن آلبوم پایین لیست نسبت به آلبومهای بالای لیست نیست. دلیلش هم این است که این فهرست اولین اصل از ایجاد یک لیست را زیر پا گذاشته است: «همخوانی اجزای تشکیل دهنده» از آنجا که هر کدام از آلبومها ژانر خاص خود را دارند، چندان مقایسه آنها با هم عاقلانه بنظر نمی‌رسد. در نتیجه انتخاب آلبومها بیشتر از آن چیزی که تکنیکی باشد، حسی و سلیقه‌ای‌ست.

و دوم اینکه در این فهرست فقط آلبومهای رسمی و استودیوی را خواهید یافت. از EP، Live Album، Acoustic Version، The Best of، Cover Album و هر چیز دیگری که نمی‌توان از آن به عنوان یک آلبوم رسمی یاد کرد خبری نیست.

30Gossling - Harvest of Gold
Gossling – Harvest of Gold

نه چهره‌ی زیبایی دارد و نه صدای ماورایی. اما استرالیا دوباره چهره‌ی جدیدی به عالم موسیقی هدیه داده است. هلن کروم با نام هنری Gossling هنرمند تازه کاری‌ست که با انتشار اولین آلبومش، «نتیجه‌ی طلا»، ره صد ساله رفته و بدل به چهره‌ی جدید استرالیا شده است. صدای او شاید به گوشتان معمولی بیاید، شاید برایتان تکراری باشد (چیزی مثل جوآنا نیوسام، یا جولیا استون، و یا لیزا میچل) اما همین صدا امضای اوست که در کنار موسیقی جذاب و لیریکس تامل ‌برانگیزش مجموعه‌ای را پدید می‌آورد که نمی‌توان ساده از آن گذشت. او که برای رهایی از افسردگی و نوشتن آهنگ خودش را به تاسمانی تبعید کرده بود، بعد از چند ماه دست پر به ملبورن بازگشت، تا با انتشار این آلبوم خودش را اول به خود و بعد به دنیا ثابت کند. در چیزی مانند Big Love می‌گوید: «عشقهای بزرگ آنهایی‌ست که شما را به زمین می‌کوبند، اما عشقهای کوچک حتی نمی‌توانند شما را از خود پُر کنند»، و در مقابل Vanish دست می‌گذارد روی یک فاجعه: حادثه‌ی جیل میگر، دختر 29 ساله‌ای که در سال 2012 در ملبورن مورد تجاوز قرار گرفت و به قتل رسید. این یک آلبوم با آهنگهای فولک و الکترونیکا، با تمپوهای مختلف، با سازهای گوناگون است که با آواز گاسلینگ به یک مجموعه‌ی واحد و زیبا بدل شده است.

29Pelican - Forever Becoming
Pelican – Forever Becoming

وقتی در سال 2012 خبر جدایی لارنت شرودر گیتاریست از گروه آمریکایی Pelican منتشر شد دیگر کسی امیدی به سر پا ماندن این گروه صاحب نام نداشت. اما درست یک سال بعد، پلیکان با ترکیب جدید و ملحق شدن دالاس توماس بعنوان گیتاریست و انتشار پنجمین آلبوم استودیویی خود با عنوان «همیشه شایسته» به صدر بهترین‌های موسیقی پست راک بازگشت. این آلبوم با وجود سیاه‌تر و غمگین‌تر و خشمگین‌تر بودنش نسبت به تمامی آثار قبل، به جرات یکی از بهترین آلبومهای این گروه تا به امروز است. این اثر با وجود داشتن ترکهای مثل The Cliff که تنبل و بی‌روح است و یا  The Tundra که ناقص و بی‌نتیجه می‌ماند، شاهکارهایی مانند Immutable Dusk و Threnody و Perpetual Dawn را در خود دارد. این همان نقطه‌ی قوت گروه و از زاویه‌ی دیگر همان نقطه‌ی ضعفشان است. پلیکان استاد سیر و سلوک در دقیقه‌هاست. هر چه مدت زمان یک آهنگ بیشتر می‌شود توانایی آنها در ساخت و پرداخت آهنگ بالاتر می‌رود. انگار با آشپزی طرف باشید که دستش به غذای حاضری نمی‌رود! این آلبوم توانست امتیاز 80 از 100 متالکریتیک و 4 از 5 آل‌میوزیک را از آن خود سازد. طرفداران این گروه به شوخی می‌گویند که بجای ققنوس، پلیکان دوباره از خاکستر برخواسته است!

28Motorhead - Aftershock
Motörhead – Aftershock

آن زمان که گروه Hawkwind بیسیست خود را بخاطر شیرین کاری‌اش‌ از گروه اخراج کرد هیچوقت تصور نمی‌کرد که زمانی برسد که گروه‌شان به خاطره‌ها بپیوندد و بیسیست اخراجی تبدیل به یک اسطوره شود. دلیل اخراج شدن او جالب بود: در مرز کانادا او را با مقداری آمفتامین دستگیر کردند اما پلیس به اشتباه تصور کرد او کوکائین حمل می‌کند!، در نتیجه گروه چندین اجرا را بخاطر بازداشت او از دست داد. آن بییسیت لمی کیلمیستر است، بنیانگذار گروه Motörhead که 21مین آلبومشان را در سالی که گذشت منتشر کرده‌اند. لمی سال سختی را پشت سر گذاشت. چند بیماری همزمان و عمل جراحی و دوران نقاهت سختی که باعث لغو شدن چندین تور آنها شد، به شدت علاقه‌مندان گروه و شیفتگان این ابرمرد را نگران کرده بود. اما انتشار «بعد از شوک»، آلبومی که می‌تواند نماد درخشان موسیقی هاردراک و هوی‌متال باشد، دوباره طرفدارانشان را دلگرم کرد. این آلبوم چه چیزی دارد که در این فهرست جا گرفته است؟ سئوالتان بی‌مورد است! این آلبوم لمی را دارد! مردی که صدایش لبریز از ویسکی و انباشته از دود سیگار است! شاید ایرادی که بتوان به این گروه گرفت آهنگهای نسبتاً شبیه هم و یکنواخت و تکرار همان فرمول همیشگی در تمامی آلبوم‌هاست. اما این آلبوم یکی از بهترین خروجی‌های این فرمول تا به امروز است.

27Laleh - Colors
Laleh – Colors

صدای گرم و گیرای او به کنار، آواز زیبا و لهجه‌ی جذابش هم به کنار، موسیقی دلنشین و لیریکس جذابش هم همینطور، لاله پورکریم را می‌توانیم به افتخار و علم به ایرانی بودنش دوست بداریم. او 31 ساله و متولد بندر انزلی‌ست که وقتی یک ساله‌ش بود به همراه پدر و مادرش به سوئد مهاجرت کرد. او آلبومهایش را خودش می‌سازد، خودش تهیه می‌کند، لیریکس را خودش می‌گوید، سازها را خودش می‌زند و ضبط و مهندسی آنها را نیز خود بر عهده می‎‌گیرد. لاله به سه زبان سوئدی، انگلیسی و فارسی آواز می‌خواند. اولین آلبومش که همنام با خودش بود تبدیل شد به پرفروش‌ترین آلبوم موسیقی سال 2005 در سوئد. و حالا پنجمین آلبوم او با عنوان «رنگها» بدل شده است به دوست داشتنی‌ترین اثر او تا به امروز. لیریکس اکثر آهنگها را می‌توانید روی کاغذ بنویسید و بچسبانید به در یخچال تا هر روز جلوی چشمانتان باشد. در آهنگ Colors می‌گوید «اینکه تاریکی به رنگ سیاه است، به این معنی نیست که هیچ رنگی در آن وجود ندارد» و یا در آهنگ Sway می‌شنوید «تو یک پرنده هستی. همان کاری را بکن که در توان توست: بالهایت را باز کن و بپر» جدیدترین آلبوم لاله شاید بهترین‌ آلبوم موسیقی پاپ 2013 نباشد، اما قطعا یکی از دوست داشتنی‌ترینهای این ژانر در سال گذشته است.

26David Bowie - The Next Day
David Bowie – The Next Day

وقتی که خبر انتشار جدیدترین آلبوم گرگ موسیقی راک، دیوید بوئی، در شصت و ششمین سالگرد تولدش منتشر شد، چهره‌ی طرفداران متعجبش دیدنی بود! بیست و چهارمین آلبوم دیوید بوئی با عنوان «روز بعد» به فاصله‌ی 10 سال از آلبوم قبلی‌اش در حالی منتشر شد که طرفداران او مطمئن بودند بوئی دیگر بازنشسته شده است (پیش از این طولانی‌ترین فاصله بین دو آلبوم بوئی 5 سال، بین دو آلبوم Never Let Me Down و Black Tie white Noise بود) این آلبوم جدید توانست بعد از گذشت 20 سال (از زمان انتشار آلبوم Black Tie White Noise) دوباره بوئی را به صدر جدول آلبومهای انگلستان برساند. این اثر نقدهای مثبت فراوانی را به خود جلب کرد. به طوری که دیلی تلگراف، ایندیپندنت و کیو با اهدای امتیاز 5 از 5 آن را اثری هوشمندانه، زیبا و شاخص نامیدند و متاکریتیک و ان‌ام‌ای 8 از 10 را برای آن در نظر گرفتند. «روز بعد» در اولین هفته‌ی انتشارش در حدود 95هزار نسخه فروش داشت و در جایگاه اول چارت انگلستان قرار گرفت. از نظر من موسیقی راک دو گرگ دارد: دیوید بوئی و نیک کیو (البته شغالی به نام تام ویتس را فراموش نکنید!) ترجیح دادم بین این گرگها که هر دو در سال 2013 آلبوم منتشر کرده‌اند، ضمن تشکر و قدردانی از نیک کیو، دیوید بوئی را در این فهرست بگذارم.

… ادامه دارد.

Pelican / Russian Circles / Mooncake

بردیا برجسته نژاد: نگاهی بیاندازیم به 3 آلبوم مطرح پست راکی که در این چند وقت اخیر منتشر شده اند.

pelican-forever-becomingPelican – Forever Becoming

اگر از آنها در مورد ژانرشان بپرسید چندان استقبال نخواهند کرد! آنها هر نوع برچسب زدن بر روی موسیقی‌شان را دوست ندارند. حتی وقتی ازشان در خصوص آنکه چرا خواننده ندارند سئوال می‌شود، می‌گویند «اگر یک نفر بیاید آن جلو بایستد و هوار بکشد تبدیل شده‌ایم به یک گروه متال. اگر هم یک نفر بیاید و باوقار و کلاسیک آواز بخواند می‌شویم یک گروه ایندی راک. ما ترجیح می‌دهیم برای برچسب خوردن بهانه دست مردم ندهیم!» با وجود تمام این حرفها Pelican، گروهی که از آن حرف می‌زنیم، را می‌توان یک گروه پست متال دانست، یکی از بهترین‌های پست متال. به تازگی پنجمین آلبوم آنها با عنوان Forever Becoming منتشر شده است، اولین آلبومی که گیتاریست اصلی گروه لارنت اشرودر را بدلیل جدایی‌اش از گروه بهمراه ندارد. این آلبوم تمام زیبایی آثار قبلی گروه را بهمراه دارد، بعلاوه‌ی اینکه Forever Becoming به مراتب سیاه‌تر، خشمگین‌تر و غمگین‌تر از تمام کارهای قبلی آنهاست. اگر هنوز سراغش نرفته‌اید، این همان چیزی‌ست که باید دنبالش بگردید!

Russian Circles - MemorialRussian Circles – Memorial

شاید لقب هیولا کمی غلو آمیز باشد، اما قطعا می‌توان آنها را یکی غولهای موسیقی پست راک حال حاضر دنیا دانست. گول اسمشان را نخورید! Russian Circles یک جادوی آمریکایی‌ست که یک ماه پیش پنجمین آلبومش را منتشر کرد. به گفته‌ی بیسیست گروه، برایان کوک، در ساخت این مجموعه از آلبوم Animals پینک فلوید الهام گرفته شده و با خلق فضایی به مراتب تاریکتر از آلبومهای قبل تجربه جدیدی برای این گروه به حساب می‌آید. می‌توان آهنگهای آلبوم را تلفیقی از دو فضای سنگین و سبک دانست، به طوری که تفابل ژانرهای مختلف در هر آهنگ به طور مشخص مشهود است. ریفهای موسیقی ترش متال در کنار ملودیهای گرانج و فضای اتمسفریک که با لایه‌ای از پست متال و پست راک پوشیده شده‌اند، قوی‌ترین و بهترین اثر این گروه تا به امروز را رقم زده‌اند. بنای این آلبوم بر هماهنگی و تشابه ترک آغازین و پایانی آلبوم استوار است: Memoriam به عنوان شروع کننده و Memorial در نقش خاتمه دهنده. چیزی که می‌شنوید بهترین چیزی‌ست که در انتظارتان می‌گنجد.

Mooncake - ZarisMooncake – Zaris

گروه روسی Mooncake جزو گروه‌های شناخته شده و مطرح ژانر پست راک در روسیه و دنیاست. این گروه از سال 2006، یعنی آغاز فعالیتش، تا به امروز اجراهای موفقی را در سرتاسر دنیا به همراه بزرگان این ژانر (نظیر God is an Astronaut، Explosions in the Sky و Russian Circles) داشته و حتی یک مجموعه مشترک به نام Black Moon Empire با Collapse Under the Empire منتشر کرده است. Mooncake به تازگی جدیدترین آلبوم خود را با نام Zaris منتشر کرده است. اگر روند فعالیت این گروه را دنبال کرده باشید و آلبومهایشان را به ترتیب و با فاصله زمانی انتشارشان شنیده باشید، مشخص‌ترین نتیجه‌گیری برایتان این خواهد بود که این گروه چندان تمایلی به ریسک کردن و خلق فضای جدید و تجربه‌های تازه ندارد و این همچنان در آلبوم آخر نیز مشهود است. موسیقی آنها خوب است، ولی خوب بودن برای ژانری که آثارش شباهت زیادی با یکدیگر دارند چندان کافی نیست. اگر پیش از این آثار آنها را نشنیده‌اید، حتی اگر شنیده‌اید، این آلبوم را گوش کنید. شاید عالی نباشد، اما خوب بودنش هم برای شنیدنش کافی‌ست.

RPWL / Devin Townsend / Fink

بردیا برجسته نژاد: بله! می‌دانم که از آخرین باری که این اطراف بوده‌ام مدت زیادی می‌گذرد. البته اینطور که بنظر می‌رسد شما هم چندان این دور و اطراف نبوده‌اید! این غیبت تمامش بخاطر مشغله نیست. بیشترش از بی‌حوصلگی ناشی می‌شود. آنقدر در این مدت آلبوم از این وبلاگ جا افتاده که ترجیح می‌دهم خیلی به قبل نگاه نکنم. فعلا این سه مجموعه‌ی توصیه شده از Live Albumهایی که اخیراً منتشر شده‌اند را در نظر داشته باشید.

RPWL – A Show Beyond Man and TimeRPWL - A Show Beyond Man And Time

در سال 1997 چهار موزیسین گرد هم آمدند، حرف اول اسم خودشان را کنار هم گذاشتند و گروهی را نامگذاری کردند که در ابتدا قصدم کاور کردن آهنگهای پینک فلوید بود و امروز یکی از بهترین گروه‌های پراگرسیو راک آلمان است. از RPWL به تازگی مجموعه‌ای منتشر شده که کنسرت و اجرای زنده‌ی مختص به آلبوم آخرشان، Beyond Man and Time، در لهستان است. اجرایی بی‌نقص و فوق‌العاده، معجونی که در کنار آهنگهای آلبوم آخر با حسن ختام هیجان انگیزی همراه است. آخرین آهنگی که اجرا می‌شود Roses از آلبوم World Through My Eyes با همراهی ری ویلسون است (خواننده گروه پست گرانج Stiltskin و خواننده‌ی گروه Genesis بین سالهای 1996 و 1998 بعد از جدایی فیل کالینز) که تبدیل به پایانی فوق‌العاده برای یک اجرای فوق‌العاده می‌شود. اگر می‌خواهید لذت دو چندان ببرید توصیه می‌کنم دی‌وی‌دی این اجرا را هم دانلود کنید تا در کنار موسیقی سرشار از لذت این گروه، اجرای زیبایشان را هم تماشا کنید.

Devin Townsend - The Retinal CircusDevin Townsend – The Retinal Circus

دیوانه‌ای به اسم دوین تاونسند یک هنرمند صاحب نام کانادایی‌ست که تصمیم گرفت در سال 2012 و شهر لندن، بیست سال فعالیت هنری خود را در قالب یک اجرای یک شبه به روی صحنه ببرد. نتیجه کنسرت سه ساعته‌ی منحصر بفردی با 25 آهنگ بود که بیشتر به یک نمایش موزیکال، با بازیگران و هنرمندان فراوان، شباهت داشت. مخاطبین در این اجرا علاوه بر موسیقی با یک داستان، تعدادی بازیگر، نوازندگان و هم‌سرایان بیشمار و جلوه‌های ویژه‌ی فراوان مواجه بودند. در این کنسرت انک ون گیرزبرگرن بعنوان خواننده‌ و استیو وای بعوان گیتاریست تاونسند را در حضور پنج هزار تماشاچی همراهی کردند. حالا به تازگی پس از گذشت یک سال از این اجرا مجموعه‌ی آن به شکل دابل سی‌دی، ‌دابل دی‌وی‌دی و بلوری منتشر شده است. جدا از این دو نسخه‌ی ویژه و محدود نیز از آن به بازار آمده: Clown Box حاوی هر 5 دیسک مجموعه در 5000 نسخه و Monkey Box شامل هر 5 دیسک به انضمام یک کتابچه 40 برگی در 2500 نسخه. این مجموعه را حتما بشنوید، اما از آن مهمتر باید سیرکی که بر روی صحنه راه می‌اندازند، نمایشی که پیش تولید آن بیش از یک سال به طول انجامیده، را تماشا کنید!

Fink - Fink Meets The Royal Concertgebouw OrchestraFink – Fink Meets the Royal Concertgebouw Orchestra

اینطور که بنظر می‌رسد فین گرینال با نام هنری Fink هنرمند صاحب نام انگلیسی‌ست، اما من او را فقط یک سال است آن هم به واسطه‌ی آهنگ پایانی اپیزود 13 از سیزن 3 سریال محبوبم، The Walking Dead، می‌شناسم. او انگلیسی‌ست، 40 سال دارد و در ژانر بلوز، ایندی و فولک در انگلستان چهره‌ای شناخته شده به حساب می‌آید. فینک در سال 2012 به همراه ارکستر رویال هلند در سالنConcertgebouw  شهر آمستردام اجرای فوق‌العاده‌ای را رقم زد که نسخه‌ای ارکسترال از موسیقی بلوز و ایندی اوست. جولز باکلی، یکی از قوی‌ترین ارنجرهای اروپایی، مسئولیت بازنویسی آثار فینک را از بلوز به ارکسترال برعهده داشته است. فینک با آن تیپ و ظاهر دوست داشتنی، بر روی استیج گیتار می‌زند و زیر لب و آهسته غرش می‌کند. او مثال زدنی‌ست. هنرمندی پر از استعداد که با وجود آنکه شهرتش عالمگیر نیست، اما طرفداران پر و پا قرص خودش را دارد. حالا این اجرای زنده بعد از یکسال به صورت یه مجموعه با بسته بندی زیبا و بهمراه عکسهای تامی لنس منتشر شده است. شنیدن این مجموعه فقط یک عصر پاییزی می‌خواهد که تجربه‌ای فوق‌العاده شود.

Adrian von Ziegler / Nadine Shah / True Widow

بردیا برجسته نژاد:  حیف است این سه آلبومی که این اواخر منتشر شده‌اند را از دست بدهید. اگر لینک دانلود آلبومها را پیدا نکردید سری به اینجا بزنید.

Adrian von Ziegler - Feather and SkullAdrian von Ziegler – Feather and Skull

آدرین ون زیگلر را نمی‌توان دست کم گرفت. این هنرمند 23 ساله‌ی سویسی در رزومه‌اش، به اندازه‌ی سالها تجربه، آلبوم منتشر شده دارد. سال 2012 بود که در کمال ناباوری چهار آلبوم مفصل و کامل از او منتشر شد: آلبوم Mortualia با 14 ترک، آلبوم Odyssey با 21 ترک، آلبوم Starchaser با 18 ترک و آلبوم Spellbound با 17 ترک. بله! 70 ترک در 4 آلبوم، برای یک سال! و چند هفته پیش او بعد از فقط 3 سال فعالیت دهمین آلبوم خود با نام Feather and Skull را روانه‌ی بازار کرد. ژانر او ترکیبی از موسیقی Celtic و Gothic، آنهم با چاشنی موسیقی Neoclassical است. چیزی که با وجود تمام مدرن بودنش رنگ و بوی موسیقی اصیل اسکاندیناوی را در خود حفظ کرده است. موسیقی بدون کلام زیگلر، با آن نوای دل نشین و زیبا، می‌تواند در تمام روز در گوشتان نجوا کند، می‌تواند چنان شما را در خود غرق کند که شروع و پایانش را چندین بار به هم بچسبانید و آلبوم را از ابتدا تا انتها دوباره گوش کنید. زیگلر انباشته از ملودی و غرق در موسیقی‌ست. این آلبوم جدید هم مانند آثار قبلی‌اش حماسی و خارق‌العاده است. از دستش ندهید که می‌تواند تبدیل به بخشی از زندگی‌تان شود.

?????????????????Nadine Shah – Love Your Dum and Mad

اولین آلبوم هنرمند تازه کار انگلیسی، نادین شاه، چندین هفته قبل از انتشارش حسابی علاقه‌مندان ژانر ایندی را سر ذوق آورده بود. نادین شاه، با اصلیت نروژی و پاکستانی، پیانیست جوانی‌ست که پیش از این خواننده‌ی موسیقی جز بود و در دوران نوجوانی‌اش در خانه قدم می‌زد غزل به زبان اردو می‌خواند. اما در اولین آلبوم منتشر شده‌اش تصمیم گرفته چیزی شبیه به کیت بوش باشد تا نورا جونز. موسیقی او حلقه‌ی تکراری‌ست که تنها با صدای او رنگ و بو می‌گیرد. این آلبوم به نوعی تقدیم شده به دوست پسر نادین شاه و دوست صمیمی‌اش، کسی که طرح روی جلد آلبوم را نقاشی کرده است. دو عزیزی که هر دو در طول ساخت آلبوم بر اثر خودکشی از دنیا رفته‌اند. دو فاجعه که باعث شده تمامی ترانه‌های آلبوم اشاره به عشق و تاثیر جبران ناپذیر گذشته بر آینده داشته باشند. فضای حاکم بر آلبوم سنگین‌تر از آن چیزی‌ست که بتوان منکرش شد. صدای خاص نادین شاه حال و روزتان را دگرگون می‌کند. نمی‌توانید جادوی صدایش را بشنوید (بعنوان مثال در All I Want) و تحسینش نکنید. برای آنهایی که دوستدار Female-Vocalist هستند شنیدن این آلبوم توصیه می‌شود.

True Widow - CircumambulationTrue Widow – Circumambulation

گروه سه نفره‌ی True Widow برخواسته از تگزاس است و تگزاسی بودن یکی از خصوصیتهای ویژه‌ی موسیقی آنهاست. موسیقی آنها با تاریکی، سنگینی و تلفیق رویا و واقعیت شناخته می‌شود. با تمپوی آهسته اما سنگین و ملودی خسته اما پرقدرت. یعنی همان چیزی که سالهاست گروه Earth و Sonic Youth را بخاطرش دوست داریم. اولین آلبومشان در سال 2008، همنام با اسم گروه، اثری باشکوه در ژانر Shoegaze و Stonegaze بود و دومین کارشان با عنوان نه چندان کوتاهAs High as the Highest Heavens and From the Center to the Circumference of the Earth  آلبومی به مراتب جا افتاده‌تر از اثر قبلی بود. به تازگی آنها سومین آلبومشان با نام Circumambulation (معنی این کلمه به ترسناکی قیافه‌اش نیست! یعنی طواف) را منتشر کرده‌اند. این آلبوم می‌تواند موسیقی متن یک عصر شما، در حالیکه تفنگی به کمرتان آویزان است و سیگاری گوشه‌ی لبتان دود می‌کند، و البته فراموش نکنید: تمام این فیلم اسلوموشن نمایش داده می‌شود. این آلبوم علاقه‌مندان هر ژانر موسیقی را راضی نگه می‌دارد.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: