آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

SubRosa – More Constant than the Gods

SubRosa - More Constant Than the Gods

بردیا برجسته نژاد: گروه آمریکایی SubRosa فعالیتش را از سال 2005 آغاز کرده است. ژانر موسیقی‌شان با الهام گیری از موسیقی دووم متال، چیزی مابین اسلاج متال و استونر راک را ارائه می‌کند، البته با یک تفاوت عمده و آن اینکه در آثار آنها اثری از هارش وکال نیست و چیزی که می‌شنوید صدای نه چندان پخته‌ی ربکا ورنون، گیتاریست و خواننده گروه، است.

129248_photo

در سال 2013 جدیدترین آلبوم آنها با عنوان «پایدارتر از خدایان» منتشر شد. اثری ورای آن چیزی که تا به حال از این گروه و حتی این ژانر شنیده‌ایم. آلبومی که متاسفانه در آخرین لحظات از فهرست بهترین‌های سال 2013 حذف شد، اما همچنان ارزش معرفی شدن را دارد. سابروزا را به معنای واقعی می‌توان خلاق نامید. یک موسیقی سیاه و تیره، با خشمی پنهان که بارها به انفجار نزدیک می‌شود و باز فرو می‌نشیند و البته ویالونی که در اکثر مواقع در جایگاه سولویی نشسته که نقشش را در آثار گروه‌های دیگر عموماً گیتار بازی می‌کند. اصلا همین ویالون است که نقش اصلی را در سازبندی آثار سابروزا ایفا می‌کند، بطوریکه از پنج نفر عضو این گروه دو نفر در نقش ویالونیست حضور دارند. همان ابتدای اولین آهنگ، The Usher ، کافی‌ست که بر سر جای خود میخکوب شوید. شما صدای ربکا ورنون را در یک فضای رمزآلود می‌شنوید که با آواز کیم پک (یکی از نوازندگان ویالون) همراه شده و وارد فضای غم‌انگیزی از صدای ویالون می‌شود، تا در نهایت بعد از چند دقیقه شما را به دنیای اسلاج متال پرتاب کند. این آلبوم فاتح سرزمینی‌ست که «سیاهی» نام دارد.

تنها چیزی که در آثار آنها برایم جذاب نیست، همانطور که بطور ضمنی در بالا اشاره کردم، آواز نه چندان پخته‌ی ربکا ورنون است. صدای او، هنگامی که موسیقی به اوج می‌رود همان پایین می‌ماند و با تمام سعی و تلاشی که می‌کند هیچوقت بیش از چند بند انگشت از زمین بلند نمی‌شود. و نکته‌ی دیگر آنکه اگر آلبوم را از وسط به دو نیمه تقسیم کنیم (چه از نظر تعداد ترکها که می‌شود 3 تا، چه از نظر مدت زمان که می‌شود چیزی حدود 34 دقیقه) نیمه‌ی دوم نسبت به نیمه‌ی اول به وضوح از همه لحاظ ضعیفتر است. حتی ویالون هم آن تاثیری را که در بخش اول دارد در بخش دوم از دست می‌دهد و مجموعه از حد یک موسیقی تمیز اسلاج فراتر نمی‌رود. با این وجود این آلبوم سابروزا را بگذارید به حساب یکی از جا مانده‌های 2013 که باید بشنوید و شک نکنید که اگر آنها را نمی‌شناسید موسیقی‌شان شما را غافلگیر خواهد کرد.

6 پاسخ به “SubRosa – More Constant than the Gods

  1. احمدرضا 2014/02/02 در 11:39

    این آلبوم رو شنیدی؟
    Across The Snow – The Valley 2014

    • Bardia.B 2014/02/03 در 00:25

      نه. نمیدونستم چیه. اما اسمش رو دیده بودم. دیدم اینجا اسمش رو آوردی رفتم دانلودش کردم اما هنوز گوش نکردم (حالا حالاها هم نوبتش نمیشه البته) (:

  2. pedram yaghmaei 2014/02/23 در 10:45

    سلام بردیا جان نمی دونم parov stelar رو می شناسی یا نه چون تو بهترین های سال 2012 که نگاه کردم اثری از آلبوم the princess نبود!!

    • Bardia.B 2014/02/23 در 15:27

      خب برادر، دلیل نمیشه که آدم هرکیو میشناسه که بذاره تو لیست که (: The Princess بهترین آلبوم پاروو هست بنظرم. اما خب یه کم بیشتر از خوب بودن لازمه که بتونم از این ژانر آلبومی رو جزو بهترینهام بدونم. حالا که اینو گفتی دو تا پیشنهاد هم من بهت بدم که البته احتمال داره شنیده باشی: سال قبل پاروو استلار یه تریو تشکیل داد با دو نفر دیگه به اسم Parov Stellar Trio و یه آلبوم خیلی خوب دادن به اسم The Invisible Girl که بعدا همراه شد با یه آلبوم دیگه به اسم The Art Of Sampling. بعد همین امسال بود که با پیتر کروزر یه آلبوم داد به اسم Klangwolke. خلاصه اینکه اگه اون رو لحاظ کردی اینا رو هم لحاظ کن که این آخری خیلی فرق داره با اون چیزی که انتظار داری

  3. pedram yaghmaei 2014/02/24 در 09:48

    آره خوب البته که سلیقه ای دیگه اینو می فهمم!، منظورم این بود که انتظارم(سلیقم) این بود که تو لیست حداقل 30تایی فکر می کردم جایی داشته باشه!
    یه چیزی گفتی تو حرفات نگرفتم!، برداشتم از حرفت این بود که اگه تو یه ژانر مثلا 4 تا آلبوم خیلی خوب باشه ولی تو یه ژانر تو یه سال خاص آلبوم قابل توجهی نبینی به زور یه آلبوم واسه اون ژانره پیدا میکنی یا اون 4 تا که خوبن رو میاری تو لیستت با ژانر یکسان؟
    سوال بعدیم اینه که پارو استلار ژآنرش رو میشه یه جورایی جز الکترونیک یا الکترو سوینگ دونست میخوام بدونم تو این ژآنر کیو بهتر از پارو استلار تو سال 2012 دیدی و تو لیستته؟، مرسی بردیا از این وبلاگ مرتب و منظمت!

    • Bardia.B 2014/02/24 در 15:00

      خب نه، اینطوری که میگی نیست ماجرا. یعنی اینطوری بگم، منظورم این نبود که تمام ژانرها رو توی لیستم میارم. من یه سری دسته بندی واسه خودم دارم که خیلی به اون چیزی که تو میگی ربط نداره. عموم دسته بندی های من اینا هستن: متال، پست راک، آلترناتیو راک، فیمیل وکالیست، پیشکسوت، پاپ، میل وکالیست، پراگرسیو، گرانج و الکترونیک. یعنی به تمام ژانرهای موجود وفادار نیستم و سعنی میکنم از همین دسته بندیها توی تمام لیستهام حداقل یکی دو نمونه باشه. برای همین وقتی اسم الکترونیک به میون میاد اون رو با تمامی مشتقات خودش شامل میشه که توی لیست سال 2012 گروه Infected Mushroom رو گذاشتم که آلبومش در مقایسه با پاروو (اگه بتونیم تنها از لحاظ الکترونیک بودن اینا رو به هم شبیه بدونیم) یه شاهکار بود.

      حالا جدا از تمام این بحثها، توی ژانری که پاروو داره من به مراتب Waldeck رو بیشتر دوست دارم. احتمالا اگه نشنیدی حتما یه امتحانی بکن.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: