آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

نگاهی به آلبوم‌های مطرح دو ماه نخست 2013 – قسمت سوم

مطلبی را که در ادامه می‌خوانید نوشته‌ی دوست عزیزم، آقای آرمین هاشمی، است. می‌توانید قسمت اول این نوشته را اینجا و قسمت دوم آن را اینجا بخوانید.

David Bowie - The Next DayDavid Bowie – The Next Day

اگر قرار به ستاره گرفتن باشد، معلوم نیست آیا امسال اثر دیگری می‌تواند به پای آلبوم جدید دیوید بویی، که هنوز هم به طور رسمی منتشر نشده، برسد یا خیر. اگر ناسیونالیست بازی‌های مجله‌های موسیقی بریتانیایی را که این آلبوم را ستاره باران کرده‌اند کنار بگذاریم، به شکل چشم‌گیری بیشتر آرا و نظرات در خصوص این اثر مثبت بوده است. متاکریتیک امتیاز 90، بیلبورد 91 و مجله رولینگ استون (که جزو آدم نیست!) 4 ستاره را به بیست و چهارمین آلبوم بویی تقدیم کرده‌اند. دیوید بویی دو سال به صورت مخفیانه روی این آلبوم کار کرد و همزمان با تولد 66 سالگی‌اش خبر از بازگشت پس از 10 سال غیبت را داد. اهمیت این بازگشت پر سر و صدا برای خود بویی هم بسیار بوده و حتی کاور آلبوم هم که به نوعی تکرار کاور آلبوم «قهرمانان» است نشان از بازگشتی شکوهمندانه دارد. جناب قالی کرمان که در 66 سالگی از جوانی‌اش هم جذاب‌تر است در هر ترانه چنان قدرت و کنترل صدایش را به نمایش می‌گذارد که باید زیبایی بسیاری از قطعات را در طنین صدای او جستجو کرد. در واقع ستون و سازه اصلی این آلبوم مانند سایر آثارش همین صداست. بر آمدن از پس ضربان آن نت‌ها و بیت‌های سنگین به ویژه در ترک « The Next Day» کار هر خواننده‌ای نیست. با آنکه منتقدین غربی عموما تمایلی به تمجیدها و تعریف‌های غلوآمیز ندارند، اما نقدهای منتشر شده در خصوص این آلبوم بیش از هر چیز ستایش‌گرانه هستند و از اینجاست که هیچ علاقه‌مند موسیقی‌ای نباید لذت شنیدن ده‌ها باره این اثر را از خود دریغ کند.

Olafur Arnalds - For Now I Am WinterOlafur Arnalds – For Now I Am Winter

انگار که بخش اعظم تولید ناخالص ملی ایسلند موسیقی باشد، این کشور چهره‌های شاخص بی‌شماری را به جهان موسیقی، مخصوصا موسیقی امبینت، معرفی کرده است. تردیدی نیست که «بیورک» و «شوگرکیوبز» بیشترین سهم را در جهانی شدن موسیقی ایسلند داشته‌اند و پس از آنها امثال «امیلیانا تورینی» و «سیگوروس» باعث هر چه گسترده‌تر شدن آن شده. امروزه کسی مثل «اولاور آرنالدز» (نمونه تلفظ صحیح ایسلندی) جلوه‌های دیگری از این موسیقی را به نمایش می‌گذارد. در چند سال اخیر کارهای آرنالدز بسیار مورد توجه واقع شده‌اند، که می‌توان بخشی از آن را به دلیل سبک موسیقی و بخش دیگر را به دلیل حجم بالای کارهایش دانست. او که نخستین آلبومش را در سال 2006 و در 20 سالگی عرضه کرد بود، امسال پس از پنج EP و دو آلبوم استودیویی، سومین کار استودیویی‌اش را منتشر نمود. پس از همکاری‌اش با «نیلز فرام» – آهنگ ساز آلمانی- در قالب EP «استِیر» که سال گذشته انتشار یافت، تاثیر این همکاری در آلبوم حاضر نمود یافته، به طوری که بیت‌ها و لوپ‌ها الکترونیک در جای‌جای اثر هیجان و جنبش بیشتری به کار بخشیده‌اند و این عناصر الکترونیک در کنار کشاکش آرشه و ویولن، و همچنین تک نوازی پیانوی خاص آرنالدز اثری می‌آفریند که به طور قطع گستره وسیعی از سلایق موسیقی را ارضا می‌کند. نمونه کاملی از این ترکیب در قطعه «تنها بادها» مشهود است. از نوآوری های دیگر آرنالدز در این آلبوم استفاده از «آرنور دان» – دوست و همسایه اش- به عنوان خواننده است که موجب خلق آثار فوق‌العاده ای چون «اصلاح کردن» و «الان زمستانم» با صدای زیبای آرنور دان شده است. با وجود اینها آرنالدز همچنان خصوصیت امبینت مینیمالش را در کارش حفظ کرده و در برخی ترک‌ها حتی شاهد تاثیر پذیری‌اش از مینیمالیسم خاص سیگوروس نیز هستیم.

در پایان باید گفت گرچه اخیرا ترکیب موسیقی کلاسیک مدرن و الکترونیک بسیار مورد توجه واقع شده و رواج یافته اما این آلبوم موفق و فوق‌العاده، محکم‌ترین و بلندترین گامی بود که آرنالدز در مسیر بی‌رقیب ماندن در این ژانر خاص برداشته و از اکنون باید در انتظار شاهکارهای آینده‌اش باشیم.

Foals - Holy FireFoals – Holy Fire

پس از چند هفته بالاخره کمی از تب آلبوم «آتش مقدس» میان علاقه‌مندان به موسیقی کاسته شد. از صدر نشینان جداول امسال آلبوم جدید گروه انگلیسی «فولز» است که هم از سوی منتقدین و هم از سوی مخاطبین بسیار مورد استقبال واقع شده است. جالب آنکه افراد گروه در نخستین ماه‌های ضبط آلبوم نتوانستند کارهای مناسبی ضبط کنند و کمی هم دچار سرخوردگی شدند اما با پیشنهاد مدیر گروه، «جونو ما»، مبنی بر استفاده از وسایل و سازهای دیگر به ویژه سینتی سایزر، کم کم راه‌های خلاقیت باز شد و نهایتا آلبوم موفق آتش مقدس خلق گردید. ژانر غالب این اثر ایندی راک است، ایندی راکی آغشته به رنگ و بوی پانک و گاهی پست راک که به قول منتقد «ان ام ای» اسپیکرها را منفجر می‌کند. متوسط امتیازات کسب شده این آلبوم را می‌توان بر اساس امتیاز متاکریتیک (78) «خیلی خوب» (و نه عالی و فوق‌العاده) توصیف کرد، همچنین پیچفورک 7.6 و ان ام ای هم 9 امتیاز را مناسب این اثر دانسته‌اند. شنیدن این آلبوم خوب صد در صد توصیه می‌شود.

2 پاسخ به “نگاهی به آلبوم‌های مطرح دو ماه نخست 2013 – قسمت سوم

  1. Moshtaba 2013/03/12 در 19:39

    جناب بویی کرک و پرمان را ریزاند. فولز دوست داشتنی ترو تمیز است. آرنالدز کمی عادی شده و لی خوب بود.

  2. Mas0ud 2013/03/13 در 00:05

    ممنون بردیا و آرمین بابت سه پست اخیر.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: