آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

Tuborg Goldfest 2012 – Part III

روز دوم – ششم جولای

Lacuna Coil  – یک نارضایتی بزرگ

بردیا برجسته نژاد: یکی از ذوق بر انگیز ترین دلایل رفتنم به فستیوال امسال حضور Lacuna Coil در ترکیب گروه های اجرا کننده بود. این گروه گاتیک متال ایتالیایی به اعتقاد من یکی از جذاب ترین گروه های این ژانر به شمار می رود که با استفاده از لطافت صدای زنانه (کریستینا اسکابیا) و خشونت صدای مردانه (آندرا فرو) به نوعی هارمونی زیبا و استثنایی در آهنگهایش رسیده که در حد کفایت هیجان انگیز و دوست داشتنی ست. ششمین و آخرین آلبوم آنها با عنوان Dark Adrenaline محصول سال 2012 است. تقریبا آنها تنها گروه حاضر در این فستیوال اند که همین امسال آلبوم منتشر کرده اند. آلبوم آخرشان، به همان زیبایی آثار قبلی، توانست نظر مثبت منتقدین را به خود جلب کند. یکی از دلایل عمدهء تکرار موفقیت شان بعد از انتشار هر آلبوم، ثابت ماندن ترکیب اعضای گروه از همان ابتدا تا کنون است. Lacuna Coil در سال 1999 اولین آلبومش با نام In a Reverie را منتشر کرد و حالا پس از گذشت 13 سال و انتشار شش آلبوم همچنان همان ترکیب شش نفرهء خود را حفظ کرده است. برگردیم سراغ اصل ماجرا و اینکه این اولین اجرای این گروه در ترکیه است.

اولین ضربه ناجوانمردانه را وقتی خوردم که برنامه زمان بندی فستیوال منتشر شد (این برنامه معمولا دو سه هفته قبل از شروع کنسرت منتشر می شود): اجرا ساعت 15:15، توی آن گرما و آفتاب و رطوبت، و فقط 45 دقیقه! اینطور که بنظر می رسد این گروه آن اندازه که لیاقتش را دارد نتوانسته نظر برگزار کنندگان فستیوال را به خود جلب کند. و این چنین می شود که سرنوشت اجرایش، حتی نزدیک به لیدرها هم نه، بلکه در مقدمهء فستیوال رقم می خورد. حالا ما در محوطه منتظر ایستاده ایم تا آنها روی صحنه بیایند. مدت کمی از 16:30 گذشته که اگر یادتان باشد دلیل این تاخیر هم لغو شدن اجرای Godsmack است. آنها، Lacuna Coil، سر تا پا مشکی، روی صحنه می آیند و I Don’t Believe in Tomorrow آغاز می شود. اسکابیا و فرو، دو خواننده گروه، با شور و هیجان روی صحنه بالا و پایین می پرند و این آهنگ، که یکی از بهترین های آخرین آلبومشان است، را با حرارت اجرا می کنند. اما یک چیزی کم است! یکی چیزی که نمی دانیم چیست. یک جای صدا مشکل دارد، بیس بیش از اندازه زیاد است و یا شاید مشکل دیگری دارد. صدای بیس آزار دهنده است و این را اضافه کنید به پایین بودن صدای میکروفون خواننده ها، مخصوصا فرو. انگار اصلا فراموش کرده اند آندرا فرو هم این وسط خواننده است! هر بار که نوبت خواندنش می شود یکی دو جملهء اول نشنیده باقی می ماند تا صدای میکروفون کمی بالا بیاید. یعنی حتی معلوم نیست که کسی لاین مربوط به فرو را دست کاری می کند یا او توانایی درست خواندن را ندارد! اینقدر این مسئله برایم آزاردهنده است که حتی نمی توانم از آهنگ دوم، I Won’t Tell You، که برایم عزیزترین آهنگ این گروه است، لذت کافی را ببرم.

Kill The Light را می خوانند، همچنان مشکل سر جای خودش باقی ست. Fragile را می خوانند، هنوز چیزی درست نشده است. Heaven’s a Lie را با همخوانی مردم اجرا می کنند، باز هم صدا مشکل دارد. چرا؟ چه اتفاقی افتاده؟ با تماشای ویدئوهای قبلیشان این نکته رامی توان فهمید که آنها چندان گروه حیرت انگیزی روی صحنه نیستند، اما این ایراد خیلی مسخره تر از آن است که هنوز متوجه اش نشده باشند. فرو که سر جایش ایستاده و بالا و پایین می پرد. اسکابیا که در آن لباس یک دست مشکی جذاب و زیبا و وحشی و فوق العاده است. موتزاتی که بنظر نمی رسد پشت درامز مشکلی داشته باشد. میلیوره و بیاتزی هم که با شور و هیجان گیتارهایشان را به گریه انداخته اند. صبر کنید! زلاتی کجاست؟!؟ چرا بیسیست گروه روی استیج نیست؟ اصلا چرا کسی بیس نمی زند؟ پس صدای بیس از کجا می آید؟ اینجاست که ریشهء مشکل پیدا می شود. زلاتی، بیسیست گروه، به هر دلیلی روی صحنه حاضر نیست. زلاتی در بعضی از قسمتها  مسئولیت نواختن کیبورد را هم بر عهده دارد. پس اینجا از ما با صدای ضبط شدهء بیس و کیبورد پذیرایی می شود، که به بدترین شکل ممکن روی صدای اجرای زنده قرار گرفته است.

Lacuna Coil در کل 8 آهنگ اجرا می کند. آهنگهای I Don’t Believe in Tomorrow، Kill the Light و Trip the Darkness از Dark Adrenaline. آهنگهای Fragile و Our Truth از Karmacode. آهنگهای I Won’t Tell You  و Spellbound از Shallow Life و Heaven’s a Lie از Comalies. در این کنسرت از دو آلبوم اولشان (In A Reverie و Unleashed Memories) آهنگی اجرا نمی کنند. یعنی حتی تعداد آهنگهای مشهوری که اجرا نمی شود از تعداد کل آهنگهای اجرا شده بیشتر است. چه فایده که آهنگها و خواننده ها و نوازنده ها عالی باشند؟ نه تنها نتیجه روی صحنه به هیچ وجه راضی کننده از آب در نیامده، بلکه حتی به گمانم کاملا هم در گل گیر کرده است.

دلشکسته و ناراحت می رویم کمی استراحت کنیم، تا اجرای بعدی، Apocalyptica.

9 پاسخ به “Tuborg Goldfest 2012 – Part III

  1. Behnam Landlocked 2012/07/20 در 00:39

    بردیا جان ممنون بابت گزارش کنسرت منم خیلی دوست بخاطر within temptation بیام ولی پایان نامه نزاشت.
    در کل بنظرت این فستیوال بهتر بود یا راک ان کک؟

    • Bardia.B 2012/07/20 در 17:25

      خی منصفانه اگه بخوایم نگاه کنیم کیفیت Rock N› Coke واقعا خیلی بالاتر از فستیوالهای دیگه س. اینکه گروه هایی که اینجا بودن بهترن یا اونای دیگه بحث سلیقه س، اما کیفیت صدا و صحنه و مدیریت فضا توی راک ان کک خیلی بالاتره

  2. Behnam Landlocked 2012/07/20 در 22:25

    بردیای عزیز من قیمتهای فستیوال توبرگ رو چک می کردم خیلی بالاتر از راک ان کک بود.

    • Bardia.B 2012/07/21 در 00:00

      مبنای مقایسه ت درست نیست بهنام. این دو تا فستیوال اختلافات زیادی با هم دارن که باعث میشه قیمت رو به راحتی نشه با هم مقایسه کرد. راک ان کک دو روزه، توبورگ سه روز. راک ان کک خارج شهره، توبورگ توی شهر. راک ان کک کمپ داره، توبورگ نداره. راک ان کک گنجایش 100هزار نفر رو داره، توبورگ 14هزار نفر. راک ان کک 3 تا استیج داره، توبورگ یدونه. همه اینا میتونه پارامتر باشه واسه مشخص شدن قیمت. اینو بهت بگم که چندان اینطور مواقع کیفیت نقش تعیین کننده ای توی قیمت بلیط نداره. یعنی میتونی بهش اینطوری نگاه کنی که چه بری فیلم ده نمکی یا چه بری فیلم اصغر فرهادی، قیمت بلیطی که پرداخت میکنی یکسانه. حکایت فستیوالها هم همینطوره که مشخص شدن نرخ بلیط مثل کنسرتهای انفرادی نیست.

  3. Behnam Landlocked 2012/07/21 در 17:48

    دقیقا حق با تو، ولی اگر مبنا رو بزاریم به اینکه توکدوم یکی از این فستیوالها گروه های معروف بیشتری بودن فکر کنم توبورگ بهتر بوده باشه.
    بردیا بلیط هر کدوم از روزها جداگانه به فروش میرسید؟
    اگه اشتباه نکنم جایگاه وسط 148 لیر بود.
    راک ان کک دیگه سیاستشو از سال 2008 عوض کرد و دیگه هر سال برگزار نمیشه.

    • Bardia.B 2012/07/21 در 19:03

      تو همه فستیوالا بلیط روزانه هم جدا فروخته میشه اما کمتر پیش میاد کسی اینکار رو بکنه. چون مثلا توی همین گلدفست بلیط تک روز حدود 25 لیر فقط ارزونتر از تمام روزها بود. قیمت توبورگ رو هم درست گفتی. در مورد راک ان کک هم موافق نیستم! من تا الان دو تا راک ان کک رفتم و توشون گروه هایی مثل NIN، Linkin Park، Moby، Limp Bizkit، Prodigy، Mogwai و خیلیای دیگه رو دیدم که شهرت و محبوبیتشون کم از گروه های توی گلدفست نداشته. تفاوت توی ژانر هست نه توی سطح کیفی گروه ها. اینکه راک ان کک هم دو سال یه بار شده حق با شماس، مام جز این چیزی نگفتیم (گزارش راک ان کک سالهای 2011 و 2009 رو میتونی توی همین وبلاگ بخونی اگه ندیدی)

  4. Behnam Landlocked 2012/07/22 در 16:29

    بردیای عزیز گزارشها رو قبلا خوندم، اگه یادت باشه خودمم سال 2011 بودم که متاسفانه نشد باهم بریم. بادمه که من mogwai رو انتخاب کردم تو هم travise. امیدوارم سال دیگرو قسمت شه باهم بریم.

  5. mahdi 2012/08/07 در 12:12

    سلام من مهدی هستم و تازه وارد دنیای متال شدم و میخواستم بدونم چه فستیوال های متالی در اطراف ایران انجام میشه زمانشون کی هست خیلی برام حیاتیه خواهش میکنم کمکم کنید اگر امکانش هست آقا بردیا یه تک به من بزنه من بهش زنگ بزنم خواهش میکنم بردیا جان کمکم کن ممنون و مرسی

    • Bardia.B 2012/08/08 در 20:56

      سلام و وقت بخیر
      تا اونجایی که من خبر دارم فصل فستیوالها دیگه سر اومده. یعنی همیشه این اتفاق از اواسط خرداد شروع میشه تا اواخر تیر. برای همین اگه الان جایی این اطراف فستیوال باشه من بی خبرم.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: