آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

Tuborg Goldfest 2012 – Part I

بردیا برجسته نژاد: داریوش شفا محلهء ساکت و آرامی در استانبول است که پارک جنگلی پارکورمان به زیبایی و آرامشش می افزاید. اما هر از گاهی اتفاقی هیجان انگیز در این پارک باعث می شود تا آرامش محله، بیمارستان آکیبادم روبروی پارک و آسایشگاه سالمندان کنارش برای چند ساعتی بهم بریزد. امسال فستیوال سه روزهء گلدفست در فضای اصلی پارک جنگلی پارکورمان با گنجایش 14هزار نفر میزبان علاقه مندان موسیقی راک و متال بود. کمی بر هم خوردن نظم و آرامش چه اهمیتی دارد، وقتی هزاران نفر می توانند هیجانی چنین لذت بخش را در کنار گروه های موسیقی مورد علاقه شان تجربه کنند؟ خیالتان زمانی راحت خواهد شد که ساکنین خانه سالمندان را ببینید، که در حیاط نشسته اند و به انبوه جوانان پر انرژی نگاه می کنند و لبخند می زنند، یا بیماران بیمارستان که از پشت پنجره و لای درختان سعی می کنند فضای کنسرت و انبوه جمعیت را ببینند. اینجا جایی ست که ملیت و زبان و مذهب رنگ می بازد و موسیقی تبدیل می شود به زبان مشترک تمامی آدمها.

فستیوال گلدفست را کمپانی Tuborg برگزار کرد، به مدت سه روز، هر روز از 12 ظهر تا 11 شب، با حضور 24 گروه موسیقی شامل 11 گروه بین المللی و انگلیسی زبان و 13 گروه ترک. گلدفست هر شب یک گروه را بعنوان لیدر داشت. گروهی که به عنوان آخرین اجرای هر شب طولانی ترین اجرا را برگزار می کند و این مزیت را دارد که بخاطر تاریکی هوا می تواند از جلوه های نور هم استفاده کند. شب اول Evanescence، شب دوم Guns N’ Roses و شب سوم Within Temptation لیدرهای این فستیوال بودند. این را هم اضافه کنم که عکسها را خودمان گرفته ایم!

روز اول: چهارشنبه – چهارم جولای

در میان 8 گروهی که امروز روی صحنه می روند فقط نام دو گروه غیر ترک به چشم می خورد. Heaven Shall Burn جزو گروه های معروف و مطرح آلمانی در سبک Metalcore و ملودیک دث متال است. اما بنظر می رسد این شهرت خارج از مرزهای آلمان کمرنگ و بدون جنجال باشد. اجرای این گروه به مدت 45 دقیقه از ساعت 15:00 تا 15:45 است، اما ما، من و ده نفر از دوستانم، بخاطر گرمای هوا و اجرای سه گروه ترک زبان بعد از آن، بیخیال Heave Shall Burn می شویم و ساعت 8 شب به محل برگزاری فستیوال می رویم. البته بعدتر متوجه شدیم که این گروه در برنامه حاضر نشده و در اصل ما چیزی را از دست نداده ایم. 4 روز قبل Heaven Shall Burn در فستیوال فول فورس آلمان برنامه اجرا کرده بود و دو روز بعد هم در فستیوال بستفست رومانی به روی صحنه رفت. اینکه به چه دلیلی این وسط اجرای استانبول آنها لغو شد را متوجه نشدم.

Evanescence: شهرتی که دیگر به دل نمی نشیند

اینکه Evanescence بعنوان لیدر شب اول انتخاب شده است چندان راضی کننده نیست. این گروه با انتشار تنها سه آلبوم بیشتر از آن چیزی که موسیقی خوبی ارائه کند، جنجالی و پر سر و صداست. اولین آلبوم آنها در سال 2003 با عنوان Fallen اثری استثنایی و مجذوب کننده بود. آلبومی که با وجود به شهرت رساندن خواننده گروه، امی لی، در اصل مغز متفکری به اسم بن مودی را در پشت خود داشت. بن مودی بعد از این آلبوم از گروه جدا شد. البته در اصل تمامی اعضای اولیه گروه آن را ترک کرده اند و تنها امی لی همچنان به عنوان مرکز اصلی و صاحب امتیاز Evanescence در آن باقی مانده است. امی لی در آلبوم دوم و سوم با کمی گیتاریست گروه، تری بالسامو، فقط توانست در بهترین حالت آهنگهایی نظیر آلبوم اول و زمان همکاری اش با بن مودی را خلق کند.  Evanescence گروه مشهوری ست که همچنان فقط بخاطر آلبوم اولش در ذهنها باقی مانده است.

برنامهء کنسرت نشان می دهد که این گروه باید از ساعت 21 اجرایش را آغاز کند و به مدت 2 ساعت آن را ادامه دهد، اتفاقی که رخ نمی دهد. اجرا با 20 دقیقه تاخیر آغاز می شود و هنوز 10 دقیقه ای به ساعت 23 مانده به پایان می رسد. اولین آهنگ What You Want است، یعنی اولین سینگل از آخرین آلبومشان. برخلاف انتظارم امی لی تسلط کامل بر روی صدا و اجرایش دارد. آن چیزی که در اکثر ویدئوهای اجراهای قبلی اش دیده بودم چشمان قرمز و صورت عرق کرده بود که صدایش می لرزید و بعد از چند آهنگ از نفس می افتاد. اما حالا بنظر می رسد که او در اوج آمادگی ظاهر شده و از حالتی که بیشتر شما را به یاد کسی که مواد یا الکل بیش از حد مصرف کرده باشد خبری نیست.

دومین آهنگ Going Under است، یکی از مشهورترین آهنگهای گروه از آلبوم اولشان. اینجاست که جمعیت به وجد می آید و با امی لی در خواندن آهنگ همراه می شود. اما او با وجود اجرا و صدای خوبش چندان توانایی رهبری و هدایت جمعیت را ندارد. عده ای می خوانند، تعدادی کف می زنند و چند نفری هم دستانشان را در هوا تکان می دهند، و امی لی تلاش چندانی برای هدایت انرژی آمادهء رها شدن جمعیت از خود نشان نمی دهد. آن وسط هم درامر گروه با حرکات آکروباتیک چند بار استیک از دستش در می رود و یک بار هم به صورتش می خورد. حالا در کنار آنهایی که می خوانند و کف می زنند و دستشان را تکان می دهند عده ای هم مشغول خندیدن هستند!

کنار استیج یک ست کیبورد گذاشته اند که در بعضی از آهنگها امی لی پشت آن می رود. این در مرحله اول کمی ناامید کننده است، اگر قرار باشد در آهنگهایی که پیانو ساز اصلی ست با صدای مصنوعی کیبورد مواجه شویم. البته این اتفاق نمی افتد. هر جا که لازم است پیانوی بزرگی را به روی صحنه می آورند و امی لی پشتش می نشیند و اجرای آهنگها دلنشینی خاصی پیدا می کند. بهترین ها هم همینجا رقم می خورد. از Lost in Paradise و ‎‎Your Star که بگذریم، Lithium و My Immortal با هم آوایی کامل مردم همراه می شود و خاطره می سازد. اگر هم می خواهید از Bring Me to Life بدانید، به شکلی اجرا شد که قسمت مربوط به پل مک کوی از آن حذف شده بود.

در کل  Evanescence در این کنسرت 18 آهنگ اجرا کرد: پنج آهنگ از Fallen، چهار آهنگ از ‏The Open Door و 9 آهنگ از Evanescence. اجرایی قابل قبول و خوب، و البته نه عالی. ما کمی بعد از ساعت 11 محوطه پارک را ترک می کنیم تا پس فردا برای شب دوم برنامه که پر بار ترین روز فستیوال است به آنجا برگردیم (پنج شنبه، پنجم جولای، به دلایلی که چندان مشخص نیست برنامه ای اجرا نمی شود)

6 پاسخ به “Tuborg Goldfest 2012 – Part I

  1. pooya 2012/07/15 در 01:54

    آقا خوش به حالتون . خیلی دوس داشتم منم بیام . اگه یادت باشه کلی راهنمایی هم ازت گرفتم ….ولی حیف حیف که این امتحانای لعنتی نذاشت

  2. Siavash 2012/07/15 در 13:48

    واو، یه زمانی عجیب عاشق Evanescence بودم. Fallen حرف نداشت. دلم برای اون Evanescence خیلی تنگ شده.

  3. بهزاد 2012/07/16 در 15:27

    آقا قضیه این فستیوالهای ترکیه این تازگیا چیه.هرکسی میخواد میاد هرکسیم نخواد وسطش میگه نمیام.اون از آناتما تو سانسفیر پیارسال و اپث و کاتاتونیا تو یونی راک پارسال واین هم از اینایی که امسال نیومدن.بقیه دنیا هم همین مسخره بازیاس؟

    • Bardia.B 2012/07/16 در 15:57

      بابا ربطی به ترکیه نداره بنده خدا. حالا من تو جریان اوپت و کاتاتونیا نیستم. اما آناتما بخاطر این نیومد که برنامه هاش جور نشد! دلیلش هم که میدونی خودت. رانی جیمز دیو مرد، اونا هم خواستم سریع یه گروه تراز اول رو جایگزین کنن و اشتباهشون این بود که سریع هم اعلام کردن. اونوقت تداخل پیدا کرد با تور آناتما. در مورد گادسمک هم که خب بابا مادر مرده زده حنجره رو ترکونده. قبل از گلدفست فکر کنم حدود 5-6 اجرای دیگه رو هم نرفت و فعلا هم خبری نیست که بره. این هون شل برن چرا نیومد رو نمیدونم دیگه درست. خلاصه اینکه آره بابا بقیه دنیا هم همین مسخره بازیاس. خیلی خیلی فرق داره باایران! اینجا تو وقتی از یه کنسرت با خبر میشی که هفته دیگه ش باید بلیط به دست دم در سالن واستاده باشی. اونجا الان بری برنامه هاشون رو ببینی خیلیاشون تا همون اولای 2013 برنامه تورشون کاملا مشخص و معلومه. برای همین توی این مدت هزارتا اتفاق ممکنه بیوفته. بمیره! یا مریض شه! یا هرچی. یه اکیپ از دوستای اروپا نشین من که ذوق داشتن از سه ماه پیش قراره برن کنسرت ریدیوهد تو برلین، یهو اون مهندسشون افتاد مرد و تمام کنسرتها لغو شد و اینا هم مینطوری آویزون موندن. نه بابا خیالت راحت. واسه همه جا پیش میاد

  4. NeGin INerewhon 2012/07/24 در 01:40

    gabul daram ke ejraye evanescence kheili fogolaade nabud vali vase man yeki roya bud,chon head liner e man, kasi ke bekhateresh raftam amylee bud,,ashegesham<3,,un jelo delam dash ghashhh miraft;)))))….saay kardam tu in ejra khodamo dargire joziyat nakonam fagat khastam khosh begzare
    darzemn be nazaram Pentagram ham ejraye fogolade dash,makhsusan muzikeshun,, groupe torkiye hast vali bishtar hamun English khundan,,,man az gabl faneshun budam

    kheili khub joziyat ro tozih dadin mamnun:)

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: