آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

Anathema – Weather Systems

بردیا برجسته نژاد: یک ماه زودتر از آن چیزی که انتظار می رفت آخرین آلبوم Anathema به دست طرفدارانش رسید. حالا آناتما بعد از یک خواب هفت ساله، در سومین سال پیاپی اثر تازه ای را منتشر می کند: سه مجموعه در سه سال. این اتفاق چیز جدیدی در سابقهء گروه نیست. موسیقی آنها به شکل محسوسی سوار بر احساسات لحظه ای و تراوشات آنی هنر و خلاقیت اعضای گروه است. می توانید با یک نگاه ساده به سابقهء آنها این نکته را نتیجه گیری کنید (بارها در مورد سابقهء آنها صحبت کرده ام، اما آناتما از آن گروه هایی ست که باید برای بررسی هر آلبوم جدیدش یک بار دیگر، از یک زاویه تازه، آثار قدیمی اش را بررسی کرد) شروع فعالیت آنها در سال 1990 با دموی An Iliad of Woes ، همراه شد با All Faith is Lost سال 1991، The Crestfallen سال 1992 و اولین آلبومشان Serenades سال 1993. این یعنی چهار سال پیاپی همراه با ایدهء ابتدایی شکل گیری گروه که با یک سال وقفه در دو آلبوم بعدی (The Silent Enigma در 1995 و Eternity در 1996) تکرار شد. سال 1997 تبدیل شد به اولین تغییر حیرت انگیز آناتما که پنج سال پیاپی آناتما را چنان بالا برد که تبدیل شد به یکی از دوست داشتنی ترین گروه های غم انگیز دنیا. رویه ای که با Alternative4 در 1998 آغاز و بعد از انتشار 6 مجموعه در 2003 با A Natural Disaster به پایان رسید، و همین آغازی شد برای یک خواب هفت ساله که فقط در آن میان گروه خمیازه ای به نام Hindsight کشید و خودش را آماده کرد برای تغییر بزرگ بعدی.

آناتما بعد از سالها سکوت با We’re Here Because We’re Here برگشت و تمام طرفدارانش را غافلگیر کرد (در مجلهء رونا نقد مفصلی بر این آلبوم نوشته ام) . چیزی که بنظر می رسید تحولی عظیم در نگرش آنها به زندگی و خارج شدن از فضای تاریک و افسردهء گذشته بود. اولین اتفاقی که بعد از این تغییر رخ داد انصراف لس اسمیت از ادامه همکاری با آناتما ست. اسمیت که یکبار در آلبوم Eternity پشت کیبورد رفته بود، بعد از جدایی از Cradle of Filth به عنوان یک عضو ثابت به آناتما پیوست. پس از انتشار این آلبوم اسمیت گروه را بعد از 11 سال همکاری ترک کرد و تفاوت در سلیقه ها را بعنوان دلیل عنوان نمود. تغییر سبک آناتما قبلا هم قربانی داشته، اتفاقی که نظیرش بعد از انتشار Alternative4 افتاد و باعث جدایی دانکن پترسون از آناتما شد.

انتشار Falling Deeper (اینجا) در سال گذشته حرفهای پنهان فراوانی داشت. گروهی که یک بار در Hindsight دوران دوم فعالیتش را آرام و بی سر و صدا، با تنظیم آکوستیک و جدید، منتشر کرده بود حالا در میانهء دوران سوم حیاتش سری به دوران اول زندگی اش زده، آهنگهای خشن و عصبانی آن را با تنظیم مهربان و ملایم همراه کرده، آنک ون گیرزبرگن را بعنوان چاشنی در کنارش گذاشته و با کلی سر و صدا و تبلیغ منتشرش کرده است. اینجاست که جوانه های شک و تردید و بدبینی نسبت به رویکرد تازهء گروه در ذهن طرفداران قدیمی اش شکل می گیرد. تردیدی که نهمین آلبوم آنها، Weather Systems ، به آن بیشتر دامن می زند.

آناتما آلبوم جدیدش را اینگونه معرفی می کند «چیزی که به درد مهمانی ها نمی خورد. این موسیقی ساخته شده تا به درون مخاطب نفوذ کند» هنوز آلبوم را گوش نداده یک چیز توجه را جلب می کند، آن هم اولین همکاری آناتما با تهیه کننده ای به نام کریستر آندره سدربرگ است. یعنی آناتما بعد از همکاری در آلبوم قبلی با استیون ویلسون به عنوان میکسر، در جدیدترین اثرش سدربرگ را بعنوان میکسر و تهیه کننده انتخاب کرده است. سدربرگ یک هنرمند نه چندان موفق نروژی ست که سابقهء عضویت در Animal Alpha (گروهی که بعد از انتشار دو آلبوم منحل شد) را بعنوان گیتاریست و ریکوردر و In the Woods (که بعد از هشت سال فعالیت تعطیل شد) را بعنوان گیتاریست دارد. او در نقش میکسر و ریکوردر با هنرمندانی نظیر ماریا منا و New Empire (که از هنرمندان مشهور در نروژ و البته ژانر پاپ راک هستند) نیز همکاری داشته و تقریبا می توان گفت حضور در آلبوم جدید آناتما بزرگترین اتفاق هنری او تا به امروز است. اما بعد از شنیدن آهنگها متوجه خواهید شد که سدربرگ سربلند بیرون آمده و اثر تمیز و قابل قبولی را ارائه کرده است.

آلبوم با قسمت اول آهنگ Untouchable آغاز می شود. نوای گیتار آکوستیک که با فینگرتیپ نواخته شده شما را دعوت می کند به شنیدن آهنگی زیبا و دوست داشتنی که هر چه جلوتر می رود سازهای مختلف روی همان گیتار آکوستیک می نشینند و نهایتا شما را هدایت می کنند به قسمت دوم آهنگ در ترک بعدی و دوئت وینسنت کاوانا و لی داگلاس. جالب است که صدای وینسنت با همیشه فرق دارد. او سعی کرده حزن و اندوه صدایش را تبدیل به اقتداری واضح و روشن کند که نمود آن را در ابتدای قسمت دوم Untouchable به وضوح می شنوید. آهنگ سوم و چهارم را باید در امتداد هم و بدون وقفه گوش داد. Lightning Song اوج مثبت اندیشی ناگهانی و عجیب و غریب آناتما، بعد از این همه سال درد و رنج و بدبختی ست! آنجا که لی داگلاس می خواند «این جهان می تواند زیبا باشد، می تواند فوق العاده باشد،‌ دنیای تو می تواند همان چیزی باشد که آرزو می کنی، اگر فقط بتوانی فکرت را باز کنی و ببینی»

آهنگ The Beginning and the End نشان می دهد که آناتما دیگر تبدیل به استاد ساخت یک بنا از پایه و رساندنش به اوج شده است. ساده شروع می کند، روی همان آکورد دانه دانه سازها را می چیند، بالا می آید، به اوج می رسد، و در آخر آرام کنار می رود و غیب می شود. همان اتفاقی که تقریبا برای اولین بار در The Natural Disaster با Closer افتاد (اتفاقی که عموما در گروه هایی با زیر بنای موسیقی پراگرسیو کم رخ می دهد و شما بارها با تغییر آکورد و ریتم و تمپوی آهنگ طرف هستید) همین اتفاق در Lost Child و Sunlight هم می افتد. The Storm before the Calm آهنگ عجیبی ست که ابتدای آن بیشتر شما را یاد Pure Reason Revolution می اندازد. اسم آهنگ کاملا برازندهء آن است. شما با یک طوفان در 5 دقیقه اول طرف هستید که ناگهان تمام می شود! یعنی هم آهنگ تمام می شود و هم طوفان، اما بعد از یک مکث تک ثانیه ای، نیمهء آرام آن شروع می شود و همین نیمهء دوم یکی از زیباترین قسمتهای این آلبوم را رقم می زند. آخرین آهنگ، Internal Landscapes، حال و هوای روحانی دارد. ابتدا دو دقیقه صحبتهای مردی را می شنوید که تجربهء مردن و دوباره به زندگی بازگشتنش را تعریف می کند. سپس آهنگ با صدای لی داگلاس شروع و با وینسنت کاوانا همراه می شود. صدای هر دو همراه با ریورب است و همین حال و هوای حاکم بر آهنگ را تشدید می کند. آلبوم تمام می شود و چیزی در درونتان می گوید که «دوباره!» و احتمالا از ابتدا شروع به شنیدن آلبوم می کنید.

آلبوم در یک کلام خوب است، حتی بیشتر، این یک آلبوم عالی و فوق العاده است. چیزی که حالا آنقدر از گذشتهء آناتما فاصله گرفته که لازم می شود تعریف جدیدی از گروه را در ذهنتان بسازید. تردیدی که در بالا به آن اشاره کردم هم به همین موضوع اشاره می کند. آیا می توان تمام تغییر آناتما را به حساب تحول در نگرششان به زندگی گذاشت، یا همان اتفاقی که متالیکا و بان جووی را به نابودی کشاند گریبانگیر آناتما شده است؟ شهرت و پول! آناتما ادعا می کند که این آلبوم مخاطبین خاص خود را دارد و به درد شنیدن در در زمان و مکانی نمی خورد. اما کاملا برعکس، این آلبوم قابل هضم ترین اثر آنها تا به امروز است. شاید هر کسی نتواند آن حس و حال حاکم بر آهنگها را درک کند، اما قاعدتا می تواند ارتباط نزدیکی با آهنگهای آن برقرار کند (همان اتفاقی که با Nothing Else Matters متالیکا و Always بان جووی افتاد!) و این یک اصل است که در همه جای دنیا عام پسند شدن یک گروه خاص، خاص پسندها را عصبانی می کند. آناتما حالا دیگر بعد از مدتها تبدیل به یک گروه پنج نفره متشکل از دو خانواده شده: سه عضو از خانوادهء کاوانا و دو عضو از خانوادهء داگلاس. حالا دیگر راحت تر افکار و سلایق و هدفهایشان همسو می شود و اینطور که بنظر می رسد یکی از این اهدافشان گسترش شهرت و محبوبیت در میان مخاطبین نه چندان خاص است.

با این وجود مطمئن باشید که معتاد آهنگها خواهید شد. این یکی از زیباترین آلبومهایی ست که امسال می شنوید. همه چیز آنقدر تر و تمیز و حساب شده است که دیگر از فرار احساس وینسنت و دنی در آهنگها و افسارگسیختکی و عدم انسجام آثار قبلی شان خبری نیست. این از آن آلبومهاست که می توانید روزی چند بار گوشهایتان را به آن بسپارید و از شنیدنش، بدون آنکه به اهداف آناتما فکر کنید، لذت ببرید.

82 پاسخ به “Anathema – Weather Systems

  1. علی 2012/03/13 در 16:22

    بردیا جان به نظر من که ضعیف ترین آلبومشون بود..

    اصلا طرفد اران رو راضی نکرد…

    چی بود این؟

    وکال زن که دیگه خراب ترش کرده…

    یه آلبوم شکست خورده از اناتما!

    • Bardia.B 2012/03/13 در 20:30

      من از کامنتت چیزی نفهمیدم علی. ضعیف بود، طرفداران رو راضی نکرد، چی بود این، وکال زن خرابش کرده، یه آلبوم شکست خورده، خب اینایی که گفتی همه نتیجه هایی هست که تو خیلیاش باهات موافق نیستم، اما هیچکدوم دلیل نبودن. نظر طرفدارا تااونجا که من دیدم (البته هنوز خیلیا نظری ندادن، چون آلبوم یک ماه تا انتشار رسمیش مونده) به شکل بسیار بسیار زیادی مثبت بوده، توی ShadowDance آلبوم رو بهترین اثر امسال تا حالا و BDM آلبوم رو بهترین تمام دوران معرفی کرده. حالا نمیدونم منظورت از طرفدارا دقیقا کیاس. لی داگلاس هم که همیشه و توی 12 سال اخیر بعنوان خواننده باهاشون همکاری کرده و اتفاق جدیدی از اون نظر نیوفتاده به جز اینکه تعداد قسمتهایی که بهش سپرده شده بیشتر از قبل بوده. اینطور که معلومه اصلا آلبوم رو دوست نداشتی که این خب به سلیقه خودت مربوطه. اما راضی نشدن طرفدارا و شکست خورده بودن آلبوم، باهات موافق نیستم. حالا آلبوم بطور رسمی منتشر بشه، جاهای رسمی هم نقد خودشون رو مینویسن. اونا فعلا حق ندارن نظر رسمی بدن.

      پ.ن: فدات شم، یه پستی که من مینویسم حداقل یه روز کار میبره! که آهنگها رو دقیق گوش بدم و نظر بدم و فقط نرم از توی ویکیپدیا یا لست اف ام چهار تا خط ترجمه کنم بذارم اینجا. لااقل میخوای رد کنی (یا تائید حتی. فرقی نمیکنه) یه طوری رد نکن کونم بسوزه! به جای اینکه فقط «نتیجه ها» رو مطرح کنی دو تا «دلیل» بیار.

      • علی 2012/03/13 در 23:22

        چشم!
        من نخواستم زحمتت رو زیر سوال ببرم..

        اولا که دو آهنگ اول که به نظر من هیچ چیز جدیدی نداره و همون حال و هوای آلبوم قبلی رو به یاد میاره…
        آهنگ سوم و چهارم که از لحاظ فرم خیلی شبیه به هم هستن و انگار داری آلبوم قبل رو گوش میدی…فقط تنها چیزی که جدیده توشون بیشتر شدن صدای داگلاس هست
        آهنگ پنجم خوبه ولی بازم تکراریه ریتمش..شبیه بقیه آهنگ ها..یه کمم آلترناتیو هست!
        The Storm Before the Calm خیلی بهتره و روی فضاش کار شده و صدای وکال هم یه حس جدید به آدم میده انگار آلبوم تازه شروع شده و این تراک دومه!
        The Beginning and the End یه آهنگ خوب ولی کاملا معمولیه !
        The Lost Child یکی از تراک های خیلی خوبه این آلبومه که شبیه کارهای ده 90 آناتما س…
        و تراک آخر…
        Internal Landscapes
        همون طور که میدونیم این ترانه راجع به کسیه که NDE داشته..و اگه یادت بیاد آلبوم جدید ویلسون هم دقیقا راجع به کسایی بود کهNDE داشتن! اینجا آدم به این فکر میکنه که آناتمایی که از خودش کلی خلاقیت و ایده بکر داشت…حالا از ایده های حاضر و آماده دیگران استفاده میکنه؟
        کلا به جز 3 آهنگ بقیه آهنگ ها به شدت تکراری و یا فاقد المان های آناتمایی هستن..یه آلبوم تجاری به نظر من دادن بیرون..فقط واسه این که زود به زود آلبوم داده باشن…

        • علی 2012/03/13 در 23:24

          یعنی خلاصه بخوام بگم هیچ پیشرفتی در کار آناتما دیده نمیشه.

          • mehran 2012/03/15 در 01:29

            علییییییییییییییییییییییییییییییییی
            تو ببخش آناتما رو
            اصلا باهاش لج کن دیگه هیچوقت گوشش نده
            آفرین

        • Bardia.B 2012/03/14 در 09:25

          الان توی کامنتت پر از کلمات «معمولی» و «تکراری» و «جدید نیست» هست که هیچکدوم به طور مشخص مفهوم مستقلی رو بیان نمیکنه .اینا کلماتی هست که یا تو نقدها بکار نمیرن یا اگه میرن به طور واضح و مشخص با آوردن مثال گفته میشه که با چه چیزی دارن مقایسه میشن. اما الان بحث من یه چیز دیگه س. اینکه اصلا خلاقیت توی هنر چه مفهومی داره. خلاقیت ریشه در هنر نداره، بلکه ریشهء اون رو باید توی هنرمند پیدا کرد. شک نکنین، اگه یه هنرمند توی هر اثرش یه خلاقیت ویژه و جدید از خودش نشون داد، بدونین که اون هنرمند نیست، یه دلاله که دنبال مشتری میگرده. یه نقاش، یه فیلمساز، یه آهنگساز، اینا با همون خلاقیت ویژه خودشون به شهرت و محبوبیت میرسن. سبک فریدا کالو خلاقانه س اما همه نقاشی هاش به همون سبکه. فیلمهای دیوید لینچ نظیرش پیدا نمیشه، اما همشون نوع بیان و سبک مشخص و واحدی دارن (فینچر میاد حتی فیلم مشهوری که همین دو سال پیش ساخته شده رو – دختری با خالکوبی اژدها – دوباره میسازه) از باب دیلن و مارک نافلر و پاول سایمون و ون موریسون و تمام این پیرهای موسیقی بگیر تا جوونها، حتی یک بار هم سیستم کاریشون رو عوض نکردن اما همچنان قوی و قدرتمند توی موسیقی به عنوان پادشاه میدرخشن. حتی استیون ویلسون هم خلاقیتهای ریز و درشت خودش رو توی قالب پروژه های دیگه تعریف میکنه که خط مشی پورکوپاین تری رو تحت تاثیر قرار نده. خلاقیت یه گروه در ارائه نوع بیان تفکرش خلاصه میشه و این معنیش این نیست که بعد از دو سال باید این روند رو عوض کنه. اگه شما این انتظار رو از گروهی داری، معنیش اینه که طرفدارش نیست، واسه همین ازش میخوای که خودشو عوض کنه (در مورد آناتما، معلومه، آلبوم قبلیش رو دوست نداشتی، ترجیح میدی برگرده به همون سبک دهه 90، اتفاقی که خب مسلما نمیوفته)
          حالا ما با گروهی روبرو هستیم که وارد سومین دوره کاری خودش شده. یعنی 3 فضای کاملا مختلف و سه خلاقیت کاملا جدا. مطمئنم که اصلا پست رو نخوندی. من کاملا توضیح دادم که آناتما توی هر دوره با یه رویکرد و نگاه آثارش رو منتشر کرده. و الان اون چیزی که دارین میشنوین به طور کاملا مشخصی دنبالهء آلبوم قبلی هست که حتی معلوم نیست قراره تا کی ادامه پیدا کنه. همونطور که Judgement با a Fine Day to Exit فرقی نداشتن. همونطور که Load و Reload متالیکا با هم فرقی نداشتن. همونطور که Lightbulb Sun و In Absentia پورکوپاین تری با هم فرقی نداشتن. همونطور که Lights Out و Planetary Confinement انتی متر فرقی نداشتن. اینکه قرار باشه یه گروه یا هنرمند با هر آلبوم و هر آهنگ یه حرکت خلاقانه داشته باشه یه انتظار بی موردیه. چون اونوقت معلوم نیست اون موسیقی داره از کجای طرف میاد بیرون که اینقدر متغییر و بی ثباته. اینکه نوشتی آهنگها فاقد المان آناتمایی هست، بالاخره یعنی چی؟ یعنی اگه المان داشته باشه که میشه تکراری، نداشته باشه میشه غیر آناتمایی. اتفاقا آلبوم و آهنگها کاملا آناتمایی هست، منتها اون آناتمایی که ما از دو سال قبل میشناسیم.
          در مورد NDE، احتمال اینکه این آهنگ تاثیر گرفته از ویلسون باشه چه اشکالی داره؟ خود ویلسون توی مصاحبه ش گفته بود که سر میکس و کار روی آلبوم آناتما کلی با هم دیگه صحبت کردیم و ایده رد و بدل کردیم. از کجا معلوم؟ شاید ویلسون ایده رو از وینسنت گرفته باشه! این قضیه خفن بودن ویلسون اینقدر برای یه سری دوستان گنده شده که دیگه حجت بر موسیقی دوستان تمام میشه با آوردن اسمش انگار. ویلسون میاد ایدهء Voyage 34‌رو از پینک فلوید میگیره و حتی از ریتم The Wall هم توی اهنگها استفاده میکنه. حالا اینکه ویلسون از NDE یه آلبوم کشیده بیرون، آناتما یه تک آهنگ. اگه بخواد این رد و بدل کردن ایده اسمش بشه تقلید، خب پس ویلسون هم از The Killers تقلید کرده! چون پارسالش اونم یه اهنگ در مورد NDE خونده بود.

          پ.ن: یکی از بچه ها الان انلاین داره میگه کامنتت رو قبلا توی یه بلاگ به صورت پست خونده!! جریان چیه‌؟ تو نویسنده اون بلاگی یا نظرت به نظر اون نزدیکتر در اومده؟

          • بهزاد 2012/03/14 در 15:22

            به نظر من آهنگ خوب ساختن فرمول نداره اگه فرمول داشت که همه همون کار رو میکردن.موزیک ناشی از احساسات و شرایط و استعداد های یه موزیسن هست.چطور امکان داره شما همون موزیکی رو که در دهه نود از آناتما انتظار داشتی رو میخوای الان بشنوی.البوم 98 و 99 ناشی از شرایط بد روحی تمامی اعضای گروه بود.ایا میشه انتظار داشت دنی One last goodbye رو که برای فوت مادرش نوشته شده بود رو دوباره بنویسه.مگه چند بار همچین اتفاقی برای آدم میفته.

            در مورد استیون ویلسن واقعا داره دیگه داره شورش در میاد.کی در نابغه بودن این فرد شک داره؟تا امروز که همین بوده ولی اینکه این موضوع رو بت کنیم و در هر آلبومی که یکی از اعضای پرکیپاین تری شرکت داره اون رو یکی از خاص ترین و بهترین کارها بدونیم واقعا بچه بازیه.
            اخه مگه میشه تقلید انقدر صریح باشه اونم از یکی از نزدیکترین دوستات.پس اگه اینطوره باید بگیم اسم آلبوم جدید آنتی متر Fear of unique Identityاز پرکیپاین تری دزدیده شده و اسم و ایده ترک شیش این آلبوم از گروه Orphaned Land

            در ضمن از علی تشکر میکنم که باعث شد این بحث شروع شه.

          • Bardia.B 2012/03/14 در 16:41

            دقیقا من قبل از اینکه این کامنتت رو بخونم در جواب سیاوش همینو گفتم. که نباید انتظار داشته باشین یه گروه که سرش به تنش میارزه بعد از این همه سال همون رویه رو دنبال کنه. از ریدیوهد تا پورکوپاین تری‏ گرفته تا چمیدونم تیک دت !

        • mehran 2012/03/15 در 01:22

          علی جان اصلا تو خوبی
          باز حتما نظر بده

  2. mandalacircle 2012/03/13 در 20:21

    هنوز گوش ندادم دارم الان دانلودش می کنم، اونقدر تا حالا تو بعضی آهنگاش غرق شدم و لذت بردم که اصلا نمی تونم فکر کنم کار ضعیفی بیرون بدن.

  3. آرش 2012/03/13 در 22:06

    آلبوم فوق العده بود از نظر ليريكس واقعا كاره كم نظيري بود

  4. معین 2012/03/14 در 00:44

    امان از این یه جمله «عام پسند شدن یک گروه خاص، خاص پسندها را عصبانی می کند»

    • Bardia.B 2012/03/14 در 08:51

      یه حس بامزه (شما بخون مسخره!) توی طرفدارهای سفت و سخت گروه ها هست (که البته اونم یه محدوده سنی خاصی رو شامل میشه) که فکر میکنن اون گروه یا فرد مورد علاقشونه فقط و فقط مال اوناس! یعنی اگه طرف یه کاری بکنه که یه عده دیگه هم خوششون بیاد یعنی کار غلطی کرده. یعنی انتظار دارن یه هنرمند همینطوری به همون شکل ثابت بمونه و اینا هم همیشه همون چیز همیشگی رو ازش بخوان و هیچکس هم به جز خودشون حق نداره حال کنه باهاش. نه اینکه این مسئله خیلی چیز عجیب و غریبی باشه ها. خود من یه زمانی در مورد متالیکا یکی از همینا بودم به شکل دو آتیشه!

  5. محمد الف 2012/03/14 در 08:37

    آلبوم خوب و دوست داشتنی …
    فکر کنم ناامید شدن بعضی از طرفدارهای قدیمی آناتما از این آلبوم به علت اینه که هنوز هم انتظار آهنگهای مالیخولیایی دهه نود رو دارند ولی باید قبول کرد که آناتما سبک خودش رو عوض کرده و البته در سبک جدید که انتخاب کرده یکی از بهترینهاست.

  6. Hamid Ns 2012/03/14 در 11:26

    واقعا چطوری به این آلبوم میشه گفت ضعیف!!؟‌ خیلی بی انصافیه واقعا…!!
    آخه میشه به اون 2 تا untouchable با دقت گوش داد و گفت ضعیف!!

    من واقعا درگیرش شدم. باور کنین دیروز وقتی ساعت 1 شب دانلودش تموم شد تا الان که دارم این کامنتو میزارم نخوابیدم و دارم پشت هم گوش میدم! به نظر من که یه آلبوم جاودانست.البته شاید این نظرم تعصب و علاقه زیادم رو این گروه باشه،نمیدونم!

    به نظر من این گروه فوق العادست و خیلی خوشحالم که انتخاب اولم بوده و هست!!

    بردیا جان دست شما هم درد نکنه و دمت گرم، گروه و این آلبومشونو خیلی خوب شرح دادی.این جملت عالی بود «این یک اصل است که در همه جای دنیا عام پسند شدن یک گروه خاص، خاص پسندها را عصبانی می کند.»

  7. hojat 2012/03/14 در 13:51

    البوم غالی بود …..

  8. Siavash 2012/03/14 در 14:05

    حیف که دیگر حزن و اندوهی در آناتما دیده نمی‌شود.
    همانطور که خودت بخوبی اشاره کردی وینسنت سعی کرده حزن و اندوه صدایش را تبدیل به اقتداری واضح و روشن کند… نه تنها صدای وینسنت بلکه کل موسیقی آناتما تغییر کرده و از اندوه و آناتما خبری نیست. واژه آناتما اصلا به این نوع موسیقی نمی‌خوره کاش اسم گروه روهم عوض می‌کردند :دی
    و اما آلبوم.
    آلبوم به شدت پاپیولار شده و سعی شده شعاع دایره مخاطبین بسیار بزرگتر شود. یعنی آلبوم دیگه مثل آلبوم‌های دهه نود آناتما که معمولا گروه خاصی که موزیک پر از اندوه و تاریک آناتمارو دوس داشتن، نیست و مخاطب عمومی تری داره. یعنی کسی که از اون آلبومهای دهه نود خوشش نمیومد احتمال داره از این آلبوم خیلی‌ام خوشش بیاد. ( البته این بدین معنی نیست که هرکسی که از آلبومهای دهه نود خوشش میومد الان نمیتونه از این آلبوم لذت ببره )
    به نظرم آناتما تم اندوه بسیار خاص خودش ( که فقط آناتما میتونست این تم رو داشته باشه و یه زمانی داشت ) رو از دست داده و داره دنبال ترکیب جدید دیگری می‌گرده که هنوز پیدا نکرده.
    من که آناتمارو با اندوه خاص خودش خیلی دوس داشتم از این آلبوم خوشم نیومد.
    حتی با فرض اینکه اصلا این آلبوم رو آناتما نداده بیرون و مال گروه دیگری است، بازم آلبوم بیشتر از یک آلبوم کمی بهتر از معمولی‌ جلو نمیره.

    • Bardia.B 2012/03/14 در 16:38

      اگه یادت باشه وقتی مصاحبه با وینسنت رو توی (اگه اشتباه نکنم) کانال من و تو نشون داد خودش میگفت که ما گروه بزرگی نیستیم، عجیبه که اینقدر تو ایران طرفدار داریم. بنظر میاد این حرف یه زنگی توی گوش خود اعضای گروه بوده که ما واقعا چرا نباید گروه بزرگی باشیم؟ اینجا بزرگ بودن براشون شهرت معنی شده احتمالا. یه درجه از خاص بودن فاصله گرفتن و با رعایت جنبه پاپ ماجرا مخاطبینشون گسترده کردن. خب من از اونایی هستم که هم طرفدار دوره دوم کارهاشونم و هم از این دورهء سوم خوشم اومده. اینطوری بگم، کمی میتونست عجیب باشه که آناتما بخواد بعد از 20 سال همچنان روی اون غم و قصه مانور بده. اونوقت این حس به آدم دست نمیده که یه آدم نمیتونه 20 سال اینطوری باشه؟ این حس بهت دست نمیده که واقعی نیست؟

      • Siavash 2012/03/14 در 17:58

        آره، میدونم نمیشه انتظار داشت برای 20 سال هی فضای کاریشون پر از اندوه و غم باشه. کاش میشد.
        ولی من واقعا اون فضا رو دوس داشتم. این فضای جدید آناتما هنوز قابل هضم نیست برام. هنوز نتونستم با این آناتما ارتباط خوبی برقرار کنم.
        البته بازم بگم آلبوم حتی با بررسی بدون در نظر گرفتن تاریخچه پدیدآورنده و مستقل از پدیدآورنده نیز، برام آلبوم فوق‌العاده‌ای نبوده و فقط کمی بهتر از معمولی. شاید با بیشتر گوش دادن، بهتر شه. امیدوارم، البته

  9. بهزاد 2012/03/14 در 14:47

    غم و اندوه یعنی خاص بودن امید به آینده یعنی عام و جواد؟

  10. بهزاد 2012/03/14 در 14:53

    تنها چیزی که میتونم بگم اینه که پستت در حد آناتما بود همین.

    • Bardia.B 2012/03/14 در 16:39

      چاکریم برادر. باید در مورد یه سری گروه ها، که آناتما هم جزوشونه، دقت مضاعف داشت (:

  11. بهزاد 2012/03/14 در 14:57

    بردیا جان من هر کاری میکنم نمیتونم کامنت هام رو تو یکی خلاصه کنم و از طرف دیگه طرفداره پر و پا قرص آناتما از زمان سبک دووم دث هستم تا همین الان.
    برای همین با عرض پوزش هر نظری به ذهنم رسید میگم!
    در ضمن اگه نظرات هواداران آناتما و واکنششون رو میخواین بدونید میتونید یه سری به این پیج بزنید
    http://www.facebook.com/pages/%D9%87%D9%88%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D9%86%D8%A7%D8%AA%D9%85%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-Anathema-Fans-In-Iran/178550872162513

    هرچند ممکنه خیلیاشون فقط احساساتی باشه.

  12. بهزاد 2012/03/14 در 15:30

    حالا دیگر راحت تر افکار و سلایق و هدفهایشان همسو می شود و اینطور که بنظر می رسد یکی از این اهدافشان گسترش شهرت و محبوبیت در میان مخاطبین نه چندان خاص است

    با این جمله ات موافق نیستم چون بارها و بارها از حرف های دنی و وینسنت و مصاحبه هاشون و چه شخصیتشون به وضوح میشه به این موضوع پی برد که در ساخت آهنگاشون به هیچ وجه به این موضوع اهمیت نمیدن و همونطور که خودتم گفتی آهنگ های اناتما برآیند کاملی از احساسات دنی هست.

    • Bardia.B 2012/03/14 در 16:42

      خب این قسمت رو خیلی با نکردم. اما سیستم تبلیغ آلبوم و مانور دادنشون روی بازار آمریکا (اینطوری که اینور اونور نوشته میشه) نشون میده که واقعا قصد دارن کمی به تعداد طرفداراشون اضافه کنن.

  13. بهزاد 2012/03/14 در 15:52

    در مورد این آلبوم من هنوز نمیتونم نظر بدم چون که فعلا قفل شدم روی Untouchable و کل آلبوم رو فقط دوبار گوش دادم. untouchable میتونم بگم فوق العاده بود به شدت احساسی که با ریتم آکوستیک دنی که قبلا هم ازش این ریتم رو شنیده بودیم شروع میشه و کیبرد و صدای وینی و لی بهش اضافه میشه و کم کم آهنگ اوج پیدا میکنه و این اوج گرفتن به طور کاملی با لیریکس هماهنگه و همه ی اینا مقدمه ایه برای نیمه ی دوم آهنگه که با گیتار الکتریک شروع میشه و آدم رو به اوج میرسونه.ضمن اینکه به نظر من درام تو این آهنگ یه مقدار ضعیفه کلا یه ریتم دائم تکرار میشه هرچند که با حال و هوای کلی آهنگ هماهنگی داره.
    چیزی که میتونم بگم اینه که اگه به آناتما علاقه مند هستید و واقعا روی موزیک وقت میذارید با چند بار گوش دادن به این البوم نمیتونید در موردش قضاوت کنید.من Untouchable رو چندبار اول گوش دادم چنگی به دلم نزد ولی الان نمیتونم شبی 10 بار گوش ندم.

    • Bardia.B 2012/03/14 در 16:43

      و من همچنان منتظر نظرات تکمیلیت هستم بهزاد (: قشنگ معلومه این آلبوم هیجان زده ت کرده رفیق

      • بهزاد 2012/03/14 در 18:08

        مطمئنا.ببین نمیدونی من چه حسی نسبت به آناتما دارم واقعا برام فراتر از موزیک هست,یه نوع طرز تفکر در مورد زندگی و دنی هم که نمیدونم در موردش چی بگم : )

    • بهزاد 2012/03/14 در 18:15

      آره در مورد تور آمریکا و کلا تورهای دور دنیای بعد از سال 2005 از امریکای جنوبی بگیر تا لبنان میشه گفت که هدفشون همین بوده ولی من بعید میدونم این موضوع تاثیری در آهنگسازیشون داشته باشه و اینکه بگن خب نه بذار آهنگ امیدوار کننده یا ریتم دار بسازیم تا بیشتر مخاطب داشته باشیم.فکر کنم صحیح ترش همونی هست که در اول متن خودت گفتی و اون هم ناشی از » احساسات لحظه ای و تراوشات آنی هنر و خلاقیت اعضای گروه است»و طرز تفکر اونها نسبت به زندگیه.

  14. freakymoji 2012/03/14 در 22:21

    امشب به این آلبوم حمله می کنم تا فرداشب یا پس فردا صبح چندین بار گوش می کنم تابتونم مفصل بنویسم.
    ببینم این لعنتی ها چیکار کردن.

  15. محمد حسین 2012/03/14 در 23:46

    حقیقتاً آناتما فراتر از موسیقیست.نمیگم
    آلبوم خوبه , شاهکاره یا ضعیفه.فقط اینو میدونم به عنوان یه هوادار آناتما همیشه بعد از شنیدن هر آلبوم جدیدشون شکه شدم.وجود ذهن مریض در گذشته و دمدمی مزاجی فعلی دنی بهترین اتفاق این گروهه.حالا اگر اسمش تجاری شدن , تغییر سبک یا هر کوفت دیگه ایست , برای من خیلی شیرین بوده و هست و مطمئناً خواهد بود.

  16. شبح اپرا 2012/03/15 در 00:33

    آلبوم عاااااااااااااالی بود… عالی
    اون تعریفی که از روند آهنگا هم کردین خیلی جذابترش کرد.
    و دقینق خط آخرت: آلبوم رو میشه چنـــــــــد بار در روز
    وش داد . لذت برد و….
    مرسی2 🙂

  17. محمد رضا عابدی 2012/03/15 در 00:42

    man ba ishon movafegham ! in yeki az behtarin albumhast ! ashkhasi mesle man ke sakhtarin rozhaye zendegishon ro ba in band taghsim mikardan emroz bayad bavar konan , gham angiz bodane anathema be manie movafaghiyato khoob bodan nist ! in yek honare ke har roz dare kamel tar az ghabl mishe . sat he navazandegi engadre balast ke hanoz bavaram nemishe ! vocale fogholade tazim , honar be owj residan az ye rpage ! fogholadas , vaghan anathema emroz ro ham be andazeye ghabl doost daram .

  18. SQR 2012/03/15 در 01:11

    بخشی از ترک Lightning Song بسیار شبیه به کارهای Avril Lavigne هست! ‌:)

  19. SQR 2012/03/15 در 03:26

    راستی این هم مصاحبه‌ی Anathema، برای کسانی که ندیده‌اند:

  20. freakymoji 2012/03/15 در 11:11

    و اما آناتما. قطعآ متنی که با این جمله آغاز می کنم واسه خودم یعنی این قصه سر دراز دارد. ببینید همه ی توضیحاتی که من باب خلاقیت و عدم تکرار و لزوم یا عدم لزومش داده شد دلیلی بر این نمیشه که این کار یک تکرار نباشه یک تکرار اصلاح شده و شسته رفته اما با یک مزیت زیبا. این آلبوم آفریده شده تا زیبا باشه. اینجور می تونم بگم شاید آناتمایی که شناختیم هر آلبومش مثل یک درخت عجیب بود که کاشته می شد تا با خلاقیت افسار گسیخته ای رشد کنه. اما این پروژه ی Weather Systems کاملآ یک درخت هرس شده هست. اصلاح شده. زیبا. دارای همه ی مولفه های زیبایی شناسی برای اینکه یک گوش عادی یک گوش خاص یا هر گوشی رو نوازش بده. کی می تونه ادعا کنه این ملودی های برخاسته از احساسات زیبا نیست هنوز هم هست همیشه هم می مونه. این امضای آناتما و برادران کاوانا خواهد بود. ولی خب آیا کافی هست؟
    همه ی ما که اینجا هستیم موزیک زیاد گوش می کنیم چند بار برای خود شما پیش اومده که یک آلبوم از نظر شما 3 از 5 باشه ولی تک تک آهنگاش براتون 5 از 5 باشه. یک چیزی این وسط گم شده درسته؟ سینما. همه ی ما سینما رو دنبال می کنیم. پارسال. Kings Speech.همه ی منتقد ها متفقل القول قبول دارن این فیلم بسیار تمیز تمام قواعد سینما رو رعایت کرده ولی آیا شاهکاره؟ آیا واقعآ 10 از 10 هست؟
    نمیشه گفت اناتما مارو نا امید کرده. سوال اینجاست که اصلآ چه امیدی بوده که شما نا امید شدید؟ یک گروه خوب که هنوز هم خوب هست ولی در یک چارچوب خاص. به قول خودشون هیچ وقت گروه بزرگی نبودن. شاید ایران رو اگه فاکتور بگیریم.در سطح دنیا جزو 100 گروه یه یاد موندنی و تاثیر گذار هم نباشن. چی انتظار می رفته از آناتما؟ کینگ کریمسون انتظار دارید؟این که گروه بعد از سال ها بیاد یه کار عجیب کنه؟ مثلآ ریتم رو با گیتار و ملودی و با درام اجرا کنه؟ یا حتی لیریکس. انتظار یک نیک کیو یا یک تام ویتس یا لو رید یا راجر واترز هست؟ این که همچنان از یک نیمکره ی چپ شگفت انگیز کلمات مثل میخ شما رو جاتون بند کنه؟
    خیر. آناتما گروه پیچیده ای نیست به همون سادگی کلمات Untouchbale هست.
    به لیریکس دقت کنید
    and my love will never die
    and my feelings will always shine
    and my love will never die
    and my feelings will always shine
    به سادگی. همون چیزی که مدرن تاکینگ 30 سال پیش گفت با یه سری کلمه ی دیگه.
    You’re my heart,You’re my soul
    I keep it shining everywhere I go
    این لیریکس با متر خودش مقایسه میشه.مگه نه؟ انتظار هیچ جادویی نیست. اصلآ خیلی ازدلرباییشو از ایرانی ها آناتما مدیون همینه یک انگلیسیه ساده و قابل فهم. اصلآ هم بد نیست. یک گروه در اشل خودش شناخته میشه. این آلبوم زیباست. در مقیاس آناتما. نه شاهکار تاریخ نه شاهکار 10 سال اخیر نه شاید شاهکار سال. یک» زیبا» با همه ی زیبایی همیشگی. یک دوئت در ترک دوم که به راحتی اونقدر تمیز هست که بشه تصورش کرد ویتنی هوستون و التون جان دو نفره روی سن اسکار با هم بخونن. با همون مولفه هایی که یک شخص با استعداد(نه لزومآ خلاق) باید داشته باشه تا محبوب قلب ها شه.آناتما هم طرفدار می خواد. اصلآ هم بد نیست و طرفدار نخواستن ادا اطفاری بیش شاید نباشه براشون. می خواد که جهانی تر باشه. یه لول بالاتر از آلبوم دو سال پیش دست به هرس و تزئین خودش می زنه. حتی ار یک لهجه ی بریتانیایی Presence
    خبری نیست یک امریکایی تروتمیز اول آهنگ آخر می شنویم. مثه تلاش برای بالا کشیدن.
    یک نکته: همه ی پلیر های کامپیوتر اون پایین یک لاین دان که آهنگ که پخش میشه اون هم جلو میره در طول آهنگ. همه آلبوم جلوتون باشه. تک تک آهنگ هارو پلی کنید. و حدودآ30-40 درصد مونده به پایان همه ی آهنگ هارو هم همونجا پلی کنید. تو همش به جز ترک شیش که کلآ ساختارش فرق می کنه. ما با یک طوفان اواخر آهنگ طرفیم.زیباست. ولی تو همه ترک ها هست. تو همش جز یکی. شاید استعداد و خلاقیت دو کهکشان متفاوت هستند.
    فک نکنم کسی این نوشتار بلند رو بخونه.

    • mohammad 2012/03/16 در 04:49

      یک نکته: همه ی پلیر های کامپیوتر اون پایین یک لاین دان که آهنگ که پخش میشه اون هم جلو میره در طول آهنگ. همه آلبوم جلوتون باشه. تک تک آهنگ هارو پلی کنید. و حدودآ30-40 درصد مونده به پایان همه ی آهنگ هارو هم همونجا پلی کنید. تو همش به جز ترک شیش که کلآ ساختارش فرق می کنه. ما با یک طوفان اواخر آهنگ طرفیم.زیباست. ولی تو همه ترک ها هست. تو همش جز یکی. شاید استعداد و خلاقیت دو کهکشان متفاوت هستند.
      فک نکنم کسی این نوشتار بلند رو بخونه

      bale.in nashi az ine ke anathema dar vaghe ehsasate dar0onish ro tabdil nakarde be album.tafakkoratesh ro tabdil karde be album.moroore khaterat ke baese khashm va toofan mishe va say dar harkate ro0 be jelo va omidvari ke baese deldari dadan va zadane harfaye mosbat mishe. be in dalile ke migam in album albumi mobtani bar ehsasat nist. albumi bar payeye tfakkorate bar khalafe hameye albumhaye ghabli ke bar payeye ehsasat bo0d. dalile kenar nayomadane kheiliha ba in album ham hamine.afrade kamelan ehsasati ke hamishe mikhan dar gham bemo0nan va deep beshan be ehstelah to0 gham.amma anathema khaste be o0na avval 1 deldari bede va bad o0nha ro be boland shodan va afkare mosbat davat kone ke o0nha dar lahazate avvalie felan javabe rad dadan

      • freakymoji 2012/03/16 در 09:39

        متشکرم که خوندید.مرسی.

        • freakymoji 2012/03/16 در 09:43

          من به شخصه اصلآ با این تم مثبت مشکلی ندارم.حتی میشه گفت ترجیحش می دم. ولی حس می کنم آدما نبودن که فعلآ جواب رد دادن. بلکه خود گروه اونقدر نتونسته قوی عمل کنه که بتونه از جا بلندشون کنه.

          • Bardia.B 2012/03/16 در 11:55

            وقتی که من پست رو نوشتم، بنظرم رسیدن ِ چند آهنگ به اوج (که همونطور که نوشتم از نکات قوت این گروه هست و قبلا توی Closer به خوبی اجراش کرده بود) میتونه جزو مشخصه های این کار باشه. اما بعد که چندین بار دیگه گوش دادم (درست نمیدونم اینکار رو، وگرنه پست رو ادیت میکردم) همین مسئله همونطور که خودت هم اشاره کردی تبدیل به یه نقطه ضعف شده که تمام آهنگها (به جز یکی) این به اوج رسیدن رو مثل یه فرمول تکرار کردن. محمد هم حرف خوبی زد که آلبوم بنظر خیلی منطقی میاد تا احساسی. یعنی یه طوری که آدم حس میکنه اگه این آهنگها رو پخش میکردن توی آلبومهای گروه خیلی بهتر بود تااینکه همشون کنار هم جمع بشن و تبدیل بشن به یه آلبوم. اما در کل و در نهایت من همچنان از این آلبوم راضی ام.

    • mohammad 2012/03/16 در 05:15

      آناتما گروه پیچیده ای نیست به همون سادگی کلمات Untouchbale هست.
      به لیریکس دقت کنید
      and my love will never die
      and my feelings will always shine
      and my love will never die
      and my feelings will always shine
      به سادگی. همون چیزی که مدرن تاکینگ 30 سال پیش گفت با یه سری کلمه ی دیگه.
      You’re my heart,You’re my soul
      I keep it shining everywhere I go

      bale anathema musicesh bar payeye ehsasate ani va lahzeiee va bessiar r0o p0ostie va kamelan ham sade va
      ghabele lams 0ono bayan mikone
      va be hamin dalil in music dar javameiee mesle iran
      ke ehsas be aghl ghalabe dare bishtar morede
      tavajjoh gharar migire.

  21. freakymoji 2012/03/15 در 11:15

    آقا من دقیقآ همین کامنت رو در و بلاگ خودمم گذاشتم که اونجا پست بوده. متهم نشم به کپی و اینا یک وقت.

  22. Milad 2012/03/15 در 19:41

    بردیا توام خوب مارو سر کارگذاشتی 2012تموم شد خبری از osi نشد!!!

  23. Haj Ehsan 2012/03/16 در 02:30

    بعد از 5 10 بار اول : آلبوم متوسط به سمت خوب
    بعد از 20 30 بار (زمان حال) : بعد از judgment بهترین آلبومشون
    بد از 100 200 بار ( آینده نه چندان دور) : امیدوارم بهترین آلبومشون نشه

  24. mohammad 2012/03/16 در 04:35

    album ro 1 bar g0osh kardam va bedo0ne dalilo mantegh faghat ehsase avvaliam ro bedo0ne tavajjoh be lyrics migam

    anathema t_shirtesh ro daravorde va kot shalvar va pirhan p0oshide

    chizi ke t0o in album mibinam bishtar az inke taravoshe ehsas bashe 1 talashe talash baraye residan be 1 shakhsiat shayad beshe goft gentleman

    in album ham ehsas to0sh harf avval ro mizane amma darsade vojo0de onsore aghl dar in album bessiar bishtar az albumhaye ghable

    anathema az teenager bo0dan dar o0made anathema bozorg shode va in album albume pokhtegish nist
    in album hadde fasele beyne teen ager bo0dane anathema
    va pokhtegishe kari ke metallica nakard va sok0ot kard va nagahan black ro arze kard shayad albume badie anathema albumi az lahaze ro0hi mesle balacke metallica bashe

    anathema ro dar 1 otobo0si ehsas kardam ke az shishe be bir0on negah mikonan va dar hale raftan be doreye jadidi ham az lahaze zendegie kharej az music va ham az lahaze music hastan va modam dar t0ole ahanghaye album khosho0nat(nashi az yad avarie darde salhaye ghabl) va aro0m shodane nagani(takhlieye bad az ebraze khoshoonat va ebraze omid be ayande) ro mibinid

    agar ehsasam eshtebahe motmaennan bad az bishtar go0sh kardan be in album be shenakhte behtari miresam

    • Bardia.B 2012/03/16 در 11:49

      ( آقا فدات شم من صاحبت وبلاگم مجبورم همه کامنتا رو تا آخر بخونم! فارسی تایپ کن خب ملت حوصله کنن حرفات رو بخونن. مخصوصا که کامنتت بنظرم خیلی جالبه)

      من با حرفات موافقم محمد فقط یه مثالی که زدی رو میخوام در موردش یه توضیحی بدم. من نمیدونم چند سالته و چه زمانی با متالیکا آشنا شدی و کاراشون رو دنبال کردی. اما سال 91 که Black Album منتشر شد رو خوب یادمه. ما راهنمایی بودیم. ماها اون موقع کشته و مرده و فدایی متالیکا بودیم و وقتی برای اولین آلبوم رو گوش دادیم زنگ میزدیم به هم دیگه «آقا، این متالیکاس واقعا؟» شنیدن یه چیزی مثل Nothing Else Matters عصبانیمون کرده بود! که این چیه دیگه؟!؟ متالیکا باید همچین چیزی بسازه؟ اون موقع پذیرش متالیکای جدید برای ماها که خیلی هم بچه بودیم خیلی سخت بود. اما حالا این آلبوم رو یه چیز فوق العاده توی سابقه کاری این گروه میدونن. منظورم اینه که همین آلبوم آناتما 5 سال دیگه طور دیگه ای بهش نگاه میشه.

      ( سر جدت فارسی تایپ کن!)

      • mohammad 2012/03/16 در 13:06

        سلام.بردیا من اتفاقا به این تغییرات گروه حق میدم.مخالف نیستم با این آلبوم.اتفاقا میگم ما انتظار بیجا داریم از بندها. انتظار داریم اگر ۱ آهنگ فوق‌العاده ساختن ۳ ساله بد هم مثل اون بسازن.خوب این غلطه.اینجوری تا پایان دورانش آناتما ۵ ۶ تا لاست کنترل خواهد داشت .وقتی‌ ۱ بند از روی احساسات لحظه‌ای آهنگ میسازه مسلمه که نمیتونه همیشه ۱ حالو‌ هوا داشته باشه.اینها انسان هستن نه ماشین آهنگ سازی.اینها هم مثل ما تغییر می‌کنن تو زندگیشون.این پروسهٔ تغییر در متالیکا و حتّی خود ما که راک گوش میدیم هم دیده می‌شه.خشم یاغی‌ شدن(آلبومهای قبل از بلکک متالیکا و اون ترش‌های تکرار نشدنی‌) و بد از تخلیه شدن کمی‌ از روحیه خشن فاصله می‌گیرن و رو به زیبایی و مثبت اندیشی‌ میارن.این کاملا طبیعیه.با این هم موافقم که هر چی‌ بیشتر گوش بدی بیشتر باهاش کنار میای و درکش میکنی‌.در کّل من همیشه حق رو به آهنگساز و سازنده اثر میدم اگر صادقانه آهنگ رو ساخته باشه البته.اگر من نتونم با این آلبوم صادقانه ارتباط برقرار کنم مشکله آناتما نیست.آناتما وقتی‌ شروع می‌کنه به آهنگسازی همه دوس داریم از روی احساسشون آهنگ بسازن اما وقتی‌ به آلبوم گوش میدیمو زیاد راضیمون نمی‌کنه میگیم این چیه؟ اصلا راضیم نکرد. مگه آناتما قرار بوده ما رو راضی‌ کنه؟قرار بوده صادقانه با احساسش هنر به خرج بده.و این دقیقا چیزی که باعث می‌شه ما فقط به موزیک ۱ بند گوش ندیم چون ۱ بند نمیتونه ۲۴ ساعت زندگیمون رو پوشش بده.به قول بردیا ممکن این آلبوم ۳ ساله دیگه احساستو ارضا کنه.شاید این آلبوم واسه امسالت نیست شاید این آلبوم واسه این دوره از زندگیت نیست که خوب باهاش ارتباط برقرار نکردی.اتفاقا به متالیکا و لود و ریلود افتخار می‌کنم چون نشان‌ شجاعت ۱ بنده که به فکر‌ راضی‌ کردن طرفداراش نباشه و صادقانه با احساسی‌ که در اون دوران داره آهنگسازی کنه.و حالا هم به آناتما حق میدم.این آلبوم ۱ آلبوم صادقانه و بی‌ ریاس و اصلا به خوب یا بدیش کاری ندارم.من هر کار صادقانه رو دوست دارم و اینقدر گوش میدم تا درکش کنم.و به این اعتقاد دارم که هر وقت زندگیمون در همهٔ دورانش که تاحالا داشتیم هر چه بیشتر شبیه آهنگ ساز‌های کاری باشه که کارشونو گوش میدیم بهتر و راحتتر درکشون می‌کنیم واسه همینه که از لحاظه اخلاقی‌ هم تا حد زیادی ۱ بند یا آهنگ سازشو قبول داریم.من ۲۵ سالمه بردیا.من از دبیرستان با راک آشنا شدم.در پایان من آناتما رو دوست دارم چون درکم کرده حتّی اگر فقط در ۱ آلبوم یا ۱ آهنگ باشه و هیچوقت تنهاش نمیزارم حتّی اگه دیگه کارش رو دوست نداشته باشم.منم سعی‌ می‌کنم درکش کنم.از این آلبوم راضیم.اگر خیلی‌ قوی نباشه ضعیف نیست.فعلا ۱ کار خوب شاید بدن قوی هم شد با گذشته زمان.مرسی‌

      • freakymoji 2012/03/16 در 16:17

        به این که 5 سال دیگه به این دوره ی آناتما شاید یه جور دیگه نگاه بشه تقریبآ شک ندارم ولی خب فک می کنم اون نگاه هم اگه باشه به آلبوم قبلیش هست و مثلآ به آهنگایی مثل Angels walk among us . همه حرف منم اینه که خب به عنوان آناتما نگاه نکنیم به آلبوم. اصن فرض یه گروه جدیده. ولی خب اونقدر عالی نیست الان تو این مسیر جدیدش.

  25. بابک 2012/03/16 در 17:36

    به نظرم بهترین آلبوم آناتما بود
    و بر خلاف نظر شما آلبوم سنگینی بود مخصوصا ملودیاش که تغییر کرده و کلا سبک آلبوم نو و جذاب بود

  26. بهزاد 2012/03/16 در 19:34

    برديا جان ميشه يه توضيحي در مورد نقش تهيه کننده در ساخت اهنگ ها بدي.
    مگه تهيه کننده ميتونه نقشي تو ساخت يا ميکس يا چينش اهنگ ها داشته باشه؟

    • Bardia.B 2012/03/16 در 19:48

      خب جواب خیلی ساده تر از اون چیزی هست که فکر می کنی بهزاد. چه صنعت سینما باشه، چه موسیقی، چه هر چیز دیگه. کسی که پول میده میتونه توی همه چیز دخالت کنه! اما الان این جواب سئوال تو نیست. توی این ژانرها که فاصله زیادی از فضای تبلیغاتی پاپ داره، گروه ها و تهیه کننده ها با هم مچ میشن. تهیه کننده یه پولدار عوضی نیست که سرمایه گذاری کنه. یه موزیسین کارکشته و حرفه ای که جدا از موسیقی، بازار رو هم میشناسه. در نتیجه گروه ها از توانایی هنری اون آدم هم استفاده میکنن. اگه الان منظورت سدربرگه که خب نه اصن ربطی نداره. از سدربرگ خواسته شده که کار میکس رو هم بکنه و این هیچ ربطی به مسئولیت تهیه کنندگیش نداره. مثل دنی کاوانا که گیتاریست گروهه، اما پیانوها رو هم میزنه. اصن اگه بری سابقه سدربرگ رو نگاه کنی این آدم کارش میکسه و آناتما سومین آلبومی هست که نقشه تهیه کننده رو بازی میکنه. یعنی این آدم در درجه اول میکسره بعد تهیه کننده.

  27. بازتاب: آرامش لحظه‌های طوفانیِ من… « لیدی اِل

  28. behzad 2012/03/21 در 16:26

    حرفا رو زدی بردیا ولی توی اندمای جدید البوم اول از نظر موزیکالیته و تنظیم بهتر بود بنظرم… با این حال واسه من البوم خوبیه در مجموع و راضیم. کلا مخالفم که انادما پاپ تر شده. سبک جدیدشون واسه منی که اینهمه چیزایعجیب گوش کردم حضمش سخته چه برسه مخاطب عام. شاید طیف دیگه ای از موزیک بازا مثل طرفارای الترناتیو و پست راک و… رو بخودش جذب کنه ولی در ازاش یه طیف دیگه رو از دست میده. به قول خودت انادما همیشه با احساسات خودش جلو رفته ولی بدون توجه به مسایل تجاری

  29. اردشیر 2012/03/23 در 01:57

    خب سلام میکنم.
    10 درصد نظرات رو هم نخوندم
    اما اندیشه ی خود را بیان میکنم .

    وقتی تو قراره از زیبایی صحبت کنی اونم راجب چیزی که وقتی اکثر آدم ها گوش میدن و خوششون میاد این نمیشه کار کردن برای شهرت !
    با نظر بردیا هم کمی مخالفم.
    که وقتی فهمیدن که تو ایران چقدر طرفدار دارن خواستن کمی هم مشهور تر و بزرگتر بشن (شهرت )
    نه اقا اینجور نیست. چون خیلی ها هنوز هم تا 2003 آناتما رو قبول دارن.
    منظورم تو ایران.
    بعدشم فکر نکنم که بزرگ شدن برای قسمتی از یک کشور برای اونها همچین چیز بزرگی باشه که تفکرات کاریشون رو بر پایه ی اون بزارن.
    من مطمعنم اگه اینطور بود جهت آلبوم مثبت نبود. چون ما ایرانی ها با دووم آناتما هم زندگی کردیم و برامون شد آناتما.با غم و اندوه . چون فضای اکثر ایرانی و جو حاکم اینطور بود و هست.
    بر میگردم به ادامه ی صحبتم.
    اینکه کاملا روشنه گروه خودش دچار تغیر شده. وقتی تو میخوای ملودی بگی که سرشار از امید باشه . مثبت باشه . توش نور باشه خب این کاملا واضحه که اکثرن حتی اگر هم درک نکنن یه ارتباط ساده باهاش برقرار کنن.چون حرف راجب چیزیه که همه ذاتا بهش علاقه دارن.
    اما ما چرا اسمشو میزاریم عام پسند؟ چون ما ایرانی هستیم و باید از این حرف ها بزنیم.
    این ارتباط ساده تو تمام سبک ها وجود داره. شاید خیلی ها نتونن پینک فلوید و تفکرات راجر رو درک کنن اما از یه سری آهنگ ها ! آلبوم ها ! اصلا از تیپ طرف (برای مثال ) خوشش میاد و یه ارتباط ساده برقرار میکنه !
    یا مثلا آهنگ گربه سگ که فرانک ژاپا اون رو ساخته ! یک شاهکار 40 ثانیه ای !! که حتی پیش بچه 4 ساله بزاری آنچنان ارتباطی باهاش برقرار میکنه که بهت اجازه نمیده دیگه قطع کنی آهنگ رو . اون یجور ارتباط برقرار میکنه . یه موزیسین به اون میگه شاهکار و از یه دید دیگه بهش نگاه میکنه .
    به خدا قضیه ساده تر از این حرف هاست. با مثال ساده بیانش کردم که متوجه بشید.
    یکی از دوستان گفت اشعار سادست . خب ساده باشه.
    ماها حتما باید رو یه جمله خیلی فکر کنیم تا بعد بگیم خیلی فلسفیه .؟
    تو یک جمله ی ساده این آلبوم دقت کن میتونی n تا فاز فلسفی از توش دراری. میتونی مسیر زندگیتو که خواسته یا ناخواسته گمش کردی پیدا کنی . بهتر از این ؟
    چشم هارا باید شست جور دیگه باید دید.
    یه نیگاه به دنیای اطرافتون بندازید . به وضع حال و حاضر دنیا.
    نیاز چیه ؟ کار بزرگ چیه ؟ کمک به دنیا با آدم هاش چی میتونه باشه ؟
    جوابش رو میزارم پایه خودتون.
    بردیای عزیز این جمله ی شماست : اگه یادت باشه وقتی مصاحبه با وینسنت رو توی (اگه اشتباه نکنم) کانال من و تو نشون داد خودش میگفت که ما گروه بزرگی نیستیم، عجیبه که اینقدر تو ایران طرفدار داریم.
    _______
    خب قبلش دقت کنی میگه ما اینجا زیاد مطرح نمیشیم و به گروه ما یجورایی بها داده نمیشه !
    اما همه ی اینها دلیل بر کوچیکی گروه هست ؟ تا بزرگ برامون چی تعریف بشه !!!!
    لیدی گاگا پس خیلی بزرگه ….

    بگزریم یک خواهشی که دارم از شما اینه که کمی دقیق تر نقد بنویسید.من این چیز هایی که گفتم احساس کردم نیازه و باید باشه تو گفته ها تا یسری چیزها روشن بشه.
    اما یه چیز دیگه اینقدر نگید استیون نابغه هست و فلان…..آدم قوی هست علمشم داره اما بت نکنید.. نابغه از دید بنده تام ویتس هست… فرانک زاپا هست همین آناتما هست چون داره درست میره. راجر هست..
    یکی دوتا نیستند…..اما کافیه یکی بگه فلانی شاخه !!! بعد دست هرکی یه پلاکه و شعار میده….

    صحبت های پایانیم : این آلبوم آۀبوم بسیار خوبی شده با همون تفکر روشن ادامه ی همون مسیر . از لحاظ فنی و علمی و ساز بندی و تنظیم هم خیلی قوی هست اگر اینکاره باشید و با یه اینکاره بنشینید و گوش کنید متوجه میشید. مرسی بردیا جان از تحلیل و بررسیت.
    ممنون.

    • Bardia.B 2012/03/23 در 12:30

      بحث کردن با شما یکی از سخت ترین کارهای دنیاس. چیزی که من همیشه بهش افتخار میکنم و مخاطبین این وبلاگ هم اون رو میدونن اینه که بدون تعصب و احساساتی شدن در مورد آلبومها مینویسم. برای همین در توان من نیست با کسی که متعصبانه و احساساتی (بعنوان مثال) آناتما رو در حد زاپا و ویتس و پینک فلوید میبینه و این گروه رو تا این حد بالا میبره، وارد بحث بشم. تعصب شمااونقدر شدید به نظر میرسه که اصلا متوجه نشدین من کاملا در مورد این آلبوم با رویکرد مثبت صحبت کردم و فقط توجهتون به چند جمله توضیح تکمیلی جلب شده. اینکه دلیلش تعصبه یا خوندن 10% مطالب رو نمیدونم. اما اونقدر توی اون 60 تا کامنت در مورد این مسئله صحبت شده که فکر کنم بهتر باشه 90% بقیه رو هم بخونین.

      پ.ن: «ما» ایرانی ها بهش میگیم عامه پسند رو نمیدونم، اما «من» توی این وبلاگ چندان شامل این کلی گویی شما نمیشم. میتونین از بقیه بچه ها بپرسین.

  30. اردشیر 2012/03/23 در 14:19

    بردیا جان این حرف های من تعصب نیست.
    اینکه من اسم چند نفر رو آوردم در ژانر و سبک های مختلفی هستن که همونطور که گفتم یکی دو تا هم نیستن. اینکه اناتما رو با اسم زاپا و ویتس اوردم برای اینکه شامل اون درجه بندی از دید من میشه. البته بحث راجب اینکه چرا پینک فلوید بزرگ شده هم زیاده. که اینجا نمیشه صحبتی کرد.
    من فقط به چند تا از جمله هاتون اشاره کردم و با باقی حرفات مشکلی نداشتم.
    دقت کنی من اشاره کوچیکی به صحبت هات داشتم. و فکر کنم شما وقتی نقد مینویسی باید این رو هم در نظر بگیری که رو تک تک جمله هات دقت میشه . افراد زیادی با آگاهی و سلیقه های مختلف اون رو میخونن. چه کسانی که تازه با گروه آشنا هستن و چه قدیمی ها و حتی کسانی که نمیشناسن.
    و شاید دچار سوتفاهم شدید تمامی جمله های بنده خطاب به شما نبود . اونقدی که خوندم و متوجه شدم رو بهش اشاره کردم تو کامنت های بچه ها.
    و البته اگه شما براتون سخته که با من وارد بحث بشید (چون متعصب هستم…که این اشتباهه) نظر لطف شماست. چون من وقتی یه آلبومی از 100 بهش 90 میدم طبق اون کارکرد و سنجش قدرت کلی گروه چه قوی چه ضعیف و تاریخ گروه و آلبوم ها فراز و نشیب ها و وقتی تمام اینها رو کنار هم میزارم یخورده سخت میشه اون 10 درصد نداشته رو بزرگ کنم . و وقتی بزرگ نکنم و از خوبی هاش بگم فکر نکنم متعصب باشم.

    • Bardia.B 2012/03/24 در 01:18

      اینکه میگی تعصب نداری، بنظر منی که کامنتت رو خوندم صحبتهات متعصبانه بنظر میاد. نگاه متعصبانه (بنظر من) وقتی بوجود میاد که اهمیت هنرمند بنظرت خیلی بیشتر از هنر باشه، و این چیزی هست که من از کامنتت برداشت کردم. (بعنوان مثال) وقتی یه گروهی خودش معترفه که کارش و حرفهاش ساده س، برچسب فلسفی بودن کمی براش سنگینه و خب وقتی اینطوری به آناتما نگاه میکنی، قبول کن که بحث کردن باهات مشکل تر میشه (وگرنه مطمئنم که این حرف من رو به عنوان توهین قلمداد نمیکنی. وگرنه بسیار هم از اینکه نظرت رو مطرح میکنی استقبال میکنم)
      در مورد اینکه نقد مینویسم و نسبت بهش مسئولم، حرفت کاملا درسته، البته در صورتیکه به جملاتی اشاره کنی که تو خود نقد (پست) نوشته شده باشه و نه توی کامنت. فرقشون چیه؟ فرقش اینه که من توی پست بعنوان یه منتقد مطلب مینویسم و توی کامنتها که با بچه ها بحث میکنم بعنوان یکی مثل بقیه، یه مخاطب، یه طرفدار، یه مخالف، یه کسی که بحث میکنه با بچه ها در راستای صحبتهایی که مطرح میشه. برای همین دارم میگم که من توی پست اشاره کردم که آناتما دنبال مخاطب بیشتره (که هست! چون برای این آلبوم توی آمریکا خیلی تبلیغ شده) و از موسیقی قدیمی خودش فاصله بیشتری گرفته (امید و روشنی از سر و روی این آلبوم داره میریزه) و در نهایت هم گفتم که آلبوم رو دوست داشتم. وقتی میگی من گفتم که «وقتی فهمیدن که تو ایران چقدر طرفدار دارن خواستن کمی هم مشهور تر و بزرگتر بشن» خب این خیلی به جک شبیهه تا یه نظر منتقدانه!
      توی کامنتت هم یه مثالی از لیدی گاگا زدی، این یه توضیح کوچولو رو هم بدم. تمام بچه هایی که اینجا هستن و کامنت میذارن و بحث میکنن، همه موزیک باز و موزیک شناس هستن. یعنی وقتی بگیم فلان آلبوم بده (در مورد آناتما البته این حرف رو کمتر کسی زده) توی ذهنمون ده ها مثال داریم که آلبوم خوب بنظرمون چیه. یعنی آدمهای اینجا (قاعدتا مثل خودت) هم آناتما رو میشناسن، هم موزیک پراگرسیو و سایکدلیک و هم هنرمندای هم تراز آناتما رو.
      اینو هم بگم و قول میدم آخریش باشه. گفتی این «آلبوم از لحاظ فنی و علمی و ساز بندی و تنظیم هم خیلی قوی هست» خب من مخالفم. موسیقی این آلبوم خیلی ساده تر از اون چیزیه که بنظر بیاد. یه فرمولی که توی اکثر آهنگها رعایت شده (و اتفاقا یکی از معدود نقطه ضعفهای آلبوم هست) و اون حفظ ملودی و ریتم و کورد و تمپوی آهنگ تا انتهاست که با اضافه شدن سازها گسترش پیدا میکنه، به اوج میرسه و تموم میشه. فرمولی که آناتما توش یکی از بهترینهاس و قبلا هم توی آلبومهای دیگه ازش استفاده کرده، اما اینجا به جز یکی دو آهنگ توی بقیه همین فرمول رو بکار برده. از لحاظ فنی ملودی ها خیلی ساده س و هیچ سولوی حیرت انگیزی هم شنیده نمیشه (البته قبلا هم همینطور بود)، میکس و تنظیم خیلی خوبه اما باز به آلبوم قبلی که کار استیون ویلسون بود نمیرسه، از لحاظ علمی هم بنظرم هیچ گونه پیچیدگی موسیقیایی توی آهنگها وجود نداره و اصلا نمیتونم به آهنگهاشون به این شکل نگاه کنم.
      من بعنوان یه موافق توی کامنتهای قبلی با مخالفهای این آلبوم خیلی بحث کردم و الان تو تنها موافقی هستی که بنظرم خیلی موافقی! (:
      بقیه خوابیدین؟

  31. مهدیار 2012/03/23 در 23:30

    همون بلایی که سر لینکین پارک اومده
    ای لعنت به این پول که چه هنر هایی رو از بین برده
    بردیا جان از Archive خبری نداری ? از marilyn manson چی ?

    • Bardia.B 2012/03/24 در 00:50

      من بازم تاکید میکنم نظرمو که حس نمیکنم آناتما دنبال پول باشه، بلکه به فکر مخاطب بیشتره که خب البته پول هم میتونه به همراه داشته باشه. اما اهداف آناتما غیر هنری نیست بنظرم.

      پ.ن: آرکایو زمزمه ش هست که امسال آلبوم بده که البته در حد همون زمزمه باقی مونده. مرلین منسون هم که یه ماه دیگه آلبوم جدیدش میاد و چند هفته پیش Leak شد. نشنیدی مگه هنوز؟

  32. اردشیر 2012/03/24 در 04:55

    شما وقتی میتونی هنر رو خوب درک کنی که هنرمند رو خوب بشناسی.
    نه اشتباه نکن. من نگفتم آناتما اشعارش فلسفیه ! گفتم اگه بخوای تو همون جمله ی ساده میتونی خیلی از زوایای فلسفی زندگیو درک کنی.
    من میتونم ساده از حرف سهراب بگذرم. اما میتونم تو شعراش خیلی چیزها درارم حتی نقاشی حتی معماری و و و و و ….
    منظور من همینه دقیقا. اینکه دنی میاد شعر آهنگ رو مینویسه یا هر آدمی براش فکر کرده . فلسفه ی فکریش تو اشعارش نهفته هست هرچند ساده. ساده برای فهم بهتر. نمیدونم تونستم منظور خودم رو برسونم یا نه.

    منظورم از لیدی گاگا این نبود که دوستان موزیک باز نیستن . کنایه به شهرت بود دوست من.
    من در جریان این هستم که اکثر دوستان اینجا موزیک بازن و موزیک خوب گوش میکنن. چون اگه نبود اصلا اینجا نمیومدن .
    اما اینکه بگیم از لحاظ فنی و موسیقیایی ساده تر از اونیه که فکر کنیم قبول داری باید اشراف کامل بر موسیقی داشته باشیم ؟ اشراف کامل یعنی خودمون موسیقیدان باشیم. و شاید باشی و بنده بی اطلاع هستم.
    بردیای عزیز تو آلبوم 2010 که پر از اوج هست و اکثر آهنگ ها 90 درصد با اوج از نوع این آلبوم به پایان میرسن….اینکه تازگی نداره تو این آلبوم. به قول خودت اناتما استادشه. اما مخالفم از اینکه میگی این یک فرموله کلیه . این فقط خواسته گروه میتونه باشه. سلیقه میتونه باشه . شاید دنی دوست داشته باشه فرم آهنگ هاش اینطور باشه.کمااینکه میتونه جور دیگه هم آهنگ رو تموم کنه.این توان رو دارن مطمعنن. قبول داری ؟
    قبول دارم ملودی ها تو بعضی از آهنگ های آلبوم سادست. اما این سادگی از روی بی بضاعتی و فقر گروه نیست. بحث من اینه.
    آلبوم قبلی توش استیون بود . 7 سال روش کار شد. کار هم نشده باشه روش فکر شد ! این خیلی مهم هست.وقتی تو رو یک موضوع تازه ای داری فکر میکنی تمام روحت تلاشش اینه که ثابت بشه فکرت تو لول بالایی هست که آناتما اونو از جنس موسیقی تو آلبوم 2010 داد بیرون که در نوع خودش خیلی خوب بود.
    .
    .
    شاید به قول خودت و دوستان بعد ها این آلبوم بیشتر بترکونه و حس بشه.
    من اختلاف نظر آنچنانی ندارم. من فقط برداشت های خودم رو از آۀبوم میگم به عنوان یک طرفدار قدیمی و واقعی.

  33. بهزاد 2012/03/24 در 17:42

    فکر کنم اگه طرفدار موزیک آناتما باشید دوست داشته باشید درک بهتری از این آلبوم داشته باشید «»»»»»»»»»»واجبه «»»»»»که این مصاحبه رو بخونید.
    http://www.radiometal.com/en/article/anathema-the-contrast-of-happiness,59614
    من نقد به کامنت ها داشتم,حقیقتش آوردن اسمایی مثل مادرن تاکینگ یا اینکه گفتید عام شدن یا تلاش برای همه گیر شدنی که تاثیر تو نحوه ساخت آهنگ ها داشته ناراحتم کرد(بله ناراحت چون من دوستشون دارم و فکر نکنم متعصبانه باشه)
    این مصاحبه میتونه دید خیلی بهتری بهتون بده که بهتر با این البوم ارتباط برقرار کنید و اگه به آناتما صرفا به عنوان یک موزیک خوب نگاه میکنید که هدفون تو گوشتون باشه و تو نت بچرخید, بهتره دوبار گوش کنید و بعدش در عین خاص بودن بگید قدیما بهتر بود.
    میدونم که این کامنت هیچ بار استدلالی ای نداشت و بعضی ازدوستان بهتر تونسستن در موردش نظر بدن اما وقتی یک آلبوم رو بفهمید و بهش احاطه داشته باشید و بدونید شخصیت آهنگ ساز چیه بارها و بارها مصاحبه و ری ویو هاشون رو خونده باشی و بدونی که آهنگ ها در چه شرایطی ساخته شده دیگه لزومی به بحث نیست.
    my feeling always shine میتونه برای آدم یه شعر در حد «مادرن تاکینگ» هیچ عیبی نداره چه اشکالی داره.واقعا چه اشکالی داره؟خیلی هم خوبه.هرکسی میتونه همونجور که دوست داره حس بگیره.حالا من بیام بگم نه اقا در اشتباهی.مسخره نیست؟
    من هرچقدرم در این مورد صحبت کنم مسلما نمیتونم اصل مطلب رو ادا کنم.
    میگم اگه از علاقهمندان به برادران کوانا هستید وبا اکثر آهنگهای آناتما ارتباط برقرار کردید (بدون در قید آلبوم خاصی یا شاد یا غمگین بودن آلبومی)ولی این البوم راضیتون
    نکرده,حتما این مصاحبه رو بخونید.

    • freakymoji 2012/03/25 در 13:04

      من کاملآ اون مقایسه با لیریکس مدرن تاکینگ رو در ظرف «لیریکس» انجام نه هیچ جنبه ی دیگه. ومنظورم سادگی ادبیات بود و بنده هم کاملآ موافقم که اصلآ و ابدآ چیز بدی نیست. حتمآ من به شخصه می خونم این مصاحبه رو و امیدوارم بقیه دوستان هم بخونن.
      مرسی.
      🙂

    • freakymoji 2012/03/25 در 13:08

      بسیار هم متاسفم اگر باعث شد نوشته ام که ناراحت بشید.

  34. مهدیار 2012/03/25 در 00:46

    من فکر میکنم نگاه امروز ما به آناتما با نگاهی که اون زمان با emotional winter یا one last goodbye یا regret و یا خیلی از آهنگهایی که باهاش رویا پردازی میکردم بیاد فرق کنه بالاخره ما پیرتر شدیم و دنبال چنین آهنگهایی میگردیم اما الان آناتما درگیر چیزی شد که هنر ( از نظر نسل قدیم ) رو از بین برده , خداحافظ آناتما

  35. reza 2012/04/02 در 02:45

    باید بارها و بارها گوش داد تا اعجاز کار ذره ذره روحتو به ماورای ذهن آناتما و ابدیت موسیقی آناتما ببره…

  36. Ramin 2012/04/03 در 20:10

    Az harchi ke goftid va moghayese hae ke anjam dadid begzarim..shoma dar mord ahang sazi 4 romin giutarist jahan va shagerd david gilmur darid nazar midid albom fogholadas nemidonam dg shoma chi mikhayd

    • Bardia.B 2012/04/03 در 23:26

      در مورد کی صحبت میکنین؟ کی شاگرد گیلمور بوده؟ چهارمین گیتاریست برتر دنیا که Jeff Beck هست. جریان چیه؟

  37. Mahdi 2012/08/15 در 06:20

    سلام شما نمیدونید چرا انادما موزیک ویدئو بیرون نمیده

    • Bardia.B 2012/08/15 در 09:28

      خب اول اینکه میوزیک ویدئو دادن خیلی کار پاپی هست. یعنی اصولا شما ویدئو رو میسازی که توی کانالهای مختلف پخش بشه و بتونه تبلیغی برای کنسرتات و فروش آلبوم باشه. در نتیجه اگه فرض رو بر این بذاریم که توی دنیا 100 تا گروه و موزیسین باشه، 95 تای اونا لزومی برای ساخت ویدئو نمی بینن، به دو دلیل: اول اینکه هزینه ساخت یه ویدئو، هر چقدر هم ساده و پیش پا افتاده و پخشش توی شبکه های مختلف اونقدر زیاد هست که برای خیلی از گروه ها اصلا منطقی نباشه. دوم اینکه یه سری ژانرها توی هر کانالی و برنامه ای پخش نمیشن و محدودیت نمایش دارن. سوم اینکه برای یه سری از گروه ها این یه هزینه بیخودی به حساب میاد، چون اونقدرها تاثیری توی درآمد گروه نداره.
      حالا اینو تا همینجا داشته باش، آناتما میوزیک ویدئو هم داره! آخریش هم واسه آهنگ Untouchable, Part 1 از آلبوم آخرشونه. قبل از اون هم واسه آهنگ Dreaming Light از آلبوم قبلی یه ویدئو داده بودن. یعنی کلا 5-6 تایی ویدئو دارن، نه اینکه هیچی نداشته باشن.

  38. Saman30 2012/09/10 در 00:55

    سلام و ممنون بابت این صفحه! نرسیدم همه پست ها رو بخونم اما در مورد این آلبوم اینو بگم که کار خیلی خاصی بود و دقیقا اون حس سورپرایزی که انتظار داشتم رو برآورد کرد. طوری شده که نمی تونم بگم حدس می زنم چه آهنگی و با چه تمی و حسی بیرون می دن اما مهمترین نکته ای که می تونم به زبان بیارم و با کلمات بیانش کنم اینه که حسی که کارای آناتما بهم و شاید دوستان می ده نشات گرفته از بعضی احساسات و تجربیات روانی ما آدماست که حتی با فکر کردن به اونم نمی شه اون حسو تعریف یا هضم کرد چه برسه به کلمات وتصویر ، و عجیبترین حسی که موقع گوش سپردن به آثارشون دارم و باز شاید شما هم تجربه کردین ، حسی آشنایی هست که هیچگونه غربتی درونش نیست و غالبا به این باور می سم که این تم ها رو قبلا شنیدم و آشناست و نوستالژی مرور روان من از گذشته تا هم اکنون هست! و خوشحالم که موزیک ویدئو ندارن و اجازه می دن مسیر طی احساستم رو خودم انتخاب کنم! باز ممنون

  39. بازتاب: بهترینهای 2012 از نگاه آ‌ل‌ب‌و‌م – 2 « آ ل ب و م

  40. SeiS 2016/01/18 در 18:30

    نمیدونم چجور بعضیا میگن آلبوم ضعیف بود
    من که واااقعا با آلبوم حال کردم به شدت
    شاهکار بود آلبوم

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: