آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

بهترین های 2011 از نگاه من – 4

بردیا برجسته نژاد: قسمت اول این نوشته (شماره های 30 الی 26) را (اینجا)، قسمت دوم (شماره های 25 الی 21) را (اینجا) و قسمت سوم (شماره های 20 الی 16) را (اینجا) بخوانید.

15
Kauan – Kuu

باور کنید که Kauan یکی از آن معجزات روسیه است. انگار این کشور چنان فضای حاصلخیزی دارد که موسیقی راک در آن با جهش ژنتیکی مواجه شده است! Kauan (در زبان فنلاندی به معنای «بلند») مغز متفکری به اسم آنتوان بلوف دارد که جدا از آهنگسازی و خوانندگی، مسئولیت نوازندگی گیتار و کیبورد را هم به دوش می کشد. او ابتدا با Doom Metal و Black Metal در سال 2005 فعالیتش را آغاز کرد، اما در سومین آلبوم (Aava Tuulen Maa در سال 2009( به ناگهان همان اتفاقی که برای Anathema افتاد برای او تکرار شد: تغییر ناگهانی به سمت اتمسفریک فولک با نگرش ویژه ای به فضای ملنکولیک و یا به زبان ساده تر پر از اندوه. چهارمین آلبوم آنها با عنوان ماه/Kuu.. (در زبان فنلاندی) یک اثر نابودکننده با چهار آهنگ حدوداً 10 دقیقه ای ست. هر قدر امسال در اتمسفریک راک Shamrain طرفدارانش را ناامید کرد، Kauan به خوبی از پس تزریق غم و درد و اندوه به مخاطب بر آمده است!

14
Markéta Irglová – Anar

مارکتا ایرگلوا از آن موجودات دوست داشتنی و دلچسبی ست که با دیدن فیلم یک بار/Once بی شک عاشقش می شوید، عاشق تمام سادگی و هنری که دارد. وقتی فیلم Once را بازی کرد و موسیقی اش را به همراه گلن هنسارد ساخت، فقط 19 ساله بود. وقتی برای این فیلم برندهء جایزهء اسکار شد، تبدیل شد به اولین زنی که از جمهوری چک این جایزه را دریافت می کند و از آن مهمتر، جوانترین هنرمندی که تا به امروز در شاخهء موسیقی اسکار می گیرد. ایرگلوا پس از انتشار دو آلبوم با گلن هنسارد تحت عنوان گروهی به اسم The Swell Season، اولین آلبوم انفرادی اش را امسال با عنوان انار/Anar منتشر کرد. آلبومی ساده و لطیف و دوست داشتنی که می تواند ایرگلوا را برای شما تبدیل به یک قدیس کند. سینگل اصلی آلبوم با عنوان دختر قوچانی/Dokhtar Ghoochani، هرچند خوانندهء مهمانی به اسم آیدا دارد، اما این دختر اهل جمهوری چک به زیبایی تمام همان یک خط را فارسی می خواند، عنوان آلبوم هم از «یه دونه انار، دو دونه انار…» همین آهنگ گرفته شده است. اناری که ایرگلوا به شما می دهد صد دانه که نه، اما دوازده دانه یاقوت خوشرنگ و رخشان دارد که با نظم و ترتیب یک جا نشسته اند!

13
Collapse under the Empire – Shoulders and Giants

ما اینجا با یک گروه پست راک دو نفرهء آلمانی طرف هستیم که فراتر از موسیقی و ماورای هنر فعالیت می کنند. آخرین آلبوم آنها جزو آن آثاری ست که موسیقی اش هدفمند است. یک موجی در آلبوم است که از همان اولین آهنگ شروع می شود و شما را تا انتها همراهی می کند. اگر بخواهید هر آهنگ را با یک فلش نشان دهید، مهم نیست که هر کدام به چه چیزی اشاره می کند، مهم این است که همگی هم جهت هستند. اما ماجرای این گروه و سال 2011 به همینجا و همین آلبوم شانه ها و غول ها/Shoulders and Giants ختم نمی شود. اول آنکه مجموعهء مشترکی با Mooncake تحت عنوان امپراطوری ماه سیاه/Black Moon Empire منتشر کرده اند که چیزی کم از معجزه ندارد و دوم آنکه به سفارش یکی از سازمانهای مربوطه برای حمایت از طرح جلوگیری از شکار بی رویه کوسه ها، سینگلی با عنوان مرگ خاموش/The Silent Death منتشر کرده اند که دیوانه تان می کند. آنها فراتر از موسیقی و ماورای هنر هستند و همین باعث می شود که کارهایشان ارزشمندتر از آن چیزی باشد که بتوانید تصور کنید.

12
The Seven Mile Journey – Notes for the Synthesis

اینها یکی از با حوصله ترین و در عین حال دقیق ترین گروه هایی هستند که ممکن است تا به امروز شناخته باشید. امسال سومین آلبوم (اگر Demo آنها در سال 2001 را حساب کنیم، می شود چهارمین) گروه دانمارکی The Seven Mile Journey به همان سبک و سیاق همیشگی، اما در حد و اندازه ای حرفه ای تر منتشر شد. موسیقی آنها مانند یک قطره آغاز می شود و به پیش می رود و آرام آرام جمع می شود و شما را بلند می کند و دور خودش می چرخاند و سیل می شود و هجوم می آورد و خرد و له و داغانتان می کند و هر آن چیزی که باقی می ماند را تحویل آهنگ بعدی می دهد! آنها پر حوصله اند، چرا که تکه تکه اصوات را، نه یک جا!، بلکه دانه به دانه کنار هم می چینند و حاصلش می شود یک موسیقی پست راک بی نظیر که می تواند در تمام مدتش شما را اسیر خود کند. شما نه ناگهان از زمین کنده می شوید، نه ناگهان به اوج می رسید، و نه ناگهان به زیر می خزید و در عمق فرو می روید. آنها به زیبایی این روند را کاملا تدریجی و آهسته و آرام انجام می دهند و بدون آنکه متوجه شوید، می بینید که در اوج یا عمق اسیر شده اید. نکته هایی برای نتیجه گیری/Notes for the Synthesis، یعنی آلبوم آخر آنها، از کالبدشکافی های رفیق شفیق/ The Alter Ego Autopsies بیست دقیقه ای گرفته تا ترانزیتها/Transits پنج دقیقه ای، شما را می فریبد و در خود غرق می کند. با «مسافرت هفت مایلی» سفر خود بگذرد!

11
Brian Crain – Piano and Light

می توانید ساعتها، روزها، هفته ها، و حتی می توانید تمامی عمر به صدای پیانوی برایان کرین گوش دهید و خسته نشوید. برایان کرین جانور عجیبی ست که از بدو تولد آهنگ می ساخته! وقتی که کودک بود آهنگها را سوت می زده و وقتی از او می پرسند این چه آهنگی ست، جواب می داده: «نمی دونم! الان ساختمش!» وقتی 6 ساله بود بخاطر استعدادی که در آهنگسازی داشت اولین پیانو را برایش خریدند، اما برایان به جای پیانو به بیس بال علاقه داشت و نتیجه آن شد که برایان کرین 15 ساله یک بازیکن بیس بال حرفه ای بود که همچنان آهنگهایی که می ساخت را سوت می زد. برای برایان کرین زندگی هنری به طور رسمی در 19 سالگی و تاسیس یک استودیوی صدابرداری در هالیوود شروع شد. او از آنهایی ست که بسیاری از استانداردهای ادیت صدا را در هالیوود پایه گذاری کرده است. آلبوم پیانو و نور/Piano and Light حاوی 12 آهنگ سولوی پیانو ست که شما را نابود می کند و از نو می سازد! به جرات می توان گفت این آلبوم از تمامی آثار قبلی او (که تعدادشان هم زیاد است) یک سر و گردن بالاتر است. کرین در این اثر فضایی از آرامش را برایتان خلق می کند که تا مدتها نیشتان تا بناگوش باز خواهد ماند!

ادامه دارد

19 پاسخ به “بهترین های 2011 از نگاه من – 4

  1. BehzadR 2012/01/13 در 01:36

    برایان کرین واقعا خوب بود,کاملا روح نواز و عالی.اما دنبال آلبوما قبلیش نرین چنگی به دل نمیزنه!
    در مورد Kauan هم هرچند تو پستا قبلی چندتا کامنت طولانی نوشتم ولی همچنان آمادگی دارم اندازه نصف صفحه براش نقد بنویسم!به نظر من
    این سوئیچ شدن از بلک و دووم به اتمسفریک چیز زیاد عجیبی نیست چون خمیر مایه این سبک ها مخصوصا دووم همون اندوه هست.
    یه چیز جالبی که تو این آلبوم من کشف کردم دقیقه 9 به بعد آهنگ آخر هستش که بعد از آلبوم Avaa tuulen maa و این البوم که کاملا از بلک و دووم فاصله میگیره به ناگهان تصمیم میگره دو دقیقه آخر از اهنگ اخر رو دوباره رو بیاره به بلک و دووم

    • Bardia.B 2012/01/13 در 02:22

      در مورد برایان کرین من قبلیهاش رو هم دوست دارم هرچند میگم که این بهترین کارشه. آلبوم Piano Opus واسه 2009 و از قدیمی ترهاش Moonlight واسه 2000 رو بیشتر دوست دارم و این آلبوم آخر رو بیشترتر!
      خب من مخالفتی با این حرفت ندارم. خیلی گروه ها هستن که از فضای دووم و بلک یهو وارد ملنکولیک شدن. از آناتما گرفته تا Burzum این تجربه رو توی پرونده خودشون دارن. به قول خودت همشون خمیرمایه غم و اندوه دارن فقط جنس بیانشون فرق میکنه. من ابراز تعجب نمیکنم، ابراز علاقه میکنم! چون اون مدلش رو دوست ندارم، اما این مدلش رو چرا.

  2. صالح 2012/01/13 در 03:01

    پشت دو چشمِ سیاه غزالی‌ام دو گلنارِ آتشی می‌شکفد.
    ممنون برای انار

  3. آیـــ ات زمیـــــ نی 2012/01/13 در 12:23

    به غیر از آلبوم انار و گروه Kauan دیگر گروهها رو گوش دادم
    به کارهای خوبی هستند
    کار Collapse under the Empire در سال 2011 یکی از کارهای خوب در اون سبک بود
    به قول صالح
    ممنون برای انار

  4. BehzadR 2012/01/14 در 01:31

    آقا این انارتون چقدر خوب بود.مرسی.

  5. جیان لورنزو 2012/01/14 در 10:18

    من به هرکس آلبوم مارکتا ایرگلوا رو دادم ازم پرسیده «یعنی این ایرانیه؟»
    ممنون بابت معرفیش

  6. freakymoji 2012/01/14 در 12:42

    Collapse under the Empire
    بسیار بسیار بسیار درست توصیف شد.

  7. Siavash 2012/01/14 در 14:24

    انارت خیلی خوشمزه بود. مرسی

  8. Haj Ehsan 2012/01/14 در 19:50

    آقا بردیا کلن مرسی . . . من که همیشه با جملاتت وسوسه میشم . . . همین امروز صبح هر 5 تای این آلبومارو گرفتم ولی خوب وقت نشده مشتی گوش کنم اما به نظر جالب میان . . . الانم جات خالی انار دارم گوش میدم
    کل آلبومایی که دوستان و شما معرفی کردید گذاشتم تو لیست که بگیرمشون . . . از دوستان هم تشکر میکنم در همین تریبون آزاد
    خلاصه اینکه واسه نقد ها و نظرات و معرفیات شدیدن ممنون
    چند هفته پیش یه سر زدم به گروه جیگرمون Tinavie و دیدم آلبوم جدیدشونم مثه سری قبل عام المنفعه گذاشتن رو سایت و شدیدن پیشرفت کردن و دوست داشتنی تر شدن . . . من که دیگه طرفدار خفنشون شدم . . پارسال همینجا باهاشون آشنا شدم
    الان کلن نزدیک 2 سال که معتاد وبلاگت شدم و از اطلاعاتت استفاده میکنم
    ایشالا خیر ببینی جوون . . .

  9. بازتاب: بهترین های 2011 از نگاه من – 5 « آ ل ب و م

  10. mojtaba 2012/01/15 در 00:12

    kauan رو قبلا در موردش حرف زدیم همین که الان بگیم دمت گرم کافیه / انار هم از اون نعمات صفحه ی فیسبوک وبلاگ بود وگرنه من عمرا می فهمیدم این دختر دوست داشتنی آلبوم سولو منتشر کرده اونهم به اسم انار !! / با یک بار دیگه گوش کردن به Collapse under the Empire به این نتیجه رسیدم که شدیدا در حق این گروه و البوم استثناییش ظلم کردم : ) این البوم باید توی ده تای اول من می بود همونطور که گفتی این البوم یکی از هدفدارترین و منسجم ترین البومای امسال بود / The Seven Mile Journey در این که این گروه خیلی خوبه شکی نیست اما من اونقدرها با البوماشون ارتباط برقرار نکردم به نظرم باید بیشتر به کارهاشون گوش کرد / من قبلا کارهای Brian Crain رو شنیده بودم و به نظرم معمولی اومده بود ولی انگار حساب این البوم جداست !! رفت برای دانلود

  11. رزای هیجان زده! 2012/01/16 در 00:12

    اسم Markéta Irglová رو که دیدم پریدم که دانلودش کنم، بعد از یه سایتی دانلود کردم که لعنتی پسورد می خواست و نمیشد و هزار مصیبت دیگه! در نهایت لپ تاپ بنده در این فعل و انفعال قاط زد و مجبور به ریکاوری شدم! الان دارم برای سومین بار این آلبوم رو دانلود می کنم! من عاشق این دختره م! عاشق وانس م! یعنی میشه دانلود شه من اینو زودتر بشنوم؟ مرســــــــی بردیا

  12. آرمین 2012/01/16 در 02:25

    Kauan و Collapse under the Empire جزو شاهکارهای امسال بودن. از این آلبوم ها که آدم دوست داره باهاشون همبستر بشه. واقعا حیفه کسی این دو تا رو از دست بده.
    The Seven Mile Journey رو بهم توصیه کرده بودن ولی فرصت نشد گوش کنمش. تا وقتی که دیدم تو هم بهش رتبه 12 رو دادی. فوق العاده بود. چه توصیف خوبی هم براش نوشتی.
    آلبوم برایان کرین رو هم تازه گوش کردم. با وجود کیفیت خیلی بالای کارش تعجب کردم که بیچاره حتی صفحه ویکیپدیا هم نداره. انار رو هم نشنیدم ولی با تعریف های خودت و کامنت ها حتما میرم سراغش.

  13. sinior 2012/01/16 در 20:00

    من از انار تا قبل اینکه تو بگی 4 تا سینگل شنیده بودم.اصلا نمیدونستم آلبوم کاملش ریلیز شده.انتظارم از مارکتای دوست داشتنی خیلی بالاتر بود.آلبوم بدجوری معمولیه.خیلی راحت از یاد میره.
    Collapse under the Empire – Shoulders and Giantsخیلی میترسیدم با شیفتگی که در تو از این آلبوم سراغ داشتم شماره یکت باشه.که خدارو شکر جایگاه مناسبشو بهش دادی .از خوبهای امسال بود.
    Kauan – Kuu خیلی آلبوم خوبی بود و فکر میکردم جایگاه بهتری داشته باشه.
    The Seven Mile Journey – Notes for the Synthesis چند روز پیش تازه شنیدمش و با اولین بار شنیدنش خیلی به نظرم خاص نیومد باید یه بار دیگه گوش کنمش.
    آلبوم برایان کرین رو هم به زودی میگوشم.

  14. بازتاب: بهترین های 2011 از نگاه من – 6 « آ ل ب و م

  15. بازتاب: بهترینهای 2012 از نگاه آ‌ل‌ب‌و‌م – 3 « آ ل ب و م

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: