آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

بهترین های 2011 از نگاه من – 2

بردیا برجسته نژاد: قسمت اول این نوشته (شماره های 30 الی 26) را (اینجا) بخوانید.

25
Hugh Laurie – Let Them Talk

هیو لاری یک جانور عجیب و غریب و همه فن حریف است. اینکه رمان می نویسد و با نقش اصلی در سریال House شهرت جهانی دارد کاری نداریم. چیزی که برای ما اهمیت دارد این است که هیو لاری 52 ساله در کنار نویسندگی و بازیگری و کارگردانی و دوبله، با انتشار اولین آلبومش با عنوان بگذار صحبت کنند/Let Them Talk قدم به دنیای موسیقی حرفه ای گذاشت. آهنگهای این آلبوم بازخوانی ترانه های مشهور کلاسیک موسیقی بلوز است و که لاری جدا از خوانندگی در آن در نقش نوازنده گیتار و پیانو هم ظاهر شده است. هنرمندانی نظیر تام جونز، ایرما توماس و دکتر جان بعنوان خوانندهء مهمان در این اثر حضور دارند و همگی در کنار هم اثری را ارائه می دهند که در موسیقی بلوز نظیرش کم پیدا می شود. با وجود آنکه امسال جف بریجز، هنرپیشهء برندهء جایزه اسکار، هم آلبومی در سبک کانتری منتشر کرد، اما اثر هیولاری با وجود آنکه آهنگهایش بازخوانی بود بیشتر به دل می نشیند. پیش از این بطور مفصل در مورد هیو لاری (اینجا) صحبت کرده ام.

24
Black Spiders – Sons of the North

اسمشان مسخره است! عنکبوتهای سیاه! انگار قرار است با یک گروه لات و لوت جیب بر مسخره طرف باشید. اما آنها یک گروه هارد راک لعنتی انگلیسی هستند. تصورش را بکنید آنها هنوز آلبوم اولشان را منتشر نکرده بودند که آزی آزبورن از آنها دعوت کرد در Ozzfest برنامه اجرا کنند. اسمشان را بگذارید کنار، اینکه از سال 2008 شروع به کار کرده اند را هم بگذارید کنار، اینکه امسال اولین آلبومشان را منتشر کرده اند را هم بگذارید کنار، به نتیجه نگاه کنید که چیز هیجان انگیزی از آب در آمده است. پسران شمالی/Sons of the North بین هارد راک و استونر راک بازی می کند، بالا می رود و پایین نمی آید، ریتم ها تند هستند، موسیقی هیجان انگیز است، صدای پیت اسپایدر هیجان را چند برابر می کند و شما کافی ست پشت فرمان باشید و با شنیدن آهنگها خودتان را به کشتن بدهید. این همان چیزی ست که برای جنب و جوش و در عین حال فریاد نیاز دارید.

23
Switchfoot – Vice Verses

این گروه دوست داشتنی ست! بعید می دانم در این یک مورد اختلاف نظر داشته باشیم. اما اگر انصاف را رعایت کنیم معمولا آثارشان از حد یک پاپ راک خوب و در عین حال معمولی فراتر نرفته است. شاید آنقدر که از آنها در چارتهای مسیحی و مذهبی استقبال می شود در جای دیگری مورد توجه قرار نگرفته باشند. اما Switchfoot  در آخرین آلبومش، برعکسها/Vice Verses، استانداردهای خودش را پشت سر گذاشته است. موسیقی الکترونیک به شکل کاملا محسوسی در همه جا سرک می کشد تا جایی که افکتهای آن صدای جان فورمن، رهبر و خواننده گروه، را تنها نمی گذارد. آهنگ جنگ درون/The War Inside، یکی از بهترین های این آلبوم، کاملا این رویه را نشان می دهد. این آلبوم جدا از آنکه مثل همیشه توانست در چارت Christian Rock رتبه اول را کسب کند، موفق شد رتبهء سوم در چارتهای آلبومهای راک و آلبومهای آلترناتیو را نیز به خود اختصاص دهد. پیش از این بطور مفصل و کامل در مورد این آلبوم (اینجا) صحبت کرده ام.

22
Grails – Deep Politics

این چیزی که می شنوید قرار نبود این گونه باشد! یعنی Grails در هیچکدام از آلبومهایش اینقدر عجیب و غریب ظاهر نشده بود. اینبار قضیه فراتر از یک پست راک معمولی ست. در آلبوم جدیدشان، سیاست عمیق/Deep Politics، سفر اعجاب انگیزی خواهید داشت به دنیایی که Grails خودش برایتان ساخته است. سفر شما با همان اولین آهنگ آغاز می شود و در هرکدام از دو آهنگ بعدی پا به جهان تازه ای خواهید گذاشت. و اینها همه مقدمه ای ست برای آنکه با آهنگ اصلی آلبوم، سیاست عمیق/Deep Politics، مواجه شوید. نیمهء دوم آلبوم به شکل جنون آمیزی تصویری ست. اصلاً کل آلبوم این خاصیت را دارد که انگار یک قلم در دست گرفته و برایتان دنیا را به تصویر می کشد. فضا آمبینت تر از همیشه است، ویالن نقشی را بازی می کند که از یک گروه آمریکایی بعید بنظر می رسد و بیشتر به سبک کارهای اسکاندیناوی می خورد. فضای حاکم بر آهنگها نوعی تم شرقی را همراه خودش دارد که هر چند لا به لای اتمسفر راک گم می شود، اما قابل چشم پوشی نیست. آلبوم آخر Grails را فقط می توان با صفت «غافلگیر کننده» توصیف کرد، این چیزی که می شنوید نسبت به کارهای قبلی آنها یک جهش ژنتیکی به حساب می آید. پیش از این  در مورد این آلبوم (اینجا) صحبت شده است.

21
Airbag – All Rights Removed

مهمترین نکته ای که می توان در خصوص گروه نروژی Airbag گفت این است که آنها بهترین شاگردان بزرگان موسیقی پراگرسیو راک هستند. چیزی که از آنها می شنوید چندان جدید نیست و البته این یکی از بهترینهایی شان است که با وجود جدید نبودنش از شنیدن آن لذت می برید. اگربا این گروه آشنا نباشید، هنگامیکه اولین آهنگ از دومین آلبومشان، تمام حقوق از بین رفته/All Rights Removed را می شنوید کمی غافلگیر می شوید! اشتباه نکنید! این یک ورژن جدید از زمان به سرعت می گذرد/Time Flies گروه Porcupine Tree نیست! کمی به آنها فرصت دهید تا بتوانند زیبایی آهنگهایشان را به شما نشان دهند. انگار شما The Pineapple Thief و Gazpacho را انداخته باشید توی یک چرخ گوشت و بعد با لایه ای از Porcupine Tree پوشانده باشید و ادویهء Pink Floyd به آن زده باشید و جالب این است که آنها به هیچ وجه منکر این شباهت نمی شوند. آهنگهای آلبوم دوم به اندازه ای زیبا و جذاب و آرامش بخشند که اهمیت ندارد قبلا بارها نظیرش را شنیده اید یا نه. چیزی که می شنوید منحصر بفرد نیست، اما عالی و بی نقص است.

ادامه دارد

35 پاسخ به “بهترین های 2011 از نگاه من – 2

  1. Siavash 2012/01/09 در 00:19

    واو، ایربگ 🙂
    20 تا کار بهتر از ایربگ. به شدت منتظر 20 تای بعدی‌ام البته فقط آلبومهای پراگرسیو برای من مهم حسای میشن. اصلا با سبکهای دیگه حال نمی‌کنم.خیلی به‌ ندرت! پست راک ام یه خورده دوس دارم.
    برا همین فقط 22 و 21 و شنیدم که از هر دوشون خیلی لذت بردم.
    از بین بیستای بعدی امیدوارم بیشترشون پراگرسیو باشه.

  2. جیان لورنزو 2012/01/09 در 02:58

    یعنی ممکنه INNI هم تو لیست باشه؟ نه بخاطر موسیقیش بخاطر ویدئو آلبوم فوق العاده اش …
    به حول و قوت الهی تورنتشم اومد

    • Bardia.B 2012/01/09 در 19:22

      نه ممکن نیست. خودت حدس بزن دلیلشو. چون از اول هم اعلام شده بود که توی لیستها نباید EP و Live Album باشه و بهترین آلبوم سال فقط بر اساس Studio Albumها انتخاب میشن.

      • جیان لورنزو 2012/01/09 در 21:09

        منطقیه …
        چند روز پیش که رفته بودم سراغ آلبومای منتخب پیچفورک به یه آلبوم مریض برخورد کردم از Colin Stetson به اسم New History Warfare Vol. 2 Judges ، یه آلبوم جَز خیلی مریضه … می تونه تو لیست باشه
        بقیه آلبوماش به جز اونایی که بچه ها گفته بودن هم زیاد نپسندیدم فقط می تونم بگم آلبومای Atlas Sound و Cut Copy و Lykke Li و EMA و Real Estate به نسبت خوب بودن

  3. Milad 2012/01/09 در 06:13

    می‌دونم این‌جا جز و بلوز خیلی طرفدار نداره ولی از این که Hugh Laurie توی رتبه‌ی 25 اومده خوشحالم… چون اون جوری که توی توضیحت بود، اگه توی 20 تای بعدی بازم آلبوم جز یا بلوزی معرفی کنی، معنی‌ش اینه که از آلبوم Let Them Talk بهتر بوده به نظرت. امیدوارم 20 تای بعدی دربست در خدمت پست راک و پراگرسیو و این‌ها نباشه!

    در مورد Airbag قبلن نوشتم… Grails رو هم قبلن نوشته بودم که انگار همه‌مون به‌ش کم‌لطفی کردیم که توی لیست‌ خیلی‌هامون بود اما نه توی رده‌های بالا… این‌جا هم که 22 شده… کلن خوب بودن و من خیلی باهاشون حال کردم… اما Switchfoot رو واقعن ازش خوشم نیومده بود. Black Spiders رو هم که گوش نکردم.

    • Bardia.B 2012/01/09 در 19:27

      میلاد! اشتباه داری میگی که! اگه توی 20 تای بعدی جز و بلوز باشه معنیش اینه که اونا بهتر از هیو لری بودن! هرچی پایین میرن بهتر میشه که برادر.
      خب البته یه چیزی بگم، اینکه توی لیست فرضاً من از جز و بلوز کمتر اثری هست دلیلش این نیست که من این دو ژانر رو دوست دارم. معنیش اینه که ژانرهای دیگه رو بیشتر دوست دارم.

      • Milad 2012/01/09 در 20:54

        برادربردیا، منم که همین رو گفتم… بخون دوباره کامنتم رو… در ضمن یه اشتباهی هم توی کامنت خودت هست که نوشتی: «اینکه توی لیست فرضاً من از جز و بلوز کمتر اثری هست دلیلش این نیست که من این دو ژانر رو دوست دارم. معنیش اینه که ژانرهای دیگه رو بیشتر دوست دارم.»… احتمالن دوست دارم اولی باید دوست ندارم می‌بود.

  4. sinior 2012/01/09 در 11:42

    Hugh Laurie معمولی بود.خیلی.چیزی نیست که یادش بمونه یا بخواد هی گوشش کنه.
    Grails – Deep Politics اینم خیلی خاص نبود.کارهای قبلی گریلز رو بیشتر دوست داشتم.شایدم به خاطر حس گند جدیدم نسبت به پست راکه.
    Switchfoot – Vice Verses اصلا فکر نمیکردم این گروه معمولی بتونه یه همچین آلبوم یکدست وخوبی بده.23 کمشه.نسبت به کارهای قبلشون یک پروازه این یکی.عالی………….
    Black Spiders – Sons of the North نشنیدم.میگوشم…
    در مورد ایربگ تو هر چند این رده برام عجیبه ولی از این جمله ات لذت بردم(آهنگهای آلبوم دوم به اندازه ای زیبا و جذاب و آرامش بخشند که اهمیت ندارد قبلا بارها نظیرش را شنیده اید یا نه. چیزی که می شنوید منحصر بفرد نیست، اما عالی و بی نقص است.)بابا قضیه همینه دیگه.داریم پراگرسیو گوش میکنیم.اگه این سبک تمیز اجرا بشه مرگ نداره.نیازی به کارهای عجیب غریب نیست توش.ببینید چقدر تمیزه موزیکشون.همه چی سر جاشه.روحتونو جلا میده.واقعا اینها فرزندان خاف پراگرسیوند.اگه دنبال جینگولک بازی تو موزیکید خب برید کارهای پست راک و آوانگارد و امبینت گوش بدید.برید آلبوم جدید بیورک رو گوش کنید.(این آلبومش عشق منو تبدیل به نفرت کرده دختره ی دیوونه)

    • Bardia.B 2012/01/09 در 19:30

      من عاشق همین تفاوت نگاه هام! می بینی؟ تو میگی Grails چیز خاصی نبود، میلاد میگه بهش کم لطفی شده و حقش بیشتره. میلاد میگه امیدوارم بقیه لیستت پراگرسیو نباشه، سیاوش میگه کاش همش پراگرسیو باشه. تو میگی Switchfoot باید رتبه اش پایین تر میومد، میلاد گفته اصلا خوشش نیومده.
      ایربگ هم اگه دقت کنی جاش اصلا عجیب نیست. اینکه آلبوم خوبی هست بحثی توش نیست، اما برای اینکه بشه یه جایگاه خوبی بهش داد به جز خوب بودن باید خیلی چیزای دیگه داشته باشه که یکی از اونا خلاقیت و از اون مهمتر بکر بودن آهنگهاست. البته این دیدگاه منه و بر همین اساس لیست رو تهیه کردم.

  5. آرمین 2012/01/09 در 12:29

    آلبوم هیو لوری از اونایی بود که خیلی دلم می خواست گوش کنم ولی تا الان که پیش نیومده.
    بلک اسپایدرز رو نشنیدم. اسمش جدا خیلی داغونه، حتی بدتر از بلک کتز. اما همین که آزی آزبرن تاییدش کرده و بالاتر از اون تو، کافیه تا حتما دانلودش کنم.
    آلبوم سوییچ فوت یه جورایی لینکین پارکی شده. زیادی بازاریش کردن. صد در صد که آهنگ هاش هیجان کافی برای لذت بردن رو داره اما برای مدت کوتاه و گذرا.
    گریلز و ایربگ هم که تکلیف شون مشخصه. جزو بهترین های امسال.
    در آخر با نظر میلاد در مورد کم لطفی به جز و بلوز و ژانرهای غیر از راک و پاپ، بین علاقه مندان به موسیقی موافقم. میلاد اگر دوست داری سلیقه ات رو معرفی کنی، بهترین راهش نوشتن چند تا پست خوب برای همین وبلاگه.

    • Bardia.B 2012/01/09 در 19:31

      الان نکته رو گفتی خودت! اگه انتظار دارین بیشتر در مورد یه ژانری صحبت بشه، انتظارت بیخوده! خودتون بیاین در موردش صحبت کنین و منتظر نشینین فقط آخر یه نوشته که یه آدم کلی وقت و انرژی براش گذاشته بیاین بنویسین خوب بود یا بد بود!

      • Milad 2012/01/09 در 20:55

        یه چیزی هم در مورد کاور آلبوم‌ها توی دو تا پست قبل‌تر کامنت گذاشته بودم و پیشنهاد داده بودم اما دیده نشده گویا.

        • Bardia.B 2012/01/10 در 00:55

          نه من یادم نمیاد. دوباره بگو جریان چیه

          • Milad 2012/01/10 در 13:20

            پاسخ

            Milad 2012/01/06 در 15:03

            یه پیشنهادی هم داشتم… به نظرم جالب می‌شه اگه بعد از این که بردیا هم آلبوم‌هاش رو معرفی کرد، یه نظرسنجی‌ی کوچیک هم راجبه کاورهای آلبوم‌هایی که انتخاب شدن بشه… این قضیه اولین بار نه به خاطر کاورهای خوب که به خاطر کاورهای بد بعضی از آلبوم‌ها به نظرم اومد… حالا وقتی آلبومی کلن خوب نیست، اگه کاورش هم خوب نباشه مهم نیست ولی به نظرم خیلی حیفه که یه آلبومِ خوب، کاورِ بد داشته باشه… مثلن همین کاور آلبوم Jeff Bridges … خوب نیست واقعن… یا Kauan – Kuu یا Airbag – All Rights Removed یا David Lynch – Crazy Clown Time

          • Bardia.B 2012/01/10 در 21:34

            خب من موافقم. پس میتونیم الان دو تا قضیه رو تو برنامه آیندمون (اگه اینترنت تعطیل نشد!) داشته باشیم. ماجرای سینگل ها و کاورها.

    • Milad 2012/01/09 در 20:55

      جز توی آلبوم‌های منتخبم که توی دو تا پست قبل‌تر قرار گرفته، بود. متاسفانه دوستان واکنشی به‌ش نشون ندادن. یکی دو نفر گفتن دارن دانلودش می‌کنن ولی هیچ‌کس نظری راجبش نداد!

  6. freakymoji 2012/01/09 در 13:43

    اقا من دیشب اینجا یه کامنت گذاشتم نیست الان 😐
    ای بابا

  7. Lady L 2012/01/09 در 15:30

    هیو لاری رو ممم نمیدونم شاید بهتر باشه بگم دوست ندارم خیلی.بلک اسپایدرز رو هم باید بگیرم و گوش کنم..گریلز و سویچ فوت جز بهترین آلبومایی بودن که امسال گوش دادم(میدونم تنبلی کردم و بیمعرفتی که ننوشتم برای وبلاگ محبوب‌م آ ل ب و م) و اینکه میخواستم بگم نظر من رو راجع به ایربگ میدونستی..گفته بودم خاص نیستند و دوست‌شون نداشتم حتا موضع عجیبی هم گرفته بودم در مقابل تعریفایی که دوستان همینجا ازشون کردند توی کامنت‌ها! جالب اینجاست یه بار دیگه که رفتم سراغ آلبوم و چند بار که از اول گوش دادم، نگاه‌م به‌شون کاملن عوض شد.. با همین یه پاراگراف نوشته ، شرح ، توصیف هر چیزی لعنتی فوق‌العاده‌ای که بشه اسم‌شُ گذاشت… بعله نکته اینجاست که بهتر بود با پورکیوپاین تری مقایسه میشد نه پینک فلوید

    • Bardia.B 2012/01/09 در 19:33

      من خیلی شباهتی زیادی بین ایربگ و پینک فلوید نمی بینم خداییش. شاید یه جاهایی یه شبهه سولوهایی شبیه باشه، اما خیلی بیشتر از پورکوپاین تری تاثیر گرفته بنظرم و حتی وکال هم به شکلی شبیه استیون ویلسون میخونه.

  8. محمد حسین 2012/01/09 در 18:25

    Hugh Laurie که خیلی تو هاوس طرفدارشم و کلاً دوسش دارم.ولی بلوز سبک مورد علاقم نیست متاسفانه!!
    Black Spiders هم که اصن نشنیدم.
    Switchfoot که خیلی خوب بود.افتر لایفشو خیلی دوس داشتم

    Grails هم نشنیدم متاسفانه
    Airbag که تو لیست خودم بود.ولی یه مشکلی که ایربگ داره اینه که موزیکش تاریخ مصرف داره

  9. Bardia.B 2012/01/09 در 19:38

    خب حالا خودم هم نظر بدم:
    امسال به جز هیو لری فقط آلبوم Standing on the Rooftop از مدلین پیروکس و تا حدودی هم آلبوم Hot Sauce از جسی جی (Jessy J رو میگم! با اون Jessie J فرق داره!) توی جز برام دوست داشتنی بود. هرچند چندان هم دنبال این ژانر نرفته بودم که خیلی چیزای متنوعی ازش گوش کنم. در مورد Black Spiders بعید میدونم خیلیاتون ازش خوشتون بیاد. قالب جو حاکم بر دوستان این رو نشون میده که چندان هارد راکی نیستن. با نظر سینیور در مورد Grails موافق نیستم. بنظرم این آلبومش خیلی بهتر از خیلی از کارهای قبلیشون بود. حالا ببینیم سر 5 تای بعدی چه خبر میشه.

    • Milad 2012/01/09 در 20:57

      آلبوم‌های قبلی‌ی مدلین پیروکس بهتر از این آلبوم آخرش بودن. Jessy J رو بی‌خبر بودم، می‌رم گوش می‌کنم. مرسی.

  10. freakymoji 2012/01/09 در 21:30

    در مورد Grails
    من امسال یه سفر رفته بودم 5 تا آلبوم بردم با خودم کنکاش کنمشون
    اول Grails رو گوش کردم و تا آخر نتونستم دست به بقیه البوم ها بزنم واقعآ اسمش فقط جادو بود…..
    Hugh Laurie
    دوس داشتنی
    Airbag
    خیلی خوب جاشم خوبه همینجاها

  11. Siavash 2012/01/09 در 22:34

    rpwl آلیوم داده بیرون. تبریک 🙂
    احتمالا تو لیست 2012 خیلیا جای بگیره.
    اسم آلبوم جدیدشون Beyond Man and Time.
    برید دانلود کنید و لذت ببرید.

  12. mojtaba 2012/01/10 در 00:36

    آلبوم Hugh Laurie اتفاق جالبی بود شخصا از شنیدنش لذت بردم به عقلم نمی رسید این آدم خواننده هم بتونه باشه : ) / Black Spiders رو نشنیدم ولی با تعاریفی که کردی گمانم خوشم بیاد ازش / بین حجم آلبوم های پست راکی که کم کم دارن دچار یکنواختی و کسالت میشن این البوم Grails حکم یه هوای تازه داشت تصویر سازی های بکری داشت این البوم . گروه های پست راک دیگه هم نیازه که دست به همچین نوآوری هایی بزنن / دیگه بهتر از این چیزی که گفتی نمیشد Airbag رو توصیف کرد All Rights Removed آلبوم خوبیه اما ابدا در حد ده تای اول لیست امسال نیست / Switchfoot با آلبوم امسالش کاری کرد که من این بار به یک بار شنیدن کارشون اکتفا نکنم و بارها و بارها اونرو گوش کنم و ازش لذت ببرم Vice Verses یه جهش عالیه برای گروهی که تا قبل از این برام حکم یه گروه متوسط رو داشت.

  13. رزا 2012/01/10 در 00:38

    خب این لیست های بهترین ها چندتا خاصیت داره! اولیش اینه که یه عالمه موزیک درست حسابی هست که از دستت در رفته و دوستای خوبی مثل شما اونا رو بهت معرفی می کنند. دوم این که یه سری آلبوم رو گذاشتی که بعدن دانلود و گوش کنی اما فراموش می کنی و آخر سالی با دیدن لیست ها میگی دیدی اینو یادم رفت؟! خلاصه خیلی مرسی از شما و باقی دوستان 🙂
    هیو لاری و ایربگ رو هستم بسیار. Grails رو می خوام امتحانش کنم ، امیدوارم که دوستش داشته باشم. سوییتچ فوت رو قبلن امتحان کردم زیاد باب طبعم نبوده. هارد راک رو هم نیستم! به شدت منتظر بقیه لیستت هستم بردیای عزیز.

  14. Azin 2012/01/10 در 01:32

    هیو لاری که خیلی عزیزه و هرچند جز خیلی دوست ندارم از صداش و آلبومش خوشم اومد switchfoot رو هم قبلا که معرفی کردی البومشو یه بار گوش داده بودم و گذشته بودم ولی از دیروز که تو لیستت دیدمش دوباره گوش دادم و تعجب کردم که چرا اون زمان به این راحتی ازش گذشتم چون البوم راک خیلی یکدست خوبی بود من هاردراک رو هستم ولی این بلک اسپایدرز رو دانلود کردم خیلی خوشم نیومد ایر بگ رو هم با تعریفات باید دانلود کنم

  15. ایرسا 2012/01/10 در 10:45

    Hugh Laurie دوست داشتنی بود، انتظارشو نداشتم. ممنون

  16. بازتاب: بهترین‌های 2016 از نگاه آل‌ب‌و‌م – 2 | آ ل ب و م

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: