آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

بهترین های 2011 از نگاه من – 1

بردیا برجسته نژاد: سال 2011 سال عجیبی بود! موسیقی در این سال به شکل خیره کننده ای زیبا و خلاقانه و بدیع بود، به طوری که شاید انتخاب فهرست بهترینها یکی از سخت ترین کارهای دنیا بنظر می رسید. این پروسه از 2 ماه پیش آغاز شد و از بین 463 آلبوم سال 2011. همان ابتدا با حذف تعدادی از آلبومها یک فهرست 281 آلبومی بدست آمد که گوش کردن مجدد تک تک آنها آغاز شد. از این تعداد 74 آلبوم واجد شرایط شدند، 48 آلبوم انتخاب شدند، برای 37 آلبوم مطلب نوشته شد و در نهایت 30 آلبوم در فهرست برترین های سال 2011 جا گرفت. ذکر یک نکته خیلی مهم است و آن اینکه ترتیب آلبومها به معنی خوب بودن آلبوم پایین لیست نسبت به بالای لیست نیست! دلیلش هم این است که این فهرست اولین اصل از ایجاد یک لیست را زیر پا گذاشته است: همخوانی اجزای تشکیل دهنده! از آنجا که هر کدام از آلبوم ژانر خاص خود را دارند چندان مقایسه آنها با هم عاقلانه نیست. یعنی برفرض اگر یک آلبوم هارد راک دیدید که در این لیست گذاشته شده و یک آلبوم پراگرسیو راک نیست، این به معنی ارزش گذاری بین آنها نیست. مفهومش این است که هارد راکی که در لیست گذاشته شده است نسبت به هارد راکها در جایگاه بهتر و پراگرسیوی که نیست در جایگاه پایین تری نسبت به پراگرسیوها قرار گرفته! و در نهایت و از توی بهترینهای ژانرهای گوناگون به شکلی کاملا حسی این ترتیب بوجود آمده است. برویم سراغ لیست.

30
Noel Gallagher’s High Flying Birds
Noel Gallagher’s High Flying Birds

از همان زمان که آخرین آلبوم Oasis با عنوان روحت را بکاو/Dig Out Your Soul منتشر شد، شایعاتی مبنی بر جدایی برادران گالاگر طرفدارانشان را نگران کرده بود تا بالاخره این اتفاق در سال 2009 افتاد و نوئل اعلام کرد که قصد دارد فعالیت انفرادی خود را بدون حضور برادر کوچکش، لیام، و خارج از سایهء عنوان Oasis آغاز کند. لیام رفت و Beady Eye را تاسیس کرد و همین امسال اولین آلبومش را به بازار داد که آنقدرها با استقبال مواجه نشد. اما نوئل حرکت ویژه ای انجام داد و آنهم تاسیس گروهی بود که نام او را در خود داشت: «پرندگان بلند پرواز نوئل گالاگر!» اولین آلبوم آنها که نام خود گروه برایش انتخاب شده توانست رتبهء اول چارتهای انگلستان و ایرلند را تصاحب کند. انگار Oasis را برداشته و فرو کرده باشید در موسیقی پاپ! آلترناتیو راک در آن دوردستها می آید و کمی خودش را لا به لای بریت پاپ نشان می دهد و دوباره پنهان می شود. این آلبوم خوب است، چون موسیقی بریت پاپ خوب است. اگر قصد نداشته باشید آن را با کارهای Oasis مقایسه کنید کاملا از شنیدنش لذت خواهید برد.

29
Cavalera Conspiracy – Blunt Force Trauma

آنها دوباره برگشته اند! بعد از دعوایی که بین برادران کاوالرا، دو عضو اصلی گروه برزیلی Sepultura، در گرفت هر دو به فاصلهء چند سال گروه را ترک کردند. بعد از چند پروژهء ناموفق اتفاقی رخ داد و آنهم آشتی کردن آنها بود. نتیجهء آشتی کاولراها چیزی شد به نام «دسیسهء کاوالرا» یا همان Cavalera Conspiracy. دومین آلبوم آنها، آسیب اجبار بی پرده/Blunt Force Trauma، وحشی و افسارگسیخته است. مکس برگشته! با همان صدای پر هیبت و همان ترکیب ترسناک موسیقی Groove Metal. آهنگها همانقدر که سریع آغاز می شوند، به سرعت هم به پایان می رسند. در کل آلبوم فقط چنگیزخان/Genghis Khan است که چند ثانیه بیشتر از 4 دقیقه طول می کشد. حتی در بین این 11 آهنگ به شکنجه/Torture بر می خورید که از 2 دقیقه هم کمتر است. با این حال ضرباهنگ، ملودی، ریتم، تمپو، اصلا هر چیزی که فکرش را می کنید آنقدر سریع رخ می دهد که شما می توانید از ابتدا تا انتهای هر آهنگ یک نفس فریاد بکشید. پیش از این بطور مفصل و کامل در مورد این آلبوم (اینجا) صحبت کرده ام.

28
The Decemberists – The King is Dead

عجیب است! از همان ابتدای فعالیت این گروه آثارش را دنبال کرده ام، همیشه از شنیدن آهنگهایش لذت برده ام و همیشه متعجب بوده ام که چرا هیچ کدام از آثارش هیچ جایگاه خاصی در چارتهای معتبر دنیا کسب نمی کنند! اما حالا و بالاخره ششمین آلبوم آنها، شاه مرده است/The King is Dead، توانست رتبهء اول چارت آمریکا را از آن خود کند. آنها یک چیز خاصی در آهنگهایشان دارند که از آن به موسیقی روستایی یاد می شود و حالا رولینگ استون این آلبوم را روستایی ترین اثر آنها تا به امروز می خواند. کالین ملوی، خواننده و رهبر گروه، می گوید که این آلبوم (و تا حدودی دو آلبوم قبلی) تحت تاثیر جنبش احیای موسیقی فولک انگلیسی و پیاده کردنش برای موسیقی فولک آمریکایی نوشته شده است. موسیقی این آلبوم مانند همیشه جدا از روستایی بودنش سیرکی از سازهای مختلف است: پیانو، ارگ، کیبورد، آکاردئون، گیتار آکوستیک، گیتار الکتریک، گیتار 12 سیمی، گیتار تنور، گیتار بیس، گیتار باریتون، هارمونیکا، بانجو، پرکاشن، درامز، ماندولین، ویالن، دایره زنگی و… اینجا یک خبرهایی است که خیلی جاهای دیگر نیست! آنها خودشان یکی از از بهترینها هستند که اینبار بهترینشان را ارائه داده اند. پیش از این در خصوص این آلبوم (اینجا) صحبت کرده ام.

27
Memories of Machines – Warm Winter

تصورش هم هیجان انگیز است! اینکه تیم بوئنس انگلیسی از گروه پرآوازهء آرت راک No-Man بیاید در کنار ژانکارلو ارا ایتالیایی از گروه حیرت انگیز پراگرسیو راک Nosound و تصمیم بگیرند یک پروژهء مشترک با هم راه بیاندازند. زمستان گرم/Warm Winter اولین اثر آنها آلبومی سنگین و شکیل در ژانر آرت راک از آب در آمده که در کنار هنرمندان مهمان صاحب نامی نظیر استیون ویلسون و کالین ادوین از Porcupine Tree و جیم ماتئوس از OSI تبدیل به آلبومی شنیدنی و جذاب شده است. در اصل می توان این آلبوم و این گروه را کار دیگری از بوئنس دانست. اینطور که بنظر می رسد او چندان علاقه ای به پروژه های تک نفره ندارد: در کنار استیون ویلسون No-Man را تشکیل می دهد، با استفن بنت Henry Fool را به شیوه ای کاملا متفاوت، تلفیقی از پست راک و موسیقی جز و پراگرسیو، می سازد و حالا هم نوبت یکی از بهترین های ایتالیاست. البته انگار در تمامی این گروه ها هر آن چیزی که می شنوید تراوشات ذهن بوئنس است که با مهر تائید و امضای هم گروهی هایش اجرا می شود. هرچند به شخصه علاقه ای به صدای یکنواخت و خسته کنندهء تیم بوئنس ندارم و انتظارم از آلبومی که پروسهء ضبط کردنش 4.5 سال طول کشیده بیشتر از اینها بود، اما چیزی که می شنوید برای لذت بردن در ابعاد یه آلبوم خوب کافی ست. بله! شما دو No را دارید (No-Man و Nosound) که در کنار هم تبدیل به یک YES! کمرنگ می شوند.

26
Megadeth – TH1RT3EN

بعد از جدا شدن دیو ماستین در همان ابتدای کار از Metallica و تاسیس گروه مشابه Megadeth، کمتر کسی خوش بین بود که این جوان پر ادعا بتواند بدون نبوغ بچه های متالیکا از پس موسیقی Thrash Metal بر بیاید. حالا از آن زمان حدود 30 سال گذشته. متالیکا در صدر شهرت موسیقی ایستاده، با پر اشتباه ترین اجراهای زنده، بدترین آلبومهایی که ممکن است یک گروه با چنین اقتداری منتشر کند، و همان ترکیب اولیه (به جز عوض کردن دو بیس گیتاریست) و مگادث: بیش از 20 نفر به این گروه که به تنهایی حول دیو ماستین می چرخد آمده اند، اما، حالا بدون آنکه تلاش ویژه ای در تغییر ژانرش داشته باشد همچنان چیزی بیرون می دهد که شنیدنی و ستودنی ست. اسم آلبوم سیزده است، چون این سیزدهمین آلبوم گروه است، اسم آهنگ سیزدهم این آلبوم هم سیزده است. به قول ماستین نحسی سیزده باعث شد که اتفاقات عجیب و غریبی برای ضبط آن رخ دهد. از بیماری گرفته تا تصادف، از گم شدن وسایل تا غیب شدن یکی از همکارانشان. این آلبوم یک اثر هوشمندانه است. صدای ماستین به اوج پختگی خودش بعد از این همه سال رسیده، ترانه ها و موسیقی با وجود آنکه تکرار همیشگی ژانر مگادث است، اما همچنان خلاقیت خود را حفظ کرده اند. اولین و آخرین ترک های آلبوم تنها آهنگهایی هستند که بالای 5 دقیقه اند. حتی چیدمان آهنگها هم هوشمندانه است. مگادث نشان می دهد شاید هیچوقت به اوجی که متالیکا داشته نرسیده، اما از همان ابتدا جایگاه و موقعیت خود را حفظ کرده و هیچوقت از دیدگاه طرفدارانش پایین نیامده است.

ادامه دارد

26 پاسخ به “بهترین های 2011 از نگاه من – 1

  1. آرمین 2012/01/07 در 00:26

    توی آلبوم نوئل فقط از سه تک آهنگ Everybody’s On The Run و Soldier Boys And Jesus Freaks و The Death Of You And Me اونم به خاطر ریتم خاص شون خوشم اومد و بقیه آهنگ ها به نظرم معمولی اومدن.
    کاوالرا رو نشنیدم. دسمبریست هم همینطور چون امسال فولک زیاد شنیدم و در حال حاضر اشباع کاملم اما چون پیشنهاد تو هستش حتما دانلودش می کنم.
    Memories of Machines پروژه خیلی خوبی بود و واقعا ازش لذت بردم.
    و مگادث که مثل اروسمیت هیچ وقت برام یه گروه هوی جدی نبوده و کل خاطره ام از این گروه چند تا تک آهنگ خیلی خوب اونم برای قبل از 2000 و یه تیشرت جواد با عکس دیو ماستین هستش. بین هوی متال های امسال آلبوم آلیس کوپر رو به مگادث ترجیح میدم.

  2. sinior 2012/01/07 در 00:40

    استاد وارد میشود.بچه ها برید کنار که صاحبش اومد….

  3. آیـــ ات زمیـــــ نی 2012/01/07 در 01:27

    سلام
    شروع خوبی بود و شمارش معکوسی بهتر
    تشکر می کنم بردیا جان
    و منتظر پست های بعدی هستیم
    علی الحساب نظری ندارم در مورد آلبوها

    هادی
    آیات زمینی

  4. sinior 2012/01/07 در 03:24

    من دیگه با هوی متال نیستم.بنابراین نظری درباره مگادث ندارم.Cavalera Conspiracy رو هم به خاطر سبکش، راستش حوصله نکردم گوش کنم.
    Memories of Machines هم تو لیستم پنجم بود.زمانیکه این آلبوم قرار بود بیاد فکر میکردم آلبوم اول امسالم این باشه.جیانکارلو ارای بزرگ با بونس.شاهکاره.ولی متاسفانه این آلبوم بیشتر شبیه کارهای(نومن) هست تا (نوساند).من دوست داشتم نقش (ارا) پررنگتر باشه و سولوهای شاهکارش با گیتار.در مورد صدای بونس هم باهات موافقم.این بشر انگار اوج صدا نداره.بیحال میخونه.ولی با همه ی این حرفها موزیک همچنان دوست داشتنی وعالیه و تا شاهکار بودن اندکی فاصله داشت که متاسفانه….
    نوئل من رو هم راضی کرد.شاید چون دیگه بهش امید نداشتم بعد از پایان اواسیس.ولی چند تا آهنگ به درد بخور تو این آلبوم هست.فکر کنم رتبه ی 30 براش مناسبه.
    The Decemberists رو هم دوست ندارم.خیلی معمولیه.این موزیک روستایی ساده که رنگ کانتری و فولک آمریکایی رو به خودش میگیره هیچ جذابیتی برام نداره.

  5. freakymoji 2012/01/07 در 11:22

    و اما به به ، به قول سینیور صاحابش اومد
    آقا Noel که کاملآ جاش خوبه راضیم
    Cavalera رو هنوز امتحان نکردم
    امسال Decemberists یه EP هم داد long Live The King که اونو از آلبومشون بیشتر دوس داشتم مخصوصآ آهنگ Burying Davy
    ولی کلآ این بد مصب ها خوبن
    Memories of machines رو اولین بار که گوش کردم اس ام اس دادم یکی از دوستان گفتم بضی البوما دیگه زیاااادی خوبن مثه این 😉
    Megadeth خوب خوب خوب و واقعآ خوب بود ولی Thrash واسه ما آب و نون نمیشه هیچ وقت آخرای سال

    • Bardia.B 2012/01/07 در 19:40

      آره واسه نوئل که پارتی بازی کردم اصن، به حرمت Oasis تحویلش گرفتم. این EP مال The Decemberists رو هی یادم بود یه چیز در موردش بگما! آخر سر هم یادم رفت که خودت گفتی دیگه.

  6. mojtaba 2012/01/07 در 18:03

    منم واقعا کشش هوی متال و ترش متال رو ندارم واسه همین نه آلبوم Cavalera Conspiracy شنیدم نه Megadeth رو ولی حالا که توی لیست هستن بر خود واجب میبینم که گوش کم ببینم جریان چیه : )

    Memories of Machines یکی از بهترین های امسال بود منم مثل خیلی ها معتقدم پتانسیل اونها خیلی بیشتر از این حرفهاست امیدوارم کار گروه ادامه پیدا کنه و شاهد البوم های بیشتری از اونها باشیم.

    آلبوم Decemberists هم یه فولک درست و حسابی بود که اوایل سال روحمون رو شاد کرد توصیه میکنم همونطور که مجتبی گفت EP جدید گروه به اسم long Live The King رو هم حتما گوش کنید.

  7. آرمین 2012/01/07 در 18:04

    من یه پیشنهاد در مورد تعداد آلبوم هایی که می خوای معرفی کنی دارم.
    چرا ما همیشه فکر می کنیم باید به صورت ماشینی فقط با اعداد روند کار کنیم؟ چرا حتما 30 تا؟ خوب به مناسبت اینکه این دفعه 37 تا نوشتی از این به بعد 37 آلبوم برتر سال رو معرفی کن. به نظرم که هم عدد جالبیه و هم خیلی منحصر به فرد.
    این آمریکایی ها و انگلیسی ها از این کارها زیاد می کنن. فقط برای اینکه دوست دارن تافته جدا بافته از تمام دنیا باشن. خاص باشن. مثلا همه برای شروع یه کار میگن یک، دو، سه یا اینکه سه، دو، یک ولی انگلیسی زبان ها هزار جور ابتکار میزنن و چیزای دیگه میگن. من زیاد شنیدم که میگن 5، 6، 7 یا 1،2،3،4. یا حتی واحدهای اندازه گیری مخصوص خودشون.
    خلاصه اینکه یه ذره ابتکار و سنت شکنی دیگه.

    • Bardia.B 2012/01/07 در 19:37

      پیشنهادت خوبه آرمین، اما دیر شده! چون من پستها رو کامل بستم و حتی زمان پابلیش رو هم بهشون دادم. یعنی شما 5 پست دیگه رو هر کدوم ساعت 00:01 به فاصله 48 ساعت اینجا میتونی بخونی. پست هم که بسته شد دیگه بسته شد دیگه. حالا سال دیگه اگه دور هم بودیم هنوز.

  8. محمد حسین 2012/01/07 در 18:07

    Noel که خوب بود.
    Cavalera رو که اصلاً نیستم.اصن نمیدونم چجوری برخی از دوستان خوششون اومد.هیچ نکته ی مثبتی نداشت.
    گروه Decemberists هم میدونه که مخاطبش من نیستم!!!!!
    Memories Of Machines که کاملاً راضیم کرد.احتمالاً چون نمیدونستم یه پروسه ی 4.5 ساله پشت آلبومه همچین احساسی دارم.
    و اما دیو دوست داشتنی که خودشو خیلی دوست دارم ولی خوب آلبومشو خیلی نه!!!

    • Bardia.B 2012/01/07 در 19:36

      خب دو تا دلیل میتونه باشه که کاوالرا رو دوست نداشته باشی. اولی اینکه این ژانر رو دوست نداری! دوم اینکه سن و سالت طوری نیست که حدود 15 سال پیش که اوج شهرت و محبوبیت گروه هایی مثل Sepultura بود طرفدارشون بوده باشی. این دو تا داداش نوستال موسیقی متال هستن واسه من. و من اعتراف می کنم و قبول دارم این موضوع رو که انتخابام هیچوقت فقط و تنها بر مبنای موسیقی نبوده. بلکه پیش زمینه ذهنی خودم هم موثر بوده.

  9. Bardia.B 2012/01/07 در 19:50

    خب من دوست دارم خودم بیام توی هر پست یه کامنت بذارم و یه کم حرف اضافی بزنم!! نوئل آلبومش خوب بود، اما همونطور که گفتم یه کم براش پارتی بازی کردم بخاطر سابقه و شباهتش به Oasis. کلاً توی این ژانر (و حواشی اون) چیز دندون گیری امسال نیومده بود. آلبوم Ritual از White Lies که به شدت و بطور وحشتناکی ناامید کننده بود. آلبوم سوم Howling Bells به اسم The Loudest Engine هم با وجود اینکه به شدت طرفدارشون هستم. از آلبوم آخر Kaiser Chiefs هم اصلا صحبت نکنم بهتره. آلبوم آخر Guillemots هم مثل آلبومهای قبلیش! همچین خوب و ردیف شروع میکنه، اما تا به نیمه میرسه یهو انگار آب بسته باشن تو آهنگها. خلاصه این ژانر با وجود اینکه آلبوم از معروفهای زیادی داشت چندان اثری جذابی از توش در نیومد.
    در مورد موسیقی متال، خب امسال به اون صورت چیز دندون گیری نصیبم نشد. Iced Earth خیلی خیلی خوب بود. Amorphis نمیدونم چرا بیشتر بنظرم پاپ اومد تا متال! Arafel خیلی خوب بود و از همه بهتر و شاخ تر Omega Massif بود که هرچند ژانرش Sludge Metal هستش، اما واقعا آلبومش حسابی بود. پس باید این رو بگم که توی انتخاب برادران کاوالرا و Megadeth نوستال دههء 90 که خیلی در خدمت این ژانر بودم تاثیر خودش رو گذاشته.

    • محمد حسین 2012/01/08 در 21:24

      iced earth واقعا خوب بود.بین اینو Within Temptation مونده بودم برای دهمی که دیگه قرعه بنام within temptation افتاد.الان که رفتم رو منبر جا داره از Alice Cooper بزرگ هم تشکر کنم که با این سنش ترکوند.Daughtry هم بدک نبود.هر از چندی برف میاد میتونه یه کاری کنه که بهتون خوش بگذره.

      • Bardia.B 2012/01/08 در 22:54

        من هر کاری کردم از این Daughtry خوشم بیاد، نشد! هنوز خواننده نشده بود که توی امریکن آیدل یه اهنگ از جانی کش رو کاور کرد و حسابی حال کردم باهاش. اما بعد که اولین آلبومش اومد و خیلی شاد و خوشحال رفتم ببینم چی کار کرده دیدم هیچ چیز جدیدی توش نیست لعنتی. انگار مثلا NickelBack رو برداری یه کم خرابش کنی! خلاصه به این دلایل دیگه پیگیری نکردم کاراشو.

  10. مهدی 2012/01/07 در 23:08

    آلیس کوپر-اسکرپیونز-آرافل-بلو اکتبر-برد پیسلی-دریم تیایتر-کرپیکلانی-متالیکا-پالاس-r.e.m -استیند- د کیلس-تام ویتس-ویتین تمپتیشن-رورال آلبرتا ادونتیج-آلیسون کراوس هم امسال کارهای عالی انجام دادن گرچه بعید میدونم هیچ کدوم تو لیستت باشن.
    در ضمن scorpions و r.e.m امسال آخرین آلبوماشون رو دادن می ارزه یه پست مشترک واسه اینا بذاری یه فاتحه واسشون بخونیم.

  11. پویا 2012/01/08 در 00:11

    هه چه عجب بلخره The Decemberists تو لیست یکی بود ، من الان فهمیدم قبلن راجبش نوشته بودی هرچند من وبلاگو زیرورو کردم ولی این پست اصلن یادم نبود .

    • Bardia.B 2012/01/08 در 20:58

      خب درست زیر و رو نکردی دیگه. تازه خبر نداری خیلی چیزای دیگه هم هست که ندیدی! (ستاد تبلیغات غیر مستقیم!)

  12. ashkan 2012/01/08 در 15:02

    واسه الکی ِ نامجو هم یه ری-وی-یو بنویس … و اینکه ممکنه تو ۳۰ تا باشه ؟

  13. بازتاب: بهترین های 2011 از نگاه من – 3 « آ ل ب و م

  14. بازتاب: بهترین های 2011 از نگاه من – 2 « آ ل ب و م

  15. بازتاب: بهترین های 2011 از نگاه من – 4 « آ ل ب و م

  16. بازتاب: بهترین های 2011 از نگاه من – 5 « آ ل ب و م

  17. بازتاب: بهترین های 2011 از نگاه من – 6 « آ ل ب و م

  18. بازتاب: بهترین‌های 2016 از نگاه آل‌ب‌و‌م – 3 | آ ل ب و م

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: