آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

Coldplay – Mylo Xyloto

«من اعتقادی به اینکه گروه ها بعد از 33 سالگی می توانند به فعالیتشان ادامه دهند ندارم» این جملهء عجیب را کریس مارتین، رهبر گروه انگلیسی Coldplay، زمانی می گوید که تمامی 4 عضو گروه در حدود 30 سال سن دارند. کمی بعد مارتین اعلام می کند منظورش را درست بیان نکرده و جمله اش را اینگونه تصحیح می کند که آنها برای پیشرفت هر بار فکر می کنند قرار است آخرین آلبومشان را منتشر کنند و اضافه می کند «ما هیچوقت از هم جدا نخواهیم شد» در همان زمان گای بریمن، بیسیست گروه، اعلام می کنند که اعضای Coldplay کار بر روی آلبوم جدیدشان را آغاز کرده اند.

از آن زمان، از دسامبر سال 2008، سه سال می گذرد. اعضای گروه 33 سالگی را در حالی رد کرده اند که قرار است هفتهء دیگر پنجمین آلبوم استودیویی شان با عنوان Mylo Xyloto منتشر شود. آلبومی با مدت زمان 44 دقیقه که 14 آهنگ را در خود گنجانده است و تمامی آهنگها توسط 4 عضو گروه با کمک برایان اینو، هنرمند مینیمالیست انگلیسی، نوشته شده است. البته باید سه مسئلهء جالب را نیز بدانید: 1) اولین سینگل این آلبوم با عنوان Every Teardrop is a Waterfall با همکاری دو هنرمند دیگر، پیتر الن و ادرین اندرسون، ساخته شده است. 2) در آخرین آهنگ آلبوم، Up with the Birds، هنرمند دوست داشتنی کانادایی، لئونارد کوهن، به عنوان آهنگساز با گروه همکاری کرده. 3) و در آخر اینکه آهنگ Princess of China با حضور Rihanna اجرا شده است.

مایلو زایلتو یک آلبوم مفهومی ست. مفهومی از آن جهت که آهنگها و ساختارشان به شکلی برای رساندن یک داستان و پیام ساخته و تنظیم شده اند. مارتین می گوید که محتوی آلبوم بر روی یک داستانه عاشقانه با سرانجامی خوش استوار است. دو قهرمان ماجرا، مایلو و زایلتو که در محیطی پر از ظلم و ستم زندگی می کنند، یکدیگر را در جریان درگیری های یک گروه تبهکاری به نام The Lost Boys می بینند و عاشق هم می شوند. مارتین اضافه می کند که مضمون آلبوم به شکل ویژه ای از سریال آمریکایی The Wire تاثیر گرفته است. بارها و بارها اعضای گروه عنوان کرده بودند که قرار است آلبوم جدید آکوستیک تر، گرم تر و صمیمی تر از اثر قبلی شان، Viva la Vida، باشد.

اینطور که بنظر می رسد آلبوم جدید توانسته نسبت به اثر قبلی نظرهای مثبت بیشتری را به خود جلب کند. اما همچنان رولینگ استون با وجود مثبت خواندن این آلبوم به امتیاز 3.5 از 5 اکتفا می کند (رولینگ استون به Viva la Vida هم 3.5 داده بود) و Spin هم 3.5 از 5 را در حالی به این اثر می دهد که امتیاز آلبوم قبلی را 4.5 داده بود. نکتهء مشهود در مایلو زایلتو این است که آلبوم جدید بلاتکلیفی ویوا لا ویدا را ندارد. موسیقی آنها به اندازه ای به سمت موسیقی پاپ چرخیده و آنقدر با الکترونیک ترکیب شده که به قول رولینگ استون چیزی را خواهید شنید که خارج از نایت کلابهای Ibiza کمتر یافت می شود. اگر نگاهی به روند فعالیت کلدپلی داشته باشید متوجه خواهید شد که احتمال اینکه بتوان در کارهای جدید آنها نظیر آثار قبلی را یافت بسیار ضعیف است. اولین اثر آنها Parachutes با ریفهای خاص گیتار، ملودی پیانو و حضور پررنگ پرکاشن نوعی از آلترناتیو راک را ارائه می کرد که تاثیر گرفته از گروه های مشهوری نظیر Radiohead و Oasis بود و البته بارها اعضای گروه عنوان کرده اند که در اولین اثرشان به شکل ویژه ای از Travis الگو برداشته اند. آلبوم دوم A Rush of Blood to the Head کمی عمیق تر است و با ملودی های مستانه به گفتهء منتقدین از کیت بوش، جرج هریسون و Muse تاثیر می گیرد. آلبوم سوم X&Y را به جانی کش نسبت می دهند که مملو از ترسها، شکها، امیدها و عشق کریس مارتین است. آلبوم چهارم Viva la Vida به شاخه ای از آرت راک وارد می شود که پیش از این Blur  و Arcade Fire آن را ارائه می کردند و این بار کلدپلی آن را با کمک ادوات ارکستری اجرا می کند. و حالا در پنچمین آلبوم، کلدپلی وارد فضای الکترونیک می شود، خودش را به موسیقی پاپ می چسباند و کار به جایی می رسد که Rihanna، چهرهء موسیقی پاپ، در یک آهنگ آنها را همراهی می کند.

باید پذیرفت که دیگر از حزن و اندوه آثار اولیه آنها، از پیانو راک بی نظیر و استثنایی شان، از حس تعلیقی که در آهنگهایشان وجود داشت خبری نیست. باید به شنیدن چیزی مثل Hurts Like Heaven یا Princess of China و یا Paradise عادت کرد. باید قبول کرد که کلدپلی یکی از بهترین، موفق ترین و قوی ترین گروه هایی ست که با الگو برداشتن از دیگران توانسته سبک و روش خاص خود را به زیبا ترین شکل ممکن پیاده کند. من این آلبوم را از Viva la Vida بیشتر دوست دارم و دلیلش هم این ست که کلدپلی در این اثر تکلیفش مشخص، موسیقی اش واضح و مخاطبش معلوم است.

34 پاسخ به “Coldplay – Mylo Xyloto

  1. علی 2011/10/18 در 15:14

    بردیا جان آلبوم جدید Noel Gallagher اومد ولی من ندیدم حتی یه خبر ازش بذاری..فکر نمیکنی یه جورایی از دستت در رفته؟
    یا شایدم علاقه ای نداشتی ..
    مخلصم

    • Bardia.B 2011/10/18 در 16:03

      گفتم که علی، یکی دیگه از بچه ها هم همینو پرسید و تو کامنتها جواب دادم. من از خیلی قدیم، یعنی از همون اواسط دههء 90 به شدت طرفدار Oasis بودم. اما حالا که برادرا از هم جدا شدن نه کارای نوئل رو دوست دارم و نه Beady Eye (گروه جدید لیام) برای همین اصولا انتشار این آلبوم چندان برام هیجان انگیز و مهم نیست. اما استقبال می کنم کسی در مورد این آلبوم یه پست بنویسه. خودت زحمتش رو بکش اگه حالشو داری.

  2. علی 2011/10/18 در 16:06

    اوکی بردیا جان!
    نه من زیاد فن نوئل نیستم..بیشتر به خاطر شهرتش در راک گفتم شاید لازم باشه گفتنش..
    راستی تا اونجایی که من میدونم لنونارد کوهن در نوشتن ترانه اون آهنگ کمک کرده..نه ساختن اهنگش..
    درست نمیگم؟

    • Bardia.B 2011/10/18 در 16:17

      من آلبومش رو گرفتم اما جزو اولویتهام نبوده هنوز که گوش بدم (فعلا مشغول کلدپلی، تام ویتس و یان تیرسن هستم) برای همین فعلا نظر دادن در مورد کار درستی نیست. اگه گوش کردی نظرت رو بگو. در مورد لئونارد کوهن که توی ویکیپدیا اسم کوهن رو بعنوان Writer در کنار چهار عضو گروه و Eno نوشته که میشه همون آهنگساز و اشاره ای به ترانه سرا بودن نکرده. اگه منبع دیگه ای داری بگو که چک کنم اگه اشتباه شده درست کن متن پست رو.

  3. Elham 2011/10/18 در 16:52

    من ویوا لا ویدا رو از این بیشتر دوست داشتم… حتی سینگل اول دو تا آلبومو وقتی با هم مقایسه می کنم می بینم وایلت هیل و ویدیوشو از Every Teardrop Is A Waterfall و ویدیوش با وجود خوش آب و رنگ بودن و قیافه ی جالب کریس مارتین بیشتر دوست داشتم…

    البته باید بگم وقتی پنج صبح برای اولین بار آلبومو شنیدم بهم چسبید…! صدای کریس مارتین خودش لذت بخشه…

    • Bardia.B 2011/10/18 در 23:55

      ویوا لا ویدا خیلی توی ذوق من خورد! اما از اونجایی که برای این آلبوم انتظار تکرار هیچ گذشته ای رو نداشتم واسه همین ازش راضی هستم.

      • Elham 2011/10/19 در 05:25

        من خودم نسبت به این آلبوم گفتم و دو تا سینگل اول ابن دو تا آلبومو با هم مقایسه کردم… نسبت به این آلبوم…
        وگرنه خودم کسی بودم که یه چیزایی در مورد ویوا لا ویدا گفته بودم…!!!

        خیلی بده که آدم دوباره از یکی از گروه های مورد علاقه اش انتظار نداشته باشه آهنگی مثل In My Place رو بشنوه و سرمای آهنگ رو حس کنه…

        • Bardia.B 2011/10/19 در 08:36

          خب دیگه ساخت اون شاهکارهایی که توی دو تا آلبوم اول خلق شد اصلا در توان اعضای گروه نیست! فقط یه نگاه به ریخت و قیافه هاشون از اون زمان تا الان بندازین متوجه میشین که چقدر کارهاشون به سمت تجاری و نمایشی بودن سوق پیدا کرده.

  4. رضا 2011/10/18 در 20:01

    اين اولين باره که ميخام توي اين سايت کامنت بدم… خيلي از اين موضوع خوشحالم چون اينجا بروبچه هاش موسيقي را خيلي جدي تر از جاهاي ديگه دنبال ميکنن.
    بايد بگم که اين آلبوم ميشه گفت يک اثر خوب ولي متوسط (که ميتونست بهتر از اينها باشه) بود که من از کلدپلي گوش دادم. گروه ميخواد يک کار تازه را امتحان کنه ولي از راه اصلي خودش کاملا منحرف شده. آهنگ سازي هاي آلبوم خوبه و کاملا حضور برايان اينو توي اين آلبوم حس ميشه. من وقتي اين آلبوم را دوبار پشت سر هم گوش دادم به اين نتيجه رسيدم که گروه ميخواد به طرفداراهاش بگه: خب ديگه خسته شديم از بس آهنگ خوب درست کرديم، حالا وقتشه که يکم پول در بياريم با آهنگ هامون. سه سال انتظار و بارها به تعويق انداختن تاريخ انتشار ارزش اين آلبوم را نداشت (به نظر من).
    ولي بايد در مورد داستان اين آلبوم بگم. واقعا داستان جالبي داره اين آلبوم ولي آهنگ هاش خيلي به دل نميشينه. نکته خيلي جالب برام توي اين آلبوم حضور ريحانا بود. که شخصيت زايلتو را به عهده گرفته. درسته ريحانا يک چهره ي خيلي برجسته توي موسيقي پاپ در حال حاضره. بعضي ها اينقدر قبولش دارن و ميگن کارش درسته که ميارنش کنار خودشون و ميگن باهاشون آهنگ بخونه نظيرش گروه U2 بود. حالا هم در کنار کلدپلي. توي آهنگ Princess of China اگر دقت کنيد گروه داره خودش را به در و ديوار ميزنه تا خودش را با ريحانا هماهنگ کنه (شايد خنده دار بياد اين جمله ي من براي بعضي ها ولي داره اين اتفاق ميافته). بعضي موقع ها آدم حس ميکنه کاش اين آهنگ را ريحانا تنهايي خونده بود خيلي بهش مياد ولي به کلدپلي نمياد. ريحانا توي سبک آلترنيتيو و پاپ-راک 2-3تا آهنگ داره که خيلي خوب از پسشون بر اومده و توي اين آهنگ الکترونيک/پاپ و باريکه هاي راک خودش را کاملا وفق داده ولي گروه داره دست و پا ميزنه.
    حالا از اينها بگذريم من تنها آهنگي را که توي اين آلبوم ديدم که ميشه يکم روش حساب باز کرد همين آهنگ Paradise بود که ميشه گفت کاملا در سبک پاپ هست. بقيه آلبوم توي يک چندراهي سبکي گير کرده که نميدونه حالا الآن بايد پاپ باشه يا آلترنيتيو باشه راک باشه رقصي باشه… واقعا نميدونه بايد چکار کنه. مثلا توي آهنگ Hurts Like Heaven که اصلا يک آهنگ رقصيه ميشه کريس مارتين در حال رقص با اين آهنگ تجسم کرد که يکهو باکلند همراه گيتارش وارد صحنه ميشه ميگه حالا نوبت منه، ميخوام گيتار بزنم. با اين حال نميشه گفت که کار بد بود ولي بايد قبول کرد که کار خيلي خوبي هم از کار درنيومده. ارزش اين همه انتظار را نداشت. بعد از اعلام کردن اينکه قراره يک آلبوم مفهومي بيرون بدن آدم ذهنش روي يک کار خيلي عظيمتر متمرکز ميشه چه برسه که کلدپلي باشه که سطح توقع ها خيلي بالا بود. شايد اگر اينقدر طولش نداده بودند و همون پارسال آلبوم بيرون اومده بود اينقدر کارشون معمولي به چشم نميومد.

    • Bardia.B 2011/10/18 در 23:54

      خب پس تا الان یه مخالف داشته این آلبوم. البته رضا یه جا گفتی که کلدپلی از راه اصلیش منحرف شده که با این جمله موافق نیستم. تو متن پست هم نوشتم در مورد تک تک آلبومهاشون که کلدپلی تا الان اصلا خط اصلی نداشته که بخواد ازش منحرف بشه. حال و هوای هر کدوم از 4 آلبوم قبلی با بقیه متفاوت بوده و نمیشه یه خط مشخصی رو براشون متصور شد.

      پ.ن: بسیار هم کار خوبی کردی که کامنت گذاشتی (:

      • رضا 2011/10/19 در 01:01

        درست ميگي برديا جان ولي توجه کن کلدپلي هميشه يک خط موزيک راک را داشته که توي اين آلبوم اونو گم کرده. من از اين لحاظ گفتم… وگرنه بقول تو تفاوت کارها توي تمام آلبوم هاشون مشهوده ولي هميشه نقطه ي اصلي خودشون يعني موزيک راک را از دست نداده بودند.

  5. Saeed Mansouri 2011/10/18 در 20:05

    شجاعت کلدپلی برای دور شدن از استایلی که به خاطرش شناخته شده بودن واقعا قابل ستایشه.

    ، آلبوم بسیار زیبایی بود ارزش این همه انتظار رو داشت …

    • Bardia.B 2011/10/18 در 23:52

      دقیقاً اون چیزی که همیشه برای من تو بخش کامنتها لذت بخش بوده همین اختلاف نظرهاس. الان تو بطور کاملا خلاصه گفتی که این کار ارزش انتظار رو داشت و توی کامنت قبلی رضا با توضیح مفصلی گفته که این کار ارزش انتظار رو نداشته. همین اختلاف نظرها هست که توی بحثها جالبه.

  6. MiM 2011/10/18 در 23:22

    من هنوز آلبوم جدید کلد پلی رو گوش نکردم . ولی آلبوم نوئل خیلی فوق العاده بود. من که خیلی لذت بردم

    • Bardia.B 2011/10/18 در 23:50

      خب اینطور که بنظر میرسه نظرها در مورد آلبوم نوئل مثبته. لااقل دوستانی که کامنت گذاشتن و بهش اشاره کردن اینطور میگن. من هنوز آلبوم رو گوش نکردم و علت دوست نداشتنم هم مقایسه کارهای قبلی با اون چیزی هست که توی Oasis بوده. گوش کنیم ببینیم حرف حسابش چیه پس.

  7. sinior 2011/10/19 در 01:26

    من عاشقش نشدم.هنوزم آلبومهای اولش برای من دوست داشتنی تره.زمانیکه استفاده از پیانو تو کارهاش بیشتر بود.من با این نظرت که میگی تو هیچ کدوم از آلبومهاشون استایلی خاصی که مال خودشون باشه نداشتن مخالفم.استفاده درست پیانو تو آلترناتیو راک استایلی بود که از کریس مارتین و کلدپلی بیرون میومد و ما همیشه عاشقشیم.clocks یا trouble رو به یاد بیار یا خیلی کارهای دیگه.البته با اینکه اولین بار ویوالاویدا رو گوش دادم و تو ذوقم خورد ولی در دفعات بعد که گوش دادم بدم نیومد سبکشون رو عوض کرده بودند ولی هنوز دوست داشتنی بودند.این آلبوم هم همینجوریه آهنگهایی داره که میتونی باهاش حال کنی و لذت ببری.صدای مارتین مثل همیشه گرم و عالیه.ولی عاشق این موسیقی نخواهی شد.

    • Bardia.B 2011/10/19 در 08:32

      خب من منظورم رو احتمالا بد رسوندم. من نگفتم که استایل نداشتن. من گفتم «…که کلدپلی تا الان اصلا خط اصلی نداشته که بخواد ازش منحرف بشه» استایلی که شما ازش صحبت می کنی کاملا درسته و خاص خود این گروه هست. اما این استایل به صورت نقطه وجود داره، نه خط. وقتی ما از خط مشی یه گروه صحبت می کنیم که لا اقل چندین آلبوم رو با یه استایل کار کرده باشن و بعد مثلا سبک رو عوض کنن. متالیکا 4 تا آلبوم Thrash Metal منتشر می کنه و بعدش سه تا آلبوم Heavy Metal. اینجا میتونیم بگیم که متالیکا سال 1991 خط مشی و خط اصلی خودش رو کنار گذاشته. اما کلد پلی هر آلبومش یه نقطه س و هیچ دو تا آلبومی نیست که اتصال اونا به هم یه خط رو تشکیل بده

  8. sinior 2011/10/19 در 01:28

    راستی بردیا یان تیرسن باز ترکونده ها.نوئل رو هم باید گوش کرد.به یاد اوآسیس

  9. علی 2011/10/19 در 01:58

    مگه یان تیرسن آلبوم جدید داده؟

  10. محمد حسین 2011/10/19 در 21:36

    دیدن بعضی آلبوم ها رو که گوش میدین احساس میکنین انگار برای شما ساخته شده؟؟؟ دقیقاً من این احساسو دارم.آلبومیه که هرجا میشه گوشش داد.پشت فرمون,شب,روز,تو رختخواب,پشت کامپیوتر, حتی در حال ورزش,سرکار و ….امتحان کنین.تغییراتشون هم هیچ صدمه ای به پیشینشون نمیزنه که هیچ , همیشه مخاطبشون و سورپرایز میکنه.موسیقیه کلدپلی خیلی صداقت داره

  11. محمد حسین 2011/10/19 در 23:12

    بوی تعفن متالیکا را از دوردست ها میتوان براحتی شنید

  12. MAYSAM 2011/10/19 در 23:21

    خب من تا الان فکر میکردم به آلبوم Viva la vida رتبه آخر تو کارهاشون رو دادم ولی با گوش کردن به این آلبوم ، افتخار این رتبه به این آلبوم رسید! آلبوم قبلی لاقل هنوز کمی بوی کلد پلی میداد ولی این یکی فقط صدای کلد پلی داره! بله قبول که مثل اون یکی کسل کننده نیست و هر جایی هم میشه گوش داد ، ولی این دلیل نمیشه که من بهش نمره بالایی بدم. بله به دلیل پاپ گونه بودن نظرات بیشتری رو جلب کرده و رولینگ استون هم به نظرم با تخفیف بهش 3.5 داده. البته چیدمان ماهرانه آهنگها و مخصوصا چند آهنگ اول به گونه ای هست که مخاطب رو تحت تاثیر قرار بده ، ولی اگه آهنگها رو به صورت شافل گوش کنید متوجه میشید که مشکلاتش از آلبوم قبلی بیشتره.
    ضمنا منم روی آلبوم نئول نظر مثبتی دارم ، هر چند هیچ وقت به پای Oasis دهه نود نمیرسه.

  13. mojtaba 2011/10/19 در 23:57

    یکی از کاربرای لست اف ام توی پیج کلد پلی کامنت گذاشته بود که اونها رو وقتی که هنوز پول برای کرایه ارکستر و استودیو های عظیم نداشتند بیشتر دوست داشته. این حقیقتیه که اغلب گروه های راک با رسیدن به ثروت و شهرت زیاد از جنبه ی موسیقیایی کارهاشون کم به جنبه ی نمایشی کارهاشون اضافه میشه برنامه ریزی برای اجراهای بزرگ و ویدئو کلیپ های پرزرق و برق فرصتی برای بازگشت به دوران اوجشون باقی نمی گذاره.

    کلدپلی هم مثل تمام گروه های بزرگ دیگه هیچ وقت از زیر سایه ی آلبوم هایی که با اونها به شهرت جهانی رسیده بیرون نمی یاد ، Parachutes ، A Rush Of Blood To The Head برای من هم مثل خیلی ها هنوز بهترین کارهاشونه اما این دلیلی بر بد بودن کارهای دیگشون نیست ، Mylo Xyloto به مراتب انسجام بیشتری نسبت به Viva la vida داره و به قول خودت تکلیفش با خودش مشخصه. کیفیت ضبط و مسترینگ در بالاترین سطح خودشه و تاثیر موسیقی اکلترونیک و شخص یرایان انو بسیار واضح و مشخص.

    کلدپلی هنوز برای من دوست داشتنی و زیباست اگر در همون نگاه اول اعلام بیزاری نکنیم و به این آلبوم فرصت بیشتری بدیم مسلما به نتایج خوبی می رسیم.

    • Bardia.B 2011/10/20 در 11:06

      با اون کاربر لست اف ام کاملا موافق هستم. خیلی گروه ها هستن که بخاطر حفظ هنرشون نمیتونن به اندازه ای که لیاقتش رو دارن رشد کنن و در مقابل خیلی گروه ها هستن که بخاطر رشد بیش از اندازشون هنرشون به یه سمتی میره که شاید بهتر بود نمی رفت. من هم همچنان معتقدم که کلدپلی ِ دو آلبوم اول تکرار شدنی نیست.

  14. Hossein 2011/10/20 در 13:25

    مگه غیر از اینه که باس از موسیقی لذت برد و سر کیف اومد
    این البوم همه اینارو به من داده..

  15. نافتا 2011/10/21 در 14:32

    نمیشه گفت آلبوم خوبی نیست. آلبوم خوبیه ولی مشکل اینجاست که این آلبوم زود فراموش میشه. مشکل Viva la vida هم همین بود. این آلبوم حس خوبی به آدم میده ولی نمیتونی باهاش خاطره داشته باشی. آهنگایی مثل Warning Sign یا Clocks و…. توش نیستن. صدای مارتین همچنان گرمه ولی اون نزدیکی رو من دیگه احساس نمیکنم. البته همونجوری که گفتی هر آلبوم کلدپلی تحت تأثیر اون فضایی بوده که گروه تجربه میکرده تو اون زمان. در یک کلام باید حالت خوب باشه و هیچ غمی نداشته باشی تا این آلبوم بهت بچسبه!

  16. redxray52 Shine 2011/10/21 در 20:06

    آلبـوم فوق العـادسـت ، تکـ تکـ رو داریم ترجمـه میکنـیم در وبلـاگمـون .

  17. musicboat 2011/10/31 در 13:15

    چرند و پرند!
    نمی دونم چرا اینقدر این کلدپلی مثل لینکین پارکه … نمی دونم چرا !!!!

    • Bardia.B 2011/11/01 در 00:40

      من فهمیدم منظورت چیه. اما بهتره خودت یه کم حرفت رو باز کنی. درسته که جفتشون درصد نمایشی زیادی دارن، اما حتی مدل این شوآف هم فرق میکنه.

  18. sadegh 2011/11/04 در 18:03

    من نظر همه رو حوندم اما خداییش این آلبوم بد نیست متوسط هست , اما من نقشه ریحانا این وسط نفهمیدم؟!!!!
    راستی من آلبوم Viva la vida خیلی دوستدارم به نظرم بد نبود.

  19. asal 2011/11/09 در 02:31

    با ویوا لا ویدا توی ذوقم خورد ، دوئت کریس مارتین و بیونسه توی کنسرت کمک به هائیتی زنگ خطرو توی گوشم به صدا در آورد، با christmas lights ,another fight… امیدوار شدم.گفتم ایول ، به خودشون اومدن ؛ ولی با مایلو زایلتو دیگه به کل نا امید شدم!

  20. arash 2012/09/09 در 14:02

    manam hamintor in album sucks!!!

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: