آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

Radiohead – The King Of Limbs

به گمانم اگر بخواهم Radiohead را به شما معرفی کنم، به سطح و درک موسیقی شما توهین کرده ام! ریدیوهد، نماد موسیقی بریتانیا و مظهر مطلق خلاقیت و نبوغ در ترکیب اصوات و مفاهیم است. گروهی که وقتی اولین آلبومش در سال 1993 با عنوان Pablo Honey به بازار اومد با شکست مواجه شد و این شکست دلیل ساده ای داشت: هنوز کسی درک و شعور ِ فهمیدن ریدیوهد را نداشت. هنوز گوش مخاطب با ترانه های عجیب و موسیقی حیرت انگیز Thom Yorke آشنا نبود. چند سالی طول کشید تا ریدیوهد تبدیل شد به یکی از قدرتمندترین، تاثیرگذارترین و شگفت انگیز ترین گروه های تاریخ موسیقی راک. موسیقی شلوغ آلبوم اول در نهایت منجر به شکل گیری ساده ترین شکل موسیقی الکترونیک راک شد. آنها با ساده سازی و حذف کردن هر جزئی که بنظرشان زیادی می آمد، به ترکیب فوق العاده از اصوات رسیدند که در کنار ترانه های پیچیدهء تام یورک، شکل منحصر بفردی از موسیقی اکسپریمنتال را ارائه می داد. حالا ریدیوهد پس از گذشت 4 سال از آخرین آلبومش (In Rainbows در سال 2007) امروز هشتمین آلبوم خود با عنوان The King of Limbs را منتشر کرد.

آلبوم جدید مانند همیشه توسط Nigel Godrich تهیه شده است. گادریچ با وجود همکاری با هنرمندانی نظیر پل مک کارتنی، Travis، Beck، U2، R.E.M، ناتالی ایمبروگلیا و بسیاری هنرمندان دیگر، به واسطهء همکاری مستمر با ریدیوهد به «عضو ششم» این گروه معروف است. در این آلبوم گادریچ علاوه بر تهیه کنندگی مسئولیت میکس را نیز بر عهده داشته است. در حال حاضر آلبوم جدید با فرمت MP3 و WAV برای فروش عرضه شده و CD آن به فاصله 40 روز در تاریخ 28 مارس منتشر خواهد شد. این را هم بدانید که در تاریخ 9 می نسخهء هیجان انگیزی تحت عنوان Newspaper Edition از این آلبوم منتشر خواهد شد که حاوی دو صفحه Vinyl (صفحات موسیقی که بالاترین کیفیت ممکن برای ضبط صدا را دارند) با جلد Record Sleeve (نوعی خاص و ویژه برای کاور کردن صفحات Vinyl)، چند تصویر در ابعاد بزرگ، 625 قطعه عکس کوچک و یک عدد CD منتشر خواهد شد که در یک بسته بندی از جنس پلاستیک oxo-degradable به تعداد محدود به بازار خواهد آمد.

خبر انتشار آلبوم جدید 4 روز پیش (14 فوریه) در سایت ریدیوهد قرار گرفت و طرفدارانش را غافلگیر کرد. این غافلگیری وقتی بیشتر شد که با وجود آنکه در سایت روز 19 فوریه به عنوان تاریخ انتشار عنوان شده بود، در آخرین لحظات تصمیم گرفته شد که آلبوم یک روز زودتر و در تاریخ 18 فوریه منتشر شود. به احتمال زیاد عنوان آلبوم اشاره دارد به درخت بلوطی که در جنگل سیورنک واقع در ویلتشایر است و گفته می شود در حدود 1000 سال عمر دارد.

آلبوم با Bloom آغاز می شود. آهنگی عجیب با پرکاشن عجیب، با تناوب عجیب پیانو و نالهء عجیب تام یورک. بله! آلبوم عجیب آغاز می شود. فضای ارکستری آهنگ در کنار وهم موجود در صدای یورک نوید چیزی را می دهد که یک مرحله کامل تر از فضای آلبومهای قبلی ست.

آهنگ دوم، Morning Mr. Magpie، با نوایی آفریقایی و ترکیب شده با گیتار بلوزراک در فضایی کاملا انگلیسی ارائه می شود. یورک غوغا می کند «تو اینجا اعصاب می زنی! اعصابم را می دزدی! پسش بده!» موسیقی با وجود بیتهای (Beat) های خاص خودش گمراه کننده است، درست همان چیزی که از ریدیوهد انتظار می رود.

آهنگ سوم، Little by Little، بنظر می رسد این آلبوم می خواهد حالات مختلف پرکاشن را به ما نشان بدهد. موسیقی کانتری با فرم خاصی از موسیقی جز ترکیب شده و روی پرکاشن متفاوت آهنگ می نشیند. یورک اینبار با صدایی غیرطبیعی می خواند «من چه مزاحمم و تو چه آزاردهنده ای» . در این آهنگ است که می فهمید ریدیوهد اینبار بجای حمله کردن، فریفتن را انتخاب کرده است.

آهنگ چهارم، Feral، یک آهنگ اینسترومنتال که با موسیقی جز ملایم و نوای پرکاشن آفریقایی آمیخته شده است.

آهنگ پنجم، Lotus Flower، اولین سینگل آلبوم که میوزیک ویدئوی آن نیز منتشر شده است. آهنگی فوق العاده که در آن بیس گیتار با ظرافت کامل از شما دلبری می کند و مانند زنی زیبا با اقتدار درامز به رقص در می آید. صدای یورک تمیز و شیرین است » آزادت خواهم کرد». این آهنگ می تواند بهترین آهنگ آلبوم باشد، چون ریدیوهد روی آن تاکید کرده است.

آهنگ ششم، Codex، با پیانویی حساس، با صدای شیپور و ارکستری که در دور دست می نوازد و انگاری دزدکی در آهنگ سرک می کشد. اینجا صدای یورک شیرین و مهربان است، او ما را به شیرجه زدن در آب پاک دعوت می کند و می گوید » هیچ کسی آسیب نمی بیند» انگار دنیا به آخر رسیده و ریدیوهد بر بلندای کوهی ایستاده و نوید یک زندگی تازه را می دهد.

آهنگ هفتم، Give Up the Ghost، مرثیه ای برای پایان جهان است. گیتار آکوستیک در اختیار صدای یورک است که می گوید «به من صدمه نزن»، درست مانند پیرمرد موسیقی گاسپل که خسته و تنها نشسته و ناله می کند. یورک به ما برخواستن را پیشنهاد می کند و خودش را در آغوش شما می اندازد.

آهنگ هشتم، Separator، آخرین آهنگ آلبوم، انگار قرار است در پایان ارائهء آلبوم به شما شب بخیر بگوید. بیس مانند مرد عاقلی است که روی نیمکت نشسته و کودک شیطانش (گیتار الکتریک!) به پارک آورده تا به همه جا سرک بکشد. صدای خواب آلود یورک که می خواند «بیدارم کن!» یک پایان خارق العاده برای یک آلبوم خارق العاده است.

لینک دانلود را در قسمت دیدگاه ها پیدا می کنید.

بعد نوشت: یک لحظه آلبوم را فراموش کنید! باور کنید که ویدئو کلیپ Lotus Flower می تواند شما را دیوانه کند. یورک بی نظیر است، تکرار نشدنی ست، یگانه است. با آن پلک افتاده و ته ریش و کلاه سیاه و پیراهن سفید برای شما چنان رقص مریض و مریض و مریضی می کند که باورتان نمی شود، میخکوب می شوید و درونتان جشنی برگزار می شود. این کلیپ استثنایی را گارث جنینگز ساخته است. همان کارگردان خوش ذوقی که پیش از این Jigsaw Falling into Place و N.u.d.e را ساخته بود. تام یورک در یک فضایی انباری گونه یکه و تنها با موسیقی دیوانه وار می رقصد. او اصلا سعی نمی کند که لب زدنش با آهنگ هماهنگ باشد. کاملا برای خودش است، مجنون و دیوانه! طراح رقص، وین مک گریگور، که سابقهء درخشانی در طراحی رقصهای مدرن برای اپرا و تئاتر و دریافت بیش از 10 جایزه معتبر در این زمینه را دارد، از فیزیک و کاراکتر یورک به بهترین شکل ممکن استفاده کرده و او را همانطوری که از او انتظار می رود به بیننده نشان می دهد. یورک در حال رقص نیست، رقص در حال یورک است!! …این کلیپ باورنکردنی را از دست ندهید.

بعدنوشت 2: (90/01/27) طی نظرسنجی در صفحهء فیس بوک وبلاگ، از 31 شرکت کننده 54% آلبوم را عالی، 35% آلبوم را متوسط و 9% آلبوم را ضعیف توصیف کرده اند.

37 پاسخ به “Radiohead – The King Of Limbs

  1. Bardia.B 2011/02/19 در 01:02

    .
    لینکهای دانلود آلبوم:
    .
    Hotfile
    .
    Fileserve
    .
    Filesonic

  2. بازتاب: Tweets that mention Radiohead – The King Of Limbs « آ ل ب و م -- Topsy.com

  3. نافتا 2011/02/19 در 14:19

    شاهکاره!..عجیبه!..از اون آلبوماییه که هر چی بیشتر گوش بدی بیشتر خوشت میاد..باید این آلبوم رو با کیفیت عالی گوش داد تا بیشتر لذت برد..فقط حیف تعداد آهنگا کمه!..خسته نباشی برای زحمتایی که میکشی..من خیلی کمتر میام نت ولی هر موقع میام سر میزنم..دمت گرم.

  4. صالح 2011/02/19 در 15:01

    «ردیو هد» از آن صداهاست که می تواند ادعایش را پذیرفت به شباهت به آن درخت هزار ساله… به اصالتی که عنوان اثر در تکاپوست برای بردن ما به آن… به نزدیکی به آن عزیز درخت… هر چند که ریشه های درخت دست ساز اینان، برخلاف آن گرامی تن در خلا نواها و توهم باشد.

  5. faeghe 2011/02/19 در 15:07

    bavar nakardanie , in avalin bare ye album az radiohead ro be in zudi mitunam gush bedam . fogholadast . merc. kheili bishtar az merc

  6. محمد حسین 2011/02/19 در 19:34

    «خدایا ازت متشکرم که هنوز زندمو میتونم رادیو هد گوش بدم»

  7. پویا 2011/02/20 در 12:15

    لینک اول مسدود شده!
    از لینک دوم یه بار رفتم داشتم می گرفتم دی سی شدم. دیگه اجازه نمیده بگیرم!
    لینک آخر از بیخ نمیاد!

    :(( بد شانسی در چه حد بردیا

  8. امیرو 2011/02/21 در 12:01

    چه عجب بالاخره یه اسم آشنا و یک رفیق قدیمی تو این بلاگ پیدا شد!
    مرسی

  9. الهه 2011/02/21 در 17:24

    ممنون بابت معرفیت…تازه تونستم دانلود کنم…

  10. sinior 2011/02/22 در 04:18

    آلبوم خوبی بود.ولی ردیوهد رو تو چند آلبوم اولش بیشتر دوست داشتم.خلاقتر و دوست داشتنی تر.البته فضاسازی ها تو این آلبوم حرف نداشت.استادانه و دقیق .در کل دوست داشتنی بود و بهتر از آلبوم In Rainbows .ولی بعد 4 سال صبر کردن انتظار یک شاهکار رو از این اعجوبه های بی بدیل موسیقی داشتم.

  11. مهدی 2011/02/22 در 12:48

    من این آلبوم رو نمیفهمم!
    شاید اینقدر پیشرفت کرده که از وسع مغز من خارجه!من Street Spirit یا Analyze یا the Clocks رو چندین بار به شنیدن این کار ترجیح میدم.
    تم آفریقایی و شرقی برای من که تو آسیا یا آفریقا مغزم رو با این تم منفجر کردن اونقدر کارایی نداره.
    My Heart Sinks!

  12. mojtaba 2011/02/22 در 13:35

    به نظر من این آلبوم بیشتر آلبوم تام یورکه تا آلبوم ردیوهد ، یورک چندتا از بهترین کارهای چند سال اخیرش رو توی این آلبوم اجرا کرده !! صدای تام یور به قدری المان مهمی توی این آلبوم هست که عملا جانی گرینوود و بقیه ی اعضا رو به حاشیه رونده !!
    اصلا نباید این البوم با In Rainbows مقایسه بشه، کلا ردیو هد هیچ وقت مسیری که توی یه آلبوم داشته رو ادامه نداده و به نظر من اشتباهه که بگیم این البوم دنباله ای بر In rainbows به حساب میاد.
    The King Of Limbs یکی از بهترین کارهای ردیو هد در طول دوران فعالیتش هست آلبومی که با فضا سازی های بدیعش تا مدتها فکر آدم رو مشغول خودش میکنه

    • sinior 2011/02/22 در 18:58

      این آلبوم از نظر فضا سازی بی شک بهترین کار ردیوهد است و صدای 5 اکتاوی تام یورک که مثل همیشه روی قلب و مخ آدم میشینه،شاهکاره.ولی چیزی که تو این آلبوم کمتر بهش توجه شده نسبت به کارهای اولیه گروه،ملودی سازی های بدیعی بود که مثلا تو کریپ و کارما پلیس و پارانوید آندروید و 2+2 و…داشتیم.اصولا تام یورک و ردیوهد اسیر تب فضا سازی که کل موسیقی راک جهان رو فرا گرفته شده اند.دیگه خبری از صدا سازی ها با گیتار الکتریک توسط گرینوود نیست.سولو هایی که مخصوص گرینوود بودند تو این آلبوم دیده نمیشه.
      منتقد نیویورک تایمز راست گفته ردیوهد کار غیر خوب نداره ولی این اثرش شاهکار نبود.

      • Bardia.B 2011/02/22 در 21:38

        خب من خیلی سر این موضوع باهات موافق نیستم. مثالهایی که زدی Creep برای آلبوم اول (Pablo Honey) و Karma Police و Paranoid Android برای آلبوم سوم (OK Computer) هست. یعنی هنوز زمانی که ریدیوهد داره آلترناتیو راک رو تجربه میکنه و تمام فضا سازیهاش با مانور دادن روی تکنیک نوازندگی اعضا و صداسازیهای گیتار هست. اما همون اتفاق و روندی که توی In Rainbows و البته آلبوم Eraser یورک خودش رو نشون داد یه روندی بود که به سمت موزیک اکسپریمنتال رفت. مشخصا توی این ژانر فضاسازیها با ملودی صورت نمیگیره. چیزی که این آلبوم یه مرحله ریدیوهد رو از آلبوم قبلی جلو میندازه (در تائید صبحتهای تو) صدای فوق العادهء یورک هست. اینبار بطور کامل موسیقی در خدمت یورک و صداش هست و نقش ساز ِ لید رو بازی میکنه.

        • sinior 2011/02/23 در 02:03

          حرف منم دقیقا همینه.من و تو زمانی عاشق ردیوهد شدیم که آلترناتیو میزدند و فوق العاده هم میزدند.همه چیز تو این گروه صدای شاهکار یورک نبود.گرینوودها هم شدیدا میدرخشیدند.صدای ساز در تلفیق با حنجره ی طلایی تام غوغا میکرد.ملودی شاهکار بود و خلاقانه .قطعات گیتار ریف به ریف دقیق.فضاها به این کاملی نبود و در سطح موزیک آلترناتیو عالی بود.استفاده درست از پیانو تو خیلی از موزیکهاشون پر از طراوت بود.حتی شاید اینم قبول با اینکه یورک تو این آلبوم عالی بود و من دلم برای فریادهاش تو کریپ و 2+2=5 تنگ شده.
          میدونی اگه من ردیوهد رو نمیشناختم و این آلبوم رو میشنیدم میگفتم وای چه آلبوم خوبی.بعد چند روز و دو سه بار گوش دادن هم آلبوم و آرتیستش رو فراموش میکردم.ولی وقتی هر کدوم از 3 آلبوم اولشون رو شنیدم چنان مسحور موزیک شدم که روز و شبم یورک و ردیو هد بود. الانم با عشق میخوام شروع کنم و دوباره گوششون بدم.
          بازم این اعتقاد رو دارم که این اهمیت بیش از حد به اتمسفر که ناخواسته باعث کاهش قدرت در ملودی میشه ،یک تبه که کل موسیقی امروز رو در برگرفته فکر کنم به زودی هم این تب خوب بشه. امیدوارم

  13. omid 2011/02/22 در 13:49

    اتفاق خوش یمن تر از این ممکن بود بیفته ؟!
    چقد سورپرایز خوشمزه ای بود . چقدر موسیقی تازه ای بود .
    یه نقد می خوندم درباره ی این آلبوم . فک کنم واسه نیویورک تایمز بود . حقیقت محضو خلاصه کرده بود تو یه کلام :
    » مگه ممکنه ریدیو هد آلبوم بد بده بیرون ؟!!؟!؟!؟!؟ »
    امسال خیلی سال خوبی خواهد بود برای موسیقی … اینو از من بشنوید …
    دمت گرم بردیا خان

  14. مهدی 2011/02/22 در 15:28

    آقا بردیا شما اصلا تو نخ فولک متال نیستی؟
    مثل کورپیکلانی.آلبوم جدید اینها رو شنیدم با این که انگلیسی نمیخونن به دلم نشست.

    • Bardia.B 2011/02/22 در 18:21

      قبلا توی این وبلاگ در مورد فولک متال صحبت کردم. میتونین از قسمت «ژانرها» Folk Metal رو پیدا کنین و پستهای مربوط به اون رو ببینین.

  15. hojat 2011/02/23 در 15:10

    هر چه بيشتر اين البوم گوش ميدم بيشتر جذبش ميشم.
    محشر با روح و روانت بازي ميكنه اين تام يورك

  16. Haj Ehsan 2011/02/24 در 20:51

    امین جان ممنون بابت لینکت
    به نظر من آلبوم قبلی خیلی قشنگ تر بود

  17. omeed 2011/02/25 در 20:54

    salam.eykash RADIOHEAD baade albume ok computer bi khiale music mishod

  18. میلاد 2011/02/27 در 10:05

    سلام
    فایل تصویریه lotus flowerرودیدم.فکرکردم که یعنی احتمال دادم تام یورک کوکایین مصرف کرده!!!!
    وقتی به البوم The King of Limbsگوش میدی دقیقا متوجه میشی که این صدای یورکه که تو روبه هرجا میخوادمیبره نه موزیکه گروه!!!!

  19. آرشام 2011/03/02 در 10:28

    ویدیو رو الان دیدم…
    فــــــــــــــــوف العــــــــــــــــــــــــــاده بود.
    انگار داری از خیلی دوووور به یورک نگاه میکنی که داره تو اتاقش فقط با خودش و از خودش و برای خودش میرقصه!
    ممنون از اشاره.

  20. offshore banking 2011/03/02 در 22:59

    As an added bonus a video for one of the tracks Lotus Flower is up and ready for consumption and plenty of rotation on B-Sides…The King Of Limbs is one of Radioheads shortest albums clocking in at 38 minutes.

  21. MAYSAM 2011/03/05 در 21:09

    اوه بردیا چقدر پرکار شدی! D:
    من تازه این آلبوم رو گوش کردم. با نافتا موافقم ، این از اون آلبومهایی هست که هر چی بیشتر گوش بدی بهتر متوجش میشی و خوشت میاد! و نباید همینجوری گذری یا حین کار دیگه گوش کرد!!

  22. MAYSAM 2011/03/15 در 20:59

    سلام. آره کمی گرفتارم. تدارکها هم که هست. ولی کلا گرفتارم و خسته! D:
    شماها خوبین؟

  23. پژمان 2011/03/26 در 19:21

    دوستان از کجا میشه دانلود کرد این آلبوم رو لینکهایی که گذاشته شده منقضی شدن لطفا سریع جواب بدین فردا داریم به اتفاق دوستان میریم کمپ بزنیم یه گوشه ای و موزیک بازی کنیم اگه بتونم دانلودش کنم تا فردا کلی حال دادین…سال نو مبارک دم همتون گرم
    اینم ای میل من extrememodify@gmail.com

  24. بازتاب: بهترین های 2011 از نگاه من – 6 « آ ل ب و م

  25. Alireza 2014/01/27 در 01:42

    بالاخره یه بلاگ فارسی عالی از یک آقای خوش ذوق پیدا کردم که دستی در شناسایی موزیک عالی داشته باشه! عالی!

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: