آ ل ب و م

موسیقی و دیگر هیچ

Albumnow Best of 2009 – Part 1

بردیا برجسته نژاد : سال ٢٠٠٩ میلادی تموم شد . اکثر سایتهای و منابع موسیقی بهترینهای خودشون رو در سال گذشته اعلام کردن. حالا من هم تصمیم گرفتم همینکار رو انجام بدم و بهترین آلبومهای سال ٢٠٠٩ رو از دیدگاه خودم معرفی کنم. برای اینکار تمام آلبومهایی که در این سال در ژانرهای مختلف منتشر شده بود رو دوباره و با دقت مضاعف گوش کردم تا بتونم یه لیست درست و درمون ایجاد کنم. چند مطلب رو هم قبل از اینکه فهرست رو ببینم باید یادآوری کنم. اول اینکه این لیست فقط شامل استودیو آلبومهای سال ٢٠٠٩ هست ،‌ یعنی از Live Album ، EP ، Collection و چیزهای مشابه خبری نیست. دوم اینکه این فهرست از بین حدود 108 آلبومی که من در سال 2009 شنیدم استخراج شده. مسلما هر چیزی در هر گوشه دنیا منتشر شده رو من نشنیدم. پس صد در صد مانند تمام فهرست ها میتونه نقص داشته باشه. سوم اینکه این فهرست شامل 20 آلبوم هست که در 4 پست و هر پست 5 آلبوم از انتها به ابتدا معرفی میشن که خیلی از اونها رو قبلا در موردش تو همین وبلاگ صحبت کردم و دیگه لینک نمیذارم براشون . چهارم و از همه مهمتر  اینکه این فهرست فقط و فقط بر اساس سلیقه شخص خودم هست !!. ممکنه خیلیها باهاش مخالف باشن و نظر متفاوتی داشته باشن که این کاملا طبیعی هست.

 

20

Chris Isaak – Mr. Lucky

کریس آیزاک برای من یادآور دوران نوجوانی و حس و حال اون موقع هست. اون زمانیکه آرزو داشتم توی یه اتاق ضبط بودم و یه میکروفون جلوم و یه هدفون روی گوشم و با صدایی شبیه صدای آیزاک میتونستم بخونم. طنین صدای آیزاک، مدل خوندنش، ترانه هاش، احساسات لطیفش و موسیقی ساده و پاپ راکش برای من همیشه دوست داشتنی بوده. آخرین آلبوم Chris Isaak به اسم Mr. Lucky در سال 2008 ضبط و در سال 2009 منتشر شد. به نظر من این آلبوم شاید بهترین کاری باشه که توی این چند سال از آیزاک منتشر شده. صدای آیزاک وقتی توی You don’t cry like I do فریاد میزنه موجی از لذت و توام با غم رو در وجودم ایجاد میکنه. وقتی صدای مشکوک و مرموزش رو توی Very Pretty Girl میشنوم احساس شعف می کنم. صدای غمگینش توی Baby Baby میتونه به راحتی احساساتم رو قلقلک بده !!. توی این آلبوم یکی از زیباترین آهنگهاش یعنی Breaking Apart که مال آلبوم Speak of the Devil هست رو با همراهی Trisha Yearwood بازخونی کرده. من همچنان بعد از گذشت سالها این آدم رو دوست دارم.

 

19

Paolo Nutini – Sunny Side Up

بر خلاف James Blunt ، James Morrison و Daniel Powter که تقریبا در یک زمان و با ژانر پاپ راک و با شهرت فراوان وارد دنیای موسیقی شدن و نتونستن موفقیت خودشون رو با آلبوم دوم تکرار کنن ، حساب Nutini Paolo از اینها جدا هست. اون با آلبوم دومش تقریبا بطور کامل ژانر قبلی خودش رو بیخیال شده ، یه قدم پا رو از پاپ راک فرا گذاشته و موسیقی Reggae و Blue Eyed Soul رو تجربه کرده. (این ژانر که ازش به سول چشم آبی یا سول سفید یاد میشه به موسیقی R&B و سول گفته میشه که توسط هنرمندان سفید پوست اجرا بشه). باور اینکه نوتینی فقط 22 سال داره سخت هست. موسیقی قوی و کاملا حرفه ای، صدایی پخته و جا افتاده و اجرایی که با وجود اسکاتلندی بودنش شما رو یاد موسیقی سیاه های آمریکا میندازه. این آلبوم جهش بزرگی نسبت به آلبوم قبلی برای این هنرمند بشمار میاد.

 

18

Neko Case – Middle Cyclone

موسیقی ایندی راک نیکو کیس توی آلبومهاش رو بذارین کنار ، آثار قابل توجه اون با گروه The New  P0rn0graphers روهم بیخیال بشین ، اجراهای زنده سراسر خنده اون که با جکهای عجیب و غریبش حاضرین رو روده بر میکنه رو هم فراموش کنین ، اما گذشتن از آخرین آلبوم انفرادی اون یعنی Middle Cyclone غیر ممکنه هست !!. این یکی از بهترین کارهای ایندی راک اخیر هست که شنیدم. این آلبوم نسبت به کارهای قبلی نیکو کیس هم موفقیت قابل توجهی داشته : تصاحب رتبهء اول چارت ایندی آمریکا ، رتبه دوم در چارت راک آمریکا و رتبه پنجم در چارت کانادا. در این آلبوم 15 تا Track هست که به جز 2 تا ، 12 تای دیگه رو خود Case ساخته. آخرین Track هم که مدت زمان حدودا 32 دقیقه رو داره به اسم «مرداب در شب» (ترجمه از اسم فرانسوی آهنگ Marais la Nuit) هست که وقتی خود Case تو مزرعه اش قدم میزده کنار مرداب رفته اون رو ضبط کرده. حالا جدا از این حرفها که بیشتر شبیه معرفی شد تا نظر !!، یه دلیل اینکه شاید من این هنرمند رو خیلی دوست دارم این هست که من رو یاد Natalie Merchant (خواننده گروه 10000 Maniacs) میندازه که من در دوران نوجوانی عاشق صداش بودم !!!. این آلبوم با اینکه از دوران گذشته نیست ، اما موسیقیش ، صدای Neko Case و ترانه هاش من رو به گذشته میبره.

 

17

Regina Spektor – Far

رجینا اسپکتور هنرمند خوبی هست. کارهای درست حسابی و قابل قبولی هم داره. شکی تو این مورد نداریم!. اما آلبوم پنجم رجینا یعنی Far به شدت من رو غافلگیر کرد !. بقدری ترانه های این آلبوم استثنایی و خوب هست ، به قدری اجرای پیانو و ملودیهای بکار گرفته شده بکر و زیباست که نمیتونستم باور کنم چقدر نسبت به آلبوم قبلی کارای این هنرمند پیشرفت داشته. حالا اون بعد از چند آلبوم که بنظرم معمولی بود، تبدیل شده به یکی از خانمهای هنرمند مورد علاقه من.

 

16

Kings of Convenience – Declaration of Dependence

چه کلمه ای میشه گفت که معادل کارهای اعجاب انگیز این گروه باشه ؟ .  رویایی ؟ لطیف ؟ سبک ؟ عاشقانه ؟ غمگین ؟ شاد ؟ . فکر کنم جواب تمام موارد نام برده شده است. با وجود اینکه آلبوم قبلی اونها یعنی Riot on an Empty Street یک اثر زیبا و فوق العاده در ژانر فولک و ایندی پاپ بود ، اما حالا این آلبوم جدید یه سر و گردن از اون بالاتر ، زیباتر و پخته تر هست. موسیقی این آلبوم میتونه لطافت طبیعت رو برای شما به همراه بیاره و شما رو سوار بر خودش کنه توی رویاهاتون بچرخونه.

 

11 پاسخ به “Albumnow Best of 2009 – Part 1

  1. کورش 2010/01/02 در 11:11

    منتظر ادامه لیست هستیم. تشکر

  2. رامین 2010/01/02 در 17:37

    مرسی .. خیلی سلیقمون به هم شبیه است …بی صبرانه منتظرم تا لیستت را کامل کنی…………..

  3. بهزاد 2010/01/02 در 20:34

    منم مثه بقیه منتظر ادامه لیستم.حالا درسته هر کس سلیقه خودشو داره ولی انتقاد نمی شه کرد یعنی؟(لا مصب این تلوزیون گند زده به معنی این لغت انتقاد)

  4. فانتازیو 2010/01/03 در 11:44

    بردیا دستت درد نکنه.کلی حا دادی.من که همیشه دنبال این گروه‌های کمتر شناخته شده هستم این کارت کلی روزمو ساخت.

  5. وحید 2010/01/03 در 14:30

    سلاممنتظر بقیه لیست می مونم امیدوارم greenday تو صدر قرار بگیرهجایزم بهشون می دی یا نه؟

  6. بهزاد 2010/01/03 در 18:28

    منم آینده نگری کردم خب

  7. فانتازیو 2010/01/03 در 20:28

    با حرفت موافقم بردیا.ولی یادم رفت بگم که از این پنج آلبومی که معرفی کردی سه تاشو گوش داده بودم.من بیشتر با نفس کارت حال کردم.ولی باز هم میگم توی ایران به خاطر اینکه بیشتر منابع موسیقیایی از طریق شبکه‌های ماهواره‌ای تامین میشه انتظار زیادی نباید داشت

  8. رحمان 2010/01/05 در 14:19

    حالا حتما porcupine tree اول میشه دیگه ؟؟؟ ولی یه چیز و متوجه شدم و اونم اینه که سلیقه هامون خیلی متفاوته !

  9. سیمین 2010/01/12 در 00:30

    سلام بردیای عزیز  منم مثل شما فکر میکنم اگه چهار چیز تو زندگی نباشه اون زندگی مثل بدن یک مرده سرد و بی روحه.  1-عشق و محبت  2-رنگ ونقاشی  3-نوشیدنی سرد و گرم   4- موسیقی      ولی خیلی باید مراقب بود که عشق عشقی نباشه که نفسمونو بگیره و دنیامونو نابود کنه عشق باید زندگی ببخشه( مرده بودم زنده شدم       دولت عشق امد و من دولت باینده شدم)   رنگها نباید انقدر چشممونو بر کنن که دیگه بی رنگی رو نبینیم.     نوشیدنیها نباید مارو از لذت تشنگی و خواستن دور کنه. تا حالا چیزی از برگردان موسیقی شنیدی؟تکنیکی که بوسیله اون میشه شعور نهفته در موسیقی رو اشکار کرد.  به زبان ساده مثلا: در موسیقی از صلح و اشتی حرف زده میشه ولی در برگردان ان خواننده  شیطان رو ستایش میکنه یا به مصرف مواد مخدر تشویقمون میکنه.البته ترانه های زیادی هم با شعور خوب وجود داره.ازاین تکنیک سالهاست که در کشورهای دیگردر زمینه های مختلف استفاده می شود.با استعداد و ذوق و علاقه ای که تو به موسیقی داری چرا سعی نمی کنی با برگردان کردن موسیقی ها بهترینها رو معرفی کنی. موسیقی که نه گوش سر را بخراشه نه گوشه دل. خیلی ساده با یک نرم افزار .    اگه دوست داشتی در

  10. سیمین 2010/01/12 در 00:33

    یادم رفت اینو بگم که ذهن ما قادر است شعور نهفته در هر ترانهای را درک کرده و به خاطر سبارد.و تمام افکار ما را تحت الشعا قرار دهد

  11. آرش 2010/04/29 در 14:01

    سلام بردیای عزیز مرسی که موسیقی ناشناخته دنیا رو  می کنی من ار بس چیزای تکراری گوش دادم خسته شدم و حالا با وبلاگت آشنا شدم و فکر کنم خیلی عالی باشه ممنون از کارات

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: