Blackfield – Welcome to My DNA

استیون ویلسون، رهبر و مغز متفکر گروه Porcupine Tree، خودش به اندازهء یک دنیا موسیقی ست. ویلسون برای من نمادی از «ذهن سوار بر ملودی» است که دنیا را از دریچه ای ویژه ای می بیند و خودش هر از گاهی جهانی خلق می کند و مخاطبینش را پشت پنجره می نشاند تا از مشاهده [...]

Norah Jones – The Fall

دیدین یه سری از هنرمندها آنچنان شخصیت و سیستم دوست داشتنی و مثبی دارن که دلتون میخواد بغلشون کنین ؟!!؟!؟!؟. نورا جونز درست از اون دست موزیسین ها هست که طنین صدا و موسیقیش چنان آرامش عجیبی بهتون میده که احساس سبکی و رهایی خاصی بهتون میده (شاید به شخصه این حس رو به جز [...]

Nosound – A Sense of Loss

  اگه مشتری اون یکی وبلاگ من باشین (اینجا) حتما پستی رو که احساسم رو در مورد Nosound نوشتم رو خوندین. Nosound یکی از معدود گروه های مطرح پراگرسیو راک ایتالیا هست که توسط موجود عجیبی به اسم جانکارلو ارا (Giancarlo Erra) پایه گذاری شده. ابتدا خود Erra مسئولیت آهنگ سازی و نوازندگی تمام سازما [...]