بردیا برجسته نژاد: موهایش را از ته کوتاه کرده بود، چیزی که برای زمان خودش ساختار شکنی به حساب می آمد. با آن چشمان زیبا و پر از اشک، با آن نگاه خیره به دوربین Nothing Compares 2 U را می خواند، و اینگونه شد که توانست چارتها، رادیوها، تلویزیون ها، قلبها و دنیا را فتح کند. شینـــِد اوکانــِــر با همین آهنگ (آهنگی که در اصل یکی از آثار ناشناخته و گمنام Prince بود که تا قبل از باخوانی اوکانر کسی به آن توجهی نداشت) بدل به یکی از چهره های جاودانهء تاریخ موسیقی شد. اسمش را می توانید در تمامی چارتها بواسطه همین آهنگ پیدا کنید: برترین آهنگهای تاریخ مجله رولینگ استونز، غمگین ترین آهنگهای تاریخ، آهنگهای برتر دهه 90، برترین آهنگهای تاریخ بیلبورد، بهترین آهنگها برای قلبهای شکسته و کسب شماره 1 در 18 چارت مختلف.
اولین آلبوم اوکانر در سال 1987 با نام The Lion and the Cobra در حالی ضبط و منتشر شد که او 20 ساله و حامله بود. آلبوم توانست با فروش 2.5 میلیون نسخه موفقیت بزرگی برای یک هنرمند تازه کار به شمار برود. با این وجود این دومین آلبوم او در سال 1990 با نام I Do Not Want What I Haven’t Got بود که توانست با آهنگ Nothing Compares 2 U او را به شهرتی افسانه ای برساند. اما اوکانر بارها و بارها بواسطه جنجالهایی که به پا و رازهایی که برملا کرده محبوبیتش را به خطر انداخته است. سال 92 در یک اجرای زندهء تلویزیونی، وقتی داشت آهنگ War از باب مارلی را می خواند، آنجایی که می گوید Fight the Real Enemy، عکس پاپ ژان پل دوم، رهنر کاتولیکهای جهان، را مقابل دوربین گرفت و پاره کرد (تصویر پایین). این حرکت آنقدر برای طرفدارانش سنگین بود که باعث شد چندین کنسرت او را تحریم کنند و تا مدتها در اجراهای زنده به سمتش آشغال پرتاب کنند.
در کنار تمام نظرات عجیب و غریبش در رابطه با مذهب و جنگ و کودک آزاری، بعد از انتشار 5 آلبوم که پر از آهنگهای عاشقانه بود، در مصاحبه ای در سال 2000 اعلام کرد که در حقیقت همجنس باز است و ازدواجش فقط برای آن بوده که از اعتراف به این موضوع می ترسیده است. باز هم این ضربهء دیگری برای طرفداران هنرمندی بود که آهنگهایش را بخاطر صداقت در اجرا می پرستیدند (این را هم بدانید که البته بعد از این اعتراف اوکانر سه بار دیگر ازدواج کرد که آخری همین چند ماه پیش بود). این اعترافات او تمامی نداشت، در سال 2007 اعتراف کرد که سال 99 به دلیل ابتلا به اختلال دوقطبی یک بار خودکشی کرده است. با این وجود بی شک شیند اوکانر یکی از دوست داشتنی ترین صداها و به یادماندنی ترین چهره های تاریخ موسیقی ست که بارها توانسته در کنار تصاحب چارتها، نظر منتقدین و مردم را به خود جلب کند.
حالا پس از گذشت 5 سال از آلبوم قبلی، به تازگی نهمین آلبوم او با عنوان How About I Be Me (And You Be You)?i منتشر شده است. در یک کلام این آلبوم برای دوستاران اوکانر حیرت انگیز است! صدای او همچنان همان قدرت و نفوذ را دارد. وقتی فریاد می زند درونت به لرزش می افتد و وقتی صدایش را پایین می آورد آرامش تمام وجودت را فرا می گیرد. در این آلبوم باز هم همان عادت همیشگی اش را رعایت کرده و آخرین آهنگ را بصورت کاپلا (نوعی اجرای بدون ساز که تنها با صدای خواننده همراه است، مانند اجرای آوازهای کلیسایی) اجرا می کند. شاید اولین آهنگ آلبوم چندان چنگی به دل نزند، اما از همان دومین آهنگ تا آخر آلبوم دست و پایتان برای هر آهنگ خواهد لرزید. مخصوصا دو آهنگ Take Off Your Shoes و Queen of Denmark . ملکهء دانمارک، آهنگی ست از جان گرنت از اولین آلبومش در سال 2010 با همین عنوان (Queen of Denmark) . حالا اوکانر این آهنگ را با اجرا و صدای خود جان گرنت در آلبومش گذاشته و خودش فقط در نقش بک وکال ظاهر می شود. آهنگها، صدای اوکانر، در کل آلبوم آنقدر خوب است که شاید شما هم مثل من همان دفعه اول آنرا 3 بار پشت سر هم گوش کنید.
بعدنوشت: دوباره که آهنگ Queen of Denmark نسخه اصل جان گرنت را شنیدم، به نظرم صدای کسی که در آلبوم اوکانر آهنگ را می خواند با جان گرنت فرق می کند. در نتیجه مطمئن نیست که آن چیزی که در آلبوم اوکانر می شنوید همان جان گرنت باشد.
دوستداشتن:
2 bloggers like this نوشته.
آلبوم رو نتونستم پیدا کنم. Nothing Compares 2 U را برای اولین بار گوش دادم! چهره این زن آمیزه ای از جسارت و حماقت و معصومیت است!
من هم هنوز دارم می گردم و هیچی پیدا نکردم که با این سرعت مسخره که درست کردن بشه دانلود کرد. دوستان کسی لینک مدیافایر داشت دریغ نکنه.
لینک که زیاده
اینجا میشه گذاشت؟
ایمیل بزنه هر کی لینک مستقیم میخواد
جایی در کنسرتی برای بزرگداشت نمی دانم چی چی باب دیلن ( که به نظرم باوجود حضور چهره های بزرگ از اریک کلاپتون گرفته تا نیل یانگ و جرج هریسون و جانی کش، خسته کننده بود، شاید به خاطر حال و هوای آن باشدو از همه خسته تر و بی حوصله تر خود دیلن) شیناد اوکانر به جای خواندن ترانه ی دیلن قاط می زند و شروع می کند به شعار دادن در مورد جنگ و بد و بیراه نسبت به دنیا( درست یادم نمی آید) بعد تماشگرها هو می کنندش و او فرو می پاشد، کریس کریستوفرسون پیر می آید بغلش می کند و از سن خارج اش می کند اما این تصویر یادم نمی رود ….
وقتی یک قطعه ی قدیمی اش » I Am Stretched On Your Grave » را گوش می دهید که چطور یک ترانه ی فولک ایرلندی را به یک درام کاملن فانک جیمزی بروانی پیوند زده و با چه صدایی پریانی روی آن می خواند، تعجب خواهید کرد …
من هیچوقت این آهنگ شیند رو دوست نداشتم. دلیلش هم اینه که وقتی اجرای ماورایی Dead Can Dance از این آهنگ رو میشنوم میخوام قشنگ برم استرچد بشم آن یه نفر گریو!
از همون قدیم با اوکانر حال میکردم…خیلی شخصیتش برام جالب نبود ولی با این حال دوستش داشتم…واترز هم تویه کنسرت برلین دعوتش کرده بودُ یه اجرا هم داشت…..در هر حال من خیلی با صداش حال میکنم همون روز اول هم البومشُ گرفتم..البوم قوییِ….امیدوارم به شما هم حال بده……راستی بردیا Bruce Springsteen هم یه البوم جدید داده نمیخای چیزی از اون بگی…
بروس که خیلی وقته آلبومش اومده. در تدارک این بودم که یه پست براش بذارم که شیند اومد یهو. واسه همین اونو بیخیال شدم و اومدم سراغ این. از آلبومه بروس اسپرینگ استین راضی نبودم. خودش که خیلی اصرار داره همه جا بگه این کارش خیلی متفاوته. اما من تفاوت خاصی توی اون حس نکردم.
این آلبوم خیلــــــی خوب بود ، 7-8 آلبوم جدید ریخته بودم تو واکمنم که تو سفر یازده ساعته ام گوش بدم ولی از همون اول رو این آلبوم افتادم تو لوپ .
اولین بار تو کنسرت دیوار برلین دیدمش و اجرای خیلی چشمگیری داشت. بعد هم فقط همون ترانه اشک آورش رو گوش می کردم. اما این آلبوم انصافاً عالیه بخصوص تِرک دومش (به جز یکی دو تا تِرک سطح پایین مثل اولین تِرک). از همون روزی که این پست رو زدی دانلودش کردم و دارم تو ماشین گوش می دم.
سپاس برای معرفی آلبوم و پوزش برای تأخیر از این سپاس.